Συνδέεται με έναν Έλληνα άγιο και εξαπλώνεται μεταξύ των Αλιανών.
Μια προφητεία άνω των 300 ετών προβλέπει τη μετατροπή των νότιων Βαλκανίων σε έρημο λόγω θερμοκρασιακών καταστροφών και ξηρασίας.
Η πρόβλεψη συνδέεται με έναν Έλληνα άγιο και εξαπλώνεται μεταξύ των Μουσουλμάνων-Αλιέων στην Ανατολική Ροδόπη, όπου δεκάδες χωριά υποφέρουν από έλλειψη πόσιμου νερού τα τελευταία χρόνια.
Για περισσότερα από 30 εκατομμύρια χρόνια, η Ανατολική Ροδόπη έχει υποστεί πολλές κλιματικές και γεωλογικές μεταμορφώσεις. Σήμερα, η περιοχή είναι μια από τις πλουσιότερες σε υδάτινους πόρους στη Βουλγαρία, αλλά λόγω της ξηρασίας και των υψηλών θερμοκρασιών, η ροή των πηγών νερού μειώνεται κάθε χρόνο, αναφέρει η BNR.
Σύμφωνα με τους ντόπιους, δεν είναι μακριά η ώρα που το νερό θα εξαφανιστεί, θα γίνουν μάχες για αυτό και θα είναι πιο ακριβό από τον χρυσό.
Αυτό είχε προβλεφθεί πριν από τρεις αιώνες, λέει ο τοπικός ιστορικός Μουχαρέμ Αλιοσμάν: «Στη Βουλγαρία, το νερό θα εξαφανιστεί και εξαιτίας αυτού θα υπάρξει λιμός, θα μετατραπεί σε έρημο. Οι άνθρωποι θα κοιτάξουν τους λόφους και εκεί κάτι θα αστράφτει σαν γυαλί και θα νομίζουν ότι είναι νερό και θα πάνε να το πάρουν. Αλλά όταν πάνε, θα δουν ότι δεν υπάρχει τίποτα εκεί».
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, θα είναι μια αντανάκλαση χρυσού, κάτι που θυμίζει λίγο την προφητεία της Μπάμπα Βάνγκα, η οποία λέει ότι ο χρυσός θα βγει από το έδαφος, αλλά το νερό θα κρυφτεί, θα εξαφανιστεί, λέει ο τοπικός ιστορικός, ο οποίος συλλέγει ιστορίες από ηλικιωμένους και διεξάγει τη δική του έρευνα με βάση αυτές.
Έτσι, φτάνει στην προφητεία που προμηνύει τη μετατροπή των Βαλκανίων και της Βουλγαρίας σε έρημο.
«Η προφητεία χρονολογείται πριν από 300 χρόνια και τη συνδέω με έναν Έλληνα άγιο - τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, ο οποίος έζησε τον 18ο αιώνα. Ήταν ένας πολύ δίκαιος άνθρωπος στα εδάφη της σημερινής Νότιας Αλβανίας, τα βόρεια μέρη της Ελλάδας - έζησε εκεί, κήρυξε εκεί. Και τότε υπήρχε μια πολύ έντονη παρουσία του Μπεκτασισμού μεταξύ των Αλβανών. Εντυπωσιάστηκαν πολύ από αυτόν, από την αγιότητά του, και κατέγραψαν μέρος της προφητείας του. Υποθέτω ότι αυτές είναι οι προφητείες του, οι οποίες, μέσω της γραμμής των Μπεκτασήδων από την Αλβανία, έφτασαν στους Μπεκτασήδες στην Ανατολική Ροδόπη», πρόσθεσε ο Αλιοσμάν.
Οι εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες και η ξηρασία στην Ανατολική Ροδόπη έχουν κάνει τους ηλικιωμένους να μιλούν ξανά για την προφητεία του Έλληνα αγίου. Και πολλοί από αυτούς πιστεύουν ότι ήδη επαληθεύεται, λέει ο τοπικός ιστορικός:
«Ίσως αυτή η προφητεία που ακούσαμε από τους πρεσβύτερούς μας να επαληθευτεί. Ο χρόνος θα δείξει, αλλά ήδη όλοι νιώθουμε την έλλειψη νερού, την κλιματική αλλαγή, την αλλαγή αυτών των εποχών, τις ξηρασίες - νιώθουμε αυτό το πρόβλημα πολύ έντονα».
Για άλλους, δεν πρόκειται για πρόβλεψη, αλλά για μια κυκλική φύση του κλίματος.
«Έχω έναν 94χρονο άνδρα. Μου είπε ότι ως παιδί, κάπου γύρω στα 10-12 χρόνια, δηλαδή πριν από 85 χρόνια, υπήρξε επίσης μια πολύ σοβαρή ξηρασία, έλλειψη νερού και όλες οι βρύσες και τα πηγάδια που χρησιμοποιούσαν στέρεψαν. Είχε απομείνει μόνο μία πηγή, η οποία ήταν μακριά και όλο το χωριό πήγαινε εκεί, και για να ποτίσουν τα ζώα, πήγαιναν στον ποταμό Άρδα, ο οποίος βρίσκεται πολλά χιλιόμετρα μακριά, πίσω από πολλούς λόφους. Έτσι, προφανώς η έλλειψη νερού, οι κλιματικές αλλαγές έχουν κυκλικό χαρακτήρα», πρόσθεσε ο τοπικός ιστορικός Μουχαρέμ Αλιοσμάν, ο οποίος ζει στο χωριό Ζβινίτσα, όπου οι άνθρωποι υποφέρουν από έλλειψη νερού.
«Ένα μεγάλο μέρος του χωριού δεν έχει νερό εδώ και χρόνια. Οι βρύσες είναι ξερές. Αυτή τη στιγμή, περίπου 10-15 σπίτια έχουν νερό, και το υπόλοιπο χωριό - 100 σπίτια, 100 οικογένειες, δεν έχουν πρόσβαση σε νερό. Οι άνθρωποι προμηθεύονται το πόσιμο νερό τους από μακρινά μέρη, από βρύσες - μία φορά την εβδομάδα πηγαίνουν και γεμίζουν κάνιστρα για να έχουν νερό για πόση και μαγείρεμα. Με τα χρόνια, βασίζονταν σε πηγάδια και γεωτρήσεις, αλλά δυστυχώς, εδώ και αρκετά χρόνια, ο χειμώνας ήταν ξηρός και τα πηγάδια στερεύουν - η ροή τους έχει μειωθεί», εξήγησε ο Aliosman, ο οποίος έχει βιώσει την ταλαιπωρία της έλλειψης νερού.
Έφτιαξε τη δική του πηγή νερού, αλλά μάταια: «Το πηγάδι μου στέρεψε. Ήμουν χωρίς νερό για 20 μέρες και αναγκάστηκα να δώσω ό,τι είχα μαζέψει για να φτιάξω ένα πηγάδι, παρόλο που το πηγάδι δεν έβγαινε καλά. Έχω νερό μόνο για μία ώρα την ημέρα».
Υπάρχουν δεκάδες χωριά όπως η Ζβίνιτσα στην περιοχή Κάρτζαλι. Σε κάποια δεν υπάρχει καθόλου τρεχούμενο νερό, σε άλλα υπάρχει καθεστώς.
Η ξηρασία, η έλλειψη πόσιμου νερού και τα περιορισμένα αποθέματα τροφίμων θα μπορούσαν στο μέλλον να οδηγήσουν τους ανθρώπους στη μετανάστευση σε καλύτερα μέρη για να ζήσουν. Κάτι που συνέβη ήδη αιώνες πριν - μια εποχή γνωστή στην ιστορία ως η Μεγάλη Μετανάστευση.
Πηγή: Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου