Η Μαύρη Εκκλησία είναι ένα από τα πιο διάσημα σύμβολα του Μπρασόβ, αλλά τα βλέμματα των τουριστών έλκονται όχι μόνο από το μέγεθος και την αρχιτεκτονική του μνημείου, αλλά και από μια πολύ πιο διακριτική λεπτομέρεια. Σε ένα από τα αντηρίδες της εκκλησίας, πάνω από την οροφή, υπάρχει ένα μικρό άγαλμα που απεικονίζει ένα παιδί να σκύβει πάνω από την άκρη του κτιρίου.
Το αρχικό άγαλμα δεν βρίσκεται πλέον στο αντέρεισμα σήμερα. Βρίσκεται μέσα στη Μαύρη Εκκλησία, μαζί με άλλα πρωτότυπα γλυπτά που έχουν αφαιρεθεί από έξω για προστασία. Το αντίγραφο που τοποθετήθηκε έξω φιλοτεχνήθηκε το 1980 από τον Σάξονα γλύπτη Κούρτφριτς Χέντελ, ο οποίος χρησιμοποίησε τον νεαρό Στέφεν Σλανττ ως μοντέλο, σύμφωνα με επίσημες πηγές .
Ποιο είναι, σύμφωνα με τους θρύλους, το παιδί από τη Μαύρη Εκκλησία;
Ένας από τους πιο διαδεδομένους θρύλους μιλάει για έναν πολύ επιδέξιο μαθητευόμενο που εργαζόταν στην κατασκευή της εκκλησίας. Καθώς οι εργασίες προχωρούσαν, ο αρχιτεχνίτης που τον συντόνιζε παρατήρησε ότι ο νεαρός άνδρας ήταν ολοένα και πιο ταλαντούχος και ότι, με τον καιρό, θα μπορούσε να τον ξεπεράσει.
Σύμφωνα με τον θρύλο, ο φθόνος οδήγησε τον τεχνίτη να καταφύγει σε μια ακραία πράξη. Ενώ ο μαθητευόμενος εργαζόταν στην άκρη του κτιρίου, ο τεχνίτης τον έσπρωξε από το περβάζι, προκαλώντας τον θάνατό του.
Ο θρύλος λέει ότι ο τεχνίτης συνειδητοποίησε πολύ αργά πόσο τον θαύμαζε ο μαθητευόμενος του. Στη μνήμη του, κατασκευάστηκε ένα μικρό άγαλμα του παιδιού, που απεικονίζεται να σκύβει πάνω από την άκρη της εκκλησίας.
Μια εκδοχή που καταγράφεται στην τοπική παράδοση λέει ότι ο τεχνίτης θα αναγνώριζε την πράξη του και οι συνάδελφοι του μαθητευόμενου θα αποφάσιζαν να διατηρήσουν τη μνήμη του μέσω της γλυπτικής. Αυτή η εκδοχή του θρύλου καταγράφηκε γραπτώς τον 19ο αιώνα, στη συλλογή θρύλων και ιστοριών του Friedrich Müller από τη Γη του Μπαρ, που εκδόθηκε το 1857.
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη ιστορία, στην οποία δεν πρόκειται για έναν μαθητευόμενο που σκοτώθηκε από έναν ζηλιάρη τεχνίτη, αλλά για το παιδί ενός από τους ανθρώπους που εργάστηκαν στην κατασκευή της εκκλησίας.
Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, το παιδί επισκεπτόταν τον πατέρα του στο εργοτάξιο και κατέληξε στην οροφή. Όταν πλησίασε την άκρη για να κοιτάξει κάτω, έπεσε μπροστά στα μάτια του πατέρα του. Συντετριμμένος από τη θλίψη, παρήγγειλε ένα γλυπτό που θα τον απεικόνιζε στη θέση που τον είδε τελευταία φορά.
Οι δύο εκδοχές μοιράζονται την εικόνα ενός παιδιού ή ενός νεαρού άνδρα που σκύβει πάνω από την άκρη της εκκλησίας, αλλά δεν υπάρχουν έγγραφα που να επιβεβαιώνουν ότι το άγαλμα κατασκευάστηκε για ένα από αυτά τα άτομα. Ακόμη και εκπρόσωποι της Μαύρης Εκκλησίας έχουν δηλώσει ότι το μυστήριο της προέλευσης του γλυπτού δεν έχει διευκρινιστεί.
Από εδώ προέρχεται ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του αγάλματος: το όνομα του χαρακτήρα που θα αντιπροσώπευε το μεσαιωνικό γλυπτό είναι άγνωστο, ούτε ο ακριβής λόγος για τον οποίο τοποθετήθηκε στο αντέρεισμα.
Αυτή τη στιγμή, αυτό που μπορεί να δει κανείς από έξω είναι ένα αντίγραφο. Το αρχικό γλυπτό αφαιρέθηκε και φυλάχθηκε μέσα στην εκκλησία για συντήρηση, ενώ στη θέση του τοποθετήθηκε το αντίγραφο που κατασκευάστηκε το 1980.
Ποιος έχτισε την Μαύρη Εκκλησία;
Η Μαύρη Εκκλησία δεν χτίστηκε από έναν μόνο κατασκευαστή ή σε ένα μόνο στάδιο. Η κατασκευή του σημερινού οικοδομήματος ξεκίνησε το 1383 και διήρκεσε σχεδόν έναν αιώνα, με το μνημείο να χρονολογείται επίσημα μεταξύ 1383 και 1477.
Πριν από την σημερινή εκκλησία, υπήρχε ένα παλαιότερο θρησκευτικό κτίριο στην ίδια τοποθεσία. Η κοινότητα του Μπρασόβ ξεκίνησε την κατασκευή ενός μεγάλου γοτθικού κτιρίου σε μια εποχή που η πόλη βρισκόταν σε πλήρη οικονομική και εμπορική ανάπτυξη.
Σύμφωνα με την ιστορία που παρουσιάζει η Μαύρη Εκκλησία, το έργο επηρεάστηκε από τα μεγάλα γοτθικά εργοτάξια στην Κεντρική Ευρώπη. Λιθοξόοι και τεχνίτες από άλλες πόλεις συμμετείχαν στην κατασκευή της εκκλησίας, και οι εμπορικές σχέσεις του Μπρασόβ διευκόλυναν την κυκλοφορία αρχιτεκτονικών μοντέλων και τεχνιτών. Η χορωδία της εκκλησίας εμπνεύστηκε από τη γοτθική αρχιτεκτονική της γερμανικής περιοχής, ειδικά από την εκκλησία του Αγίου Σέμπαλντ στη Νυρεμβέργη.
Μια επιγραφή που ανακαλύφθηκε στους τοίχους της εκκλησίας αναφέρει τον Θωμά ως τον πρώτο γνωστό ιδρυτή, ο οποίος πέθανε το 1410. Ωστόσο, η κατασκευή συνεχίστηκε πολύ μετά τον θάνατό του και οι εργασίες διακόπτονταν και ξαναρχίζονταν ανάλογα με τα γεγονότα που βίωνε η πόλη.
Το 1421, η οθωμανική εισβολή διέκοψε τις εργασίες, σε μια εποχή που το Μπρασόβ έπρεπε να επικεντρώσει τους πόρους του στις οχυρώσεις. Η κατασκευή συνεχίστηκε αργότερα και το 1477 το κτίριο ολοκληρώθηκε.
Η εκκλησία χτίστηκε αρχικά ως Ρωμαιοκαθολική εκκλησία και ήταν αφιερωμένη στην Αγία Μαρία. Τον 16ο αιώνα, με την εξάπλωση της Μεταρρύθμισης στην Τρανσυλβανία, η κοινότητα του Μπρασόβ μεταπήδησε στο Λουθηρανικό δόγμα.
Το όνομα Μαύρη Εκκλησία εμφανίστηκε πολύ αργότερα. Το 1689, η μεγάλη πυρκαγιά που κατέστρεψε το Μπρασόβ προκάλεσε σοβαρές ζημιές στο κτίριο και οι μαυρισμένοι από τον καπνό τοίχοι οδήγησαν στο όνομα με το οποίο είναι γνωστή η εκκλησία σήμερα.
Σήμερα, το άγαλμα του παιδιού μπορεί να φαίνεται σαν μια σχεδόν κρυφή λεπτομέρεια στη μνημειώδη αρχιτεκτονική της εκκλησίας. Ακριβώς το γεγονός ότι η ταυτότητα του χαρακτήρα δεν έχει εξακριβωθεί και ότι έχουν διατηρηθεί αρκετές ιστορίες γύρω του, έχει καταστήσει το μικρό γλυπτό έναν από τους θρύλους που συνδέονται με τη Μαύρη Εκκλησία.
Συνεπώς, το παιδί στο αντέρεισμα δεν έχει σαφή ιστορική ταυτότητα. Είναι μια φιγούρα για την οποία η τοπική παράδοση έχει διαφυλάξει αρκετές ιστορίες, και το γλυπτό που βλέπουμε σήμερα είναι ένα σύγχρονο αντίγραφο του πρωτότυπου, που διατηρείται μέσα στο μνημείο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου