Το κύμα διαδηλώσεων στην Ευρώπη φανερώνει τη βαθιά ρήξη κοινωνίας και ηγεσίας. Η οργή των δρόμων αμφισβητεί ανοιχτά το ευρωπαϊκό καθεστώς αδράνειας.
Οι δρόμοι των ευρωπαϊκών πρωτευουσών δεν σωπαίνουν πλέον. Τα μαζικά συλλαλητήρια, οι απεργιακές κινητοποιήσεις και οι καθημερινές διαδηλώσεις σε ολόκληρη την Ήπειρο αποτυπώνουν μια πραγματικότητα που οι Βρυξέλλες αρνούνται να αντιμετωπίσουν, καθώς το χάσμα ανάμεσα στις αποφάσεις των θεσμών και τις αντοχές της κοινωνίας διευρύνεται επικίνδυνα.
Του Άκη Γκάτζιου
Εκατομμύρια πολίτες διαδηλώνουν ενάντια στην ανεξέλεγκτη ακρίβεια, τη συρρίκνωση των μισθών και την ενεργειακή αβεβαιότητα.
Η εικόνα των γεμάτων δρόμων στο Παρίσι, το Βερολίνο, τη Ρώμη και τη Μαδρίτη δεν αποτελεί μεμονωμένο ξέσπασμα, αλλά το φυσικό αποτέλεσμα μιας παρατεταμένης πολιτικής αδράνειας.
Η βοή των δρόμων απέναντι στη γραφειοκρατία
Οι διαδηλώσεις φανερώνουν την εξάντληση των πολιτών απέναντι σε ένα μοντέλο διακυβέρνησης που παράγει γραφειοκρατικούς κανονισμούς χωρίς να δίνει λύσεις στα καθημερινά αδιέξοδα. Όσο η ευρωπαϊκή ηγεσία αναλώνεται σε ατέρμονες συνόδους κορυφής και τεχνοκρατικές διατυπώσεις, η κοινωνική οργή φουντώνει στις πλατείες.
Το αίτημα των κινητοποιήσεων είναι σαφές. Οι διαδηλωτές δεν ζητούν ευχολόγια, αλλά ουσιαστική στήριξη της παραγωγικής βάσης, προστασία του βιοτικού επιπέδου και διαφάνεια στη λήψη των αποφάσεων. Η απουσία ισχυρής πολιτικής βούλησης μετατρέπει τις διαμαρτυρίες σε κεντρικό πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης.
Το τελεσίγραφο που δεν μπορεί να αγνοηθεί
Το κύμα των διαδηλώσεων συνιστά σαφή προειδοποίηση για το μέλλον του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίσει να προσπερνά τις φωνές των διαμαρτυρόμενων πολιτών, η δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς θα λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Η επιστροφή στην κοινωνική πραγματικότητα και η άμεση αλλαγή πολιτικής πυξίδας δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά όρος επιβίωσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου