Κάποτε το φαγητό είχε έναν απλό στόχο:
να σε κάνει να λες
“Παναγία μου τι είναι αυτό πού τρώω, μην με ξυπνάτε ζω ένα όνειρο ;”
Τώρα ο στόχος είναι:
να το βγάλει story η κοπέλα με τα νυχια του φρεντι κρουγκερ στο τραπέζι 12 πριν κρυώσει.
Κάπου χάσαμε την μπάλα αγαπούλες μου!
Γιατί τα περισσότερα πραγματικά νόστιμα φαγητά στον κόσμο… αν τα δεις ψυχρά και αντικειμενικά… είναι χάλια εμφανισιακά.
Ένα κοκκινιστό μοιάζει με τροχαίο παραλιακής μέσα σε ένα πιάτο.
Η φασολάδα θυμίζει κάτι μεταξύ εργοταξίου και πολέμου στο Κιέβο!
Το στιφάδο είναι πενήντα αποχρώσεις του κουράδι .
Το ramen πολλές φορές μοιάζει σαν να έπεσε όλη η κουζίνα μέσα στο μπολ.
Και το πιο νόστιμο burger της ζωής σου συνήθως έρχεται τυλιγμένο σε λαδόκολλα σαν να είναι παράνομο αντικείμενο, που άμα το δει η αστυνομία θα σε πάει μέσα για αυτόφωρο.
Αλλά ξέρεις τι έχουν όλα αυτά;
ΓΕΥΣΗ.
Αληθινή.Βρώμικη.Ζωντανή.
Γεύση που στάζει από τον αγκώνα και σου λερώνει το t-shirt .
Γεύση που σε κάνει να γλύψεις δάχτυλα ενώ λες “δεν γαμιέται”.
Σήμερα όμως έχουμε φτάσει σε σημείο να βλέπεις πιάτα που μοιάζουν με installation σε γκαλερί σύγχρονης τέχνης….
Τρεις σταγόνες σάλτσας.
Ένα μπανανοφύλλο που κανείς δεν ξέρει αν τρώγεται.
Αφρός από κάτι ασπρο.
Σκόνη από κάτι άλλο.
Και ένας μάγειρας με τσιμπιδάκι να βάζει φυτρες λες και απενεργοποιεί βόμβα της al quaida..
Και μετά το δοκιμάζεις…
…και έχει τη γεύση βρεγμένου άνοστου χαρτονιού.
Αλλά βγαίνει ωραία στο Instagram.γράφει!!!!
Οπότε όλα καλά.
Η ανθρωπότητα σώθηκε μάγκες μου..
Έχουμε μάγειρες πλέον που ξέρουν σοσιαλ , reels αλλά δεν μπορούν να φτιάξουν πατάτα τηγανητή που να ακούγεται το “κρατς”.
Ξέρουν ποια γωνία κάνει το burger να φαίνεται ψηλότερο.
Αλλά όχι πώς να δώσουν βάθος σε έναν ζωμό.
Ο κόσμος δεν θυμάται τα “όμορφα” πιάτα.
Θυμάται εκείνο το άσχημο σουβλάκι στις 4 το πρωί που έσταζε τζατζίκι μέχρι τον αγκώνα.
Το καμένο λίπος πάνω στο ψωμί.
Το ταψί της μάνας σου.
Το βρώμικο noodle shop που έμοιαζε υγειονομική παράβαση αλλά σου άλλαξε τη ζωή.
Αυτό είναι το φαγητό.
Όχι το TikTok.
Όχι ταmicrogreens
Όχι η σάλτσα σε ευθεία γραμμή λες και την πέρασαν με χάρακα της πολεοδομίας.
Το φαγητό πρέπει πρώτα να είναι νόστιμο.
Μετά όλα τα άλλα.
Γιατί στο τέλος της ημέρας…
κανείς δεν έχει κλείσει τα μάτια από συγκίνηση επειδή ένα πιάτο είχε “καλό φωτισμό”.
αρα μήπως πρέπει να τα δούμε πιο ουσιαστικά τα πράματα; μήπως πρέπει να επικεντρωθούμε στην ουσία της γεύσης;;;; και όχι του bling!!!! εκεί σας θέλω!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου