Οι αρχές μας διαβεβαιώνουν ότι είμαστε απόλυτα ασφαλείς και ότι κανένας γιγάντιος διαστημικός βράχος δεν κατευθύνεται προς το μέρος μας. Αν αυτό ισχύει, γιατί ένα σενάριο που έχει αναπτυχθεί για το Συνέδριο Πλανητικής Άμυνας του 2027 «βασίζεται σε μια υποθετική απειλή πρόσκρουσης» από έναν πολύ μεγάλο αστεροειδή; Και γιατί
επιστήμονες στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore μελετούν πώς να καταστρέψουν έναν γιγάντιο αστεροειδή που κατευθύνεται προς τη Γη χρησιμοποιώντας πυρηνικά όπλα; Αν δεν υπάρχει απειλή πουθενά στον ορίζοντα, δεν θα πιστεύατε ότι αυτοί οι επιστήμονες θα είχαν κάτι καλύτερο να κάνουν με τον χρόνο τους; Πέρα από όλα τα άλλα, η NASA ολοκλήρωσε πρόσφατα μια μυστική επιχείρηση γνωστή ως «OSIRIS-REx», στην οποία ένα διαστημόπλοιο επισκέφθηκε έναν αστεροειδή, αποκόλλησε ένα κομμάτι του και το επέστρεψε στη Γη. Ενώ στο ευρύ κοινό λέγεται ότι είμαστε ασφαλείς για τις επόμενες δεκαετίες, ένα τεράστιο ποσό χρόνου, χρημάτων και ενέργειας δαπανάται για την προετοιμασία για μια πιθανή απειλή από αστεροειδή. Γνωρίζουν κάτι που οι υπόλοιποι από εμάς δεν γνωρίζουμε;Είμαι πεπεισμένος ότι συμβαίνουν πολύ περισσότερα στο παρασκήνιο από όσα μας λένε.
Δεν λένε ποτέ τίποτα που θα ανησυχήσει το ευρύ κοινό, αλλά ταυτόχρονα διοχετεύουν τεράστιους πόρους σε «εξελιγμένες προσπάθειες πλανητικής άμυνας» που αποσκοπούν στην προστασία του πλανήτη μας «από δυνητικά επικίνδυνους αστεροειδείς»..,αναφέρει το endoftheamericandream.com
Θα ήμασταν προετοιμασμένοι αν ένα δυνητικά απειλητικό για τη ζωή αντικείμενο από το διάστημα βρισκόταν σε τροχιά σύγκρουσης με τη Γη; Και πόση ζημιά θα μπορούσε στην πραγματικότητα να προκαλέσει ένας εισερχόμενος αστεροειδής;
Τέτοια ερωτήματα παραμένουν στην πρώτη γραμμή των ολοένα και πιο εξελιγμένων προσπαθειών πλανητικής άμυνας που αποσκοπούν στην προστασία του πλανήτη μας από δυνητικά επικίνδυνους αστεροειδείς. Ωστόσο, ακόμη και αν οι αστρονόμοι είναι σε θέση να εντοπίσουν ένα διαστημικό αντικείμενο που θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή, παραμένει ένας σημαντικός αριθμός αβεβαιοτήτων: το μέγεθος, η σύνθεση, η δομή και οι πιθανές θέσεις πρόσκρουσης του αντικειμένου πρέπει να ληφθούν υπόψη, καθώς αυτοί οι παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν δραματικά τι συμβαίνει όταν ένας αστεροειδής εισέλθει στην ατμόσφαιρα της Γης.
Αν δεν υπάρχουν αντικείμενα κοντά στη Γη που να αποτελούν απειλή, γιατί να ξοδέψουμε τόσα χρήματα σε αυτό;
Σίγουρα έχουμε πολλά άλλα πολύ επείγοντα ζητήματα που απαιτούν χρηματοδότηση αυτή τη στιγμή.
Η NASA είτε σπαταλάει τα χρήματά μας, είτε συμβαίνει κάτι άλλο.
Είναι ενδιαφέρον ότι η NASA συμμετέχει στο Συνέδριο Πλανητικής Άμυνας του 2027. Μια άσκηση βρίσκεται σε εξέλιξη που προσομοιώνει τον τρόπο με τον οποίο οι αρχές θα αντιδρούσαν σε ένα «αντικείμενο μεγέθους Τουνγκούσκα» που κατευθύνεται προς τη Γη...
Επιπλέον, το Κέντρο Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη (CNEOS) της NASA συμμετέχει τακτικά σε ασκήσεις πλανητικής άμυνας που έχουν σχεδιαστεί για να δοκιμάσουν αυτές τις μεθόδους αξιολόγησης, με τρέχοντα σενάρια υπό ανάπτυξη για το Συνέδριο Πλανητικής Άμυνας του 2027, τα οποία βασίζονται σε ένα από τα πιο ανησυχητικά γεγονότα εκρήξεων αέρα στην ιστορία.
«Η τρέχουσα άσκηση που βρίσκεται σε εξέλιξη για το Συνέδριο Πλανητικής Άμυνας του 2027 βασίζεται σε μια υποθετική απειλή πρόσκρουσης από ένα αντικείμενο περίπου στο μέγεθος της Τουνγκούσκα», δήλωσε ο Γουίλερ στο The Debrief.
Για όσους από εσάς δεν είστε εξοικειωμένοι, το 1908 το συμβάν Τουνγκούσκα ισοπέδωσε περίπου 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στη Σιβηρία ...
Το συμβάν της Τουνγκούσκα, μια τεράστια έκρηξη που εκτιμάται ότι συνέβη στις 7:14 π.μ. συν ή πλην ένα λεπτό στις 30 Ιουνίου 1908, σε υψόμετρο 5–10 χλμ. (15.000–30.000 ποδιών), ισοπεδώνοντας περίπου 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (500.000 στρέμματα) και απανθρακώνοντας περισσότερα από 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα πευκοδάσους κοντά στον ποταμό Ποντκαμένναγια Τουνγκούσκα στην κεντρική Σιβηρία (60°55′ Β 101°57′ Α), στη Ρωσία. Η ενέργεια της έκρηξης εκτιμάται ότι ήταν ισοδύναμη με την εκρηκτική δύναμη έως και 15 μεγατόνων TNT - χίλιες φορές πιο ισχυρή από την ατομική βόμβα που έπεσε στη Χιροσίμα της Ιαπωνίας στις 6 Αυγούστου 1945.
Γιατί να διεξάγεται μια άσκηση αυτού του είδους εάν δεν υπάρχει απολύτως καμία απειλή να συμβεί τέτοιου είδους γεγονός για τις επόμενες δεκαετίες;
Και γιατί η NASA έστειλε ένα μικρό διαστημόπλοιο για να αρπάξει ένα κομμάτι ενός αστεροειδούς γνωστού ως Bennu και να το φέρει πίσω στη Γη;...
Στις 30 Σεπτεμβρίου, η NASA ολοκλήρωσε επίσημα την αποστολή OSIRIS-REx, την ιστορική πρώτη αποστολή των ΗΠΑ που αποσπά ένα άθικτο κομμάτι ενός αστεροειδούς και το μεταφέρει με ασφάλεια πίσω στη Γη.
Το διαστημόπλοιο OSIRIS-REx, μεγέθους βαν — το όνομα του οποίου είναι συντομογραφία των Origins, Spectral Interpretation, Resource Identification, Security-Regolith Explorer — επισκέφθηκε και πήρε δείγματα από το Bennu, έναν αρχαίο διαστημικό βράχο που περιέχει παρθένα λείψανα από την αυγή του ηλιακού μας συστήματος πριν από περισσότερα από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Μεταξύ αυτών των κοσμικών κειμηλίων βρίσκονται ακατέργαστα οργανικά δομικά στοιχεία, το είδος που μπορεί να έσπειρε τη ζωή στη Γη.
«Ήξερα ότι αυτή η μέρα θα ερχόταν εδώ και πολύ καιρό, αλλά εξακολουθεί να είναι δύσκολο να την δω να φτάνει», δήλωσε σε μια ανάρτηση στο LinkedIn ο κύριος ερευνητής του OSIRIS-REx, Dante Lauretta, ο οποίος εδρεύει στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. «Νιώθω τεράστια υπερηφάνεια για όσα καταφέραμε μαζί και πραγματική λύπη που αυτό το ταξίδι έφτασε στο τέλος του».
Αυτό ήταν σίγουρα ένα εντυπωσιακό επιστημονικό επίτευγμα.
Αλλά κόστισε επίσης πολλά χρήματα για να γίνει αυτό.
Γιατί να μην ξοδέψουμε όλα αυτά τα χρήματα με πιο παραγωγικούς τρόπους, αν οι αστεροειδείς δεν αποτελούν απειλή για εμάς;
Και γιατί να μελετήσουμε πώς να καταστρέψουμε αστεροειδείς χρησιμοποιώντας πυρηνικά όπλα, αν δεν θα υπάρχουν αστεροειδείς για καταστροφή για το υπόλοιπο αυτού του αιώνα;
Μια σοκαριστική μελέτη που διεξήχθη πρόσφατα από επιστήμονες στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore προκαλεί πολλές αντιδράσεις ...
Μια νέα μελέτη από το Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore (LLNL) χρησιμοποίησε προηγμένες τρισδιάστατες προσομοιώσεις για να αξιολογήσει πόσο αποτελεσματικό θα ήταν ένα πυρηνικό όπλο για την καταστροφή ενός επικίνδυνου διαστημικού αντικειμένου, όπως ένας μεγάλος αστεροειδής σε τροχιά σύγκρουσης με τη Γη.
Ναι, αυτό σίγουρα ακούγεται πολύ σαν ταινία του Bruce Willis που είδα κάποτε.
Αλλά σε αυτή την περίπτωση, ένας διαστημικός βράχος που σκότωνε τον πολιτισμό κατευθυνόταν στην πραγματικότητα προς το μέρος μας.
Γιατί οι επιστήμονές μας εκτελούν τόσες πολλές προσομοιώσεις αν δεν αντιμετωπίζουμε καμία απολύτως απειλή;...
Για τη νέα τους εργασία, η ομάδα πραγματοποίησε προσομοιώσεις για να διερευνήσει πώς ένας αστεροειδής μπορεί να επηρεαστεί από μια πυρηνική έκρηξη κάπου κοντά στην επιφάνειά του, με στόχο την ταχεία θέρμανση και εξάτμιση του υλικού που βρίσκεται μέσα σε αυτόν.
Ξεκίνησαν με περισσότερες από 1.500 μονοδιάστατες προσομοιώσεις για να δοκιμάσουν την προσέγγιση, προτού εκτελέσουν τρεις πλήρως τρισδιάστατες προσομοιώσεις που μοντελοποιούν τις επιπτώσεις μιας πυρηνικής έκρηξης σε έναν αστεροειδή διαμέτρου περίπου 160 μέτρων (525 ποδιών), αλλάζοντας παράγοντες όπως η απόσταση από τον αστεροειδή όταν συνέβη η έκρηξη και υποθέσεις σχετικά με το πόσο εύκολα θα υποστεί ζημιά από μια τέτοια έκρηξη.
«Αυτές οι προσομοιώσεις μας δίνουν μια πολύ πιο λεπτομερή εικόνα για το πώς ένας αστεροειδής μπορεί να αντιδράσει σε μια προσπάθεια πυρηνικού μετριασμού», δήλωσε σε μια δήλωση ο Isaiah Santistevan, επικεφαλής της μελέτης. «Το να είμαστε σε θέση να μοντελοποιήσουμε ζημιές, θραύσεις και κινήσεις υλικών σε τρεις διαστάσεις είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη βελτίωση της ικανότητάς μας να αξιολογούμε τις επιλογές πλανητικής άμυνας».
Περισσότεροι πόροι αφιερώνονται στην «πλανητική άμυνα» από ποτέ στην ιστορία μας.
Γίνεται αυτό για κάποιο λόγο ή μήπως πρόκειται απλώς για μια κολοσσιαία κακή κατανομή δημόσιων πόρων;
Όσοι από εσάς παρακολουθείτε τη δουλειά μου για μεγάλο χρονικό διάστημα, ξέρετε ήδη τι πιστεύω.
Πιστεύω ότι υπάρχουν πολύ σοβαρές απειλές εκεί έξω που δεν συζητούνται δημόσια.
Είναι πάντα πολιτική μας να διατηρούμε το ευρύ κοινό όσο το δυνατόν πιο ήρεμο όταν αντιμετωπίζουμε μια πολύ σοβαρή απειλή.
Αυτό σημαίνει ότι δεν λέμε την αλήθεια στο ευρύ κοινό.
Φυσικά, όλοι θα πρέπει να μπορούν να δουν ότι η ιδιαίτερη γειτονιά μας στο σύμπαν είναι ασυνήθιστα πολυάσχολη τελευταία.
Ρώτησα την Google σχετικά με αυτό και αυτή είναι η απάντηση που έλαβα...
Ναι, δεδομένα από την Αμερικανική Εταιρεία Μετεωριτών και την USA Today επιβεβαιώνουν μια ασυνήθιστη και σημαντική αύξηση των μεγάλων γεγονότων πύρινης σφαίρας κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, ειδικά μέχρι τον Μάρτιο.
Αυτή την εβδομάδα, γινόμαστε μάρτυρες της κορύφωσης της βροχής μετεωριτών Ωριωνίδων...
Η βροχή μετεωριτών Ωριωνίδων φτάνει στο αποκορύφωμά της απόψε, Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, και συνεχίζεται μέχρι νωρίς το πρωί της Πέμπτης. Η βροχή αποτελείται από συντρίμμια που άφησε πίσω του ο κομήτης του Χάλεϊ, ο οποίος καίγεται καθώς εισέρχεται στην ατμόσφαιρα της Γης.
Υπό σκοτεινές, ιδανικές συνθήκες, οι Ωριωνίδες μπορούν να παράγουν περίπου 10 έως 20 μετεωρίτες ανά ώρα. Αλλά ένα φωτεινό, αυξανόμενο, αύλακας φεγγαριού θα κρύψει μερικές από τις πιο αμυδρές ραβδώσεις. Η NASA αναφέρει ότι η σελήνη αναμένεται να δύσει γύρω στις 3 π.μ. τοπική ώρα, δίνοντας στους παρατηρητές του ουρανού ένα πιο σκοτεινό παράθυρο πριν από την ανατολή του ηλίου.
Οι πύρινες μπάλες στον ουρανό που οι άνθρωποι θαυμάζουν αυτή τη στιγμή δεν αποτελούν απειλή.
Αλλά υπάρχουν γιγάντιοι διαστημικοί βράχοι που υψώνονται στο βάθος.
Μια από αυτές τις μέρες, η τύχη μας θα τελειώσει και ένα από αυτά θα μας χτυπήσει.
Όταν φτάσει εκείνη η μέρα, όλα θα αλλάξουν και εκατομμύρια άνθρωποι θα πεθάνουν ξαφνικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου