Ας ξεκινήσει το πραγματικό χάος.

 

Δέστε την αγκράφα σας.

Η ίδια κινητήρια δύναμη που ώθησε τις εκλογικές νίκες του Ντόναλντ Τραμπ το 2016 και το 2024 ώθησε την καταστροφική του αποκήρυξη στις ενδιάμεσες εκλογές - τον φόβο και την απέχθεια για την κυβέρνηση. Δεν υπάρχει άνευ όρων αγάπη στην πολιτική. Ο Τραμπ εξελέγη για να ανατρέψει την κυβερνώσα κάστα, η οποία, μεταξύ των υποστηρικτών του, είναι ακόμη πιο περιφρονημένη από την κυβέρνηση. Δεν το έκανε και έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι είναι απλώς ένα ακόμη πληρωμένο μέλος. Πολλοί από τους πρώην υποστηρικτές του είτε διαμαρτυρήθηκαν για να ψηφίσουν τους Δημοκρατικούς είτε έμειναν σπίτι.

Η υπόθεση Έπσταϊν συνεχίζει να προκαλεί ανησυχία επειδή εμπλέκει ξεκάθαρα εξέχοντα μέλη αυτής της κάστας. Αυτή ήταν μια ευκαιρία όχι μόνο να ντροπιαστούν μερικοί από αυτούς, αλλά ίσως να σταλούν στη φυλακή. Στην καρδιά της βρίσκεται ένα έγκλημα που οι περισσότεροι Αμερικανοί εξακολουθούν να βρίσκουν απωθητικό - το μη συναινετικό σεξ με ανήλικα θύματα. Ο Τραμπ επανειλημμένα ορκίστηκε να το διερευνήσει, στη συνέχεια ανακάλεσε την απόφασή του και απέρριψε ολόκληρο το θέμα. Αυτό όχι μόνο εξόργισε τους ανθρώπους, ιδιαίτερα τους υποστηρικτές του, αλλά τροφοδότησε και την υποψία ότι η εμπλοκή του στην εξαχρείωση του Έπσταϊν ήταν πολύ μεγαλύτερη από ό,τι είχε παραδεχτεί,αναφέρει το straightlinelogic.com

Οι πόλεμοι ήταν η υγεία της άρχουσας κάστας, και ο Τραμπ αθέτησε την υπόσχεσή του να μην εμπλέξει τον αμερικανικό στρατό σε κανέναν νέο, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή. Οι οπαδοί του Τραμπ τείνουν να ξεχνούν ότι ο Τραμπ ήταν αυτός που πρώτος ενέπλεξε τις ΗΠΑ στον πόλεμο Ουκρανίας-Ρωσίας, στέλνοντας όπλα στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας (ένα βήμα που ο Ομπάμα δεν θα έκανε), ακόμη και πριν η Ρωσία εισβάλει στην Ουκρανία το 2022. Αυτό έχει κρυφτεί κάτω από το χαλί, αλλά ο καταστροφικός κινητικός πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν δεν μπορεί να είναι. Ούτε οι καταστροφικές οικονομικές του επιπτώσεις μπορούν.

του Ρόμπερτ Γκορ

Αυτό που επίσης δεν μπορεί να κρυφτεί είναι ότι ο πόλεμος ξεκίνησε κατ' εντολή του Βενιαμίν Νετανιάχου και του εβραϊκού λόμπι. Έχουν μια εξαιρετικά ισχυρή και ανθυγιεινή επιρροή στον Τραμπ. Πιθανότατα δεν θα μάθουμε ποτέ σε ποιο βαθμό αυτό οφείλεται στη φυσική συγγένεια αφενός και σε δωροδοκίες, εκβιασμούς και σφαίρες - το φάσμα της δολοφονίας - αφετέρου. Όπως και να 'χει, η υποταγή του Τραμπ σαφώς τροφοδότησε την αηδία των ψηφοφόρων.

Η επική αντίδραση κατά του Ισραήλ ξεκίνησε με την προσπάθεια του Ισραήλ να εξαλείψει τους Παλαιστίνιους. Ακόμα και η αύξηση του hasbara και οι μαζικές δαπάνες της προεκλογικής εκστρατείας τόσο στις προκριματικές όσο και στις ενδιάμεσες εκλογές δεν έχουν κάνει τίποτα για να αναστρέψουν την κατάσταση. Δυσοίωνα για το Ισραήλ και το εβραϊκό λόμπι, η επιρροή τους μειώνεται ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές Αμερικανών. Για να κλείσει ένας άσχημος κύκλος, υπάρχει επίσης ευρεία υποψία ότι τα απεχθή honeypots του Epstein ήταν μια επιχείρηση της Mossad, ίσως σε συνδυασμό με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

Δεν υπάρχει άνευ όρων αγάπη ούτε στις χρηματιστηριακές αγορές, και φαίνεται ότι η μακρά σχέση αγάπης τους με τη βιομηχανία της Τεχνητής Νοημοσύνης φτάνει στο τέλος της. Επιτέλους παρατηρούν την κυκλική χρηματοδότηση του έρωτά τους, τα τεράστια χρέη, τον κινεζικό ανταγωνισμό, την τεράστια ζήτηση για ενέργεια και νερό, την αυξανόμενη πολιτική αντιπολίτευση και τις εξαιρετικά κερδοσκοπικές προβλέψεις εσόδων και κερδών. Αυτά θα πρέπει να είναι αρκετά για να τερματίσουν τη μανία της Τεχνητής Νοημοσύνης και πιθανώς να μειώσουν και την υπόλοιπη αγορά.

Απομένει να αναγνωριστούν γενικά οι εσφαλμένες υποθέσεις που κρύβονται πίσω από αυτή τη μανία. Η τεχνητή νοημοσύνη (ή η υπερ-νοημοσύνη για τους εναπομείναντες Τραμπιστές εκεί έξω) είναι μια λανθασμένη ονομασία. Η ανθρώπινη νοημοσύνη (ΑΝ) βασίζεται στην περιέργεια και στο να θέτει ερωτήματα. Αυτά είναι ατομικά, όχι συναινετικά φαινόμενα.

Στη ρίζα του, το πρόβλημα είναι ότι, παρόλο που η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να απαντήσει σε έναν φαινομενικά άπειρο αριθμό ερωτήσεων, δεν μπορεί να θέσει ούτε μία. Μπορεί να προγραμματιστεί να εντοπίζει και να προσπαθεί να επιλύει συγκρούσεις μέσα σε δεδομένα, αλλά δεν θέτει αυτόνομα ερωτήσεις. Από τη γέννηση, το ανθρώπινο μυαλό είναι μια αυτόνομη γεννήτρια ερωτήσεων. έτσι μαθαίνουμε. Αυτό δεν περιορίζεται στο είδος μας. Όποιος έχει παρακολουθήσει ποτέ κουτάβια ή γατάκια μπορεί να δει ότι έχουν κάτι παρόμοιο με την ανθρώπινη περιέργεια. Εξερευνούν το περιβάλλον τους και ενδιαφέρονται για οτιδήποτε νέο (αν δεν το φοβούνται). Η περιέργεια και οι ερωτήσεις είναι το θεμέλιο της μάθησης και της νοημοσύνης. Η ανάγνωση έστω και μιας σελίδας με κάτι ενδιαφέρον ή προκλητικό θα δημιουργήσει ερωτήσεις. Η γενετική Τεχνητή Νοημοσύνη «διαβάζει» τρισεκατομμύρια σελίδες χωρίς ίχνος περιέργειας. Κανείς που είτε επαινεί είτε προειδοποιεί ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα ξεπεράσει την ΥΠ δεν έχει εξηγήσει πώς θα το κάνει αυτό παρακάμπτοντας τα θεμέλια της ΥΠ.

***

Η παραγωγή της Τεχνητής Νοημοσύνης ουσιαστικά αντιπροσωπεύει τη «γνώση» της συναίνεσης, όπως μετριέται από τις δυνατότητες έρευνας δεδομένων και στατιστικής της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αυτό που ορίζεται ως συναίνεση μπορεί να είναι ένας μέσος όρος που σταθμίζεται από τα διαπιστευτήρια και την παραγωγή των διαφόρων διαδοτών των δεδομένων. Όταν παρέχει «απαντήσεις», μπορεί να παρατηρήσει ότι τα δεδομένα συγκρούονται και να παραθέσει εναλλακτικές ερμηνείες. Ωστόσο, εκτός από το γεγονός ότι η συναίνεση, ακόμη και ο σταθμισμένος μέσος όρος της συναίνεσης, είναι συχνά λανθασμένη, υπάρχει ένας σοβαρότερος κίνδυνος. Η συναίνεση είναι συχνά ο ορκισμένος εχθρός της καινοτομίας. Η Τεχνητή Νοημοσύνη που βασίζεται στη συναίνεση μπορεί, συνολικά, να καθυστερήσει περισσότερο παρά να προωθεί την καινοτομία.

« Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένας τσιγκούνης », Ρόμπερτ Γκορ, Λογοτεχνικός, 13/12/25

Η καινοτομία σπάνια, αν όχι ποτέ, επιβάλλεται από την κορυφή. Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι η απόλυτη «καινοτομία» από την κορυφή. Έχει κυβερνήσεις, τεράστιες εταιρείες και τρισεκατομμύρια δολάρια κεφαλαίου πίσω της, που την πιέζουν για όλη τους την αξία. Αυτό που δεν έχει είναι μια μεγάλη περίπτωση χρήσης για τους απλούς ανθρώπους. Είναι ωραίο να μπορείς να κάνεις μια ερώτηση σε έναν υπολογιστή και να λάβεις μια φαινομενικά εύλογη απάντηση. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να εξοικονομήσει λίγο χρόνο και να προσδώσει κάποια οργάνωση σε καθημερινές εργασίες όπως ο προγραμματισμός και η τήρηση αρχείων. Ωστόσο, καθώς ενσωματώνεται σχεδόν σε όλα, μπορεί επίσης να είναι εντελώς παρεμβατική και ενοχλητική.

Αυτό που μένει να δούμε είναι αν η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να εκτελέσει εργασίες για τις οποίες οι απλοί άνθρωποι και οι επιχειρήσεις θα διαθέσουν αρκετά χρήματα για να καλύψουν το τεράστιο κόστος παραγωγής και κεφαλαίου. Ειδικά επειδή πολλά από αυτά που κάνει τώρα είναι διαθέσιμα δωρεάν, αν όχι από προμηθευτές Τεχνητής Νοημοσύνης στις ΗΠΑ, τότε από κινεζικούς. Στις επιχειρηματικές εφαρμογές, η τιμή των tokens - το κόστος χρήσης της Τεχνητής Νοημοσύνης - έχει μειωθεί απότομα. Δεν υπάρχουν ακόμη αδιάσειστα στοιχεία ότι ακόμη και το μειωμένο κόστος της Τεχνητής Νοημοσύνης αποσβένει τον εαυτό της με κέρδη παραγωγικότητας. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί κάλλιστα να συμμερίζεται την απογοητευτική (για τους υποστηρικτές της) υιοθέτηση άλλων «μεγάλων», επίσημα προωθούμενων τεχνολογιών: ηλιακή και αιολική ενέργεια, ηλεκτρικά οχήματα και εμβόλια mRNA.

Οι περισσότερες από τις υπερβολές για το τι υποτίθεται ότι θα συμβεί είναι μια αντιπερισπασμός. Ο πραγματικός στόχος της Τεχνητής Νοημοσύνης έχει ήδη επιτευχθεί - να ενεργοποιήσει την κατάσταση επιτήρησης, γι' αυτό και πιέζεται τόσο σκληρά από την κορυφή.

Και όπως η κλιματική αλλαγή και η COVID, η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει τους ολοκληρωτές και τους επίδοξους ολοκληρωτές να τρέχουν τα σάλια τους. Η συλλογή, η αφομοίωση και ο χειρισμός δεδομένων είναι το τεχνολογικό θεμέλιο ενός κράτους επιτήρησης. Αυτό είναι όλο που απαιτούν οι τεχνοολοκληρωτές (Βλέπε «Τεχνοολοκληρωτισμός», Μέρη Πρώτο , Δεύτερο και Τρίτο ) από την Τεχνητή Νοημοσύνη - δεδομένα που καλύπτουν όλα τα δεδομένα και μπορούν να ταξινομηθούν με βάση κάθε διαθέσιμη μετρική, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τα οποία οι πολίτες θα μπορούσαν να αποτελέσουν απειλή, ρητορικά ή με άλλο τρόπο, για την κυβέρνηση. Μερικοί από αυτούς πρέπει να γνωρίζουν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν θα πλησιάσει ποτέ την Ινδονησία, αλλά αυτός είναι ένας χρήσιμος ισχυρισμός, ένα σημείο πώλησης, για την προσέλκυση τεράστιων ποσών κεφαλαίων από τη Wall Street και υποστήριξης από την τεχνοολοκληρωτική κυβέρνηση Τραμπ.

« Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένας τσιγκούνης »

Δεν υπάρχει άνευ όρων αγάπη ούτε στις αγορές ομολόγων. Δεν κλονίζεται μόνο το χρέος που υποστηρίζει την Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά και το μεγάλο kahuna - το κρατικό χρέος. Εάν οι αγορές μετοχών καταρρεύσουν, τα κρατικά ομόλογα, ιδίως τα κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ, μπορεί κάλλιστα να παρουσιάσουν μια στροφή προς την ποιότητα και να σημειώσουν ράλι (τα επιτόκια θα μειωθούν). Ωστόσο, η ποιότητα δεν είναι αυτή που ήταν παλιά. Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, των περισσότερων ευρωπαϊκών και ιαπωνικών κυβερνήσεων είναι χρεωμένες μέχρι τα μάτια τους. Ενώ η αγορά των ομολόγων τους ως βραχυπρόθεσμη συναλλαγή μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματική, ως μακροπρόθεσμη επένδυση, είναι εγγυημένα χαμένες. Αυτές οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να υποστηρίξουν το βάρος του χρέους τους, ειδικά όταν περιλαμβάνονται οι μη χρηματοδοτούμενες υποχρεώσεις για συντάξεις και ιατρική περίθαλψη. Το γεγονός ότι μεγάλο μέρος του κόσμου φαίνεται να οδεύει προς τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος αναμφίβολα θα ήταν ένα δαπανηρό φιάσκο, μεγεθύνει σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα.

Οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τους τράπεζες έχουν δύο επιλογές: την έμμεση αποκήρυξη του χρέους τους μέσω της υποτίμησης των νομισμάτων fiat ή την ρητή αποκήρυξη. Ήδη δοκιμάζουν το πρώτο, αλλά είναι σίγουρο ότι οι αγορές ομολόγων δεν θα τους αφήσουν να τη γλιτώσουν. Η υποτίμηση στο μηδέν παράγει επιτόκια επ' άπειρον. Οι κυβερνήσεις ήδη αισθάνονται την πίεση των επιτοκίων, τα οποία δεν είναι πλέον μηδενικά, αλλά εξακολουθούν να βρίσκονται σε ιστορικά μη ασυνήθιστα μονοψήφια επίπεδα. Τα διψήφια επιτόκια θα επέφεραν ρητή αποκήρυξη και πιθανώς θα ανέτρεπαν τις κυβερνήσεις.

Η Γαλλία αποτελεί την προεπισκόπηση των επερχόμενων αξιοθέατων. Η κυβέρνησή της δαπανά περισσότερο από το μισό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος σε ακριβά κράτη πρόνοιας και πολέμου. Το εθνικό χρέος υπερβαίνει το 119% του ΑΕΠ και η εξυπηρέτηση του χρέους είναι το μεγαλύτερο στοιχείο του εθνικού προϋπολογισμού. Η κυβέρνηση εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό στην οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση (υπάρχει σχέση αιτίας και αποτελέσματος μεταξύ των δύο). Η αγορά ομολόγων έχει αυξήσει τα επιτόκια του χρέους της, όχι μόνο σε απόλυτους όρους αλλά και σε σχέση με το χρέος άλλων εθνών.

Καθώς η Γαλλία ενώνεται με το υπόλοιπο ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ σε δαπανηρές προετοιμασίες για έναν πόλεμο με τη Ρωσία που η Ρωσία δεν επιθυμεί, η χώρα έχει βυθιστεί σε ταραχές. Οι ταραχοποιοί χρησιμοποιούν τα συνήθη μέσα - βία και καταστροφή - έχουν τους συνήθεις σκοπούς - περισσότερο αυτό, εκείνο και το άλλο, που πληρώνονται από κάποιον άλλο - και καλύπτονται από τη συνήθη συσκότιση των μέσων ενημέρωσης σχετικά με τις ταυτότητες των ταραχοποιών και των υπευθύνων τους.

Η γαλλική κυβέρνηση και οι επίδοξοι καταστροφείς της αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα - όχι μόνο δεν υπάρχουν χρήματα, αλλά και το μέλλον έχει ουσιαστικά δαπανηθεί. Με την τρέχουσα πορεία, η εξυπηρέτηση του χρέους θα καταναλώνει όλο και μεγαλύτερο μερίδιο της παραγωγής μέχρι την αναπόφευκτη αποκήρυξη του χρέους και την οικονομική κατάρρευση. Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι περισσότερες κυβερνήσεις του ανεπτυγμένου κόσμου -συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ- και οι επίδοξοι καταστροφείς τους. Οι Γάλλοι είναι απλώς οι πρώτοι στη σειρά.

Ο κόσμος δεν μπορεί να πληρώσει για τις τεράστιες, συγκεντρωτικές κυβερνήσεις που ήδη έχει. Σίγουρα δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει για ακόμη περισσότερη κυβέρνηση αν οι καταστροφείς πετύχουν το δικό τους. Η αντικατάσταση μυριάδων κυβερνήσεων με μία μεγάλη κυβέρνηση - το όνειρο της παγκοσμιοποίησης - θα δημιουργήσει ένα ακριβό, αντιπαραγωγικό, τελικά μη υποφερτό κράτος-σκλάβος. Οι ηγέτες του θα είναι σχεδόν τόσο άθλιοι όσο και οι υποταγμένοι υπήκοοί τους. Από τις παραληρητικές απαιτήσεις των ταραχοποιών, των λεηλατητών και των εμπρηστών μέχρι τα πυρετώδη όνειρα των παγκοσμιοποιητών, το τελικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο - χάος, όχι ουτοπική τάξη.

Το γεγονός ότι αυτά τα αποτελέσματα είναι, υπό το πρίσμα της ιστορίας και της λογικής, κραυγαλέα προφανή, υπογραμμίζει μόνο μια άλλη προφανή αλήθεια. Τα μέσα τόσο των παγκοσμιοποιητών όσο και των ανδρεικέλων τους - η βία και η καταστροφή - είναι ο πραγματικός τους σκοπός. Μια προειδοποιητική σημείωση για τους παγκοσμιοποιητές: η βία είναι πάντα ένας αγώνας δρόμου προς τα κάτω. Τα ανδρείκελα, μόλις απελευθερωθούν, θα επιδοθούν σε διεστραμμένα βασανιστήρια και δολοφονίες που οι υποτιθέμενοι αφέντες τους δεν μπορούν να ελέγξουν, και τελικά αυτή η εξαχρείωση θα εκπαιδευτεί εναντίον τους. Η μόνη «τάξη» που θα αναδυθεί από αυτό το χάος θα είναι η τάξη των τρελών άγριων - θάλαμοι βασανιστηρίων και εκτελεστικά αποσπάσματα - όχι η διαφημιζόμενη ουτοπία των «φωτισμένων» ολοκληρωτών.

Η κυβέρνηση είναι προφανώς η αιτία και εξίσου προφανώς όχι η λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα κράτη που μάχονται κατά της κοινωνικής πρόνοιας στον κόσμο. Πολλοί άνθρωποι αναγνωρίζουν αυτή την αλήθεια. Στις ΗΠΑ, αυτή ήταν η αφορμή για την MAGA. Ο φόβος και η απέχθεια για την κυβέρνηση και τους ηγέτες δεν ήρθαν μόνο για να μείνουν - ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στον Τραμπ - θα συνεχίσουν να αυξάνονται καθώς οι αποτυχίες των κυβερνήσεων θα αυξάνονται.

Το οποίο θα είναι —εκτός από το γεγονός ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει ήδη χρεοκοπήσει— το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους Δημοκρατικούς, το κυβερνών κόμμα και τα πάντα σε ετοιμότητα ανδρείκελά τους. Περιορισμένη από την πραγματικότητα, τον απόλυτο περιορισμό, η μπλε ομάδα δεν θα είναι σε θέση να τηρήσει τις υποσχέσεις της για περαιτέρω επέκταση του κράτους πρόνοιας. Πράγματι, το συνεχώς αυξανόμενο χρέος θα καταστήσει τόσο το τρέχον κράτος πρόνοιας όσο και το κράτος πολέμου —το φαβορί της κόκκινης ομάδας— μη προσιτά. Θα παραγκωνίσει επίσης τη χρηματοδότηση για παραγωγικές επενδύσεις, θα καταστρέψει τις αποταμιεύσεις, θα υποτιμήσει περαιτέρω το δολάριο έναντι του « πραγματικού χρήματος » (χρυσού και ασημιού) και θα καταρρεύσει η οικονομία και οι χρηματοπιστωτικές αγορές. Σε κάποιες μελλοντικές εκλογές, οι συνεχώς απογοητευμένοι ψηφοφόροι θα παρασύρουν την μπλε ομάδα με ένα κόκκινο τσουνάμι.

Και έτσι θα συνεχίζεται, μπρος-πίσω, μέχρι να γίνει η γενική συνειδητοποίηση ότι ανεξάρτητα από το ποιος θα εκλεγεί, μια κυβέρνηση που είναι εντελώς χρεοκοπημένη, ουσιαστικά διαλυμένη, γεμάτη διαφθορά και απαρχαιωμένη δεν μπορεί να διορθωθεί στην κάλπη. Σε αυτό το σημείο, οι σφαίρες αντικαθιστούν τα ψηφοδέλτια. Η ανεξέλεγκτη βία και το χάος θα είναι στην ημερήσια διάταξη.

Οι ιστορικοί μπορεί να θεωρούν τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026 ως το τέλος της αρχής του τέλους του συγκεντρωτισμού και του ελέγχου που ασκούσαν οι κυβερνήσεις στην αιώνια εποχή της διακυβέρνησης. Το αυξανόμενο χάος, η σύγχυση και η επιδείνωση από την αποθέωση εκείνης της εποχής - την κυριαρχία της κυβέρνησης των ΗΠΑ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο - είναι απλώς μια πρόγευση για το τι πρόκειται να ακολουθήσει και θα διαρκέσει περισσότερο από οποιονδήποτε από εμάς.

Δέστε την αγκράφα σας.