Ο Kemaliye Taş Yolu (Πέτρινος Δρόμος της Κεμαλιγιέ) είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους δρόμους στον κόσμο.
Ο δρόμος-εφιάλτης βρίσκεται στην Τουρκία, και είναι μόνο για οδηγούς με γερά νεύρα, με γκρεμούς εκατοντάδων μέτρων απροστάτευτους από κιγκλιδώματα και 38 σκοτεινές σήραγγες. Η κατασκευή του δρόμου ξεκίνησε το 1870 και ολοκληρώθηκε το 2002.
Ο δρόμος βρίσκεται στα όρια μεταξύ των περιοχών İliç και Kemaliye της επαρχίας Erzincan, στην περιοχή της Ανατολικής Ανατολίας, στο κεντρικό τμήμα της χώρας.
Είναι εντελώς χωματόδρομος, διασχίζοντας ένα φαράγγι που έχει σκαλίσει ο ποταμός Ευφράτης. Ο δρόμος περνάει μέσα από τα βράχια, πάνω από το επικίνδυνο φαράγγι Kemaliye Karanlık. Το φαράγγι έχει βάθος έως και 600 μέτρα, γεγονός που το καθιστά εξαιρετικά δημοφιλές για όσους αγαπούν το base jumping και τους λάτρεις της περιπέτειας. Λέγεται ότι είναι το δεύτερο μεγαλύτερο φαράγγι στον κόσμο μετά το Γκραν Κάνυον. Ο δρόμος και οι σήραγγες περνούν μέσα από το φαράγγι, ένα βραχώδες φαράγγι τόσο βαθύ που ο ήλιος μόλις που διαπερνά τον πυθμένα του.
Κρυμμένος στα βουνά Munzur, ο δρόμος έχει μήκος 8,7 χιλιόμετρα και εκτείνεται από νότο προς βορρά από μια σήραγγα στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο D877 μέχρι το Gümüşçeşme. Αυτό το θαύμα της ανθρώπινης μηχανικής είναι σουρεαλιστικό. Έχει πλάτος λιγότερο από 2 μέτρα, με 38 σήραγγες διαφορετικών μεγεθών και πολλές απότομες στροφές και γκρεμούς. Δεν είναι κεντρικός δρόμος, επομένως δεν υπάρχει συνεχής ροή κυκλοφορίας.
Ο δρόμος κατασκευάστηκε από τους ντόπιους με τα ίδια τους τα χέρια. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1870. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής του δρόμου, μερικές φορές οι εργασίες σταματούσαν για είκοσι χρόνια.
Είναι ένας δρόμος που χρειάστηκε περισσότερα από 130 χρόνια για να κατασκευαστεί, και όταν τον δείτε μπορείτε αμέσως να καταλάβετε γιατί . Σύμφωνα με τους ντόπιους, οι αρχές αρνήθηκαν να κατασκευάσουν έναν δρόμο λόγω των τεράστιων εξόδων που προέκυψαν λόγω της σκληρής τοπογραφίας. Ο δρόμος ελίσσεται κατά μήκος μιας κορυφογραμμής ψηλά πάνω από τον ποταμό Ευφράτη και περνά μέσα από ξεχωριστές σήραγγες 4.722 μέτρων, καθεμία από τις οποίες σκαλίστηκε με κόπο από την πλαγιά του βουνού. Αυτό το πέτρινο μονοπάτι άνοιξε στις 2 Αυγούστου 2002. Στην πρώτη γέφυρα, υπάρχει ένα μνημείο με μια μακρά λίστα των ανθρώπων που σκοτώθηκαν κατά την κατασκευή του δρόμου και της γέφυρας.
Ο δρόμος προκαλεί ακόμη και τους πιο έμπειρους οδηγούς. Πρόκειται για μια συναρπαστική διαδρομή, αλλά όχι για αρχάριους. Λόγω της γενικής επιφάνειας του δρόμου, σε υγρές συνθήκες, το χώμα μπορεί σύντομα να μετατραπεί σε λάσπη. Οι ολισθηρές επιφάνειες του δρόμου καθιστούν γρήγορα τον δρόμο απρόσιτο. Ποτέ μην δοκιμάσετε αυτόν τον δρόμο τον χειμώνα.
photo: pixabay
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου