Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026

ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ: Ο Πρόεδρος Τράμπ και οι υδρογονάνθρακες: Είναι η Ελλάδα στο επίκεντρο της νέας ενεργειακής σύγκρουσης; Είναι η Αμερική στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου; Έρχεται κτύπημα στο Ιράν; Ο τουρκικός φόβος για την Ελλάδα και το Ισραήλ.

Ένα βίντεο που αναρτήθηκε σε ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης, και η αυθεντικότητα του οποίου επιβεβαιώθηκε από τις αμερικανικές αρχές, δείχνει πολλούς πράκτορες με αλεξίσφαιρα γιλέκα, με την ένδειξη «Αστυνομία» να προσπαθούν να καθηλώσουν στο έδαφος έναν άνθρωπο και στη συνέχεια να τον χτυπούν πολλές φορές.


Ακούγεται ένας πυροβολισμός, οι πράκτορες απομακρύνονται από τον άνδρα που είναι πεσμένος στον δρόμο και τον πυροβολούν πολλές φορές…

  • Αυτό ήταν το σκηνικό το Σάββατο στη Μινεάπολη. Ο άνδρας, ένας νοσοκόμος με προσφορά, είναι ο δεύτερος νεκρός…

Ας ελπίσουμε ότι η Μινεσότα δεν είναι μικρογραφία της Αμερικής. Διότι πλέον θα μιλάμε για εμφυλιοπολεμική κατάσταση.

Είναι ο τρίτος πυροβολισμός ομοσπονδιακών πρακτόρων από την ανάπτυξη των πρακτόρων της υπηρεσίας ICE. Η πόλη μετρά δύο νεκρούς, αρκετούς τραυματίες και πολλές συλλήψεις.

  • Ο Πρόεδρος Τράμπ θέλει να καθαρίσει την πολιτεία της Μινεσότα από τους «διεφθαρμένους πολιτικούς», όπως χαρακτηρίζει τους Δημοκρατικούς. Μιλά για τεράστια διαφθορά ύψους μερικών δισεκατομμυρίων, κυρίως στην κοινότητα των Σομαλών. Θα συεχίσει;

Έστειλε στη Μινεσότα το πιο σκληρό σώμα πρακτόρων που διαθέτει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Με την εμφάνιση των πρακτόρων οι κάτοικοι είδαν αυτούς που ο Πρόεδρος Τράμπ χαρακτηρίζει ριζοσπάστες αριστερούς.

Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι ο άνθρωπος που σκοτώθηκε ήταν οπλισμένος. Έσπευσαν να δείξουν και το όπλο που κρατούσε. Πάντως, η πρόβλεψη δεν είναι καθόλου καλή. Οι αρχές δεν κάνουν πίσω σε αυτόν τον πόλεμο που ξεκίνησαν εναντίον των μεταναστών και των «αντίφα».

Και ο κίνδυνος που ελλοχεύει είναι να επεκταθούν τα επεισόδια και σε άλλες πόλεις. Αυτή δεν είναι η Αμερική που ξέραμε και αγαπούσε όλος ο κόσμος!

Το κτύπημα στη Βενεζουέλα και η Μεσόγειος…

Η επίθεση του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ (Donald Trump) στη Βενεζουέλα επιβεβαιώνει ότι τα αμερικανικά συμφέροντα και οι υδρογονάνθρακες παραμένουν πυλώνες της παγκόσμιας ισχύος, ανεξάρτητα από διεθνείς συμβάσεις ή πράσινες δεσμεύσεις.

Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη, εγκλωβισμένη ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, αναζητά νέες ενεργειακές διεξόδους.

  • Η Ανατολική Μεσόγειος αναδεικνύεται σε κρίσιμο πεδίο, με την επεκτατική Τουρκία υπό τον Ταγίπ Ερντογάν (Erdogan) να εντείνει τις έρευνες για φυσικό αέριο και πετρέλαιο.

Τα δικαιώματα της Ελλάδας είναι ιστορικά και δίκαια, αν και πολλά νησιά βρίσκονται ακριβώς απέναντι από τις τουρκικές ακτές. Όμως ανήκουν στην Ελλάδα και η Τουρκία πρέπει να το αποδεχθεί.

Οι Ευρωπαίοι, θα πρέπει να κοιτάξουν νότια προς τη Μεσόγειο, αλλά και ανατολικά προς την Τουρκία, την Κασπία, τη Μαύρη Θάλασσα και πέρα ​​από αυτήν, όπου τα πράγματα αλλάζουν ραγδαία.

Μια επεκτατική Τουρκία υπό τον Ερντογάν ήδη ερευνά παράνομα για φυσικό αέριο και πετρέλαιο στην ανατολική Μεσόγειο -την αυλή της Ευρώπης.

  • Η ενέργεια παρέχει μια συναρπαστική πραγματικότητα που οι ξεπερασμένες διεθνείς συμφωνίες δεν την παρέχουν – δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι άλλα έθνη σύντομα θα εντείνουν τις δικές τους εξερευνήσεις στην περιοχή.

Σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου έχουν ήδη βρεθεί στα ανοιχτά των ακτών της Αιγύπτου, του Ισραήλ και της Κύπρου. Ο Λίβανος και η Συρία δείχνουν επίσης ενδιαφέρον.

Εν τω μεταξύ, η κατοχική Τουρκία έχει ανακαλύψει μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου στη Μαύρη Θάλασσα και ερευνά για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στο Καζακστάν, τη Λιβύη και τη Σομαλία.

Η λεκάνη της Μεσογείου θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα όσον αφορά τον ενεργειακό εφοδιασμό; Πιθανότατα… Και η Ελλάδα είναι στο κέντρο αυτής της νέας πραγματικότητας…

Το κείμενο της εφημερίδας Daily Mail συνοδεύεται από τον χάρτη της Ελλάδας με τη λεζάντα «Η λεκάνη της Μεσογείου θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα όσον αφορά τον ενεργειακό εφοδιασμό». Στον χάρτη η Ρόδος επισημαίνεται με κόκκινο χρώμα, ενώ στο βορειοανατολικό άκρο της έχει τοποθετηθεί μία κόκκινη κουκίδα ως ένδειξη σημείου ενδιαφέροντος. Φωτογραφία μέσω της Daily Mail

Οι Ευρωπαίοι βασικά κοιμούνται για τα ενεργειακά…

Άσχετα με το Πράσινο δόγμα, ο κ. Τράμπ γνωρίζει ότι το πετρέλαιο είναι μακροπρόθεσμο. Και τα μεγάλα ευρήματα στη Μεσόγειο θα μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα, τονίζει η βρετανική εφημερίδα Daily Mail. Ο συγγραφέας Erbil Gunasti προσθέτει:

Πείτε το Δόγμα Μονρόε, Δόγμα Ντόνροε ή όπως αλλιώς θέλετε, αλλά τα μαθήματα από το χτύπημα του Τραμπ κατά της Βενεζουέλας και την απαγωγή του αυταρχικού προέδρου της, Νικολάς Μαδούρο, είναι αρκετά σαφή:

Ότι καλύτερα να παίρνετε τον Ντόναλντ Τραμπ στα σοβαρά όταν μιλάει για τον έλεγχο του Δυτικού Ημισφαιρίου, συμπεριλαμβανομένης της Γροιλανδίας, για παράδειγμα.

Ότι τα αμερικανικά συμφέροντα είναι πιο σημαντικά από οποιονδήποτε υποτιθέμενο διεθνή νόμο ή σύμβαση. Και ότι οι υδρογονάνθρακες εξακολουθούν να έχουν σημασία τώρα – και θα τα πάνε καλά στο μέλλον.

– Άσχετα με το ότι η παγκόσμια αγορά πετρελαίου είναι καλά εφοδιασμένη αυτή τη στιγμή. Αγνοήστε, για μια στιγμή, ότι οι ΗΠΑ είναι ήδη ένας γίγαντας υδρογονανθράκων χάρη στο fracking.

Και το γεγονός ότι η παραμελημένη, σκουριασμένη πετρελαϊκή υποδομή της Βενεζουέλας θα χρειαστεί χρόνια και δισεκατομμύρια δολάρια επενδύσεων για να επανέλθει σε λειτουργία με το είδος της χωρητικότητας που φαίνεται να έχουν κατά νου ο Τραμπ και οι σύμβουλοί του.

Αυτό, κατά κάποιο τρόπο, είναι το θέμα.

  • Το πετρέλαιο είναι μακροπρόθεσμο, ό,τι και να λένε οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τα βαθιά πράσινα επιτροπεία τους. Η Βενεζουέλα έχει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα στον κόσμο και η Αμερική θέλει ένα κομμάτι της δράσης στις επόμενες δεκαετίες.

Τα βασικά γεγονότα και οι αριθμοί

Εκτιμάται ότι το πετρέλαιο, ο άνθρακας και το φυσικό αέριο παρείχαν το 76,4% της πρωτογενούς ενέργειας στον κόσμο το 2024. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από υδρογονάνθρακες δεν μειώθηκε – συνέχισε να αυξάνεται.

Εν τω μεταξύ, η ανανεώσιμη ηλιακή και αιολική ενέργεια παρείχε μόνο το έξι τοις εκατό της παγκόσμιας ενέργειας το 2024.

Μεταξύ 2023 και 2024, ο κόσμος πρόσθεσε περισσότερη ενέργεια από την παραγωγή με φυσικό αέριο από ό,τι από την ηλιακή ενέργεια και περισσότερη από τον άνθρακα παρά από την αιολική ενέργεια.

Ο κόσμος έχει αυξήσει τη χρήση υδρογονανθράκων κατά 50% σε 25 χρόνια και έχει μειώσει την εξάρτησή μας από αυτούς κατά λιγότερο από ένα τοις εκατό.

Όσο σημαντικές κι αν αποδειχθούν τελικά οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η πυρηνική ενέργεια, το προβλέψιμο μέλλον περιλαμβάνει άφθονο πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άνθρακα – όλα εκ των οποίων, παρεμπιπτόντως, είναι χρήσιμα για την κατασκευή βασικών στοιχείων της Πράσινης τεχνολογίας, όπως πτερύγια ανεμογεννητριών και ηλιακά πάνελ.

Παρά όλες τις συζητήσεις για μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα ευρωπαϊκά έθνη, και ιδιαίτερα η Γερμανία, βασίζονταν στο ρωσικό φυσικό αέριο για ενέργεια – μια πολιτικά καταστροφική πολιτική, όπως βλέπουμε τώρα, η οποία καθοδηγήθηκε εν μέρει από τους άξεστους Πράσινους και την άρνησή τους να ανεχθούν την πυρηνική ενέργεια.

Με τη Ρωσία σε μεγάλο βαθμό, αν και όχι εντελώς εκτός της εξίσωσης, η Δυτική Ευρώπη εξαρτάται πλέον σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές ακριβού Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου από τη Νορβηγία, τις ΗΠΑ, την Αλγερία, το Κατάρ.

Ωστόσο, το πετρέλαιο είναι ήδη διαθέσιμο από τη Μεσόγειο και την Εγγύς Ανατολή – και μπορεί να διοχετευτεί απευθείας στις οικονομίες της Δυτικής Ευρώπης σε μεγάλο βαθμό μέσω του υπάρχοντος δικτύου αγωγών.

Αλλά για να συμβεί αυτό, η Ευρώπη χρειάζεται μια αλλαγή γνώμης.

Πρώτον, πρέπει να αποδεχτεί ότι η Πράσινη «μετάβαση» δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εν μία νυκτί και σίγουρα όχι εντός του παράλογου χρονοδιαγράμματος Net Zero που έχουν ορίσει οι διαδοχικές βρετανικές κυβερνήσεις.

Οι υδρογονάνθρακες θα αποτελέσουν σημαντικό μέρος του μείγματος για πολύ καιρό ακόμη.

Δεύτερον, οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα πρέπει να αποδεχτούν ότι υπάρχει μια νέα παγκόσμια τάξη. Παγιδευμένες ανάμεσα στις απαιτήσεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας, θα πρέπει να αποδεχτούν ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις που θα τους δώσουν μεγαλύτερη αυτονομία – αλλά ότι αυτό θα απαιτήσει διπλωματία.

Και ενώ οι δυτικές πρωτεύουσες παραμένουν προσκολλημένες στο Πράσινο δόγμα, ο υπόλοιπος κόσμος εργάζεται για να διατηρήσει τα φώτα αναμμένα.

Ήρθε η ώρα να κτυπήσει ο Αμερικανός Πλανητάρχης το Ιράν;

Η κίνηση του Προέδρου Τράμπ να στείλει μία πελώρια, όπως τη χαρακτήρισε, ναυτική αρμάδα στον Περσικό Κόλπο και να ενισχύσει τις αμερικανικές δυνάμεις στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί υποψίες ότι ετοιμάζει επίθεση εναντίον του Ιράν, σε συνεργασία με το Ισραήλ.

  • Πριν από δέκα μέρες, όταν έλαβε την απόφαση, ειπώθηκε ότι άλλαξε γνώμη μετά τις εισηγήσεις των συμμάχων του στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένου δήθεν και του Ισραήλ.
  • Ο λόγος ήταν άλλος, διότι, ως γνωστόν, ο κ. Τράμπ ούτε συμβουλές δέχεται, ούτε αποφασίζουν άλλοι γι’ αυτόν. Δεν είχε τις αναγκαίες δυνάμεις για να αντιμετωπίσει την πιθανή αντεπίθεση του Ιράν. Αυτός ήταν ο λόγος.

Τώρα, με την άφιξη μέχρι σήμερα Κυριακή όλων των δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή, προφανώς η κατάσταση επί του πεδίου αλλάζει. Οπότε, για να απαντήσουμε στο βασικό ερώτημα, όλα τα σενάρια είναι στο τραπέζι και φυσικά αυτό της επίθεσης.

Ο κ. Τράμπ έδωσε πολλές υποσχέσεις στους διαδηλωτές που διψούν για Δημοκρατία και δεν τις τήρησε. Η πιο γνωστή του φράση για το Ιράν ήταν ότι η βοήθεια έρχεται καθώς ζητούσε από τους Ιρανούς πολίτες να συνεχίσουν να διαδηλώνουν.

Το θεοκρατικό καθεστώς έπνιξε στο αίμα την επανάσταση, όπως είχε χαρακτηρίσει Αμερικανός αξιωματούχος τις διαδηλώσεις. Και η αμερικανική βοήθεια δεν έφτασε ποτέ. Ο Πρόεδρος Τράμπ είναι ένας περίεργος άνθρωπος. Και όπως έχει ειπωθεί πολλές φορές θα ήθελε να είναι ο Πρόεδρος που πήρε εκδίκηση εκ μέρους της Αμερικής, ανατρέποντας το σημερινό καθεστώς.

  • Ο ίδιος μίλησε για μία πελώρια αρμάδα. Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι αν δεν έχει λάβει την απόφαση για την επίθεση εναντίον του Ιράν, είναι στο τελικό στάδιο. Εάν ανατραπεί το καθεστώς αλλάζει εντελώς ο χάρτης της επιρροής της Αμερικής και του Ισραήλ…

Θα μπορούσε να εγκαταστήσει μία φιλική κυβέρνηση. Που σημαίνει πρώτιστα ότι κλείνει οριστικά ο κύκλος της τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή. Διότι είναι η Τεχεράνη που ενισχύει τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι.

  • Η ανατροπή του καθεστώτος τελειώνει όλες αυτές τις οργανώσεις. Και δεν υπάρχει χώρα να αντικαταστήσει το Ιράν στα θέματα αυτά, εννοώ της τρομοκρατίας. Εκτός αν αναλάβει το ρόλο αυτό η Τουρκία, η οποία επιθυμεί την εξάλειψη του Εβραϊκού Κράτους. Το λέει δημόσια ο Ερντογάν.

Μία πιθανή πλέον επίθεση, μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες ρήξεις. Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Κατάρ ζητούν από τον Πρόεδρο να μην επιτεθεί, όχι επειδή αγαπάνε το Ιράν, αλλά φοβούνται την νέα κατάσταση αν ανατραπεί το καθεστώς. Διότι θα είναι σίγουρα φιλοδυτική.

Τελειωμένη ιστορία η Γροιλανδία για τον Πρόεδρο Τράμπ

Μετά από τόση φασαρία και αλληλοεπιθέσεις με τους Ευρωπαίους συμμάχους του, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, θεωρεί τελειωμένη ιστορία την υπόθεση της Γροιλανδίας. Πιστεύει ότι επιτεύχθηκε συμφωνία στη συνάντηση που είχε με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, η οποία -όπως δήλωσε- εξασφαλίζει στην Αμερική πλήρη και μόνιμη πρόσβαση στο νησί.

  • Απ’ εκεί και πέρα θα διεξαχθούν οι συνομιλίες μεταξύ της Ουάσιγκτον, της Δανίας, της Γροιλανδίας στην παρουσία πάντα του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, του άβουλου Μαρκ Ρούτε, για να συμφωνηθούν και οι λεπτομέρειες. Στην αμερικανική ομάδα συμμετέχουν ο Μάρκο Ρούμπιο και ο Στιβ Γουίτκοφ.

Η κυριαρχία, η ανεξαρτησία της Γροιλανδίας και τα δικαιώματα των κατοίκων της δεν θα επηρεαστούν με τη νέα συμφωνία, καθώς ο Πρόεδρος Τράμπ υποχώρησε και απέσυρε τις απειλές του για στρατιωτική κατάληψη της νήσου. Η απειλή του ήταν απαράδεκτη και ανιστόρητη και δεν μπορούσε να υλοποιηθεί, αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Δανία είναι μέλη του ΝΑΤΟ.

Παρά το γεγονός ότι οι λεπτομέρειες του «πλαισίου συμφωνίας» για τη Γροιλανδία παραμένουν ασαφείς, πιστεύεται ότι οι πρωταγωνιστές δεν θα ζήσουν άλλο δράμα παρόμοιο με το προηγούμενο, καθώς ακόμα και ο δύσκολος και απρόβλεπτος Πρόεδρος Τράμπ κατάλαβε ότι δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη σχέση του με τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ.

-Οι Ευρωπαίοι είναι δικαιολογημένα έξω φρενών με τον Πρόεδρο Τράμπ. Για πρώτη φορά φαίνεται η ρήξη δια γυμνού οφθαλμού. Εντοπίζεται πλέον και η απώλεια κάθε εμπιστοσύνης. Πως θα συνεργαστούν στο μέλλον;

Η σχέση έχει τραυματιστεί και εάν δεν γίνουν κινήσεις και από τις δύο πλευρές η σύνοδος του ΝΑΤΟ στις 7 Ιουλίου, στην Άγκυρα θα αποδειχθεί κόλαση για τη συμμαχία. Ο κ. Τράμπ δεν κρατά ποτέ το στόμα του κλειστό και πιστεύεται ότι θα προκαλέσει τους Ευρωπαίους ηγέτες, ειδικά τον Εμμανουέλ Μακρόν.

Ήδη ο ισχυρισμός του για το Αφγανιστάν -ότι οι νατοϊκοί δεν βοήθησαν τους Αμερικανούς- προκαλεί νέους τριγμούς και μάλιστα με τον πιο σημαντικό εταίρο της Αμερικής στην Ευρώπη, την Βρετανία. Ήδη ο κ. Τράμπ απολογήθηκε…

Είναι έκδηλη η αντιπάθεια του κ. Τράμπ προς την Ευρωπαϊκή Ένωση την οποία θεωρεί ανίκανη να αντιμετωπίσει το μεταναστευτικό και άλλα προβλήματα. Πιστεύει ότι ασχολούνται με ασήμαντα θέματα, ότι έχουν εστιαστεί σε μία νεοφιλελεύθερη ατζέντα. Και εμπλέκει σε όλα αυτά και την καλή συνεργασία των Ευρωπαίων με τον προκάτοχο του, τον Τζο Μπάιντεν.

Πιστεύουμε ότι η αντίδραση τους για την Γροιλανδία, συνέβαλε τα μέγιστα για την αλλαγή στάσης του κ. Τράμπ.

Για να γνωρίζουμε τι να περιμένουμε, το απόγευμα της Παρασκευής, η δεύτερη εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Άννα Κέλι, απάντησε στους Βρετανούς και όσους αντέδρασαν στις προεδρικές δηλώσεις για το Αφγανιστάν.

«Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει δίκιο – οι συνεισφορές της Αμερικής στο ΝΑΤΟ επισκιάζουν αυτές άλλων χωρών και η επιτυχία του στην εκπλήρωση της δέσμευσης δαπανών πέντε τοις εκατό από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ βοηθά την Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνά της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο μόνος εταίρος του ΝΑΤΟ που μπορεί να προστατεύσει τη Γροιλανδία και ο Πρόεδρος προωθεί τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ με αυτόν τον τρόπο».

Συνασπισμός εναντίον της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο…

Οι Τούρκοι, ως γνωστό, βρίσκονται σε μόνιμο παραλήρημα. Δεν έχουν ποτέ δίκιο, αλλά ευχόμαστε -αυτή τη φορά- να ισχύουν όσα …καταγγέλλουν: ότι δηλαδή το Ισραήλ ηγείται αντιτουρκικού συνασπισμού στην Ανατολική Μεσόγειο. Τα λόγια τους και στου Θεού τ’ αυτιά που λένε και οι σοφοί στα χωριά.

Διάβασα τα ρεπορτάζ των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της Τουρκίας για την πρόσφατη συνάντηση των υπουργών Άμυνας της Ελλάδας και του Ισραήλ. Τι λένε οι άνθρωποι; Επαναλαμβάνω: Μακάρι να λένε την αλήθεια…

Διαβάζουμε ότι στη συνάντηση του Ίσραελ Κάτζ (Israel Katz) και του Νίκου Δένδια συζητήθηκαν η αύξηση της κοινής στρατιωτικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, η υποστήριξη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων από το Ισραήλ, η ανταλλαγή τεχνικών γνώσεων στην αμυντική βιομηχανία και κοινά έργα. Καταπληκτικά τα νέα, όπως τα μεταφέρουν οι Τούρκοι.

Διαβάζουμε αλλού: Ξεκάθαρο μήνυμα από το Ισραήλ, το χρονοδιάγραμμα επιταχύνεται. Ο Katz ξεκίνησε τις δηλώσεις του αναφερόμενος άμεσα στην περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων. Ανέφερε ότι οι στρατιωτικές ασκήσεις και οι κοινές επιχειρησιακές δραστηριότητες θα αυξηθούν τονίζοντας ότι η συνεργασία των δύο χωρών έχει όχι μόνο τεχνική αλλά και στρατηγική σημασία: «Αντιμετωπίζουμε μαζί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει αυτή η περιοχή», δήλωσε ο Ισραηλινός υπουργός.

Τρίτο δημοσίευμα με τίτλο Καταγράφηκαν οι στόχοι του Ισραήλ: Συνεχίζοντας την αξιολόγησή του για την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή, ο Katz είπε: «Υπάρχουν ισχυρές δημοκρατίες στην περιοχή και υπάρχουν δομές που φαίνονται δημοκρατικές αλλά δεν είναι. Ο μόνος τρόπος να προστατεύσουμε τα κοινά μας συμφέροντα είναι να είμαστε ισχυροί». Οι δηλώσεις αυτές θεωρούνται έμμεσο μήνυμα που στοχεύει την περιφερειακή επιρροή της Τουρκίας, σημειώνεται στο τουρκικό κείμενο.

«Θα μας βρουν μπροστά τους», σημειώνεται σε άλλο τίτλο: Ο Katz επανέλαβε επίσης δηλώσεις του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου (Netanyahu), που είχαν προηγηθεί, εφιστώντας την προσοχή στην Άγκυρα: «Ας το ξεχάσουν όσοι ονειρεύονται αυτοκρατορίες στην περιοχή μας. Θα μας βρουν μπροστά τους». Αυτό το σχόλιο ερμηνεύεται ως σαφές σημάδι δυσφορίας για την αυξανόμενη στρατιωτική και στρατηγική ισχύ της Άγκυρας, τονίζουν οι Τούρκοι.

Σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι «η προσέγγιση της Ελλάδας και του Ισραήλ έχει αναδυθεί ως μια νέα προσπάθεια εξισορρόπησης έναντι της αποτρεπτικής ισχύος της Τουρκίας που έχει εδραιωθεί στην Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή». 

hellasjournal.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου