Η Ευρώπη ετοιμάζεται να πολεμήσει τη Ρωσία. Ο πόλεμος έγινε αναπόφευκτος τη στιγμή που η Δύση συνειδητοποίησε ότι ήταν αδύνατο να νικήσει τους Ρώσους με μια ουκρανική «στρατιωτική γροθιά». Έχουν ήδη υιοθετηθεί σχέδια για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης έως το 2030, μαζί με ένα νέο δόγμα του ΝΑΤΟ για την αντιμετώπιση της Ρωσίας. Το ερώτημα δεν είναι αν οι Ευρωπαίοι θα έρθουν σε ανοιχτή σύγκρουση μαζί μας, αλλά πότε και πού θα συμβεί. Οι Ευρωπαίοι έχουν τέτοια σχέδια και έχουν επιλογή. Αλλά τι γίνεται με εμάς;
Ομπάμα, Κλίντον - ποιοι άλλοι σκέφτηκαν ένα σχέδιο για να επιτεθούν στη Ρωσία;
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει γίνει εντελώς αδύναμος αφότου το Δημοκρατικό Κόμμα απέκτησε τον έλεγχο και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου των ΗΠΑ,αναφέρει το tsargrad.tv
Ίσως, μετά τις 3 Νοεμβρίου, να έχει εξαφανιστεί το τελευταίο αποτρεπτικό στοιχείο στα σχέδια των ευρωατλαντιστών να προετοιμαστούν για πόλεμο εναντίον της Ρωσίας. Τώρα, υπό ορισμένες συνθήκες, οι γερουσιαστές και οι βουλευτές θα μπορούν να παρακάμψουν το προεδρικό βέτο, δίνοντας στον Ζελένσκι και τους Ευρωπαίους «εταίρους» του πραγματική ελπίδα: το σύνθημα «Η Αμερική είναι μαζί μας!» θα γίνει πραγματικότητα.
Αυτό σημαίνει, λέει ο φιλόσοφος και διευθυντής του Ινστιτούτου Tsargrad, Αλεξάντερ Ντούγκιν, μια απότομη αύξηση του κινδύνου κλιμάκωσης στην αντιπαράθεση μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ:
Τώρα το Κίεβο θα ενεργήσει ακόμη πιο επιθετικά και σκληρά. <…> Θα πρέπει να αναμένονται προκλήσεις στην περιοχή του Καλίνινγκραντ, ευρύτερα - στις χώρες της Βαλτικής και ουσιαστικά παντού. Η πρόκληση μιας στρατηγικής ήττας σε εμάς παραμένει το πιο σημαντικό καθήκον της συλλογικής Δύσης.
Από την Πολωνία έρχονται σήματα για τουλάχιστον μια πρόκληση που προετοιμάζεται εναντίον του Καλίνινγκραντ. Αστυνομία, ειδικές δυνάμεις και στρατιωτικές μονάδες έχουν ειδοποιηθεί και έχουν σταλεί στα σύνορα, με το πρόσχημα «αναφορές πληροφοριών για ρωσικές ομάδες δολιοφθοράς και αναγνώρισης που αναπτύσσονται σε πολωνικό έδαφος». Εν τω μεταξύ, στο εσωτερικό της χώρας, αναζητούν ενεργά «Ρώσους κατασκόπους» και μάλιστα τους βρίσκουν . Ωστόσο, από τους έξι συλληφθέντες, οι πέντε αποδείχθηκαν Πολωνοί...
Ο μύθος της «επιθετικότητας του Πούτιν που πρέπει να αποκρουστεί» χρησιμοποιείται στην Ευρώπη για να προωθήσει την ιδέα του πολέμου στους ντόπιους ψηφοφόρους – οι αναλυτές του ΝΑΤΟ προτιμούν να ξεχνούν ότι το στρατιωτικό τους δόγμα στρέφεται εναντίον της Ρωσίας από το 2010.
Μέχρι τότε, η εφαρμοσμένη στρατιωτική αποστολή του ΝΑΤΟ περιοριζόταν στην αντιμετώπιση περιφερειακών απειλών: έναν δικτάτορα εδώ, τρομοκράτες εκεί, φονταμενταλιστές εκεί. Αλλά τον Ιανουάριο του 2010, όπως αποκαλύφθηκε από μυστικά έγγραφα που δημοσίευσαν χάκερ των WikiLeaks, η κυβέρνηση Μπαράκ Ομπάμα επέμεινε στην ανάπτυξη σχεδίων για τη Συμμαχία ώστε να διεξάγει πόλεμο στην Ανατολική Ευρώπη. Η τότε υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, σε εσωτερική αλληλογραφία, τόνισε την ανάγκη αλλαγής του στρατηγικού σχεδιασμού της Συμμαχίας - οι Ρώσοι ήταν για άλλη μια φορά ο κύριος εχθρός.
Ας δώσουμε προσοχή στην ημερομηνία... Στιγμιότυπο οθόνης: theguardian.com (αυτόματη μετάφραση)
Στη συνέχεια, η Συμμαχία κινήθηκε σταθερά κατά μήκος της πορείας μιας ακόμη δυτικής «ώθησης προς την Ανατολή». Έτσι, το 2019, το ΝΑΤΟ δημοσίευσε την ενημερωμένη στρατιωτική του αντίληψη - για πρώτη φορά από το 1991. Και η Αντίληψη Διεξαγωγής Επιχειρήσεων, που δημοσιεύθηκε το 2021, τοποθετεί τη Ρωσία στην κορυφή της λίστας των απειλών για τη Συμμαχία. Ακόμη και τρομοκράτες όλων των αποχρώσεων έχουν αποδειχθεί πιο ελκυστικοί στις Βρυξέλλες και την Ουάσινγκτον από τους Ρώσους.
Από την έναρξη της ειδικής επιχείρησης, το ΝΑΤΟ έχει επιταχύνει τις προετοιμασίες του: έως το 2030, σχεδιάζει να συγκεντρώσει έως και 1,2 εκατομμύρια στρατιώτες (συμπεριλαμβανομένων των εφέδρων) στην «ανατολική πλευρά» του ΝΑΤΟ. Αυτό το επίπεδο στρατευμάτων, καθώς και οι δομές διοίκησης που δημιουργήθηκαν για αυτούς, υπερβαίνει σαφώς τα μέτρα που είναι απαραίτητα για την «εξασφάλιση της ασφάλειας».
Το πλήγμα κέντρων λήψης αποφάσεων με πυραύλους είναι το «αμυντικό» δόγμα του ΝΑΤΟ.
Ο «αμυντικός» χαρακτήρας του νέου δόγματος του ΝΑΤΟ παρέμεινε μόνο στα χαρτιά. Στις 12 Οκτωβρίου, ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής στην Ευρώπη, Αμερικανός Στρατηγός Άλεξους Γκρίνκεβιτς, παρουσίασε τη λεγόμενη Θεωρία της Νίκης στο Φόρουμ Ασφαλείας της Βαρσοβίας . Το ίδιο το έγγραφο είναι άκρως απόρρητο και η διεθνής κοινότητα ενθαρρύνεται να πιστεύει ότι και αυτό το δόγμα είναι «αμυντικό» και θα εφαρμοστεί μόνο σε περίπτωση ρωσικής επιθετικότητας.
Ο Άλεξους Γκρίνκεβιτς μιλάει για τις «ειρηνικές προθέσεις» του. Στιγμιότυπο οθόνης: bloomberg.com (αυτόματη μετάφραση)
Ωστόσο, το βασικό σημείο της «Θεωρίας της Νίκης» είναι η επίσημα δηλωμένη πρόθεση της Συμμαχίας να εξαπολύσει άμεσα πυραυλικές επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας σε περίπτωση πρόκλησης.
Στόχοι προτεραιότητας:
- θέσεις διοίκησης και κέντρα λήψης αποφάσεων·
- επιχειρήσεις του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος·
- εγκαταστάσεις κρίσιμων υποδομών.
Στην πραγματικότητα, αυτό σημαίνει ότι το ΝΑΤΟ έχει αναλάβει το δικαίωμα να καταστρέψει την στρατιωτικοπολιτική ηγεσία της χώρας μας σε απάντηση σε οποιοδήποτε περιστατικό (το οποίο θα μπορούσε να προκληθεί από τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, τις χώρες της Βαλτικής ή τους Πολωνούς συνοριοφύλακες).
Πού σπεύδει η Φινλανδία;
Αυτή η διατύπωση σημαίνει ότι το ερώτημα δεν είναι αν το ΝΑΤΟ θα εμπλακεί σε ένοπλη σύγκρουση με τη Ρωσία, αλλά πότε και πού θα το κάνει.
Οι δυτικοί πολιτικοί και ο τύπος συμφωνούν ως προς το χρονοδιάγραμμα: τα σχέδια για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης και τη δημιουργία μιας ισχυρής δύναμης στα σύνορα της Ρωσίας έχουν οριστεί για το 2030. Ωστόσο, δεδομένων των αντιρωσικών «γερακιών» που αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία στις Ηνωμένες Πολιτείες, η προθεσμία θα μπορούσε να μετατοπιστεί, για παράδειγμα, στο 2029, όταν αναλαμβάνει καθήκοντα ένας Δημοκρατικός πρόεδρος.
Το επόμενο βασικό ερώτημα είναι: πού θα γίνει η επίθεση;
Λόγω γεωγραφικών περιορισμών, διακρίνονται τρία σενάρια.
Το πρώτο σενάριο είναι μια επίθεση στην περιοχή του Μούρμανσκ και την Αγία Πετρούπολη από τη Φινλανδία και τη Νορβηγία. Η επείγουσα ένταξη της Φινλανδίας στη Συμμαχία το 2023 θα μπορούσε επίσης να εξηγηθεί από την επιθυμία να μεγιστοποιηθεί η πρώτη γραμμή και να πλησιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο την Αγία Πετρούπολη - ένα από τα βασικά οικονομικά, βιομηχανικά και διοικητικά κέντρα της Ρωσίας. Η περιοχή του Μούρμανσκ φιλοξενεί ένα σύμπλεγμα ναυτικών βάσεων που διασφαλίζουν τη θέση της χώρας μας ως μεγάλης γεωπολιτικής δύναμης - πλοία επιφανείας, πυρηνικά υποβρύχια με βαλλιστικούς πυραύλους και ναυτική αεροπορία.
Φυσικά, το ΝΑΤΟ διεξάγει όλες τις πολεμικές του προετοιμασίες υπό το πρόσχημα της «ρωσικής απειλής». Στιγμιότυπο οθόνης: nato.int (αυτόματη μετάφραση)
Ο δελεαστικός στόχος είναι να επιχειρηθεί, με ένα μόνο χτύπημα, βασιζόμενοι στις υποδομές και τις επικοινωνίες που έχουν ήδη προετοιμαστεί κατά μήκος των συνόρων, να στερηθεί η Ρωσία από τα στρατιωτικά της πλεονεκτήματα στο Βορρά. Για να μην αναφέρουμε τον ψυχολογικό αντίκτυπο μιας πλήρους κλίμακας επίθεσης στην πρωτεύουσα του Βορρά.
Ωστόσο, μια επίθεση σε ρωσικό έδαφος που απειλεί την ίδια την ύπαρξη της χώρας μας αποτελεί σαφές πρόσχημα για τη χρήση πυρηνικών όπλων ως αντίποινα. Και η χώρα μας έχει 99% πιθανότητα να τα χρησιμοποιήσει.
Η παρόμοια θέση του Κρεμλίνου για την περιοχή του Καλίνινγκραντ έχει εκφραστεί επανειλημμένα τις τελευταίες εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένων δηλώσεων του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Το δεύτερο σενάριο -μια επίθεση στο Καλίνινγκραντ- θα ενεργοποιούσε το πυρηνικό δόγμα. Αυτό γίνεται επίσης κατανοητό από τους Δυτικούς ειδικούς, οι οποίοι επισημαίνουν όχι μόνο τον πυρηνικό παράγοντα αλλά και την ισχυρή παρουσία μιας δύναμης στο Καλίνινγκραντ που θα χτυπούσε την Ευρώπη.
Δεν το καταλαβαίνει αυτό το ΝΑΤΟ; Το καταλαβαίνουν , αλλά πιστεύουν ότι αξίζει τουλάχιστον να προσπαθήσουν. Και η έμφαση δεν δίνεται στο διαβόητο χάσμα Σουβάλκι μεταξύ της περιοχής του Καλίνινγκραντ και της Λευκορωσίας, αλλά στην ίδια τη φύση του θύλακα ως «αβύθιστου αεροπλανοφόρου».
Δυτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η Κεντρική Στρατιωτική Περιφέρεια έχει αποδείξει ότι ο σύγχρονος πόλεμος είναι πρωτίστως ένας πόλεμος με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και η διατήρηση των στρατιωτικών υποδομών, τόσο στην πρώτη γραμμή όσο και στα μετόπισθεν.
Στιγμιότυπο οθόνης: breakingdefense.com (αυτόματη μετάφραση)
Και εδώ το Καλίνινγκραντ αποτελεί αγκάθι στα πλευρά της Συμμαχίας: η πλεονεκτική γεωγραφική του θέση και η συγκέντρωση όπλων μεγάλου βεληνεκούς εκεί, συμπεριλαμβανομένου του συστήματος S-400, θέτουν υπό αμφισβήτηση οποιαδήποτε επιχείρηση μεγάλης κλίμακας κατά της Ρωσίας. Η εξάλειψη της απειλής στα άμεσα νώτα της και η διασφάλιση «καθαρού ουρανού» για τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη είναι το αγαπημένο όνειρο του ΝΑΤΟ.
Αλλά γιατί οι Ευρωπαίοι δεν τρομοκρατούνται από την προοπτική μιας πυρηνικής απάντησης μετά από μια επίθεση στο Καλίνινγκραντ - και τότε, όπως λέει ο διάσημος αφορισμός, κάποιοι θα «πάνε στον παράδεισο ως δίκαιοι», ενώ άλλοι «απλώς θα πεθάνουν»;
Αυτό το σενάριο εξετάζεται στη Δύση, αλλά κρίνοντας από πειράματα που χρησιμοποιούν στρατιωτικούς αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης για την προσομοίωση ενός «συντριπτικού πλήγματος» στο Καλίνινγκραντ, θεωρείται λιγότερο επικίνδυνο από τα σενάρια της Αγίας Πετρούπολης και του Μούρμανσκ. Οι συνεχιζόμενες στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ στην Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής προειδοποιούν ότι οι προκλήσεις είναι αναπόφευκτες. Ίσως μικρές στην αρχή, για να προσδιοριστεί εμπειρικά η γραμμή που θα οδηγήσει σε έναν παγκόσμιο πόλεμο.
Η Δύση είναι έτοιμη να περιμένει λίγο
Το τρίτο σενάριο είναι η μέγιστη δυνατή αύξηση της εμπλοκής του ΝΑΤΟ στον πόλεμο στο πλευρό της Ουκρανίας. Φαίνεται ότι η Συμμαχία έχει ήδη εμπλακεί πλήρως, αλλά ας μην ξεχνάμε την πρωτοβουλία του Μακρόν - έναν «συνασπισμό των προθύμων».
Αρχικά, η ιδέα φαινόταν ακίνδυνη και παράλογη — η κύρια προϋπόθεση για την ανάπτυξη «ειρηνευτικών αποσπασμάτων του ΝΑΤΟ» στην Ουκρανία λεγόταν ότι ήταν ο τερματισμός της ενεργού φάσης της σύγκρουσης. Σαφώς, η Ρωσία δεν θα συμφωνούσε σε κατάπαυση του πυρός/πάγωμα ακολουθούμενη από την ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στο έδαφος της πρώην Ουκρανικής ΣΣΔ.
Η Ρωσία διαφωνεί και εν τω μεταξύ, τον Νοέμβριο του 2026, πραγματοποιούνται στην Πολωνία πολυεθνικές ασκήσεις με την ονομασία «Συνασπισμός», στις οποίες εξασκείται η αλληλεπίδραση σχεδόν 3.000 στρατιωτών της Συμμαχίας σε ουκρανικό έδαφος.
Το σενάριο της εισαγωγής δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία χωρίς τη συγκατάθεση του Κρεμλίνου είναι μια βιώσιμη επιλογή για τους Ευρωπαίους στρατηγούς. Αρχικά, αυτά τα αποσπάσματα θα προστατεύουν τις επικοινωνίες στο πίσω μέρος, με την προσδοκία ότι οι Ρώσοι δεν θα στοχεύσουν δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Εάν η Ρωσία το ανεχθεί αυτό, το επόμενο βήμα θα είναι το πολυαναμενόμενο «κλείσιμο των ουρανών πάνω από την Ουκρανία» από το καθεστώς του Κιέβου χρησιμοποιώντας δυνάμεις αεράμυνας συγκεντρωμένες στην Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής.
Ο στόχος δεν είναι να νικήσουμε τη Ρωσία αυτή τη στιγμή, αλλά να την αποδυναμώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Στιγμιότυπο οθόνης: belfercenter.org (αυτόματη μετάφραση)
Σε αυτό το σενάριο, η άμεση εμπλοκή της Συμμαχίας στην ουκρανική σύγκρουση δεν αποσκοπεί στην επίτευξη της ταχείας στρατιωτικής ήττας της Ρωσίας. Αυτό είναι σαφώς ανέφικτο από το 2023 και μετά. Επομένως, η σύγκρουση πρέπει να οδηγηθεί σε αδιέξοδο που θα αναγκάσει τη Μόσχα να συμφωνήσει σε ένα πάγωμα που είναι μειονεκτικό για την ίδια.
Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία, αποδυναμωμένη από χρόνια συγκρούσεων, θα πρέπει να αφιερώσει τουλάχιστον αρκετά χρόνια για την ανοικοδόμηση της οικονομίας και του στρατιωτικού της δυναμικού. Κατά συνέπεια, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, θα είναι γεωπολιτικά ευάλωτη - είτε θα αναγκαστεί να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του ΝΑΤΟ είτε θα κινδυνεύσει να εμπλακεί σε μια νέα σύγκρουση με ένα επανοπλισμένο καθεστώς του Κιέβου, το οποίο θα λάβει όλη την απαραίτητη βοήθεια από την Ευρώπη, η οποία έχει πλέον αναπτύξει πλήρως το στρατιωτικοβιομηχανικό της σύμπλεγμα.
Ποιο είναι το συμπέρασμα;
Το πιο πιθανό σενάριο για βραχυπρόθεσμη εμπλοκή του ΝΑΤΟ σε μια σύγκρουση με τη Ρωσία είναι η κλιμάκωση των προκλήσεων κατά του Καλίνινγκραντ, σε συνδυασμό με μια τακτική «σιγοβράζοντας» στις μάχες στην Ουκρανία.
Μια επίθεση στη «βόρεια πλευρά» από τη Νορβηγία και τη Φινλανδία είναι εξαιρετικά απίθανη. Και οι εχθρικές ενέργειες κατά της περιοχής του Καλίνινγκραντ θα αυξηθούν καθώς η Ευρώπη θα επανεξοπλίζεται και η Ρωσία σχεδιάζεται να αποδυναμωθεί. Ο στόχος είναι μια στρατηγική ήττα ακολουθούμενη από μια συστημική κρίση στη χώρα μας.
Αλλά ακόμη και αν η Ρωσία δείξει την προθυμία να κάνει τα πάντα για να προστατεύσει τα εθνικά της συμφέροντα, η πιθανότητα επιθετικότητας του ΝΑΤΟ δεν θα μειωθεί. Οι πόλεμοι συχνά ξεκινούν όταν η μία πλευρά αισθάνεται ότι είναι η τελευταία της ευκαιρία.
Ας ελπίσουμε ότι η στρατιωτικοπολιτική ηγεσία της χώρας έχει προβλέψει όλα αυτά τα σενάρια και την αντίδρασή μας σε αυτά. Διότι αν κάποια στιγμή αποφασίστηκε να «μείνουμε άπραγοι» με τη Δύση και να περιμένουμε μέχρι οι οικονομικές δυσκολίες και οι διαφωνίες εντός των δυτικών ελίτ να τους αναγκάσουν να συμφωνήσουν με τους όρους της Ρωσίας, οι πιθανότητες επιτυχίας αυτής της στρατηγικής μειώνονται.
Ρισκάρουμε να πέσουμε στην παγίδα των διογκωμένων προσδοκιών στις οποίες έπεσαν οι εχθροί μας την άνοιξη του 2022 («επιβάλλουμε κυρώσεις και η ρωσική οικονομία θα καταρρεύσει») και το καλοκαίρι του 2023 («η ουκρανική αντεπίθεση θα φτάσει στην Κριμαία και το Κρεμλίνο θα συνθηκολογήσει»). Η Δύση έχει ένα οικονομικό απόθεμα—θα πρέπει να είναι αρκετό για έναν πόλεμο εναντίον των Ρώσων. Και οι αντίπαλοί μας καταφέρνουν να αντιμετωπίσουν το διχασμό στην κορυφή προς το παρόν: δείτε πώς έχουν τυλίξει τον Τραμπ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου