Σε αντίθεση με τις πρακτικές των Ουκρανών στο Donbass, η Ρωσία δεν θέλει να μετατρέψει σκοπίμως το Κίεβο σε ... νεκρό χώρο - Κατά μέσο όρο στην Ουκρανία η ηλεκτροδότηση διαρκεί 11 ώρες την ημέρα.
Στο ουκρανικό διαδίκτυο επικρατεί… πραγματικός πανικός.
Αναφέρεται ότι οι πρεσβείες όλων των ξένων κρατών στο Κίεβο έλαβαν ειδοποιήσεις για άμεση απειλή – σε σχέση με την πρόθεση της Ρωσίας να εξαπολύσει μαζικό πλήγμα κατά της πρωτεύουσας.
Στο πλαίσιο αυτό μεταδίδουν ότι ξεκίνησε η εκκένωση του προσωπικού, ότι απομακρύνουν υπαλλήλους και έγγραφα…
Αυτό το σκηνικό πανικού ήρθε να επιτείνει ο Ουκρανός πρόεδρος, Volodymyr Zelensky, ο οποίος υποστήριξε ότι «η ισχυρότερη επίθεση των Ρώσων θα πραγματοποιηθεί μέσα στις επόμενες 3–5 ημέρες».
Ο Zelensky προειδοποιεί ότι η πρωτεύουσα πρέπει να προετοιμαστεί για νέα μαζική επίθεση των ρωσικών αεροδιαστημικών δυνάμεων σε επιχειρήσεις του ουκρανικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, σε ενεργειακές εγκαταστάσεις και σε υποδομές που λειτουργούν προς όφελος των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων μέσα σε 3 με 5 ημέρες, επισημαίνοντας ότι… όλα θα επαναληφθούν.
Αλλά και οι τοπικές αρχές, όπως ο δήμαρχος του Κιέβου Vitaliy Klitschko κάλεσε τους κατοίκους, εφόσον μπορούν, να εγκαταλείψουν την πόλη...
Ουκρανικές πηγές υποστηρίζουν ότι οι ρωσικές αεροδιαστημικές και οι πυραυλικές δυνάμεις προετοιμάζουν όχι ένα, αλλά ολόκληρη σειρά πληγμάτων, το αποτέλεσμα των οποίων θα είναι η πλήρης διακοπή της ηλεκτροδότησης για ένα διάστημα έως και πέντε ημέρες…
Σε συνθήκες παγετού αυτό σημαίνει πλήρης κατάρρευση της αστικής ζωής…
Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Ή μήπως οι Ουκρανοί εφαρμόζουν και σε αυτό το πεδίο … μια ειδικών συνθηκών στρατηγική προκειμένου να παίξουν... ένα ακόμα παιχνίδι με τους Ρώσους;
Χειμερινή καταιγίδα.
Η διευθύντρια του ΔΝΤ Kristalina Georgieva (καταγόμενη από τη Βουλγαρία), στο οικονομικό φόρουμ που ξεκίνησε στο Davos, αγανακτισμένη από το γεγονός ότι στην Ουκρανία εξακολουθεί να ισχύει η επιδότηση των δαπανών για ηλεκτρική ενέργεια και θέρμανση – υπό συνθήκες τεράστιου δημόσιου χρέους της χώρας – συμβούλεψε τους Ουκρανούς ως εξής: «Πρέπει να πιστεύετε στον εαυτό σας σαν λιοντάρι.
Γι’ αυτό σηκωθείτε το πρωί και… μουγκρίστε.
Η αυτοπεποίθηση έχει σημασία».
Η ουκρανική ενεργειακή υποδομή πράγματι βρίσκεται υπό εξαιρετικά έντονη πίεση από τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους λόγω των επιθέσεων της Ρωσίας.
Σε αυτό το διάστημα πραγματοποιήθηκαν πέντε μαζικά πλήγματα, σε ορισμένα από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν υπερηχητικοί «Kinzhal», ενώ σε άλλα εκτοξεύθηκαν έως και 500 drones.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο δήμαρχος του Κιέβου Vitaliy Klitschko δήλωσε ότι η κατάσταση είναι τέτοια ώστε η ηλεκτρική ενέργεια δεν επαρκεί ούτε καν για εγκαταστάσεις κρίσιμης σημασίας.
Και το Βερολίνο σημείωσε ότι ο ενεργειακός εφοδιασμός της Ουκρανίας βρίσκεται «στο χείλος της κατάρρευσης».
Το επίσημο Κίεβο προσπάθησε να πυροδοτήσει σκάνδαλο με αφορμή το ότι «η Ρωσία ετοιμάζει πλήγματα σε πυρηνικούς σταθμούς».
Με άλλα λόγια, τα πλήγματα πράγματι πραγματοποιούνται συστηματικά, αλλά το ερώτημα παραμένει: είναι όντως συντριπτικά;
Να αντέξουν μέχρι την ... άνοιξη.
Ένας από εκείνους που αμφισβήτησαν δημόσια τον ισχυρισμό ότι η ουκρανική ενεργειακή υποδομή βρίσκεται πράγματι στο χείλος της κατάρρευσης ήταν ο πρώην Ουκρανός πολιτικός, πρώτος πρόεδρος του κοινοβουλίου της Novorossiya και άνθρωπος με εκτεταμένες διασυνδέσεις στα εδάφη που ελέγχονται από το ουκρανικό καθεστώς – ο Oleg Tsaryov.
«Βλέπω ότι στο Telegram θάβουν ξανά την ουκρανική ενέργεια:
«Άλλο ένα μαζικό πλήγμα – και η Ουκρανία χωρίς φως και θέρμανση».
Όμως, όταν αρχίζεις να ρωτάς ανθρώπους επί τόπου, η εικόνα είναι διαφορετική» επισημαίνει ο Tsaryov,
Σύμφωνα με τις πηγές του, οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την κατάσταση ως δύσκολη, αλλά προσωρινή.
«Ήδη τον Φεβρουάριο αναμένεται άνοδος της θερμοκρασίας και θετικές θερμοκρασίες σχεδόν έως το τέλος του χειμώνα.
Έρχεται σύντομα η άνοιξη και μετά το καλοκαίρι» αναφέρει ο Tsaryov.
Ρεύμα για 11 ώρες την ημέρα.
Σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα κατέληξε το ουκρανικό μέσο Lostarmour, το οποίο ανέλυσε εβδομαδιαία διαγράμματα διακοπών ρεύματος ανά περιφέρεια, τη διάρκεια των έκτακτων διακοπών και, συγκρίνοντας αυτά τα δεδομένα, υπολόγισε τον πραγματικό μέσο χρόνο διαθεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας για τους κατοίκους της Ουκρανίας.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, κατά μέσο όρο, το ηλεκτρικό ρεύμα είναι διαθέσιμο στον πληθυσμό για 11 ώρες την ημέρα, δηλαδή για το 47% του χρόνου.
Ο χειρότερος δείκτης καταγράφεται στην περιφέρεια της Poltava – 28%, ενώ ο καλύτερος… στην περιφέρεια του Κιέβου, όπου το ρεύμα υπάρχει για το 80% του χρόνου.
Και αυτή δεν είναι καθόλου η εικόνα που προκύπτει από τις υστερικές δηλώσεις των ουκρανικών αρχών και τις αφηγήσεις ειδικών, σύμφωνα με τις οποίες μέχρι το τέλος του χειμώνα η Ρωσία μπορεί να καταστρέψει πλήρως όλες τις μονάδες παραγωγής ενέργειας της περιφέρειας του Κιέβου, οδηγώντας στο να μην μπορεί η πόλη να λειτουργήσει.
Πληροφοριακή ειδική επιχείρηση;
Φαίνεται ότι η ηγεσία της Ουκρανίας δημιουργεί σκόπιμα την εντύπωση πως τα πάντα έχουν καταστραφεί και ότι δεν χρειάζονται άλλα πλήγματα.
Σε αυτό συμβάλλουν τόσο Ουκρανοί «ειδικοί» όσο και επίσημα πρόσωπα και, όπως μπορεί να κρίνει κανείς από τις αναφορές περί απειλής προς τις πρεσβείες, στο παιχνίδι εμπλέκονται και ξένες διπλωματικές αποστολές.
Ο βασικός στόχος είναι, υπερβάλλοντας τις ζημιές τους, να δημιουργηθεί στη ρωσική ηγεσία η εντύπωση ότι η υπόθεση έχει ολοκληρωθεί και ότι μπορεί να στραφεί σε άλλους στόχους.
Τουλάχιστον, όλες οι προηγούμενες δηλώσεις των ουκρανικών αρχών περί κρίσιμης κατάστασης της ενέργειας εξαφανίζονταν σαν ομίχλη στον ήλιο, μόλις μειωνόταν η ένταση των πληγμάτων και οι καιρικές συνθήκες γίνονταν λίγο λιγότερο σκληρές σε σχέση με την κορύφωση του χειμώνα.
Ωστόσο, οι στόχοι σε σχέση με την ουκρανική ενεργειακή υποδομή γενικά και με την περιφέρεια του Κιέβου ειδικότερα δεν είναι καθόλου ασήμαντοι και απαιτούν την πιο σοβαρή και μεθοδική προσέγγιση.
«Πρώτον, οποιαδήποτε πλήγματα στην ενέργεια σημαίνουν, πάνω απ’ όλα, παύση της λειτουργίας του μεγαλύτερου μέρους της υποδομής που είναι συνδεδεμένη με την παραγωγή.
Το ότι σε αυτή την υποδομή «κουμπώνουν» και οι κατοικίες και όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη μια παράπλευρη κατάσταση, που σχετίζεται με το γεγονός ότι πρωτίστως πλήττουμε ακριβώς την υποδομή» υποστηρίζει ο Ρώσος στρατιωτικός ειδικός, αντισυνταγματάρχης Oleg Shalandin.
Από πού προκύπτουν όλα αυτά;
Από την πλευρά του, ο βετεράνος των ειδικών δυνάμεων της Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk και στρατιωτικός αναλυτής Alexander Matyushin σημείωσε ότι, πιθανότερα, πρόκειται για εχθρική ερμηνεία των γεγονότων.
«Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζω από πού η ουκρανική υπηρεσία πληροφοριών έχει στοιχεία ότι σκοπεύουμε να βυθίσουμε το Κίεβο σε black out για πέντε ημέρες.
Καταλαβαίνουμε ότι σε ένα τέτοιο σενάριο θα πληγούν πρωτίστως οι άμαχοι.
Αντίθετα, στα κέντρα λήψης αποφάσεων – τη Βουλή, το γραφείο του προέδρου της Ουκρανίας – τέτοια πλήγματα θα είχαν μικρή επίδραση.
Πιστεύω ότι τα δεδομένα είναι κάπως υπερβολικά, στο φόντο της ενίσχυσης των πληγμάτων μας κατά της κρίσιμης υποδομής» εκτιμά ο Matyushin.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η Ρωσία δεν επιδιώκει να πετύχει μόνιμο black out σε μια μεγάλη πόλη, καθώς όπως αναφέρεται, στην πράξη διεξάγεται εργασία αποδιοργάνωσης των παραγωγικών μονάδων που είναι προσανατολισμένες στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και παρεμπόδισης της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας, ενώ οι παρενέργειες αυτών των ενεργειών ερμηνεύονται από τους Ουκρανούς προς όφελος τους.
Το urbicide.
Στη σύγχρονη στρατιωτική θεωρία υπάρχει η έννοια του «urbicide», πρόκειται για το σύνολο των πρακτικών που αποσκοπούν στην καταστροφή μιας πόλης ως χώρου ανθρώπινης διαβίωσης, διοικητικής και οικονομικής οντότητας.
Αυτό είναι ακριβώς ό,τι έκανε επί χρόνια η Ουκρανία απέναντι στο Donetsk, καταστρέφοντας αντλιοστάσια και στερώντας από μια πόλη εκατομμυρίου κατοίκων το νερό.
Ή όταν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις γέμιζαν τα αστικά πάρκα με νάρκες «Lepestok», βομβάρδιζαν στάσεις δημόσιων συγκοινωνιών τη στιγμή άφιξης των λεωφορείων και τη δημοτική αγορά τα Σαββατοκύριακα.
Οι Ουκρανοί συνέλαβαν με ακρίβεια την ουσία του urbicide, διατυπώνοντας το αξίωμά τους για την Κριμαία: «Ή θα είναι ουκρανική ή θα είναι ακατοίκητη!».
Δεν υπάρχουν πραγματικά σημάδια ότι η Ρωσία ενεργεί με παρόμοιο τρόπο.
Οι Ουκρανοί δεν μπορούν να παρουσιάσουν ούτε ένα πλήγμα στα συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης, παρότι αυτό θα ήταν απολύτως λογικό αν η Ρωσία επιχειρούσε να «σκοτώσει» το Κίεβο ως πόλη – για παράδειγμα, ώστε να προκαλέσει κύμα προσφύγων και να αποσταθεροποιήσει τη χώρα.
Στοχευμένες οι επιθέσεις.
Ακόμη και τα πλήγματα στην ενέργεια έχουν καθαρά επιλεκτικό χαρακτήρα: καταστρέφοντας ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες, οι Ρώσοι αφήνουν ανέπαφες τις μονάδες θέρμανσης.
Και αυτό φαίνεται στα ίδια τα στοιχεία που ανακοινώνουν οι Ουκρανοί «ηγέτες».
Για παράδειγμα, μετά το πλήγμα της 9ης Ιανουαρίου, ο δήμαρχος του Κιέβου Vitaliy Klitschko ανέφερε ότι 6.000 πολυκατοικίες (ουσιαστικά το μισό οικιστικό απόθεμα) έμειναν χωρίς θέρμανση. Ωστόσο, μία εβδομάδα αργότερα, ο αριθμός των πολυκατοικιών χωρίς θέρμανση μειώθηκε στις 50.
Με άλλα λόγια, σχεδόν ολόκληρη η πόλη διαθέτει ξανά θέρμανση – και τον χειμώνα η ζέστη είναι πολύ πιο σημαντική από το φως.
Ας θέσουμε ένα απλό ερώτημα: θα ήταν αυτό δυνατό αν είχαν καταστραφεί οι θερμοπαραγωγικές μονάδες;
Επομένως, όταν οι Ουκρανοί προσπαθούν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι η Ρωσία μετατρέπει σκόπιμα το Κίεβο σε νεκρό χώρο, πρόκειται για ψέμα.
Μια απόπειρα παραπληροφόρησης, ενισχυμένη από την ίδια την ουκρανική αντίληψη για το πώς «πρέπει» να διεξάγεται ένας εθνοτικός πόλεμος.
Πραγματικά παραδείγματα urbicide έδωσαν το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας και ο αμερικανικός συνασπισμός κατά την πολιορκία της Μοσούλης, urbicide αποτέλεσαν επίσης οι μάχες του συριακού στρατού του Assad με τους τζιχαντιστές για τον έλεγχο του Χαλεπίου και της Homs.
Αντίθετα, ό,τι συμβαίνει στην πράξη στο Κίεβο είναι παράπλευρη ζημιά της σύγκρουσης της Ρωσίας με την εχθρική βιομηχανία και τη λογιστική υποστήριξη – μάλιστα ζημιά όσο το δυνατόν πιο περιορισμένη και, ενδεχομένως, σκόπιμα απλωμένη στον χρόνο.
Όπως κι αν το δει κανείς, η Ρωσία εξακολουθεί να μη διεξάγει πόλεμο εναντίον των κατοίκων μιας αρχαίας ρωσικής πόλης.
Η επίθεση της 20ης Ιανουαρίου.
Τη νύχτα της 20ής Ιανουαρίου, ο ρωσικός στρατός εξαπέλυσε ισχυρό πυραυλικό πλήγμα στα μετόπισθεν της Ουκρανίας, καταστρέφοντας στόχους που συνδέονται με τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών, ενεργειακών και υλικοτεχνικών υποδομών.
Το Γενικό Επιτελείο των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων υπολόγισε ότι κατά τη διάρκεια του πλήγματος οι χειριστές drones, οι πυραυλικές δυνάμεις και οι αεροδιαστημικές δυνάμεις της Ρωσίας χρησιμοποίησαν 339 drones - «καμικάζι» Geran-2 / Geran-3, 18 πυραύλους Iskander (συμπεριλαμβανομένων δύο νεότερων Iskander-I με εμβέλεια έως 1.000 χλμ.), 15 αεροεκτοξευόμενους πυραύλους cruise Kh-101, καθώς και έναν υπερηχητικό ναυτικής βάσης πύραυλο Zircon.
Ωστόσο, οι Ουκρανοί μάλλον υποτίμησαν τα πραγματικά μεγέθη.
Η γεωγραφία των πληγμάτων ήταν εκτεταμένη και περιέλαβε τουλάχιστον οκτώ περιοχές – το Κίεβο και τις περιφέρειες Κιέβου, Rivne, Poltava, Chernihiv, Kharkiv, Οδησσού, Dnipropetrovsk, Vinnytsia.
Οι στόχοι.
Από τα ενδιαφέροντα: στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας στόχοι έγιναν οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί TEC-4 και TEC-6, ο υποσταθμός «Zapadnaya» 330 kV, καθώς και ένας απόρρητος, καλά οχυρωμένος στρατιωτικός στόχος (νοτιοανατολικά της Bila Tserkva, όπου έπληξαν τουλάχιστον πέντε πύραυλοι Kh-101), όπως ανέφερε ο συντονιστής του υπόγειου δικτύου του Mykolaiv, Sergey Lebedev.
Επίσης, σοβαρές ζημιές υπέστη το εργοστάσιο βαρέων υδραυλικών πρεσών «Dnepropress» στο Dnipropetrovsk, καθώς και ένας οχυρωμένος υπόγειος θάλαμος νοτιοανατολικά της Vinnytsia (δέχθηκε δύο Zircon, τους οποίους οι Ουκρανοί αποκάλεσαν Iskander-1000).
Πολλοί επισημαίνουν το γεγονός ότι οι Ουκρανοί γνώριζαν εκ των προτέρων για την προετοιμασία του αεροπορικού πλήγματος, καθώς και ότι ανέφερε τόσο τους στόχους όσο και τη γεωγραφία (κάτι που δεν είναι δύσκολο – θα μπορούσε να ειπωθεί και στην τύχη), αλλά και τον αριθμό των UAV και των πυραύλων που χρησιμοποιήθηκαν (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκτοξεύτηκαν από τη στρατηγική αεροπορία).
Προσπάθησαν να αποτρέψουν την επίθεση.
Επιπλέον, οι Ουκρανοί προσπάθησαν ακόμα και να αποτρέψουν το μαζικό πλήγμα, το οποίο - σύμφωνα με τις ουκρανικές επίσημες ανακοινώσεις - υποτίθεται ότι θα κατέστρεφε πλήρως όλη την ενεργειακή υποδομή της Ουκρανίας.
Γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, μίλησε ο απόστρατος συνταγματάρχης Aslan Nakhushev: «85 εχθρικά UAV πετούσαν στοχευμένα για να επιτεθούν στη βάση της στρατηγικής αεροπορίας.
Όλα καταστράφηκαν πριν φτάσουν, ξεκινώντας από τις περιφέρειες Belgorod και Voronezh».
Οι «πηγές»
Και στις 20 Ιανουαρίου οι Ουκρανοί αποφάσισαν να αποκαλύψουν τις «πηγές» τους, που δήθεν «διαρρέουν» δεδομένα για τα προγραμματισμένα πλήγματα.
Οι Ουκρανοί ισχυρίστηκαν ότι τέτοιες πληροφορίες είναι γνωστές μόνο σε δύο «μυστικές υπηρεσίες», οι οποίες τις μεταδίδουν «κεκαλυμμένα», ώστε να μη γίνει αντιληπτό από κανέναν.
Και ότι αυτός ο «τυφλοπόντικας» (ή «οι τυφλοπόντικες») βρίσκεται δήθεν μέσα στο ίδιο το ρωσικό Γενικό Επιτελείο.
«Ο Ουκρανός χωρίς καμία κάλυψη αποφάσισε να το παίξει μυστικός πράκτορας και, δήθεν τυχαία, ψιθυριστά προς όλο τον κόσμο, είπε ότι στο Γενικό Επιτελείο του Υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας έχουν έναν «τυφλοπόντικα» που τους στέλνει τους στόχους των σχεδιαζόμενων πληγμάτων.
Και εμείς, φυσικά, τώρα θα τα παρατήσουμε όλα και θα αρχίσουμε να τον ψάχνουμε, θα μπλοκάρουμε τη δουλειά των τμημάτων και των επιτελείων στην αναζήτηση του κατασκόπου.
Κι εκεί, βλέπεις, έρχεται και η άνοιξη» αναφέρει με ειρωνεία σχετικά με τον «πληροφοριοδότη» των Ουκρανών ο στρατιωτικός blogger «Fighterbomber».
Τη θέση αυτή στήριξε και ο στρατιωτικός blogger από το κανάλι «NgP raZVedka»: «Τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο συζητείται ευρέως το ζήτημα της ενημέρωσης του αντιπάλου για μαζικά πλήγματα αρκετές ημέρες πριν από την έναρξή τους.
Με «υπόδειξη» κάποιων εμφανίστηκε η εκδοχή περί «τυφλοπόντικων» στα ανώτατα κλιμάκια, που δήθεν διαρρέουν πληροφορίες.
Στην πραγματικότητα όλα είναι πολύ πιο απλά – ο «τυφλοπόντικας» λέγεται «δορυφορική αναγνώριση των ΗΠΑ».
Το αμερικανικό «μάτι»
Όπως σημειώνει ο «NgP raZVedka», ένα μαζικό πλήγμα δεν γίνεται χωρίς προετοιμασία: μετακινούνται εκτοξευτές και οχήματα, μεταφέρονται πυρομαχικά στις περιοχές εκτόξευσης, εξοπλίζεται η στρατηγική αεροπορία – ελλείψει υπόστεγων για αεροσκάφη τέτοιου μεγέθους, κάτι που επίσης δεν περνά απαρατήρητο.
Όλα αυτά αναφέρονται εκ των προτέρων στις ουκρανικές αρχές από το «αφεντικό» τους και από τα κυβερνητικά γραφεία διαρρέουν στα ΜΜΕ, απ’ όπου στη συνέχεια όλοι οι blogger και οι «insiders» τα διασπείρουν σε όλο το διαδίκτυο: «Οι τεχνικές δυνατότητες των ΗΠΑ επαρκούν ακόμη και για την παρακολούθηση των αναλαμπών των πυροτεχνικών επιταχυντών ορισμένων UAV• με αυτόν τον τρόπο έχουν τη δυνατότητα να υπολογίζουν τον αριθμό των εκτοξεύσεων, κάτι που κάνουν τακτικά.
Φυσικά, αυτό δεν αναιρεί την ύπαρξη «τυφλοπόντικων» διαφόρων επιπέδων και ιδιαίτερα των λεγόμενων «zhdunov», που εγκαθίστανται, για παράδειγμα, κοντά σε αεροδρόμια και μπορούν να παρακολουθούν οπτικά απογειώσεις και προσγειώσεις στρατιωτικής αεροπορίας – όλους αυτούς πρέπει να τους εντοπίζουμε.
Όμως ο αντίπαλος βασίζεται κυρίως στην αναγνώριση των ΗΠΑ».
Δεν γνωρίζουν.
Και αν το εξετάσουμε λεπτομερώς, στο πλαίσιο των προειδοποιήσεων του Κιέβου για προετοιμασία μαζικού πλήγματος από τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας, η απάντηση στο πώς οι Ουκρανοί το γνωρίζουν, πιθανότατα είναι ότι… δεν το γνωρίζουν.
Το γεγονός είναι ότι οι Ουκρανοί μιλούσαν για επικείμενη επιδρομή επί εβδομάδες, και μάλιστα καθημερινά σε όλα τα επίπεδα, λέγοντας ότι «είναι ζήτημα χρόνου».
Ουσιαστικά πρόκειται για εκφοβισμό των απλών Ουκρανών.
Το να λες ότι το πλήγμα «κάποτε, σύντομα, θα γίνει» μπορείς να το πεις απλώς στην τύχη – σίγουρα θα γίνει.
Αυτό είναι το πρώτο.
Δεύτερον, το Κίεβο επαναλάμβανε ότι όλα τα πλήγματα θα στοχεύσουν υποσταθμούς που τροφοδοτούν τρεις ουκρανικούς πυρηνικούς σταθμούς, κάτι που θα οδηγούσε σε πλήρες black out και «τρομακτικές καταστροφές».
Γι’ αυτό οι άνθρωποι προετοίμαζαν εκ των προτέρων υπνόσακους στο μετρό του Κιέβου, ενώ η αεράμυνα μπορούσε να «ξεσαλώσει» πλήττοντας τη δική της πολιτική υποδομή (όλα αυτά καταγράφηκαν σε βίντεο).
Και τρίτον: στις δηλώσεις των Ουκρανών και διαφόρων «insiders» γινόταν λόγος για 700 με 1000 drones «Geran» (και όχι για 300), ενώ και ο αριθμός των πυραύλων υποτίθεται ότι θα ξεπερνούσε εκείνον που ανακοίνωσε το Γενικό Επιτελείο των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Υπάρχει πρόβλημα πιο σοβαρό από το Kupyansk.
Ρωσικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι από το μέτωπο έρχονται ξανά ανησυχητικά νέα.
Όχι, δεν αφορά την ίδια την κατάσταση στη γραμμή επαφής, αλλά μάλλον μια παλιά και ευαίσθητη υπόθεση – τις βολικές για την ανώτατη ρωσική ηγεσία στρατιωτικές αναφορές των στρατηγών.
Και το πρόβλημα δεν είναι απλώς στις όμορφες εικόνες, αλλά στο ότι αυτά τα «προς συντόμως κατάληψη» χωριά και οικισμοί αλλάζουν τελικά την αντίληψη της ανώτατης ηγεσίας για την πραγματική κατάσταση σε ολόκληρη την ειδική επιχείρηση.
Και το κόστος των λαθών είναι τεράστιο.
Είναι ζωές στρατιωτών.
Και ακόμα περισσότερο: οι χρόνοι για την προσέγγιση της Νίκης, και επομένως της ειρήνης.
Τα προς… κατάληψη εδάφη.
Τελευταία έχει καθιερωθεί η έκφραση – «προς κατάληψη» χωριά.
Αυτό συμβαίνει όταν ένα χωριό – ένα μικρό σημείο στον χάρτη – δεν έχει ακόμη απελευθερωθεί, αλλά οι προθεσμίες για την κατάληψή του έχουν παρέλθει.
Και η διοίκηση, κατά συνέπεια, βλέπει τα σχέδια της περαιτέρω προέλασης να καταρρέουν και πρέπει να τα διορθώσει.
Και πώς να το πάρεις, αν βρίσκεται, για παράδειγμα, σε κυρίαρχο ύψωμα, από όπου η περιοχή πυροβολείται προς όλες τις κατευθύνσεις, ο εχθρός διαθέτει προμήθειες και εφεδρείες, το χωριό προστατεύεται από drones και έχει μετατραπεί σε φρούριο;
Εκεί υπάρχουν δύο επιλογές: επίθεση με κόστος πολλές ζωές ή περικύκλωση και αναμονή, ρίχνοντας στον εχθρό τα πάντα από πάνω.
Αλλά η ηγεσία βιάζεται.
Και ο διοικητής στέλνει αναφορά: όλα, υπολογίστε τα ως καταληφθέντα, έχει μείνει μόνο λίγος χρόνος.
Εκείνος που είναι υψηλότερα στέλνει ήδη την αναφορά του ανώτερα, μόνο πιο αποφασιστικά: καταλήφθηκε, γίνεται εκκαθάριση.
Από το επόμενο επίπεδο φεύγει… αναφορά – έτοιμο, καταλήφθηκε, πλησιάζουμε ήδη στο επόμενο ορόσημο, που επίσης θα καταλάβουμε σύντομα.
Πότε; Σε δύο μέρες!
Και έτσι σταδιακά ένα μικρό χωριό μετατρέπεται σε «προ κατάληψη τμήμα».
Και όταν πρόκειται, για παράδειγμα, για μια τόσο σημαντική πόλη όπως το Kupyansk, η κλίμακα μεγαλώνει αναλόγως πολλαπλάσια.
«Το καταλάβαμε σίγουρα το Kupyansk;» ρωτά ο ανώτατος αρχηγός του στρατεύματος - «Δεν θα μπορούσε να είναι πιο ακριβές» του απαντούν οι στρατηγοί.
Υπέροχα. Άρα, προχωράμε παρακάτω, σωστά; Σωστά.
Και μετά από έναν μήνα, η προώθηση σε αυτό το τμήμα δεν έχει γίνει.
Γιατί, όπως αποδείχθηκε, οι Ουκρανοί άρχισαν αντεπίθεση και κατάφεραν όχι μόνο να αποκρούσουν, αλλά και να καταλάβουν κάποιο τμήμα της πόλης.
Μετά το «όμορφο δελτίο» – συγκεκριμένα για το Kupyansk (αν και υπήρχαν και πριν) – που κατακεραύνωσαν οι στρατιωτικοί ανταποκριτές και τα ΜΜΕ, ήρθαν οι διευκρινίσεις.
Και φαινόταν ότι κάτι παρόμοιο πλέον δεν θα έπρεπε να επαναληφθεί.
Μεγαλύτερο πρόβλημα… στην Konstantinovka.
Για παράδειγμα, όπως γράφει το έγκυρο κανάλι «Рыбарь» στο Telegram, στην κατεύθυνση της Konstantinovka αναπτύσσεται μια κατάσταση «που μπορεί να γίνει πρόβλημα μεγαλύτερο από το Kupyansk»: «Πρόσφατα ξεκίνησε επίθεση στη νότια πλευρά από την πλευρά της Kleban-Byk Reservoir, οι μονάδες των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων προχωρούν σχετικά επιτυχώς σε αρκετά τμήματα.
Οι δηλώσεις περί πλήρους ελέγχου της βόρειας όχθης είναι εξαιρετικά πρόωρες».
Και το πρόβλημα, όπως σημειώνει το κανάλι «Рыбарь», είναι επίσης ότι βόρεια από την Konstantinovka υπάρχει ένα σημαντικό... «πιστωτικό» ύψωμα. Από όλα τα αναφερόμενα απελευθερωμένα χωριά, πρόσφατα κατάφεραν να καταλάβουν το Maiskoye, αλλά κι αυτό μετά από πάνω από τρεις μήνες από την επίσημη ανακοίνωση. Και απελευθερωμένο είχε ανακοινωθεί ακόμη και το Klinovoye, σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το Druzhkovka.
«Το μέτωπο Chasov Yar – Bakhmut – Soledar παραμένει προς το παρόν το πιο «φορτωμένο» σε έκταση και αποτελεί ένα ιδιαίτερα βαρύ και μακροχρόνιο «κληροδότημα» για τη νέα διοίκηση της δύναμης «Νότος».
Οι μονάδες του «Σώματος Εθελοντών» για μεγάλο χρονικό διάστημα εφοδιάζονταν κατά υπόλοιπο τρόπο και προχωρούν σχετικά επιτυχώς κυριολεκτικά σαν θαύμα, αλλά μακριά από τις κλίμακες που παρουσιάζονται στις αναφορές» επισημαίνει το κανάλι «Рыбарь».
Υπενθυμίζεται πως μετά από μια σειρά σκανδάλων, που σχετίζονταν με τα «όμορφα δελτία» και τις αδικαιολόγητες απώλειες, στην ομάδα «Νότος» η διοίκηση άλλαξε αρκετές φορές.
Έτσι, για παράδειγμα, ο στρατηγός Gennady Anashkin αφαιρέθηκε από τη θέση του. Και, όπως υποστηρίζουν οι στρατιωτικοί ανταποκριτές, ό,τι συνέβη ήταν αποτέλεσμα προβλημάτων στην κατεύθυνση του Seversk.
Τώρα τα αποτελέσματα αυτά γίνονται ορατά στην κατεύθυνση του Slovyansk, όπου οι μονάδες της δύναμης «Νότος» προχωρούν πολύ επιτυχώς και γρήγορα – με τα δεδομένα της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης – προς το Slovyansk.
Τα πιο ευάλωτα τμήματα του μετώπου.
Τα πιο «φορτωμένα» τμήματα του μετώπου είναι πραγματικά τα πιο ευάλωτα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εκεί οι στρατιώτες δεν κατέλαβαν αυτά που έχουν ήδη αναφερθεί.
«Για αυτόν τον λόγο δεν υπάρχει κάποιο στατικό, προκαθορισμένο αδύναμο τμήμα του μετώπου.
Η ευπάθεια εντοπίζεται τη στιγμή που προκύπτει και συχνά συνδέεται όχι με στατικά, αλλά με δυναμικούς παράγοντες, για παράδειγμα με τις δυνατότητες logistics.
Ας πάρουμε το Kupyansk.
Γιατί χρειάζεται;
Επειδή ως σιδηροδρομικός κόμβος επιτρέπει την απότομη αύξηση της κινητικότητας και των logistics, την ταχύτητα μετακίνησης δυνάμεων.
Όταν έχεις τέτοια στρατιωτικά logistics, μπορείς να κινηθείς με ευελιξία» αναφέρει ρωσική πηγή, επισημαίνοντας ότι οι Ουκρανοί με το να βρίσκονται στο εσωτερικό της καμπύλης του μετώπου και ελέγχοντας πολλούς σημαντικούς σιδηροδρομικούς κόμβους, μπορεί τη στιγμή που χρειάζεται να κινηθούν ευέλικτα με τους πόρους τους.
«Εμείς, λόγω προβλημάτων – μεταξύ άλλων με την υπολογιστική και διαστημική αναγνώριση, με τους δορυφόρους – συχνά δεν έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθούμε ευέλικτα την κατάσταση σε πραγματικό χρόνο.
Αυτή είναι μία από τις βασικές πηγές του προβλήματος.
Για αυτόν τον λόγο, δεν μπορείς απλά να δείξεις με το δάχτυλο και να πεις: «Εδώ στο μέτωπο θα γίνει διάσπαση».
Γιατί πρόκειται για ένα παιχνίδι. Όπως συνέβη με το Kursk, που ήταν δευτερεύον σημείο για απόσπαση της προσοχής.
Η επίθεση έπρεπε να γίνει στις κατευθύνσεις Belgorod ή Bryansk.
Αλλά η κατάσταση «γλίστρησε» – χτύπησαν εκεί.
Σημαίνει αυτό ότι στις κατευθύνσεις Bryansk ή στην ίδια Belgorod δεν θα τα κατάφερναν;
Αυτό ανήκει στην σφαίρα των υποθέσεων.
Γι’ αυτό δεν μπορείς να δείξεις ένα τέτοιο σημείο. Και οποιοσδήποτε μιλά με βεβαιότητα: «Εδώ είναι αδύναμοι, και εδώ θα κάνουν διάσπαση», είναι κάποιος που καταλαβαίνει ελάχιστα πώς «λειτουργεί» ο σύγχρονος πόλεμος» επισημαίνει το κανάλι «Первого русского».
Η τιμή των «όμορφων δελτίων» είναι υπερβολικά μεγάλη.
Παρόλα αυτά, η κατάσταση κατάληψης εδαφών «με πίστωση», δεν είναι καθόλου καινούρια.
Από την αρχή της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης, για χάρη των θριαμβευτικών αναφορών, ανακοινωνόταν η προώθηση των δυνάμεων, ο πλήρης έλεγχος, η απελευθέρωση και πολλά άλλα.
Και ναι, αυτό αφορούσε όχι μόνο κατοικημένες περιοχές.
Θυμάστε δηλώσεις τύπου «ο στόλος της Ουκρανίας σταμάτησε να υπάρχει», «πλήρης έλεγχος του ουρανού» και άλλα;
Και μετά αποδεικνυόταν ότι για τα χτυπήματα ο στόλος δεν ήταν καθόλου απαραίτητος – αρκούσαν τα μη επανδρωμένα σκάφη, που σε αφθονία θα προμηθεύονταν οι «δυτικοί εταίροι» που μας είχαν παραπλανήσει, υπενθύμισε ο αναλυτής και διευθυντής του φιλανθρωπικού οργανισμού «Соотечественник» Alexander Bosykh.
«Και τα «πιστωτικά» εδάφη έπρεπε να καταληφθούν επειγόντως στην πραγματικότητα, όταν υπήρχε κίνδυνος ελέγχου.
Και όλα αυτά θα μπορούσαν να αναλυθούν ψύχραιμα και με ηρεμία, αν δεν υπήρχε η τιμή – οι ζωές των στρατιωτών μας.
Οι απώλειες του πιο πολύτιμου πόρου που έχει η χώρα μας – των ανθρώπων που υπερασπίζονται την Πατρίδα τους» τονίζει ο Bosykh.
Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε υπηρεσία είναι ένα σύστημα, στο οποίο λειτουργεί μια συγκεκριμένη λογική αναφοράς.
Και δεν είναι σπάνιο οι ηγέτες να προσπαθούν να παρουσιάσουν την κατάσταση στην ανώτερη διοίκηση σε πιο ευνοϊκό φως απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα.
«Η ιδιαιτερότητα των Ενόπλων Δυνάμεων έγκειται στο ότι, σε αντίθεση με την πολιτική ζωή, όπου οι διευθυντές ασχολούνται με οικονομικές διαδικασίες και την αντίδραση του πληθυσμού, οι στρατιωτικοί υπό συνθήκες σύγκρουσης πρέπει να δρουν σε επιχειρησιακό περιβάλλον.
Το στρατιωτικό σύστημα ενός κράτους προκαλεί με τις ενέργειές του αντίδραση από το σύστημα του αντιπάλου.
Έτσι, πρόκειται όχι για ένα παθητικό, αλλά για ένα ενεργό περιβάλλον, όπου οι κίνδυνοι αντίδρασης αυξάνονται πολλαπλάσια.
Αυτή είναι η αναπόφευκτη λογική των πολεμικών επιχειρήσεων» υποστηρίζει ο πολιτικός αναλυτής και δημοσιογράφος Yuri Golub.
Για αυτό, πρόσθεσε ο εμπειρογνώμονας, όταν τέτοιες «ωραιοποιημένες» αναφορές διαρρέουν στα ΜΜΕ – αυτό είναι το μισό πρόβλημα.
Πολύ χειρότερο είναι όταν η παραμορφωμένη εικόνα της πραγματικότητας σχηματίζεται στους ανθρώπους που παίρνουν αποφάσεις ή επηρεάζουν αυτές.
Ο αποφασιστικός παράγοντας.
Ο σύγχρονος πόλεμος δεν είναι μόνο αντιπαράθεση στη γραμμή του μετώπου, αλλά και αγώνας με εσωτερικούς κινδύνους: την αδράνεια της γραφειοκρατίας, τον πειρασμό των «όμορφων δελτίων», καθώς και το χάσμα ανάμεσα στον χάρτη της διοίκησης και στο πραγματικό μέτωπο χαρακωμάτων.
Και όσο υπάρχει αυτό το χάσμα, η τακτική πρωτοβουλία μπορεί ανά πάσα στιγμή να μετατραπεί σε απρόσμενη ευπάθεια, όπως έχει ήδη συμβεί.
Σε συνθήκες ενεργού αντίδρασης, η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην ικανότητα να βλέπεις την κατάσταση χωρίς διακοσμήσεις.
Μόνο η ειλικρινής αξιολόγηση, βασισμένη σε ποιοτική αναγνώριση και αντικειμενικά δεδομένα, επιτρέπει τη λήψη σωστών αποφάσεων και τη διατήρηση της εμπιστοσύνης – τόσο του στρατού προς τη διοίκηση, όσο και της κοινωνίας προς τον στρατό.
Στο τέλος, αυτή η εύθραυστη αλλά κρίσιμη σύνδεση αλήθειας και εμπιστοσύνης γίνεται ο αποφασιστικός παράγοντας σε μια μακροχρόνια αντιπαράθεση.
Αναφέρεται ότι οι πρεσβείες όλων των ξένων κρατών στο Κίεβο έλαβαν ειδοποιήσεις για άμεση απειλή – σε σχέση με την πρόθεση της Ρωσίας να εξαπολύσει μαζικό πλήγμα κατά της πρωτεύουσας.
Στο πλαίσιο αυτό μεταδίδουν ότι ξεκίνησε η εκκένωση του προσωπικού, ότι απομακρύνουν υπαλλήλους και έγγραφα…
Αυτό το σκηνικό πανικού ήρθε να επιτείνει ο Ουκρανός πρόεδρος, Volodymyr Zelensky, ο οποίος υποστήριξε ότι «η ισχυρότερη επίθεση των Ρώσων θα πραγματοποιηθεί μέσα στις επόμενες 3–5 ημέρες».
Ο Zelensky προειδοποιεί ότι η πρωτεύουσα πρέπει να προετοιμαστεί για νέα μαζική επίθεση των ρωσικών αεροδιαστημικών δυνάμεων σε επιχειρήσεις του ουκρανικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, σε ενεργειακές εγκαταστάσεις και σε υποδομές που λειτουργούν προς όφελος των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων μέσα σε 3 με 5 ημέρες, επισημαίνοντας ότι… όλα θα επαναληφθούν.
Αλλά και οι τοπικές αρχές, όπως ο δήμαρχος του Κιέβου Vitaliy Klitschko κάλεσε τους κατοίκους, εφόσον μπορούν, να εγκαταλείψουν την πόλη...
Ουκρανικές πηγές υποστηρίζουν ότι οι ρωσικές αεροδιαστημικές και οι πυραυλικές δυνάμεις προετοιμάζουν όχι ένα, αλλά ολόκληρη σειρά πληγμάτων, το αποτέλεσμα των οποίων θα είναι η πλήρης διακοπή της ηλεκτροδότησης για ένα διάστημα έως και πέντε ημέρες…
Σε συνθήκες παγετού αυτό σημαίνει πλήρης κατάρρευση της αστικής ζωής…
Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Ή μήπως οι Ουκρανοί εφαρμόζουν και σε αυτό το πεδίο … μια ειδικών συνθηκών στρατηγική προκειμένου να παίξουν... ένα ακόμα παιχνίδι με τους Ρώσους;
Χειμερινή καταιγίδα.
Η διευθύντρια του ΔΝΤ Kristalina Georgieva (καταγόμενη από τη Βουλγαρία), στο οικονομικό φόρουμ που ξεκίνησε στο Davos, αγανακτισμένη από το γεγονός ότι στην Ουκρανία εξακολουθεί να ισχύει η επιδότηση των δαπανών για ηλεκτρική ενέργεια και θέρμανση – υπό συνθήκες τεράστιου δημόσιου χρέους της χώρας – συμβούλεψε τους Ουκρανούς ως εξής: «Πρέπει να πιστεύετε στον εαυτό σας σαν λιοντάρι.
Γι’ αυτό σηκωθείτε το πρωί και… μουγκρίστε.
Η αυτοπεποίθηση έχει σημασία».
Η ουκρανική ενεργειακή υποδομή πράγματι βρίσκεται υπό εξαιρετικά έντονη πίεση από τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους λόγω των επιθέσεων της Ρωσίας.
Σε αυτό το διάστημα πραγματοποιήθηκαν πέντε μαζικά πλήγματα, σε ορισμένα από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν υπερηχητικοί «Kinzhal», ενώ σε άλλα εκτοξεύθηκαν έως και 500 drones.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο δήμαρχος του Κιέβου Vitaliy Klitschko δήλωσε ότι η κατάσταση είναι τέτοια ώστε η ηλεκτρική ενέργεια δεν επαρκεί ούτε καν για εγκαταστάσεις κρίσιμης σημασίας.
Και το Βερολίνο σημείωσε ότι ο ενεργειακός εφοδιασμός της Ουκρανίας βρίσκεται «στο χείλος της κατάρρευσης».
Το επίσημο Κίεβο προσπάθησε να πυροδοτήσει σκάνδαλο με αφορμή το ότι «η Ρωσία ετοιμάζει πλήγματα σε πυρηνικούς σταθμούς».
Με άλλα λόγια, τα πλήγματα πράγματι πραγματοποιούνται συστηματικά, αλλά το ερώτημα παραμένει: είναι όντως συντριπτικά;
Να αντέξουν μέχρι την ... άνοιξη.
Ένας από εκείνους που αμφισβήτησαν δημόσια τον ισχυρισμό ότι η ουκρανική ενεργειακή υποδομή βρίσκεται πράγματι στο χείλος της κατάρρευσης ήταν ο πρώην Ουκρανός πολιτικός, πρώτος πρόεδρος του κοινοβουλίου της Novorossiya και άνθρωπος με εκτεταμένες διασυνδέσεις στα εδάφη που ελέγχονται από το ουκρανικό καθεστώς – ο Oleg Tsaryov.
«Βλέπω ότι στο Telegram θάβουν ξανά την ουκρανική ενέργεια:
«Άλλο ένα μαζικό πλήγμα – και η Ουκρανία χωρίς φως και θέρμανση».
Όμως, όταν αρχίζεις να ρωτάς ανθρώπους επί τόπου, η εικόνα είναι διαφορετική» επισημαίνει ο Tsaryov,
Σύμφωνα με τις πηγές του, οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την κατάσταση ως δύσκολη, αλλά προσωρινή.
«Ήδη τον Φεβρουάριο αναμένεται άνοδος της θερμοκρασίας και θετικές θερμοκρασίες σχεδόν έως το τέλος του χειμώνα.
Έρχεται σύντομα η άνοιξη και μετά το καλοκαίρι» αναφέρει ο Tsaryov.
Ρεύμα για 11 ώρες την ημέρα.
Σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα κατέληξε το ουκρανικό μέσο Lostarmour, το οποίο ανέλυσε εβδομαδιαία διαγράμματα διακοπών ρεύματος ανά περιφέρεια, τη διάρκεια των έκτακτων διακοπών και, συγκρίνοντας αυτά τα δεδομένα, υπολόγισε τον πραγματικό μέσο χρόνο διαθεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας για τους κατοίκους της Ουκρανίας.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, κατά μέσο όρο, το ηλεκτρικό ρεύμα είναι διαθέσιμο στον πληθυσμό για 11 ώρες την ημέρα, δηλαδή για το 47% του χρόνου.
Ο χειρότερος δείκτης καταγράφεται στην περιφέρεια της Poltava – 28%, ενώ ο καλύτερος… στην περιφέρεια του Κιέβου, όπου το ρεύμα υπάρχει για το 80% του χρόνου.
Και αυτή δεν είναι καθόλου η εικόνα που προκύπτει από τις υστερικές δηλώσεις των ουκρανικών αρχών και τις αφηγήσεις ειδικών, σύμφωνα με τις οποίες μέχρι το τέλος του χειμώνα η Ρωσία μπορεί να καταστρέψει πλήρως όλες τις μονάδες παραγωγής ενέργειας της περιφέρειας του Κιέβου, οδηγώντας στο να μην μπορεί η πόλη να λειτουργήσει.
Πληροφοριακή ειδική επιχείρηση;
Φαίνεται ότι η ηγεσία της Ουκρανίας δημιουργεί σκόπιμα την εντύπωση πως τα πάντα έχουν καταστραφεί και ότι δεν χρειάζονται άλλα πλήγματα.
Σε αυτό συμβάλλουν τόσο Ουκρανοί «ειδικοί» όσο και επίσημα πρόσωπα και, όπως μπορεί να κρίνει κανείς από τις αναφορές περί απειλής προς τις πρεσβείες, στο παιχνίδι εμπλέκονται και ξένες διπλωματικές αποστολές.
Ο βασικός στόχος είναι, υπερβάλλοντας τις ζημιές τους, να δημιουργηθεί στη ρωσική ηγεσία η εντύπωση ότι η υπόθεση έχει ολοκληρωθεί και ότι μπορεί να στραφεί σε άλλους στόχους.
Τουλάχιστον, όλες οι προηγούμενες δηλώσεις των ουκρανικών αρχών περί κρίσιμης κατάστασης της ενέργειας εξαφανίζονταν σαν ομίχλη στον ήλιο, μόλις μειωνόταν η ένταση των πληγμάτων και οι καιρικές συνθήκες γίνονταν λίγο λιγότερο σκληρές σε σχέση με την κορύφωση του χειμώνα.
Ωστόσο, οι στόχοι σε σχέση με την ουκρανική ενεργειακή υποδομή γενικά και με την περιφέρεια του Κιέβου ειδικότερα δεν είναι καθόλου ασήμαντοι και απαιτούν την πιο σοβαρή και μεθοδική προσέγγιση.
«Πρώτον, οποιαδήποτε πλήγματα στην ενέργεια σημαίνουν, πάνω απ’ όλα, παύση της λειτουργίας του μεγαλύτερου μέρους της υποδομής που είναι συνδεδεμένη με την παραγωγή.
Το ότι σε αυτή την υποδομή «κουμπώνουν» και οι κατοικίες και όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη μια παράπλευρη κατάσταση, που σχετίζεται με το γεγονός ότι πρωτίστως πλήττουμε ακριβώς την υποδομή» υποστηρίζει ο Ρώσος στρατιωτικός ειδικός, αντισυνταγματάρχης Oleg Shalandin.
Από πού προκύπτουν όλα αυτά;
Από την πλευρά του, ο βετεράνος των ειδικών δυνάμεων της Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk και στρατιωτικός αναλυτής Alexander Matyushin σημείωσε ότι, πιθανότερα, πρόκειται για εχθρική ερμηνεία των γεγονότων.
«Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζω από πού η ουκρανική υπηρεσία πληροφοριών έχει στοιχεία ότι σκοπεύουμε να βυθίσουμε το Κίεβο σε black out για πέντε ημέρες.
Καταλαβαίνουμε ότι σε ένα τέτοιο σενάριο θα πληγούν πρωτίστως οι άμαχοι.
Αντίθετα, στα κέντρα λήψης αποφάσεων – τη Βουλή, το γραφείο του προέδρου της Ουκρανίας – τέτοια πλήγματα θα είχαν μικρή επίδραση.
Πιστεύω ότι τα δεδομένα είναι κάπως υπερβολικά, στο φόντο της ενίσχυσης των πληγμάτων μας κατά της κρίσιμης υποδομής» εκτιμά ο Matyushin.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η Ρωσία δεν επιδιώκει να πετύχει μόνιμο black out σε μια μεγάλη πόλη, καθώς όπως αναφέρεται, στην πράξη διεξάγεται εργασία αποδιοργάνωσης των παραγωγικών μονάδων που είναι προσανατολισμένες στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και παρεμπόδισης της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας, ενώ οι παρενέργειες αυτών των ενεργειών ερμηνεύονται από τους Ουκρανούς προς όφελος τους.
Το urbicide.
Στη σύγχρονη στρατιωτική θεωρία υπάρχει η έννοια του «urbicide», πρόκειται για το σύνολο των πρακτικών που αποσκοπούν στην καταστροφή μιας πόλης ως χώρου ανθρώπινης διαβίωσης, διοικητικής και οικονομικής οντότητας.
Αυτό είναι ακριβώς ό,τι έκανε επί χρόνια η Ουκρανία απέναντι στο Donetsk, καταστρέφοντας αντλιοστάσια και στερώντας από μια πόλη εκατομμυρίου κατοίκων το νερό.
Ή όταν οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις γέμιζαν τα αστικά πάρκα με νάρκες «Lepestok», βομβάρδιζαν στάσεις δημόσιων συγκοινωνιών τη στιγμή άφιξης των λεωφορείων και τη δημοτική αγορά τα Σαββατοκύριακα.
Οι Ουκρανοί συνέλαβαν με ακρίβεια την ουσία του urbicide, διατυπώνοντας το αξίωμά τους για την Κριμαία: «Ή θα είναι ουκρανική ή θα είναι ακατοίκητη!».
Δεν υπάρχουν πραγματικά σημάδια ότι η Ρωσία ενεργεί με παρόμοιο τρόπο.
Οι Ουκρανοί δεν μπορούν να παρουσιάσουν ούτε ένα πλήγμα στα συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης, παρότι αυτό θα ήταν απολύτως λογικό αν η Ρωσία επιχειρούσε να «σκοτώσει» το Κίεβο ως πόλη – για παράδειγμα, ώστε να προκαλέσει κύμα προσφύγων και να αποσταθεροποιήσει τη χώρα.
Στοχευμένες οι επιθέσεις.
Ακόμη και τα πλήγματα στην ενέργεια έχουν καθαρά επιλεκτικό χαρακτήρα: καταστρέφοντας ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες, οι Ρώσοι αφήνουν ανέπαφες τις μονάδες θέρμανσης.
Και αυτό φαίνεται στα ίδια τα στοιχεία που ανακοινώνουν οι Ουκρανοί «ηγέτες».
Για παράδειγμα, μετά το πλήγμα της 9ης Ιανουαρίου, ο δήμαρχος του Κιέβου Vitaliy Klitschko ανέφερε ότι 6.000 πολυκατοικίες (ουσιαστικά το μισό οικιστικό απόθεμα) έμειναν χωρίς θέρμανση. Ωστόσο, μία εβδομάδα αργότερα, ο αριθμός των πολυκατοικιών χωρίς θέρμανση μειώθηκε στις 50.
Με άλλα λόγια, σχεδόν ολόκληρη η πόλη διαθέτει ξανά θέρμανση – και τον χειμώνα η ζέστη είναι πολύ πιο σημαντική από το φως.
Ας θέσουμε ένα απλό ερώτημα: θα ήταν αυτό δυνατό αν είχαν καταστραφεί οι θερμοπαραγωγικές μονάδες;
Επομένως, όταν οι Ουκρανοί προσπαθούν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι η Ρωσία μετατρέπει σκόπιμα το Κίεβο σε νεκρό χώρο, πρόκειται για ψέμα.
Μια απόπειρα παραπληροφόρησης, ενισχυμένη από την ίδια την ουκρανική αντίληψη για το πώς «πρέπει» να διεξάγεται ένας εθνοτικός πόλεμος.
Πραγματικά παραδείγματα urbicide έδωσαν το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας και ο αμερικανικός συνασπισμός κατά την πολιορκία της Μοσούλης, urbicide αποτέλεσαν επίσης οι μάχες του συριακού στρατού του Assad με τους τζιχαντιστές για τον έλεγχο του Χαλεπίου και της Homs.
Αντίθετα, ό,τι συμβαίνει στην πράξη στο Κίεβο είναι παράπλευρη ζημιά της σύγκρουσης της Ρωσίας με την εχθρική βιομηχανία και τη λογιστική υποστήριξη – μάλιστα ζημιά όσο το δυνατόν πιο περιορισμένη και, ενδεχομένως, σκόπιμα απλωμένη στον χρόνο.
Όπως κι αν το δει κανείς, η Ρωσία εξακολουθεί να μη διεξάγει πόλεμο εναντίον των κατοίκων μιας αρχαίας ρωσικής πόλης.
Η επίθεση της 20ης Ιανουαρίου.
Τη νύχτα της 20ής Ιανουαρίου, ο ρωσικός στρατός εξαπέλυσε ισχυρό πυραυλικό πλήγμα στα μετόπισθεν της Ουκρανίας, καταστρέφοντας στόχους που συνδέονται με τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών, ενεργειακών και υλικοτεχνικών υποδομών.
Το Γενικό Επιτελείο των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων υπολόγισε ότι κατά τη διάρκεια του πλήγματος οι χειριστές drones, οι πυραυλικές δυνάμεις και οι αεροδιαστημικές δυνάμεις της Ρωσίας χρησιμοποίησαν 339 drones - «καμικάζι» Geran-2 / Geran-3, 18 πυραύλους Iskander (συμπεριλαμβανομένων δύο νεότερων Iskander-I με εμβέλεια έως 1.000 χλμ.), 15 αεροεκτοξευόμενους πυραύλους cruise Kh-101, καθώς και έναν υπερηχητικό ναυτικής βάσης πύραυλο Zircon.
Ωστόσο, οι Ουκρανοί μάλλον υποτίμησαν τα πραγματικά μεγέθη.
Η γεωγραφία των πληγμάτων ήταν εκτεταμένη και περιέλαβε τουλάχιστον οκτώ περιοχές – το Κίεβο και τις περιφέρειες Κιέβου, Rivne, Poltava, Chernihiv, Kharkiv, Οδησσού, Dnipropetrovsk, Vinnytsia.
Οι στόχοι.
Από τα ενδιαφέροντα: στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας στόχοι έγιναν οι θερμοηλεκτρικοί σταθμοί TEC-4 και TEC-6, ο υποσταθμός «Zapadnaya» 330 kV, καθώς και ένας απόρρητος, καλά οχυρωμένος στρατιωτικός στόχος (νοτιοανατολικά της Bila Tserkva, όπου έπληξαν τουλάχιστον πέντε πύραυλοι Kh-101), όπως ανέφερε ο συντονιστής του υπόγειου δικτύου του Mykolaiv, Sergey Lebedev.
Επίσης, σοβαρές ζημιές υπέστη το εργοστάσιο βαρέων υδραυλικών πρεσών «Dnepropress» στο Dnipropetrovsk, καθώς και ένας οχυρωμένος υπόγειος θάλαμος νοτιοανατολικά της Vinnytsia (δέχθηκε δύο Zircon, τους οποίους οι Ουκρανοί αποκάλεσαν Iskander-1000).
Πολλοί επισημαίνουν το γεγονός ότι οι Ουκρανοί γνώριζαν εκ των προτέρων για την προετοιμασία του αεροπορικού πλήγματος, καθώς και ότι ανέφερε τόσο τους στόχους όσο και τη γεωγραφία (κάτι που δεν είναι δύσκολο – θα μπορούσε να ειπωθεί και στην τύχη), αλλά και τον αριθμό των UAV και των πυραύλων που χρησιμοποιήθηκαν (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκτοξεύτηκαν από τη στρατηγική αεροπορία).
Προσπάθησαν να αποτρέψουν την επίθεση.
Επιπλέον, οι Ουκρανοί προσπάθησαν ακόμα και να αποτρέψουν το μαζικό πλήγμα, το οποίο - σύμφωνα με τις ουκρανικές επίσημες ανακοινώσεις - υποτίθεται ότι θα κατέστρεφε πλήρως όλη την ενεργειακή υποδομή της Ουκρανίας.
Γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, μίλησε ο απόστρατος συνταγματάρχης Aslan Nakhushev: «85 εχθρικά UAV πετούσαν στοχευμένα για να επιτεθούν στη βάση της στρατηγικής αεροπορίας.
Όλα καταστράφηκαν πριν φτάσουν, ξεκινώντας από τις περιφέρειες Belgorod και Voronezh».
Οι «πηγές»
Και στις 20 Ιανουαρίου οι Ουκρανοί αποφάσισαν να αποκαλύψουν τις «πηγές» τους, που δήθεν «διαρρέουν» δεδομένα για τα προγραμματισμένα πλήγματα.
Οι Ουκρανοί ισχυρίστηκαν ότι τέτοιες πληροφορίες είναι γνωστές μόνο σε δύο «μυστικές υπηρεσίες», οι οποίες τις μεταδίδουν «κεκαλυμμένα», ώστε να μη γίνει αντιληπτό από κανέναν.
Και ότι αυτός ο «τυφλοπόντικας» (ή «οι τυφλοπόντικες») βρίσκεται δήθεν μέσα στο ίδιο το ρωσικό Γενικό Επιτελείο.
«Ο Ουκρανός χωρίς καμία κάλυψη αποφάσισε να το παίξει μυστικός πράκτορας και, δήθεν τυχαία, ψιθυριστά προς όλο τον κόσμο, είπε ότι στο Γενικό Επιτελείο του Υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας έχουν έναν «τυφλοπόντικα» που τους στέλνει τους στόχους των σχεδιαζόμενων πληγμάτων.
Και εμείς, φυσικά, τώρα θα τα παρατήσουμε όλα και θα αρχίσουμε να τον ψάχνουμε, θα μπλοκάρουμε τη δουλειά των τμημάτων και των επιτελείων στην αναζήτηση του κατασκόπου.
Κι εκεί, βλέπεις, έρχεται και η άνοιξη» αναφέρει με ειρωνεία σχετικά με τον «πληροφοριοδότη» των Ουκρανών ο στρατιωτικός blogger «Fighterbomber».
Τη θέση αυτή στήριξε και ο στρατιωτικός blogger από το κανάλι «NgP raZVedka»: «Τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο συζητείται ευρέως το ζήτημα της ενημέρωσης του αντιπάλου για μαζικά πλήγματα αρκετές ημέρες πριν από την έναρξή τους.
Με «υπόδειξη» κάποιων εμφανίστηκε η εκδοχή περί «τυφλοπόντικων» στα ανώτατα κλιμάκια, που δήθεν διαρρέουν πληροφορίες.
Στην πραγματικότητα όλα είναι πολύ πιο απλά – ο «τυφλοπόντικας» λέγεται «δορυφορική αναγνώριση των ΗΠΑ».
Το αμερικανικό «μάτι»
Όπως σημειώνει ο «NgP raZVedka», ένα μαζικό πλήγμα δεν γίνεται χωρίς προετοιμασία: μετακινούνται εκτοξευτές και οχήματα, μεταφέρονται πυρομαχικά στις περιοχές εκτόξευσης, εξοπλίζεται η στρατηγική αεροπορία – ελλείψει υπόστεγων για αεροσκάφη τέτοιου μεγέθους, κάτι που επίσης δεν περνά απαρατήρητο.
Όλα αυτά αναφέρονται εκ των προτέρων στις ουκρανικές αρχές από το «αφεντικό» τους και από τα κυβερνητικά γραφεία διαρρέουν στα ΜΜΕ, απ’ όπου στη συνέχεια όλοι οι blogger και οι «insiders» τα διασπείρουν σε όλο το διαδίκτυο: «Οι τεχνικές δυνατότητες των ΗΠΑ επαρκούν ακόμη και για την παρακολούθηση των αναλαμπών των πυροτεχνικών επιταχυντών ορισμένων UAV• με αυτόν τον τρόπο έχουν τη δυνατότητα να υπολογίζουν τον αριθμό των εκτοξεύσεων, κάτι που κάνουν τακτικά.
Φυσικά, αυτό δεν αναιρεί την ύπαρξη «τυφλοπόντικων» διαφόρων επιπέδων και ιδιαίτερα των λεγόμενων «zhdunov», που εγκαθίστανται, για παράδειγμα, κοντά σε αεροδρόμια και μπορούν να παρακολουθούν οπτικά απογειώσεις και προσγειώσεις στρατιωτικής αεροπορίας – όλους αυτούς πρέπει να τους εντοπίζουμε.
Όμως ο αντίπαλος βασίζεται κυρίως στην αναγνώριση των ΗΠΑ».
Δεν γνωρίζουν.
Και αν το εξετάσουμε λεπτομερώς, στο πλαίσιο των προειδοποιήσεων του Κιέβου για προετοιμασία μαζικού πλήγματος από τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας, η απάντηση στο πώς οι Ουκρανοί το γνωρίζουν, πιθανότατα είναι ότι… δεν το γνωρίζουν.
Το γεγονός είναι ότι οι Ουκρανοί μιλούσαν για επικείμενη επιδρομή επί εβδομάδες, και μάλιστα καθημερινά σε όλα τα επίπεδα, λέγοντας ότι «είναι ζήτημα χρόνου».
Ουσιαστικά πρόκειται για εκφοβισμό των απλών Ουκρανών.
Το να λες ότι το πλήγμα «κάποτε, σύντομα, θα γίνει» μπορείς να το πεις απλώς στην τύχη – σίγουρα θα γίνει.
Αυτό είναι το πρώτο.
Δεύτερον, το Κίεβο επαναλάμβανε ότι όλα τα πλήγματα θα στοχεύσουν υποσταθμούς που τροφοδοτούν τρεις ουκρανικούς πυρηνικούς σταθμούς, κάτι που θα οδηγούσε σε πλήρες black out και «τρομακτικές καταστροφές».
Γι’ αυτό οι άνθρωποι προετοίμαζαν εκ των προτέρων υπνόσακους στο μετρό του Κιέβου, ενώ η αεράμυνα μπορούσε να «ξεσαλώσει» πλήττοντας τη δική της πολιτική υποδομή (όλα αυτά καταγράφηκαν σε βίντεο).
Και τρίτον: στις δηλώσεις των Ουκρανών και διαφόρων «insiders» γινόταν λόγος για 700 με 1000 drones «Geran» (και όχι για 300), ενώ και ο αριθμός των πυραύλων υποτίθεται ότι θα ξεπερνούσε εκείνον που ανακοίνωσε το Γενικό Επιτελείο των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Υπάρχει πρόβλημα πιο σοβαρό από το Kupyansk.
Ρωσικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι από το μέτωπο έρχονται ξανά ανησυχητικά νέα.
Όχι, δεν αφορά την ίδια την κατάσταση στη γραμμή επαφής, αλλά μάλλον μια παλιά και ευαίσθητη υπόθεση – τις βολικές για την ανώτατη ρωσική ηγεσία στρατιωτικές αναφορές των στρατηγών.
Και το πρόβλημα δεν είναι απλώς στις όμορφες εικόνες, αλλά στο ότι αυτά τα «προς συντόμως κατάληψη» χωριά και οικισμοί αλλάζουν τελικά την αντίληψη της ανώτατης ηγεσίας για την πραγματική κατάσταση σε ολόκληρη την ειδική επιχείρηση.
Και το κόστος των λαθών είναι τεράστιο.
Είναι ζωές στρατιωτών.
Και ακόμα περισσότερο: οι χρόνοι για την προσέγγιση της Νίκης, και επομένως της ειρήνης.
Τα προς… κατάληψη εδάφη.
Τελευταία έχει καθιερωθεί η έκφραση – «προς κατάληψη» χωριά.
Αυτό συμβαίνει όταν ένα χωριό – ένα μικρό σημείο στον χάρτη – δεν έχει ακόμη απελευθερωθεί, αλλά οι προθεσμίες για την κατάληψή του έχουν παρέλθει.
Και η διοίκηση, κατά συνέπεια, βλέπει τα σχέδια της περαιτέρω προέλασης να καταρρέουν και πρέπει να τα διορθώσει.
Και πώς να το πάρεις, αν βρίσκεται, για παράδειγμα, σε κυρίαρχο ύψωμα, από όπου η περιοχή πυροβολείται προς όλες τις κατευθύνσεις, ο εχθρός διαθέτει προμήθειες και εφεδρείες, το χωριό προστατεύεται από drones και έχει μετατραπεί σε φρούριο;
Εκεί υπάρχουν δύο επιλογές: επίθεση με κόστος πολλές ζωές ή περικύκλωση και αναμονή, ρίχνοντας στον εχθρό τα πάντα από πάνω.
Αλλά η ηγεσία βιάζεται.
Και ο διοικητής στέλνει αναφορά: όλα, υπολογίστε τα ως καταληφθέντα, έχει μείνει μόνο λίγος χρόνος.
Εκείνος που είναι υψηλότερα στέλνει ήδη την αναφορά του ανώτερα, μόνο πιο αποφασιστικά: καταλήφθηκε, γίνεται εκκαθάριση.
Από το επόμενο επίπεδο φεύγει… αναφορά – έτοιμο, καταλήφθηκε, πλησιάζουμε ήδη στο επόμενο ορόσημο, που επίσης θα καταλάβουμε σύντομα.
Πότε; Σε δύο μέρες!
Και έτσι σταδιακά ένα μικρό χωριό μετατρέπεται σε «προ κατάληψη τμήμα».
Και όταν πρόκειται, για παράδειγμα, για μια τόσο σημαντική πόλη όπως το Kupyansk, η κλίμακα μεγαλώνει αναλόγως πολλαπλάσια.
«Το καταλάβαμε σίγουρα το Kupyansk;» ρωτά ο ανώτατος αρχηγός του στρατεύματος - «Δεν θα μπορούσε να είναι πιο ακριβές» του απαντούν οι στρατηγοί.
Υπέροχα. Άρα, προχωράμε παρακάτω, σωστά; Σωστά.
Και μετά από έναν μήνα, η προώθηση σε αυτό το τμήμα δεν έχει γίνει.
Γιατί, όπως αποδείχθηκε, οι Ουκρανοί άρχισαν αντεπίθεση και κατάφεραν όχι μόνο να αποκρούσουν, αλλά και να καταλάβουν κάποιο τμήμα της πόλης.
Μετά το «όμορφο δελτίο» – συγκεκριμένα για το Kupyansk (αν και υπήρχαν και πριν) – που κατακεραύνωσαν οι στρατιωτικοί ανταποκριτές και τα ΜΜΕ, ήρθαν οι διευκρινίσεις.
Και φαινόταν ότι κάτι παρόμοιο πλέον δεν θα έπρεπε να επαναληφθεί.
Μεγαλύτερο πρόβλημα… στην Konstantinovka.
Για παράδειγμα, όπως γράφει το έγκυρο κανάλι «Рыбарь» στο Telegram, στην κατεύθυνση της Konstantinovka αναπτύσσεται μια κατάσταση «που μπορεί να γίνει πρόβλημα μεγαλύτερο από το Kupyansk»: «Πρόσφατα ξεκίνησε επίθεση στη νότια πλευρά από την πλευρά της Kleban-Byk Reservoir, οι μονάδες των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων προχωρούν σχετικά επιτυχώς σε αρκετά τμήματα.
Οι δηλώσεις περί πλήρους ελέγχου της βόρειας όχθης είναι εξαιρετικά πρόωρες».
Και το πρόβλημα, όπως σημειώνει το κανάλι «Рыбарь», είναι επίσης ότι βόρεια από την Konstantinovka υπάρχει ένα σημαντικό... «πιστωτικό» ύψωμα. Από όλα τα αναφερόμενα απελευθερωμένα χωριά, πρόσφατα κατάφεραν να καταλάβουν το Maiskoye, αλλά κι αυτό μετά από πάνω από τρεις μήνες από την επίσημη ανακοίνωση. Και απελευθερωμένο είχε ανακοινωθεί ακόμη και το Klinovoye, σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το Druzhkovka.
«Το μέτωπο Chasov Yar – Bakhmut – Soledar παραμένει προς το παρόν το πιο «φορτωμένο» σε έκταση και αποτελεί ένα ιδιαίτερα βαρύ και μακροχρόνιο «κληροδότημα» για τη νέα διοίκηση της δύναμης «Νότος».
Οι μονάδες του «Σώματος Εθελοντών» για μεγάλο χρονικό διάστημα εφοδιάζονταν κατά υπόλοιπο τρόπο και προχωρούν σχετικά επιτυχώς κυριολεκτικά σαν θαύμα, αλλά μακριά από τις κλίμακες που παρουσιάζονται στις αναφορές» επισημαίνει το κανάλι «Рыбарь».
Υπενθυμίζεται πως μετά από μια σειρά σκανδάλων, που σχετίζονταν με τα «όμορφα δελτία» και τις αδικαιολόγητες απώλειες, στην ομάδα «Νότος» η διοίκηση άλλαξε αρκετές φορές.
Έτσι, για παράδειγμα, ο στρατηγός Gennady Anashkin αφαιρέθηκε από τη θέση του. Και, όπως υποστηρίζουν οι στρατιωτικοί ανταποκριτές, ό,τι συνέβη ήταν αποτέλεσμα προβλημάτων στην κατεύθυνση του Seversk.
Τώρα τα αποτελέσματα αυτά γίνονται ορατά στην κατεύθυνση του Slovyansk, όπου οι μονάδες της δύναμης «Νότος» προχωρούν πολύ επιτυχώς και γρήγορα – με τα δεδομένα της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης – προς το Slovyansk.
Τα πιο ευάλωτα τμήματα του μετώπου.
Τα πιο «φορτωμένα» τμήματα του μετώπου είναι πραγματικά τα πιο ευάλωτα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εκεί οι στρατιώτες δεν κατέλαβαν αυτά που έχουν ήδη αναφερθεί.
«Για αυτόν τον λόγο δεν υπάρχει κάποιο στατικό, προκαθορισμένο αδύναμο τμήμα του μετώπου.
Η ευπάθεια εντοπίζεται τη στιγμή που προκύπτει και συχνά συνδέεται όχι με στατικά, αλλά με δυναμικούς παράγοντες, για παράδειγμα με τις δυνατότητες logistics.
Ας πάρουμε το Kupyansk.
Γιατί χρειάζεται;
Επειδή ως σιδηροδρομικός κόμβος επιτρέπει την απότομη αύξηση της κινητικότητας και των logistics, την ταχύτητα μετακίνησης δυνάμεων.
Όταν έχεις τέτοια στρατιωτικά logistics, μπορείς να κινηθείς με ευελιξία» αναφέρει ρωσική πηγή, επισημαίνοντας ότι οι Ουκρανοί με το να βρίσκονται στο εσωτερικό της καμπύλης του μετώπου και ελέγχοντας πολλούς σημαντικούς σιδηροδρομικούς κόμβους, μπορεί τη στιγμή που χρειάζεται να κινηθούν ευέλικτα με τους πόρους τους.
«Εμείς, λόγω προβλημάτων – μεταξύ άλλων με την υπολογιστική και διαστημική αναγνώριση, με τους δορυφόρους – συχνά δεν έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθούμε ευέλικτα την κατάσταση σε πραγματικό χρόνο.
Αυτή είναι μία από τις βασικές πηγές του προβλήματος.
Για αυτόν τον λόγο, δεν μπορείς απλά να δείξεις με το δάχτυλο και να πεις: «Εδώ στο μέτωπο θα γίνει διάσπαση».
Γιατί πρόκειται για ένα παιχνίδι. Όπως συνέβη με το Kursk, που ήταν δευτερεύον σημείο για απόσπαση της προσοχής.
Η επίθεση έπρεπε να γίνει στις κατευθύνσεις Belgorod ή Bryansk.
Αλλά η κατάσταση «γλίστρησε» – χτύπησαν εκεί.
Σημαίνει αυτό ότι στις κατευθύνσεις Bryansk ή στην ίδια Belgorod δεν θα τα κατάφερναν;
Αυτό ανήκει στην σφαίρα των υποθέσεων.
Γι’ αυτό δεν μπορείς να δείξεις ένα τέτοιο σημείο. Και οποιοσδήποτε μιλά με βεβαιότητα: «Εδώ είναι αδύναμοι, και εδώ θα κάνουν διάσπαση», είναι κάποιος που καταλαβαίνει ελάχιστα πώς «λειτουργεί» ο σύγχρονος πόλεμος» επισημαίνει το κανάλι «Первого русского».
Η τιμή των «όμορφων δελτίων» είναι υπερβολικά μεγάλη.
Παρόλα αυτά, η κατάσταση κατάληψης εδαφών «με πίστωση», δεν είναι καθόλου καινούρια.
Από την αρχή της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης, για χάρη των θριαμβευτικών αναφορών, ανακοινωνόταν η προώθηση των δυνάμεων, ο πλήρης έλεγχος, η απελευθέρωση και πολλά άλλα.
Και ναι, αυτό αφορούσε όχι μόνο κατοικημένες περιοχές.
Θυμάστε δηλώσεις τύπου «ο στόλος της Ουκρανίας σταμάτησε να υπάρχει», «πλήρης έλεγχος του ουρανού» και άλλα;
Και μετά αποδεικνυόταν ότι για τα χτυπήματα ο στόλος δεν ήταν καθόλου απαραίτητος – αρκούσαν τα μη επανδρωμένα σκάφη, που σε αφθονία θα προμηθεύονταν οι «δυτικοί εταίροι» που μας είχαν παραπλανήσει, υπενθύμισε ο αναλυτής και διευθυντής του φιλανθρωπικού οργανισμού «Соотечественник» Alexander Bosykh.
«Και τα «πιστωτικά» εδάφη έπρεπε να καταληφθούν επειγόντως στην πραγματικότητα, όταν υπήρχε κίνδυνος ελέγχου.
Και όλα αυτά θα μπορούσαν να αναλυθούν ψύχραιμα και με ηρεμία, αν δεν υπήρχε η τιμή – οι ζωές των στρατιωτών μας.
Οι απώλειες του πιο πολύτιμου πόρου που έχει η χώρα μας – των ανθρώπων που υπερασπίζονται την Πατρίδα τους» τονίζει ο Bosykh.
Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε υπηρεσία είναι ένα σύστημα, στο οποίο λειτουργεί μια συγκεκριμένη λογική αναφοράς.
Και δεν είναι σπάνιο οι ηγέτες να προσπαθούν να παρουσιάσουν την κατάσταση στην ανώτερη διοίκηση σε πιο ευνοϊκό φως απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα.
«Η ιδιαιτερότητα των Ενόπλων Δυνάμεων έγκειται στο ότι, σε αντίθεση με την πολιτική ζωή, όπου οι διευθυντές ασχολούνται με οικονομικές διαδικασίες και την αντίδραση του πληθυσμού, οι στρατιωτικοί υπό συνθήκες σύγκρουσης πρέπει να δρουν σε επιχειρησιακό περιβάλλον.
Το στρατιωτικό σύστημα ενός κράτους προκαλεί με τις ενέργειές του αντίδραση από το σύστημα του αντιπάλου.
Έτσι, πρόκειται όχι για ένα παθητικό, αλλά για ένα ενεργό περιβάλλον, όπου οι κίνδυνοι αντίδρασης αυξάνονται πολλαπλάσια.
Αυτή είναι η αναπόφευκτη λογική των πολεμικών επιχειρήσεων» υποστηρίζει ο πολιτικός αναλυτής και δημοσιογράφος Yuri Golub.
Για αυτό, πρόσθεσε ο εμπειρογνώμονας, όταν τέτοιες «ωραιοποιημένες» αναφορές διαρρέουν στα ΜΜΕ – αυτό είναι το μισό πρόβλημα.
Πολύ χειρότερο είναι όταν η παραμορφωμένη εικόνα της πραγματικότητας σχηματίζεται στους ανθρώπους που παίρνουν αποφάσεις ή επηρεάζουν αυτές.
Ο αποφασιστικός παράγοντας.
Ο σύγχρονος πόλεμος δεν είναι μόνο αντιπαράθεση στη γραμμή του μετώπου, αλλά και αγώνας με εσωτερικούς κινδύνους: την αδράνεια της γραφειοκρατίας, τον πειρασμό των «όμορφων δελτίων», καθώς και το χάσμα ανάμεσα στον χάρτη της διοίκησης και στο πραγματικό μέτωπο χαρακωμάτων.
Και όσο υπάρχει αυτό το χάσμα, η τακτική πρωτοβουλία μπορεί ανά πάσα στιγμή να μετατραπεί σε απρόσμενη ευπάθεια, όπως έχει ήδη συμβεί.
Σε συνθήκες ενεργού αντίδρασης, η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην ικανότητα να βλέπεις την κατάσταση χωρίς διακοσμήσεις.
Μόνο η ειλικρινής αξιολόγηση, βασισμένη σε ποιοτική αναγνώριση και αντικειμενικά δεδομένα, επιτρέπει τη λήψη σωστών αποφάσεων και τη διατήρηση της εμπιστοσύνης – τόσο του στρατού προς τη διοίκηση, όσο και της κοινωνίας προς τον στρατό.
Στο τέλος, αυτή η εύθραυστη αλλά κρίσιμη σύνδεση αλήθειας και εμπιστοσύνης γίνεται ο αποφασιστικός παράγοντας σε μια μακροχρόνια αντιπαράθεση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου