Σε εντελώς νέα και πολύ πιο επικίνδυνη φάση φαίνεται να εισέρχεται η στρατηγική αντιπαράθεση Ισραήλ–Τουρκίας, καθώς νέες πληροφορίες του ισραηλινού i24NEWS αποκαλύπτουν ότι ο ίδιος ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων του Ισραήλ, Αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, πίεσε την πολιτική ηγεσία να εγκρίνει το χτύπημα στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ στη Συρία.
Ο λόγος;
Πληροφορίες που είχε συγκεντρώσει το Ισραήλ τις προηγούμενες εβδομάδες σχετικά με σχεδιαζόμενη τουρκική δραστηριότητα στη συγκεκριμένη στρατιωτική εγκατάσταση.
Σύμφωνα με το i24NEWS, οι πληροφορίες διαβιβάστηκαν στον Ζαμίρ, ο οποίος τις παρουσίασε στην πολιτική ηγεσία και έπεισε την κυβέρνηση να εγκρίνει την αεροπορική επιχείρηση της 18ης Αυγούστου. Η ισραηλινή εκτίμηση ήταν ότι η σχεδιαζόμενη τουρκική δραστηριότητα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε απειλή για την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ.
Το ακόμη σημαντικότερο, όμως, βρίσκεται αλλού.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου συγκάλεσε στις 20 Αυγούστου απόρρητη σύσκεψη ασφαλείας ειδικά για την πιθανή απειλή από την Τουρκία, ενώ σύμφωνα με την ίδια ισραηλινή πηγή εξετάζεται πλέον τι αλλαγές θα απαιτούσε στις IDF μια ενδεχόμενη μελλοντική αντιπαράθεση με την Άγκυρα.
Πρόκειται για εξέλιξη που αλλάζει σημαντικά την εικόνα.
Η Τουρκία δεν χαρακτηρίζεται ακόμη επίσημα «εχθρικό κράτος» από τον ισραηλινό αμυντικό σχεδιασμό. Βρίσκεται όμως πλέον μέσα στα σενάρια για πιθανή άμεση στρατιωτική σύγκρουση.
Η μετάφραση της ισραηλινής αποκάλυψης
Το i24NEWS αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Πληροφορίες που συγκέντρωσαν οι ισραηλινές υπηρεσίες τις τελευταίες εβδομάδες σχετικά με σχεδιαζόμενη τουρκική δραστηριότητα στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ στη Συρία οδήγησαν τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, Αντιστράτηγο Εγιάλ Ζαμίρ, να πιέσει την κυβέρνηση να εγκρίνει το χτύπημα της Τρίτης».
Οι πληροφορίες παραδόθηκαν στον Ζαμίρ και εκείνος:
τις παρουσίασε στην πολιτική ηγεσία του Ισραήλ και την έπεισε να εγκρίνει την επιχείρηση.
Κατά την ισραηλινή πλευρά, οι σχεδιαζόμενες τουρκικές κινήσεις στην εγκατάσταση θα μπορούσαν να δημιουργήσουν απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο νέο στοιχείο που έχει αποκαλυφθεί μετά την επίθεση.
Δεν επρόκειτο, σύμφωνα με το ισραηλινό ρεπορτάζ, για ένα χτύπημα που αποφασίστηκε απλώς ως πολιτικό μήνυμα προς τον Ερντογάν. Η πρωτοβουλία φαίνεται να ξεκίνησε από τον ίδιο τον στρατιωτικό μηχανισμό των IDF.
Ο Ζαμίρ ήταν αυτός που πίεσε: Το στρατιωτικό κατεστημένο έβλεπε απειλή
Η πληροφορία ότι ο Ζαμίρ πρωταγωνίστησε στην απόφαση έχει ιδιαίτερη σημασία.
Δείχνει ότι η ανησυχία για την Τουρκία δεν περιορίζεται στο πολιτικό επίπεδο Νετανιάχου–Ερντογάν ούτε αποτελεί μόνο αποτέλεσμα της επιθετικής ρητορικής μεταξύ των δύο κυβερνήσεων.
Έχει φτάσει πλέον βαθιά μέσα στον επιχειρησιακό σχεδιασμό των IDF.
Ο Ζαμίρ ενημερώθηκε από τις υπηρεσίες πληροφοριών.
Αξιολόγησε τα δεδομένα.
Τα παρουσίασε στην κυβέρνηση.
Και, σύμφωνα με το i24NEWS, πίεσε για την καταστροφή της εγκατάστασης πριν προχωρήσει η τουρκική δραστηριότητα που φοβόταν το Ισραήλ.
Εάν αυτή η λογική παγιωθεί, τότε διαμορφώνεται ένα νέο ισραηλινό δόγμα στη Συρία:
Δεν περιμένουμε την τουρκική στρατιωτική παρουσία να ολοκληρωθεί. Χτυπάμε τις υποδομές που μπορούν να τη φιλοξενήσουν πριν δημιουργηθεί τετελεσμένο.
Κατζ: «Υπήρχαν σαφείς πληροφορίες για τουρκικά σχέδια»
Οι πληροφορίες του i24NEWS ενισχύθηκαν το Σάββατο 22 Αυγούστου από τον ίδιο τον υπουργό Άμυνας του Ισραήλ, Ίσραελ Κατζ.
Ο Κατζ αποκάλυψε ότι οι IDF είχαν εισηγηθεί επανειλημμένα επίθεση στην Αμπού αλ-Ντουχούρ στη βάση, όπως είπε, «σαφών πληροφοριών» για τουρκικά σχέδια που θα μπορούσαν να απειλήσουν την ασφάλεια του Ισραήλ.
Άρα η εικόνα που παρουσιάζεται από την Ιερουσαλήμ είναι πλέον συνεκτική:
υπήρχε συλλογή πληροφοριών επί εβδομάδες, οι IDF θεωρούσαν την εξέλιξη επικίνδυνη, ο Ζαμίρ ζήτησε δράση και η πολιτική ηγεσία ενέκρινε το χτύπημα.
Αυτό διαφοροποιεί σημαντικά την Αμπού αλ-Ντουχούρ από προηγούμενες ισραηλινές επιδρομές στη Συρία.
Η Άγκυρα και οι ΗΠΑ αμφισβητούν την ισραηλινή εκδοχή
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της υπόθεσης.
Η Τουρκία διαψεύδει ότι υπήρχαν στρατεύματά της στη βάση ή ότι είχε συμφωνηθεί μόνιμη τουρκική ανάπτυξη, ενώ η συριακή κυβέρνηση υποστήριξε επίσης ότι δεν υπήρχε σχέδιο δημιουργίας τουρκικής βάσης.
Ακόμη πιο σημαντική είναι η παρέμβαση του Αμερικανού απεσταλμένου Τομ Μπάρακ.
Ο Μπάρακ δήλωσε στις 22 Αυγούστου ότι η ισραηλινή πληροφορία περί σχεδιαζόμενης τουρκικής ανάπτυξης εξετάστηκε από τις αμερικανικές υπηρεσίες και, σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουάσιγκτον δεν βρήκε στοιχεία που να την επιβεβαιώνουν.
Έχουμε συνεπώς μια εξαιρετικά σοβαρή διαφωνία πληροφοριών:
Το Ισραήλ λέει ότι είχε «σαφείς πληροφορίες».
Οι ΗΠΑ, μέσω Μπάρακ, υποστηρίζουν ότι οι δικές τους υπηρεσίες δεν επιβεβαίωσαν τον ισραηλινό ισχυρισμό.
Η Τουρκία αρνείται ότι σχεδίαζε την εγκατάσταση δυνάμεων στη βάση.
Αυτό κάνει την υπόθεση ακόμη πιο επικίνδυνη.
Διότι σε μια πιθανή μελλοντική κρίση, μια διαφορετική αξιολόγηση πληροφοριών μπορεί να οδηγήσει σε χτύπημα εναντίον στόχου που βρίσκεται κοντά σε πραγματικές τουρκικές δυνάμεις.
Το χτύπημα της 18ης Αυγούστου: Οκτώ επιδρομές, κανένας νεκρός
Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία έπληξε στις 18 Αυγούστου την Αμπού αλ-Ντουχούρ στη βορειοδυτική Συρία.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, πραγματοποιήθηκαν οκτώ αεροπορικά πλήγματα, τα οποία έπληξαν τον διάδρομο και εγκαταστάσεις της βάσης.
Δεν αναφέρθηκαν θύματα.
Το γεγονός ότι δεν υπήρχαν Τούρκοι νεκροί απέτρεψε πιθανότατα μια πολύ σοβαρότερη κρίση.
Και εδώ αρχίζει να διαφαίνεται μία από τις πιο κρίσιμες πτυχές της ισραηλινής στρατηγικής.
Να χτυπηθεί η υποδομή χωρίς να χτυπηθεί η Τουρκία ως κράτος.
Να καταστραφεί η δυνατότητα ανάπτυξης χωρίς να σκοτωθούν Τούρκοι στρατιωτικοί.
Να σταλεί μήνυμα αποτροπής χωρίς να δημιουργηθεί αυτομάτως μια ανοιχτή ισραηλινοτουρκική στρατιωτική αντιπαράθεση.
Απόρρητη σύσκεψη Νετανιάχου: Η Τουρκία μπαίνει στα πολεμικά σενάρια
Εδώ βρίσκεται η πραγματική «βόμβα» του ρεπορτάζ του i24NEWS.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου συγκάλεσε την Πέμπτη 20 Αυγούστου απόρρητη σύσκεψη ασφαλείας για την πιθανή απειλή που μπορεί να δημιουργήσει η Τουρκία.
Η Άγκυρα, σύμφωνα με το ισραηλινό μέσο, δεν χαρακτηρίζεται επισήμως εχθρικό κράτος στον ισραηλινό αμυντικό σχεδιασμό.
Όμως θεωρείται πλέον μια χώρα της οποίας:
οι πολιτικές, οι στρατηγικοί προσανατολισμοί και τα συμφέροντα μπορούν να μεταβληθούν τόσο γρήγορα ώστε να την οδηγήσουν σε άμεση σύγκρουση με το Ισραήλ.
Αυτή η διατύπωση είναι εξαιρετικά σημαντική.
Το Ισραήλ δεν λέει ότι η Τουρκία είναι σήμερα εχθρός.
Προετοιμάζεται όμως για το ενδεχόμενο να γίνει.
Τι σημαίνει να προετοιμάζεται το Ισραήλ για σύγκρουση με την Τουρκία
Μια πιθανή αντιπαράθεση με την Τουρκία θα απαιτούσε εντελώς διαφορετική στρατιωτική προετοιμασία από εκείνη που απαιτείται για τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ ή μικρότερες ένοπλες οργανώσεις.
Η Τουρκία διαθέτει:
μεγάλη Πολεμική Αεροπορία, ισχυρό Πολεμικό Ναυτικό, εκτεταμένο στόλο UAV, βαλλιστικά και κατευθυνόμενα όπλα, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, δορυφορικές και άλλες δυνατότητες πληροφοριών και μεγάλη αμυντική βιομηχανία.
Το ίδιο το i24NEWS σημειώνει ότι η προετοιμασία για ενδεχόμενη σύγκρουση με την Άγκυρα θα απαιτούσε σημαντικές αλλαγές στον ισραηλινό στρατιωτικό σχεδιασμό, με ιδιαίτερη έμφαση στην τουρκική αεροπορική και ναυτική ισχύ και στις αυξημένες ανάγκες πληροφοριών.
Και αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική φράση όλου του ρεπορτάζ.
Το Ισραήλ αρχίζει να υπολογίζει τι θα χρειαζόταν για να πολεμήσει μια μεγάλη κρατική στρατιωτική δύναμη.
Το τουρκικό Ναυτικό αλλάζει ολόκληρη την εξίσωση
Σε μια αντιπαράθεση Τουρκίας–Ισραήλ, το μέτωπο δεν θα περιοριζόταν στη Συρία.
Η Ανατολική Μεσόγειος θα αποκτούσε κεντρική σημασία.
Η Τουρκία διαθέτει σημαντικό αριθμό φρεγατών, κορβετών, υποβρυχίων και πυραυλακάτων, ενώ αναπτύσσει παράλληλα νέα εγχώρια ναυτικά προγράμματα.
Για το Ισραήλ, αντιθέτως, το Πολεμικό Ναυτικό είναι μικρότερο αλλά εξαιρετικά τεχνολογικά προηγμένο και έχει κρίσιμη αποστολή:
την προστασία της ισραηλινής ακτογραμμής, των ενεργειακών εγκαταστάσεων και των υπεράκτιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου.
Μία σύγκρουση με την Τουρκία συνεπώς θα απαιτούσε πολύ μεγαλύτερη ναυτική κινητοποίηση από αυτήν που έχει απαιτηθεί στα περισσότερα ισραηλινά μέτωπα των τελευταίων ετών.
Και στον αέρα τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά
Το ίδιο ισχύει για την αεροπορική ισχύ.
Το Ισραήλ διαθέτει ποιοτικό πλεονέκτημα με τα F-35I Adir, F-15 και F-16, προηγμένα συστήματα πληροφοριών και ηλεκτρονικού πολέμου και μεγάλη επιχειρησιακή εμπειρία.
Η Τουρκία όμως διαθέτει επίσης μεγάλη Πολεμική Αεροπορία και εκτεταμένο δίκτυο αεροπορικών εγκαταστάσεων.
Μια πιθανή σύγκρουση συνεπώς θα απαιτούσε:
μακρινές αποστολές, εναέριο ανεφοδιασμό, προστασία βάσεων, αυξημένα αποθέματα πυρομαχικών, δυνατότητες καταστολής αεράμυνας και τεράστια παραγωγή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο.
Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια περίοδο η IAF ενισχύει τις δυνατότητες στρατηγικού ανεφοδιασμού με τα νέα KC-46.
Η μεγάλη ανησυχία στο Ισραήλ: Δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για την επόμενη απειλή
Η απόρρητη σύσκεψη Νετανιάχου δεν αφορούσε μόνο το ποια απειλή μπορεί να δημιουργήσει η Τουρκία.
Αφορούσε και το κατά πόσο το Ισραήλ διαθέτει σήμερα τις απαραίτητες δυνατότητες για να αντιμετωπίσει ένα εντελώς νέο στρατηγικό περιβάλλον.
Σύμφωνα με το i24NEWS, οι IDF προειδοποιούν εδώ και εβδομάδες ότι οι καθυστερήσεις στο πρόγραμμα ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων έχουν φτάσει σε κρίσιμο σημείο.
Ο γενικός διευθυντής του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, Αμίρ Μπάραμ, έχει επίσης προειδοποιήσει ότι το στρατιωτικό σύστημα δεν λαμβάνει τη χρηματοδότηση που απαιτείται για την αναγκαία ενίσχυση.
Το θέμα δεν είναι νέο.
Ο Μπάραμ έχει ήδη ζητήσει δημοσίως προσαρμοσμένη και επιταχυνόμενη ενίσχυση των ισραηλινών στρατιωτικών δυνατοτήτων, προειδοποιώντας ότι η νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική απαιτεί διαφορετική προετοιμασία από το παρελθόν.
Ισραηλινή γκρίνια: «Το χτύπημα έπρεπε να μείνει χαμηλά»
Μια ακόμη ενδιαφέρουσα αποκάλυψη αφορά το εσωτερικό του ισραηλινού συστήματος ασφαλείας.
Σύμφωνα με το i24NEWS, στελέχη του αμυντικού μηχανισμού δεν ήταν ικανοποιημένα από τις δημόσιες δηλώσεις Νετανιάχου και Κατζ μετά την επίθεση.
Θεωρούσαν ότι το χτύπημα έπρεπε να έχει παραμείνει σε χαμηλό επικοινωνιακό επίπεδο.
Η λογική είναι προφανής.
Αν το Ισραήλ καταστρέψει μια πιθανή μελλοντική τουρκική υποδομή χωρίς θύματα και χωρίς να αναλάβει επικοινωνιακά την επίθεση ως «χτύπημα κατά της Τουρκίας», τότε αφήνει στην Άγκυρα περιθώριο να μην απαντήσει στρατιωτικά.
Εάν όμως η ισραηλινή κυβέρνηση βγει δημοσίως και δηλώσει ότι:
«χτυπήσαμε για να σταματήσουμε την Τουρκία»,
τότε το πολιτικό κόστος για τον Ερντογάν αυξάνεται.
Με άλλα λόγια, ορισμένοι μέσα στο ισραηλινό σύστημα ασφαλείας φαίνεται να προτιμούν:
σκληρή στρατιωτική δράση, αλλά περιορισμένη δημόσια ταπείνωση της Άγκυρας.
Ο Μπάρακ αποκάλυψε πόσο κοντά έφτασαν σε σύγκρουση
Το πόσο επικίνδυνη ήταν η κατάσταση αποτυπώνεται και σε προηγούμενες δηλώσεις του Τομ Μπάρακ στο ίδιο το i24NEWS.
Ο Αμερικανός απεσταλμένος είχε προειδοποιήσει ότι η έλλειψη συνεννόησης γύρω από την επίθεση δημιούργησε πραγματικό κίνδυνο ταχείας μετάβασης σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας.
Αυτό είναι το σημείο που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στον πόλεμο δηλώσεων.
Δύο χώρες που δεν βρίσκονται σε πόλεμο έφτασαν, σύμφωνα με τον ειδικό απεσταλμένο του Αμερικανού προέδρου, επικίνδυνα κοντά σε πραγματικό στρατιωτικό επεισόδιο.
Το Ισραήλ δεν θεωρεί την Τουρκία εχθρό – αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει
Η λεπτή διατύπωση του i24NEWS είναι αποκαλυπτική.
Η Τουρκία δεν είναι ακόμη «enemy state» στα επίσημα επιχειρησιακά μοντέλα του Ισραήλ.
Όμως θεωρείται κράτος του οποίου η στρατηγική μπορεί να μεταβληθεί γρήγορα.
Αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ περνά ουσιαστικά σε μία ενδιάμεση κατηγορία:
η Τουρκία δεν είναι σήμερα επίσημος εχθρός, αλλά δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως στρατιωτικά αδιάφορος παράγοντας.
Και αυτό από μόνο του συνιστά τεράστια μεταβολή στις σχέσεις των δύο χωρών.
Η Συρία είναι το σημείο όπου συγκρούονται οι δύο στρατηγικές
Η αιτία βρίσκεται στη μετα-Άσαντ Συρία.
Η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους υποστηρικτές της κυβέρνησης του Αχμέντ αλ-Σαράα και ενισχύει τη συνεργασία της με τον νέο συριακό στρατό.
Το Ισραήλ φοβάται ότι αυτή η σχέση μπορεί να οδηγήσει σταδιακά σε:
τουρκικά στρατεύματα, αεροπορικές βάσεις, UAV, αντιαεροπορικά συστήματα, ραντάρ και μέσα ηλεκτρονικού πολέμου βαθύτερα στη Συρία.
Η Ιερουσαλήμ θεωρεί μια τέτοια εξέλιξη πιθανό περιορισμό της ελευθερίας δράσης της IAF.
Η Άγκυρα, αντίθετα, θεωρεί τη στρατιωτική συνεργασία με τη Δαμασκό νόμιμο εργαλείο σταθεροποίησης και ανασυγκρότησης της Συρίας.
Αυτές οι δύο στρατηγικές δύσκολα μπορούν να συνυπάρξουν χωρίς σαφείς κόκκινες γραμμές.
Η ελληνική διάσταση δεν μπορεί να αγνοηθεί
Η νέα πραγματικότητα έχει ενδιαφέρον και για την Αθήνα.
Μόλις στις 19 Αυγούστου, μία ημέρα μετά το πλήγμα στην Αμπού αλ-Ντουχούρ, ο Έλληνας Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, βρισκόταν στο Ισραήλ για συναντήσεις με τον Εγιάλ Ζαμίρ και τον Αμίρ Μπάραμ.
Το ελληνικό ΓΕΕΘΑ υπογράμμισε ότι οι επαφές αναδεικνύουν τη «στρατηγική σημασία και ιδιαίτερη βαρύτητα» της στρατιωτικής σχέσης Ελλάδας–Ισραήλ.
Ο Μπάραμ έχει επίσης περιγράψει δημόσια μια ευρύτερη στρατηγική αρχιτεκτονική που θα εκτείνεται «από την Ινδία μέσω των ΗΑΕ έως την Ελλάδα και την Κύπρο».
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα εμπλέκεται σε ισραηλινούς σχεδιασμούς κατά της Τουρκίας.
Δείχνει όμως ότι καθώς το Ισραήλ επανεξετάζει ολόκληρη την περιφερειακή του στρατηγική, η Αθήνα και η Λευκωσία βρίσκονται μέσα στον κύκλο των χωρών με τις οποίες επιδιώκει βαθύτερη αμυντική συνεργασία.
Τι θα απαιτούσε πραγματικά ένας πόλεμος Ισραήλ–Τουρκίας
Το ίδιο το ισραηλινό ρεπορτάζ αναγνωρίζει ότι η Τουρκία αποτελεί εντελώς διαφορετικό στρατιωτικό μέγεθος.
Ένας τέτοιος πόλεμος θα απαιτούσε:
1. Πολύ μεγαλύτερη ναυτική ισχύ στην Ανατολική Μεσόγειο.
2. Μεγαλύτερα αποθέματα πυραύλων αέρος–αέρος και όπλων μακρού πλήγματος.
3. Ενίσχυση εναέριου ανεφοδιασμού.
4. Πολλαπλάσια δυνατότητα συλλογής πληροφοριών.
5. Συνεχή δορυφορική και ηλεκτρονική παρακολούθηση τουρκικών στρατιωτικών κινήσεων.
6. Προστασία στρατηγικών υποδομών και αεροπορικών βάσεων από πιθανή τουρκική ανταπόδοση.
7. Διαχείριση ενός μετώπου που θα εκτεινόταν από τη Συρία έως την Ανατολική Μεσόγειο.
Δεν πρόκειται συνεπώς για ακόμη μία παραλλαγή του πολέμου στη Γάζα ή στον Λίβανο.
Πρόκειται για δυνητική σύγκρουση δύο προηγμένων κρατικών στρατιωτικών μηχανισμών.
Η μεγάλη εικόνα: Το Ισραήλ αρχίζει να σχεδιάζει για το αδιανόητο
Η Αμπού αλ-Ντουχούρ μπορεί τελικά να αποδειχθεί πολύ σημαντικότερη από τις ζημιές που προκάλεσαν οι οκτώ ισραηλινές επιδρομές.
Γιατί αποκάλυψε κάτι βαθύτερο.
Ο Εγιάλ Ζαμίρ θεωρεί πλέον πιθανές τουρκικές κινήσεις στη Συρία αρκετά σοβαρές ώστε να ζητά προληπτικά στρατιωτικά πλήγματα.
Ο Νετανιάχου συγκαλεί απόρρητες συσκέψεις για την τουρκική απειλή.
Οι IDF εξετάζουν τι εξοπλισμό και τι νέες δυνατότητες θα απαιτούσε μια ενδεχόμενη αντιπαράθεση.
Και το ισραηλινό υπουργείο Άμυνας προειδοποιεί ότι η σημερινή χρηματοδότηση μπορεί να μην αρκεί για τη στρατιωτική ανασυγκρότηση που απαιτεί το νέο περιβάλλον.
Ταυτόχρονα, η Τουρκία απορρίπτει τις ισραηλινές κατηγορίες και η Ουάσιγκτον αμφισβητεί τουλάχιστον μέρος των πληροφοριών που χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογηθεί το πλήγμα.
Αυτή ακριβώς η απόσταση στις εκτιμήσεις κάνει την κατάσταση τόσο επικίνδυνη.
Το Ισραήλ βλέπει μια απειλή που θεωρεί ότι πρέπει να χτυπηθεί πριν εδραιωθεί.
Η Τουρκία θεωρεί ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί προσχήματα για να περιορίσει την επιρροή της στη Συρία.
Και οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να αποτρέψουν το σημείο όπου μια λάθος πληροφορία, μια καθυστερημένη ειδοποίηση ή μία ισραηλινή βόμβα θα βρει Τούρκους στρατιωτικούς στον στόχο.
Η Τουρκία δεν είναι ακόμη εχθρικό κράτος για το Ισραήλ.
Το γεγονός, όμως, ότι η Ιερουσαλήμ αρχίζει να υπολογίζει πώς θα έμοιαζε ένας πόλεμος μαζί της, είναι ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή που έχει σημειωθεί στις σχέσεις των δύο χωρών εδώ και δεκαετίες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου