Ο πόλεμος είναι άσχημος και απαίσιος. Οι άνθρωποι που τον βιώνουν γενικά τον απεχθάνονται. Στις ταινίες, τα ηχητικά εφέ που ακούγονται από ψηλά κάνουν τα κτίρια που πέφτουν και τις ανταλλαγές πυροβολισμών να φαίνονται συναρπαστικά. Στην πραγματική ζωή, οι άνθρωποι νιώθουν φρικτούς σωματικούς και συναισθηματικούς πόνους που δεν ξεθωριάζουν ποτέ. Είναι η Κόλαση στη Γη.
Γράφει ο JB Shurk
Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, έθνη σε όλο τον κόσμο γιόρτασαν την Ημέρα Ανακωχής στις 11 Νοεμβρίου, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως Ημέρα Μνήμης σε πολλές χώρες. Η μνήμη των νεκρών ήταν μόνο ο μισός σκοπός της γιορτής. Ήταν εξίσου σημαντικό για τους επιζώντες του Μεγάλου Πολέμου να θυμούνται το κόστος του ολοκληρωτικού πολέμου, ώστε η ανθρωπότητα να μην εξαπολύσει ποτέ ξανά τέτοιο κατακλυσμό,αναφέρει το americanthinker.com
Δεν θυμόμασταν επαρκώς το κόστος του παγκόσμιου πολέμου, και είκοσι χρόνια αργότερα, η ανθρωπότητα υπέμεινε έναν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο πολύ πιο φονικό από τον Πρώτο. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρξε ένα κίνημα στις Ηνωμένες Πολιτείες για να τιμήσουν όλους τους βετεράνους - ζωντανούς και νεκρούς - την Ημέρα της Ανακωχής. Ο Πρόεδρος Αϊζενχάουερ υπέγραψε ένα νομοσχέδιο που μετονομάζει την Ημέρα της Ανακωχής σε Ημέρα των Βετεράνων, και εμείς οι Αμερικανοί τηρούμε την εορτή από τότε.
Θα πρέπει να τιμούμε τους βετεράνους του στρατού μας κάθε μέρα. Ξεχνώντας, όμως, την Ημέρα Ανακωχής, σταματήσαμε να θυμόμαστε τις φρικαλεότητες του πολέμου. Η 11η Νοεμβρίου ήταν κάποτε μια μέρα για τους επιζώντες να λένε «Ποτέ ξανά». Μετατράπηκε σε μια γιορτή που τιμά τους ήρωες και τη θυσία, ενώ συχνά θάβει την πιο σημαντική προειδοποίηση από τις προηγούμενες γενιές μέχρι σήμερα: Μην επαναλάβετε την ανοησία μας.
Ο πόλεμος είναι τραγωδία, όχι ψυχαγωγία. Αν και εύχομαι εμείς οι άνθρωποι να είχαμε μεγαλύτερη μνήμη όσον αφορά το ψυχολογικό κόστος των μαζικών δολοφονιών, μόλις που γνωρίζουμε την ειρήνη για μισή γενιά πριν κατρακυλήσουμε ξανά στην Κόλαση.
Οι πόλεμοι μεταξύ εμπόλεμων πλευρών που δεν βλέπουν εναλλακτική λύση ούτε στη νίκη ούτε στον θάνατο είναι σκληρές, αιματηρές υποθέσεις.
Παρά τον ιστορικό αναθεωρητισμό που συχνά παρουσιάζει τη χρήση πυρηνικών όπλων στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι ως αδικαιολόγητη, η τεράστια απώλεια Αμερικανών πεζοναυτών, ναυτών και στρατιωτών σε διάσπαρτα νησιά του Ειρηνικού απέδειξε ότι οι Ιάπωνες θα συνέχιζαν να αγωνίζονται μέχρι τον τελευταίο άνδρα πριν σκεφτούν οποιαδήποτε ιδέα παράδοσης. Τόσο οι Βαλκανικοί Πόλεμοι πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο όσο και οι Γιουγκοσλαβικοί Πόλεμοι μετά τον Ψυχρό Πόλεμο σημαδεύτηκαν από εθνοκάθαρση, βιασμούς και μαζικές δολοφονίες. Κάθε ισλαμικός πόλεμος εναντίον του Ισραήλ επιδιώκει την εξάλειψη του εβραϊκού κράτους. Επομένως, κάθε πόλεμος που διεξάγει το Ισραήλ είναι ζωής ή θανάτου για το έθνος.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει λάβει μια παρόμοια σοβαρότητα μηδενικού αθροίσματος. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας εν καιρώ πολέμου, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, έχει επανειλημμένα επιμείνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη μέχρι να επιστραφούν στην Ουκρανία όλα τα πρώην ουκρανικά εδάφη που διεκδικούνται τώρα από τη Ρωσική Ομοσπονδία -συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας, την οποία η Ρωσία ελέγχει από το 2014. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έχει δηλώσει ότι αυτή η απαίτηση είναι αδύνατη.
Η Ουκρανία επιθυμεί την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Η Ρωσία κήρυξε πόλεμο στην Ουκρανία, εν μέρει, για να εμποδίσει την τριακονταετή επέμβαση του ΝΑΤΟ να φτάσει σε ολόκληρα τα δυτικά της σύνορα.
Η Ουκρανία και τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ έχουν χαρακτηρίσει τον πόλεμο ως υπαρξιακή απειλή για όλη την Ευρώπη. Ρώσοι πολιτικοί, ακαδημαϊκοί και ειδικοί περιγράφουν ομοίως τον πόλεμο ως υπαρξιακή απειλή για τη μελλοντική επιβίωση της Ρωσίας.
Και οι δύο πλευρές επιδιώκουν αυτό που η άλλη αρνείται να δώσει. Τώρα υπάρχει ένα επικίνδυνο αδιέξοδο.
Αν και είναι δύσκολο να βρεθούν ακριβείς αριθμοί, τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία ισχυρίζονται ότι έχουν προκαλέσει η μία στην άλλη εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Εκατομμύρια Ουκρανοί έχουν εκτοπιστεί και οι παραμεθόριες περιοχές της Ρωσίας έχουν υποστεί συνεχείς επιθέσεις.
Οι ουκρανικές αρχές συνεχίζουν να πιέζουν νεαρούς άνδρες να υπηρετήσουν ως στρατιωτικοί. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποδέχτηκαν εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανούς που έφευγαν το 2022 αρχίζουν να επιμένουν ότι οι νεαροί Ουκρανοί άνδρες πρέπει να σταλούν πίσω στην πατρίδα τους για να πολεμήσουν. Ευρωπαίοι και Αμερικανοί πολιτικοί έχουν προτείνει να μειωθεί η νόμιμη ηλικία στράτευσης στην Ουκρανία και να εξαναγκαστούν και οι Ουκρανές γυναίκες να συμμετάσχουν στη μάχη. Ο πρόεδρος Ζελένσκι, ο οποίος έχει κηρύξει στρατιωτικό νόμο, παραδέχτηκε ότι η χώρα του αγωνίζεται να αναπληρώσει τα χαμένα στρατεύματα.
Στη Ρωσία, υπάρχει λιγότερη ανησυχία για την ανάπτυξη στρατευμάτων για αυτό που η κυβέρνηση αποκαλεί «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» στην Ουκρανία. Υπάρχει, ωστόσο, εκτεταμένη ανησυχία ότι ο στρατός θα έχει σημαντικές δυσκολίες στην αποτελεσματική υπεράσπιση της χώρας σε περίπτωση που η ΕΕ-ΝΑΤΟ επεκτείνουν τη σύγκρουση πέρα από την Ουκρανία - ειδικά εάν η Ρωσία αναγκαστεί να υπερασπιστεί τον θύλακα του Καλίνινγκραντ που βρίσκεται μεταξύ Λιθουανίας και Πολωνίας.
Ευρωπαίοι πολιτικοί και στρατιωτικοί έχουν υποστηρίξει ότι η κατάληψη του Καλίνινγκραντ θα απέκοβε ουσιαστικά τη Ρωσία από τη Βαλτική Θάλασσα και θα σφίγγει τον κλοιό ενός υγειονομικού κλοιού που έχει σχηματιστεί γύρω από την ευρωπαϊκή πλευρά της Ρωσίας. Αν και η Ρωσία είναι η μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο σε έκταση, ο μέτριος πληθυσμός της, που ανέρχεται σε εκατόν πενήντα εκατομμύρια, την θέτει σε μειονεκτική θέση έναντι ενός ευρωπαϊκού πληθυσμού τρεις φορές μεγαλύτερου από αυτόν.
Με τις πραγματικές απώλειες στρατευμάτων και την απειλή μελλοντικών απωλειών στρατευμάτων να βαραίνουν σε μεγάλο βαθμό τα μυαλά των υπευθύνων λήψης αποφάσεων στην Ευρώπη και τη Ρωσία, αυτό που κάποτε ήταν αδιανόητο έχει συζητηθεί πιο ανοιχτά: η χρήση πυρηνικών όπλων στην ήπειρο. Για ογδόντα χρόνια, το ταμπού κατά του ατομικού πολέμου ήταν τόσο μεγάλο που οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση πολέμησαν έναν μισό αιώνα Ψυχρού Πολέμου στις σκιές σε μια προσπάθεια να αποφύγουν την άμεση αντιπαράθεση. Ωστόσο, καθώς η Ρωσία, η Ουκρανία και η ΕΕ-ΝΑΤΟ αγωνίζονται για μόχλευση και αποτροπή, η πιθανότητα πυρηνικής σύγκρουσης αυξάνεται.
Παρά το γεγονός ότι η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, στρατιωτικοί εκπρόσωποι από όλα τα τριάντα δύο μέλη του ΝΑΤΟ συγκεντρώθηκαν στο Κίεβο αυτή την εβδομάδα. Ο ναύαρχος Τζουζέπε Κάβο Ντραγκόνε, πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ, ανακοίνωσε : «Είμαστε εδώ με πλήρη ισχύ με ένα σαφές μήνυμα: Ο δεσμός μεταξύ ΝΑΤΟ και Ουκρανίας γίνεται όλο και πιο ισχυρός».
Την Τρίτη, ο γαλλικός στρατός πραγματοποίησε δοκιμαστική εκτόξευση ενός βαλλιστικού πυραύλου που εκτοξεύτηκε από υποβρύχιο πάνω από τον Ατλαντικό. Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ήταν παρών στη δοκιμή και τη χαρακτήρισε ως «μια νέα επίδειξη της αξιοπιστίας της αποτροπής μας» και «ένα σαφές μήνυμα... για οπουδήποτε πρέπει να ληφθεί».
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, συμφώνησε ότι η εκτόξευση πυραύλου από τη Γαλλία ήταν ένα «ηχηρό και σαφές μήνυμα». Στη συνέχεια, ο Πεσκόφ προειδοποίησε : «Ενόψει τέτοιων επιθετικών ενεργειών και τέτοιων σχεδίων, η Ρωσία βρίσκεται σε επιφυλακή. Λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσουμε την εθνική μας ασφάλεια σε στρατηγικό επίπεδο».
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, η Ρωσία έστειλε επίσημες ειδοποιήσεις στο ΝΑΤΟ και τις Βρυξέλλες προειδοποιώντας ότι θα χρησιμοποιούσε πυρηνικά όπλα για την υπεράσπιση της επικράτειάς της, συμπεριλαμβανομένου του Καλίνινγκραντ. Με ωμή γλώσσα που αναστάτωσε τους Ευρωπαίους ηγέτες, το διπλωματικό μήνυμα της Ρωσίας υποσχέθηκε «ρωσικά χτυπήματα εναντίον κέντρων λήψης αποφάσεων στα κράτη μέλη της συμμαχίας από την αρχή κιόλας».
Ο Ρώσος καθηγητής Σεργκέι Καραγκάνοφ — μια εξαιρετικά σημαντική προσωπικότητα στην εξωτερική πολιτική με στενούς δεσμούς τόσο με τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν όσο και με τον Υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ — υποστηρίζει ότι «η Ρωσία πρέπει να είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα». Επειδή οι χώρες ΕΕ-ΝΑΤΟ έχουν πληθυσμιακά και οικονομικά πλεονεκτήματα έναντι της Ρωσίας, η Ρωσία πρέπει να χρησιμοποιήσει το «ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα» στα πυρηνικά όπλα για να αποτρέψει τις ευρωπαϊκές στρατιωτικές ενέργειες. Ο Καραγκάνοφ επιμένει: «Τα πυρηνικά όπλα είναι απαραίτητα για την αποτροπή μεγάλων πολέμων, αλλά αυτό λειτουργεί μόνο εάν η απειλή ληφθεί σοβαρά υπόψη».
Ο επικεφαλής του Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής της Ρωσίας στη συνέχεια στοχεύει άμεσα την Ευρώπη: «Οι δυτικοευρωπαϊκές ελίτ πρέπει να τιμωρηθούν για τις επιθετικές πολιτικές τους... και μια ΕΕ που έχει χάσει τα λογικά της πρέπει να αρχίσει να φοβάται πραγματικά». Επιπλέον, «Η αναζήτηση ειρήνης μόνο με μη πυρηνικά μέσα θα μπορούσε να αποδειχθεί υπερβολικά δαπανηρή για τη Ρωσία».
Ο Καραγκάνοφ καταλήγει : «Εάν το τρέχον ουκρανικό ή γερμανικό καθεστώς... αποκτούσε πυρηνικά όπλα, θα ήμασταν υποχρεωμένοι να εξαπολύσουμε προληπτικό χτύπημα επειδή θα έπρεπε να τους σταματήσουμε. Θα ήταν ένας σύντομος πόλεμος, ως αποτέλεσμα του οποίου αυτές οι χώρες θα έπαυαν να υπάρχουν».
Υπάρχουν κάποιοι στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρώπη, τον Καναδά και την Αμερική που πιστεύουν ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία είναι αναπόφευκτος. Πριν φτάσουμε στο σημείο χωρίς επιστροφή, ζητώ ταπεινά από τους ανθρώπους να αφιερώσουν μια στιγμή για να θυμηθούν γιατί όλοι κάποτε φοβόμασταν τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Να θυμάστε γιατί η αμοιβαία εξασφαλισμένη καταστροφή ήταν τρέλα. Δεν υπάρχει ντροπή στην ανακωχή όταν η εναλλακτική λύση είναι ο Αρμαγεδδώνας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου