Ενώ σε όλη την Ευρώπη το πετρέλαιο έχει γυρίσει στα προπολεμικά επίπεδα των 70 δολαρίων το βαρέλι και οι τιμές στην αντλία υποχωρούν, στην Ελλάδα η βενζίνη παραμένει σταθερά πάνω από το 1,85 και φτάνει ακόμα και τα 1,89 ευρώ το λίτρο. Σαν να μην έχει πέσει τίποτα. Σαν να μην υπάρχει διεθνής αποκλιμάκωση. Σαν να μας δουλεύουν όλοι μαζί. Η έρευνα του οικονομικού ρεπορτάζ του Voicenews, έβαλε το δάχτυλο στην πληγή. Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι από τις ακριβότερες χώρες της Ευρώπης στα καύσιμα.
Στη Βουλγαρία γεμίζεις με 1,40 ευρώ, στην Ισπανία με 1,49, στην Ιταλία με 1,82 και στη Μάλτα με 1,34. Εμείς πληρώνουμε σαν να είμαστε σε εμπόλεμη ζώνη. Και το χειρότερο; Η πτώση του πετρελαίου δεν περνάει στην αντλία με την ίδια ταχύτητα που ανέβαινε όταν ανέβαινε. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών δήλωσε, «Ό,τι μας δίνει το διυλιστήριο, αυτό πουλάμε». Δεν είναι οι πρατηριούχοι που κρατάνε ψηλά τις τιμές. Είναι τα διυλιστήρια. Και εδώ αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα. Όταν το πετρέλαιο ήταν στα ίδια επίπεδα πριν από τον πόλεμο ή στις αρχές Μαρτίου, η τιμή πώλησης από τα διυλιστήρια προς τις εταιρείες εμπορίας ήταν γύρω στα 1,56 ευρώ το λίτρο. Σήμερα, με το πετρέλαιο πάλι στα 70 δολάρια, η τιμή από τα διυλιστήρια έχει ανέβει στα 1,75-1,76 ευρώ. Δηλαδή 19-20 λεπτά ακριβότερα.
Γιατί; Ποιος αποφασίζει ότι όταν πέφτει το διεθνές πετρέλαιο, η τιμή στο διυλιστήριο δεν πέφτει ανάλογα; Οι υψηλοί φόροι είναι ένα απο τα δύο μέρη του δράματος! Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης είναι πράγματι βαρύς. Όμως ακόμα και χωρίς τους φόρους, η Ελλάδα παραμένει ακριβή σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτό το παραδέχτηκε και ο ίδιος ο πρόεδρος των βενζινοπωλών. Είναι και η αλυσίδα εφοδιασμού που φαίνεται να λειτουργεί με διαφορετικούς κανόνες όταν πρόκειται για την ελληνική αγορά. Όταν το πετρέλαιο ανεβαίνει, η βενζίνη στην Ελλάδα ανεβαίνει αμέσως και με το παραπάνω. Όταν πέφτει, η πτώση έρχεται σιγά-σιγά, σαν να μην βιάζεται κανείς. Αυτό το φαινόμενο έχει απασχολήσει και την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η περίπτωση της Κύπρου. Η γειτονική χώρα προμηθεύεται σε μεγάλο βαθμό καύσιμα από τα ελληνικά διυλιστήρια. Το ερώτημα που τίθεται ευθέως είναι αν τα διυλιστήρια πουλάνε φθηνότερα στην Κύπρο και ακριβότερα στους Έλληνες πρατηριούχους. Μιλάμε για ξεκάθαρη διάκριση εις βάρος του Έλληνα καταναλωτή. Το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των πρατηρίων λήγει στο τέλος Ιουνίου. Οι ίδιοι οι βενζινοπώλες λένε ότι το πλαφόν δεν ήταν ποτέ το πρόβλημα, γιατί τα περιθώριά τους είναι μικρά. Το μεγάλο κέρδος γίνεται πιο πάνω, στην εφοδιαστική αλυσίδα. Ταυτόχρονα τελειώνει και η επιδότηση των 15 λεπτών.
Αν δεν υπάρξει νέα παρέμβαση, ο καταναλωτής θα δει ακόμα μεγαλύτερες τιμές. Ο απλός πολίτης που πηγαίνει στη δουλειά του, που πηγαίνει τα παιδιά του σχολείο, που προσπαθεί να κρατήσει μια μικρή επιχείρηση ζωντανή, πληρώνει καθημερινά το τίμημα. Πληρώνει φόρους που δεν πέφτουν, πληρώνει τιμές διυλιστηρίου που δεν πέφτουν όσο πρέπει, και βλέπει ότι σε άλλες χώρες τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου