Το Στόουνχεντζ της Ανατολής κινείται αθόρυβα εδώ και χιλιάδες χρόνια και το μυστήριό του μόλις μεγάλωσε.

 

Οι αρχαιολόγοι πέρασαν δεκαετίες αντιμετωπίζοντας το Rujm el-Hiri ως ένα μοναδικό παζλ. Ένας τεράστιος λαβύρινθος από βασαλτικούς δακτυλίους κοντά στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, σχεδόν πέντε χιλιάδων ετών και μήκους 122 μέτρων. Οι ντόπιοι το αποκαλούν Τροχό των Φαντασμάτων. Οι ερευνητές το ονόμασαν Στόουνχεντζ της Ανατολής. Τώρα, δορυφορικά δεδομένα δείχνουν ότι ολόκληρη η περιοχή σταδιακά ανατρέπει το μνημείο, βασιζόμενοι στις παλιές θεωρίες, και η τοποθεσία δεν είναι καν μοναδική.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και το Πανεπιστήμιο Μπεν-Γκουριόν του Νεγκέβ χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά δορυφορικές εικόνες για να χαρτογραφήσουν εκατοντάδες χαρακτηριστικά γύρω από την τοποθεσία, συμπεριλαμβανομένων τύμβων, γραμμικών τοίχων και περιβόλων που μοιάζουν με λουλούδια. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2026 στο PLOS One προχώρησε περαιτέρω. Εξετάζοντας εικόνες υψηλής ανάλυσης από το 2004 έως το 2024, κατέγραψαν 28 μεγάλες κυκλικές κατασκευές σε ακτίνα 25 χιλιομέτρων από το Rujm el-Hiri.

από τον Jacob Dashiell

Οι περισσότεροι δεν είχαν καταγραφεί ποτέ σωστά. Μερικοί είναι μεγαλύτεροι από τον διάσημο, με διάμετρο από 50 έως 250 μέτρα. Παχιά τοιχώματα από βασάλτη σχηματίζουν ομόκεντρους κύκλους. Κοντύτερα τοιχώματα μερικές φορές χωρίζουν το εσωτερικό. Ένας, ο Κύκλος 9, τυλίγεται γύρω από έναν μικρό ηφαιστειακό κώνο με τέσσερα τοιχώματα που εκτείνονται προς τα μέσα,αναφέρει το discernreport.com

Πολλοί από αυτούς τους κύκλους βρίσκονται κοντά σε εποχιακά ρυάκια και συνδέονται με δίκτυα αρχαίων τοίχων και περιφραγμάτων. Μερικοί βρίσκονται κοντά σε ντολμέν, τους παλιούς πέτρινους ταφικούς θαλάμους. Αυτό το μοτίβο υποδηλώνει ότι οι κατασκευαστές σημάδευαν την περιοχή, διαχειρίζονταν τα ζώα, συγκεντρώνονταν για τελετές ή απλώς οργάνωναν τον κοινόχρηστο χώρο.

Οι ακριβείς ημερομηνίες κατασκευής των περισσότερων από αυτά παραμένουν άγνωστες, επειδή σχεδόν κανένα δεν έχει ανασκαφεί. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι το Rujm el-Hiri ήταν το πιο περίτεχνο παράδειγμα μιας τοπικής παράδοσης και όχι ένα μοναδικό παράξενο αντικείμενο που άφησε στο τοπίο κάποιος μυστηριώδης πολιτισμός.

Η μεγαλύτερη επιπλοκή προέρχεται από το ίδιο το έδαφος. Η γεωλογική ανάλυση δείχνει ότι ολόκληρη η περιοχή έχει περιστραφεί αριστερόστροφα και έχει μετακινήσει το μνημείο δεκάδες μέτρα από την αρχική του θέση. Οι τεκτονικές πλάκες στην περιοχή κινούνται μεταξύ 0,3 και 0,6 ιντσών ετησίως. Σε διάστημα χιλιετιών, αυτό αθροίζεται.

Οι συγγραφείς έγραψαν ότι οι κύριοι άξονες του Rujm el-Hiri έχουν περιστραφεί μαζί με ολόκληρη την περιοχή, «θέτοντας σε σημαντικές αμφιβολίες τη δημοφιλή θεωρία ότι το Rujm el-Hiri ήταν αστεροσκοπείο». Οποιαδήποτε ευθυγράμμιση που μετράται σήμερα δεν είναι η ευθυγράμμιση που σκόπευαν οι κατασκευαστές. Ο αστρονομικός συμβολισμός δεν αποκλείεται εντελώς, αλλά ο τρέχων προσανατολισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ένα ακριβές ουράνιο ημερολόγιο.

Το έδαφος κάτω από αυτές τις πέτρες δεν ήταν ποτέ στατικό. Αυτό και μόνο το γεγονός υπονομεύει τις σίγουρες ανακατασκευές που κάποτε αντιμετώπιζαν τον χώρο ως ένα σταθερό όργανο που στόχευε στα ηλιοστάσια ή τα άστρα. Προηγούμενες αναφορές, συμπεριλαμβανομένου ενός άρθρου του 2015 στο Breitbart , ανέφεραν πώς η ανατολή του ηλίου στα ηλιοστάσια ευθυγραμμιζόταν με τα κενά στα βράχια και πώς οι ειδικοί εξακολουθούσαν να μην μπορούν να συμφωνήσουν για τη χρήση του. Αυτές οι ευθυγραμμίσεις μετρήθηκαν σε σχέση με ένα τοπίο που συνεχίζει να κινείται.

Το μνημείο εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1968. Ο σχεδιασμός του θυμίζει κυκλικές κατασκευές που βρέθηκαν στην Κρήτη και την Αίγυπτο, ωστόσο δεν έχει τεκμηριωθεί άμεση πολιτιστική σύνδεση. Η εργασία του 2024 δημοσιεύτηκε στο Remote Sensing . Τα ευρήματα του 2026 διεύρυναν την εικόνα. Το ZME Science ανέφερε τα συνδυασμένα αποτελέσματα και το HotAir σημείωσε επίσης την ιστορία. Σχετική κάλυψη του Fox όλα αυτά τα χρόνια έχει καλύψει και άλλα τεράστια πέτρινα μνημεία στην ίδια γενική περιοχή, υπογραμμίζοντας ότι τα Γκολάν και οι γύρω λόφοι περιέχουν ένα πυκνότερο προϊστορικό τοπίο από ό,τι αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι άνθρωποι.

Τίποτα από αυτά δεν απαιτεί χαμένη προηγμένη τεχνολογία ή επισκέπτες από αλλού. Απλοί άνθρωποι, εργαζόμενοι με τοπικό βασάλτη και οργανωμένη εργασία, δημιούργησαν αυτούς τους κύκλους σε μια ευρεία περιοχή πριν από περίπου πέντε χιλιάδες χρόνια. Αυτό τοποθετεί την κατασκευή στο ίδιο ευρύ παράθυρο με τις πρώιμες κοινωνίες μετά τον Κατακλυσμό και μετά τη Βαβέλ, τις οποίες η Γραφή περιγράφει ως ήδη ικανές για μεγάλης κλίμακας οικοδομικά έργα.

Ο σκοπός παραμένει άγνωστος επειδή οι πέτρες δεν μιλούν και οι περισσότεροι κύκλοι δεν έχουν σκαφτεί. Η γεωργία, οι εποχιακές συγκεντρώσεις, οι εδαφικοί δείκτες ή οι κοινοτικές τελετουργίες παραμένουν όλα εύλογα. Η τεκτονική περιστροφή απλώς αφαιρεί την ευκολότερη σύγχρονη εικασία.

Ο Τροχός των Φαντασμάτων είναι ακόμα εκεί, περιστρέφοντας αργά με το έδαφος από κάτω. Το μυστήριο δεν έχει λυθεί. Έχει απλώς διευρυνθεί ώστε να περιλαμβάνει δεκάδες άλλους κύκλους των οποίων οι κατασκευαστές δεν άφησαν καμία γραπτή γραφή και των οποίων τις ακριβείς προθέσεις ο σύγχρονος κόσμος δεν μπορεί ακόμη να διαβάσει με βεβαιότητα. Περισσότερη ανασκαφή θα βοηθήσει. Μέχρι τότε, οι πέτρες κάθονται όπως ήταν εδώ και χιλιετίες, μέρος ενός τοπίου που δεν έχει σταματήσει ποτέ να κινείται.