Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Πολλές δυτικές κυβερνήσεις δεν θα επιβιώσουν.

 








Οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν θέσει τους εαυτούς τους σε θανάσιμο κίνδυνο.

Κάνουν ενεργά πράγματα που καταστρέφουν τις χώρες τους:

  1. αντικαθιστώντας τους γηγενείς πολίτες τους με μη αφομοιώσιμους ξένους
  2. συγκέντρωση της κυβερνητικής εξουσίας σε μη εκλεγμένες και μη υπόλογες γραφειοκρατίες
  3. λογοκρισία και ποινικοποίηση της δημόσιας διαφωνίας
  4. μετεγκατάσταση βιομηχανικών και μεταποιητικών θέσεων εργασίας στο εξωτερικό
  5. επιδεινώνοντας το κόστος ενέργειας και τον γενικό πληθωρισμό δαιμονοποιώντας τους υδρογονάνθρακες και προωθώντας τις αυταπάτες της «υπερθέρμανσης του πλανήτη»
  6. αύξηση των φόρων, των κρατικών δαπανών και της δημόσιας πρόνοιας με μη βιώσιμους τρόπους
  7. κατεδαφίζοντας τις ιστορικές ταυτότητες, τις παραδόσεις, τις πεποιθήσεις και τους κοινούς πολιτισμούς των εθνών τους
  8. παρέχοντας στους αλλοδαπούς «δωρεάν» σπίτια, φαγητό και εκπαίδευση, ενώ κατηγορούν τους ιθαγενείς πολίτες ως «ρατσιστές», «ξενοφοβικούς» και «λευκούς υπερασπιστές»
  9. αποθαρρύνοντας τους υγιείς γάμους και τις σταθερές οικογένειες
  10. κατηχώντας τις νεότερες γενιές ώστε να πιστεύουν ότι ο πόλεμος, η «κλιματική αλλαγή», ο υπερπληθυσμός και η οικονομική κατάρρευση θα τις εμποδίσουν να έχουν ποτέ ένα ευτυχισμένο, ελπιδοφόρο και γεμάτο σκοπό μέλλον.

Αυτοί είναι μόνο δέκα τρόποι με τους οποίους οι δυτικές κυβερνήσεις βλάπτουν τους πολίτες τους. Υπάρχουν  πολλοί περισσότεροι . Αλλά ένα λογικό άτομο θα πρέπει να είναι σε θέση να διαβάσει την παραπάνω παράγραφο και να καταλάβει ότι τα έθνη δεν μπορούν να επιβιώσουν κάτω από ένα τόσο καταστροφικό μπαράζ επιβλαβών πολιτικών.

από τον J.B. Shurk

Οι δυτικές κυβερνήσεις διεξάγουν πολέμους εναντίον των δικών τους εθνών. Η πρόοδος αυτών των πολέμων μπορεί να φαίνεται λίγο διαφορετική στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Γερμανία, την Αυστραλία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά αυτό που συμβαίνει σε μια χώρα σύντομα  εξαπλώνεται σε όλες τις υπόλοιπες . Είναι σαν οι δυτικοί ηγέτες να έχουν συναντηθεί πριν από πολλά χρόνια και να έχουν συμφωνήσει ότι οι χώρες τους θα πίνουν Kool-Aid με κυάνιο και θα κάνουν μεγάλους υπνάκους σε χωμάτινες φωλιές,αναφέρει το discernreport.com

Ίσως σχημάτισαν αυτή τη συμφωνία αυτοκτονίας κατά τη διάρκεια μιας «ελίτ» συγκέντρωσης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ή της Διακυβερνητικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή. Ίσως φώναζαν «Ανοικοδομήστε καλύτερα», ενώ ψήφιζαν υπέρ της ευθανασίας της Δύσης.

Τα αντιμαχόμενα πολιτικά κόμματα ανταγωνίζονται φαινομενικά για τον έλεγχο των δυτικών κυβερνήσεων, αλλά, στην πραγματικότητα, το κομματικό σύστημα είναι ένα θέατρο καμπούκι όπου τα ίδια ειδικά συμφέροντα κατέχουν τους πολιτικούς και στις δύο πλευρές του διαδρόμου. Μέχρι την εμφάνιση των λεγόμενων «λαϊκιστικών» κομμάτων στη Δύση, στους ψηφοφόρους δινόταν απλώς η ψευδαίσθηση της επιλογής.

Άλλωστε, το Συντηρητικό Κόμμα κατείχε την εξουσία στο Ηνωμένο Βασίλειο για δεκατέσσερα χρόνια και, παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις του, οι ηγέτες του απέτυχαν να διασφαλίσουν τα σύνορα της Βρετανίας από ξένη εισβολή ή να απαλλάξουν το βασίλειο από την κανονιστική υποδούλωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους αποκαλεί τον Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον «αδελφό» του και την Χίλαρι Κλίντον «αδελφή» του και κάποτε περιέγραψε τη Μισέλ Ομπάμα ως την «καλύτερή του φίλη». Οι Ρεπουμπλικάνοι του κατεστημένου, όπως οι γερουσιαστές Μιτς ΜακΚόνελ, Τζον Κόρνιν και Τομ Τίλις, αφιερώνουν περισσότερο χρόνο επιτιθέμενοι στον Πρόεδρο Τραμπ και στο 95% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων που υποστηρίζουν τις πολιτικές του για το MAGA, παρά προειδοποιώντας τους Αμερικανούς για τον αυξανόμενο αριθμό κομμουνιστών στο Δημοκρατικό Κόμμα.

Τα δυτικά έθνη έχουν πολιτικά κατεστημένα που προσποιούνται ότι μάχονται μπροστά στο κοινό, αλλά σε μεγάλο βαθμό συνωμοτούν πίσω από κλειστές πόρτες και συμφωνούν σχεδόν για τα πάντα. Γνωρίζουμε ότι αυτό είναι αλήθεια επειδή έχουμε δει πώς αυτά τα πολιτικά κατεστημένα συνεργάζονται για να εμποδίσουν «εξωτερικούς» πολιτικούς υποψηφίους να φτάσουν σε υψηλότερα αξιώματα ή να κατέχουν εξουσία.

Στην Ευρώπη, το πολιτικό κατεστημένο απολαμβάνει την επιβολή των λεγόμενων «cordons sanitaire» ή «τείχους προστασίας» που αποσκοπούν στο να εμποδίσουν τους ηγέτες «απαράδεκτων» πολιτικών κινημάτων να καταλάβουν την εξουσία. Στην Ολλανδία, το πολιτικό κατεστημένο έχει εμποδίσει τον Geert Wilders να γίνει πρωθυπουργός λόγω της αντίθεσής του στη μαζική μετανάστευση, την ισλαμική υπεροχή και την Ευρωπαϊκή Ένωση και παρά το γεγονός ότι το κόμμα του οποίου ηγείται έχει σημαντική δημόσια υποστήριξη.

Στη Γαλλία, το πολιτικό κατεστημένο έχει κάνει το ίδιο πράγμα στον Ζαν-Μαρί Λεπέν, την κόρη του Μαρίν, και το Εθνικό Συναγερμό τους λόγω των πολιτικών του κόμματος που τάσσονται υπέρ της εθνικής κυριαρχίας και κατά της μετανάστευσης. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το πολιτικό κατεστημένο έχει εμποδίσει τον Νάιτζελ Φάρατζ, τον ακλόνητο υποστηρικτή του Brexit και επικεφαλής του Reform UK, να αναλάβει ηγετικούς ρόλους στο κοινοβούλιο.

Στη Γερμανία, το πολιτικό κατεστημένο έχει προσπαθήσει να απονομιμοποιήσει το δημοφιλές αντιμεταναστευτικό κόμμα, Εναλλακτική για τη Γερμανία, δυσφημώντας τα μέλη του ως «εγχώριους τρομοκράτες», «Ρώσους πράκτορες» και αντισυνταγματικές «απειλές για την εθνική ασφάλεια».

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Δημοκρατικοί του κατεστημένου και οι Ρεπουμπλικάνοι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να αποτρέψουν την εκλογή του Προέδρου Τραμπ και στη συνέχεια να τον απομακρύνουν από το αξίωμα, αφού νίκησε με συντριπτική πλειοψηφία την Χίλαρι Κλίντον το 2016. Ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την προεδρία το 2012, Μιτ Ρόμνεϊ, έκανε ενεργά εκστρατεία εναντίον του Τραμπ το 2016. Οι λεγόμενοι «συντηρητικοί» πολιτικοί σχολιαστές, όπως ο Μπιλ Κρίστολ και ο Τζορτζ Γουίλ, αποκήρυξαν τους Ρεπουμπλικάνους ψηφοφόρους και υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Χίλαρι Κλίντον.

Παρόλο που οι Ρεπουμπλικάνοι έλεγχαν το Κογκρέσο, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Πολ Ράιαν προώθησε την επιχείρηση Κλίντον-Ομπάμα-Κοινότητα Πληροφοριών για να ενοχοποιήσει τον Πρόεδρο Τραμπ ως Ρώσο κατάσκοπο. Ο Γερουσιαστής Ρόμνεϊ ψήφισε δύο φορές υπέρ της απομάκρυνσης του Τραμπ από το αξίωμα. Οι Δημοκρατικοί εισαγγελείς πέρασαν χρόνια προσπαθώντας να φυλακίσουν τον Τραμπ ισόβια, και οι Ρεπουμπλικάνοι του κατεστημένου εργάστηκαν απεγνωσμένα για να εμποδίσουν τον Τραμπ να γίνει ξανά υποψήφιος του κόμματος για την προεδρία το 2024.

Το πολιτικό κατεστημένο της Αμερικής προσπάθησε να απομακρύνει τον Τραμπ από τα ψηφοδέλτια, να τον εκφοβίσει με έρευνες και να τον παρουσιάσει ως «δικτάτορα» σε μια εκστρατεία υποκίνησης που ενθάρρυνε τους επίδοξους δολοφόνους να επιδιώξουν τον θάνατό του.

Τι έχουν καταφέρει αυτές οι εκτεταμένες προσπάθειες του κατεστημένου σε όλη τη Δύση να υπονομεύσουν τις εκλογές και να φιμώσουν τη δημόσια διαφωνία; Οι δυτικοί θεσμοί - κυβερνητικές υπηρεσίες, πανεπιστήμια, μέσα ενημέρωσης, τράπεζες, εταιρείες και ΜΚΟ -  δεν ήταν ποτέ πιο δύσπιστοι . Αυτό έχει νόημα. Οι δυτικοί θεσμοί είναι εχθρικοί προς τους δυτικούς πολίτες.

Ενώ οι απλοί Δυτικοί είναι περήφανοι για τις χώρες τους, οι δυτικοί θεσμοί τους λένε ότι πρέπει να ντρέπονται για τους προγόνους τους και την ιστορία των εθνών τους. Ενώ οι απλοί Δυτικοί επιθυμούν να εργαστούν, να αγοράσουν σπίτια και να κάνουν οικογένειες, οι δυτικοί θεσμοί υποστηρίζουν πολιτικές μαζικής μετανάστευσης που αντικαθιστούν τους Δυτικούς εργαζόμενους, αυξάνουν τη ζήτηση για στέγαση και δυσκολεύουν πολύ περισσότερο τους Δυτικούς να στηρίξουν και να προστατεύσουν τις οικογένειές τους.

Όταν οι Δυτικοί πολίτες αντιτίθενται στα ανοιχτά σύνορα των πολιτικών κατεστημένων, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης τους δαιμονοποιούν ως «ρατσιστές» και «λευκούς υπερασπιστές».

Όταν οι Δυτικοί πολίτες οργανώνονται γύρω από τις εθνικές τους σημαίες και παρελαύνουν ειρηνικά στους δρόμους της πόλης, το πολιτικό κατεστημένο τους δαιμονοποιεί ως «φασίστες», «δεξιούς» και «Ναζί». Όταν οι Δυτικοί πολίτες προσπαθούν να προστατευτούν από βίαιους ξένους υπηκόους, οι δυτικές υπηρεσίες επιβολής του νόμου καταδικάζουν τους Δυτικούς και υπερασπίζονται τους βίαιους ξένους.

Τα πολιτικά κατεστημένα της Δύσης προτιμούν να επιτρέπουν στους ξένους να  καίνε  εκκλησίες, δημαρχεία, καταστήματα, σχολεία και ιδιωτικές κατοικίες παρά να αναλαμβάνουν δράση για να προστατεύουν τους Δυτικούς πολίτες από τις θανατηφόρες  συνέπειες  των πολιτικών του Κατεστημένου.

Το βρετανικό κατεστημένο επέτρεψε σε ισλαμιστές υπερεθνικιστές να  βιάζουν δεκάδες χιλιάδες Βρετανίδες  χωρίς καμία συνέπεια. Το γαλλικό κατεστημένο επέτρεψε σε ισλαμιστές υπερεθνικιστές να  κυνηγούν αστυνομικούς , να λεηλατούν καταστήματα, να πυρπολούν κτίρια και οχήματα και να τρομοκρατούν Γάλλους πολίτες χωρίς καμία συνέπεια.

Στη Γερμανία,  το 87% των υπόπτων  για τους οποίους εκκρεμούν εντάλματα σύλληψης είναι αλλοδαποί. Παρά τα στοιχεία που αποδεικνύουν το αντίθετο, ο αστυνομικός επίτροπος του Λονδίνου, Σερ Μαρκ Ρόουλι,  λέει  ότι είναι κρίσιμο να αντικατασταθούν οι προσλήψεις βάσει αξιοκρατίας με προνομιακή μεταχείριση των μαύρων και μουσουλμάνων υποψηφίων (και αποκαλεί την κριτική για τις πολιτικές του περί «ποικιλομορφίας» «τοξική»). Δυτικές ΜΚΟ  ισχυρίζονται παράλογα  ότι ο καπιταλισμός και η «κλιματική αλλαγή» θα πρέπει να κατηγορηθούν για την τάση του Ισλάμ για σεξουαλική δουλεία και γάμους παιδιών.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο,  το 80% των θέσεων εργασίας  πηγαίνει σε ξένους μετανάστες. Στις ΗΠΑ, η Δημοκρατική Γερουσιαστής Ελίσα Σλότκιν υπόσχεται να  ασκήσει πολιτική δίωξη κατά  των υποστηρικτών του Προέδρου Τραμπ, προκειμένου να τους «αποτρέψει» από το να αντιτίθενται στις πολιτικές του κατεστημένου.

Ακόμα και όταν οι δυτικές κυβερνήσεις επιτίθενται σε δυτικούς πολίτες, εξακολουθούν να περιμένουν από αυτούς τους πολίτες να θυσιάσουν τη ζωή τους σε έναν επικείμενο παγκόσμιο πόλεμο. Ο αρχηγός του βρετανικού στρατού, στρατηγός Σερ Ρόλαντ Γουόκερ,  δήλωσε πρόσφατα  στους στρατιώτες: «Πολύ σύντομα, οι πολιτικοί ηγέτες αυτής της χώρας θα αρχίσουν να έχουν μια ειλικρινή συζήτηση με τους πολίτες αυτής της χώρας για το τι ακριβώς συμβαίνει». Εκείνη την εποχή, οι πολίτες «πρέπει να συναινέσουν σε θυσίες για να δοθεί προτεραιότητα στην άμυνα και την ασφάλεια».

Σχεδόν οι μισοί Βρετανοί σε στρατιωτική ηλικία  λένε ότι  «δεν υπάρχει καμία περίσταση» υπό την οποία θα υπερασπίζονταν το Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Γιατί να υπερασπιστούν οι Δυτικοί πολίτες κυβερνήσεις που τους κακοποιούν; Αν η Δύση ήδη «ανήκει» σε ξένους, τι άλλο υπάρχει για να υπερασπιστούν;

Οι καταρρακτώδεις αποτυχίες των δυτικών κυβερνήσεων οδηγούν στην κατάρρευσή τους. Οι πολίτες δεν τους οφείλουν τίποτα.

Εμφάνιση ταχύτερα αναπτυσσόμενης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου