Μια μυστηριώδης μείωση της βαρύτητας της Γης κάτω από την Ανταρκτική οφείλεται σε αργά κινούμενους βράχους βαθιά στο υπέδαφος.
Η βαρύτητα μοιάζει αξιόπιστη και αμετάβλητη, κάτι που σπάνια αμφισβητούμε. Ωστόσο, ο πλανήτης συμπεριφέρεται με παράξενους τρόπους που αντιβαίνουν στη διαίσθηση,αναφέρει το scitechdaily.com
Στην πραγματικότητα, η βαρύτητα δεν είναι ομοιόμορφη σε όλη την επιφάνεια της Γης. Η έντασή της μεταβάλλεται από τόπο σε τόπο και, μόλις ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις της περιστροφής της Γης, φτάνει στο χαμηλότερο σημείο της κάτω από την Ανταρκτική.
Νέα έρευνα δείχνει ότι αυτή η λεγόμενη τρύπα βαρύτητας της Ανταρκτικής αναπτύχθηκε λόγω εξαιρετικά αργών κινήσεων των πετρωμάτων βαθιά μέσα στον πλανήτη κατά τη διάρκεια δεκάδων εκατομμυρίων ετών. Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι αλλαγές σε αυτό το χαμηλό βαρυτικό επίπεδο σημειώθηκαν κατά το ίδιο ευρύ χρονικό παράθυρο με τις σημαντικές μεταβολές στο κλίμα της Ανταρκτικής. Οι επιστήμονες λένε ότι μελλοντικές έρευνες μπορεί να καθορίσουν εάν τα εξελισσόμενα πρότυπα βαρύτητας έπαιξαν ρόλο στην επέκταση των τεράστιων παγοστρωμάτων που ορίζουν την ήπειρο σήμερα.
«Αν μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς το εσωτερικό της Γης διαμορφώνει τη βαρύτητα και τη στάθμη της θάλασσας, θα αποκτήσουμε εικόνα για παράγοντες που μπορεί να έχουν σημασία για την ανάπτυξη και τη σταθερότητα μεγάλων στρωμάτων πάγου», δήλωσε ο Alessandro Forte, Ph.D., καθηγητής γεωφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα και συν-συγγραφέας της νέας μελέτης που αναδημιουργεί το παρελθόν της τρύπας βαρύτητας της Ανταρκτικής.
Γιατί οι μικρές αλλαγές βαρύτητας έχουν σημασία για τους ωκεανούς.
Αυτές οι διαφορές βαρύτητας πηγάζουν από διακυμάνσεις στην πυκνότητα των πετρωμάτων που είναι θαμμένα πολύ κάτω από την επιφάνεια της Γης. Αν και οι αλλαγές είναι ανεπαίσθητες σε απόλυτους όρους, μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τους ωκεανούς. Το νερό μετατοπίζεται φυσικά προς περιοχές όπου η βαρύτητα είναι ελαφρώς ισχυρότερη. Ως αποτέλεσμα, σε περιοχές όπου η βαρύτητα είναι ασθενέστερη, η επιφάνεια του ωκεανού βρίσκεται λίγο χαμηλότερα σε σχέση με το κέντρο της Γης. Γύρω από την Ανταρκτική, αυτό το φαινόμενο προκαλεί μια μετρήσιμη πτώση στο ύψος της επιφάνειας της θάλασσας σε σύγκριση με αυτό που θα αναμενόταν διαφορετικά.
Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο Scientific Reports , προέρχονται από την εργασία των Forte και Petar Glišović, Ph.D., του Ινστιτούτου Φυσικής της Γης του Παρισιού. Οι ερευνητές χαρτογράφησαν την τρύπα βαρύτητας της Ανταρκτικής και παρακολούθησαν την εξέλιξή της σε διάστημα εκατομμυρίων ετών. Για να το κάνουν αυτό, βασίστηκαν σε μια παγκόσμια επιστημονική προσπάθεια που συνδυάζει δεδομένα σεισμών με μοντέλα υπολογιστών που βασίζονται στη φυσική για να ανακατασκευάσουν την τρισδιάστατη δομή του εσωτερικού της Γης.
«Φανταστείτε να κάνετε μια αξονική τομογραφία ολόκληρης της Γης, αλλά δεν έχουμε ακτίνες Χ όπως σε ένα ιατρείο. Έχουμε σεισμούς. Τα κύματα των σεισμών παρέχουν το «φως» που φωτίζει το εσωτερικό του πλανήτη», είπε ο Φόρτε.
Χρησιμοποιώντας σεισμικά κύματα για τον εντοπισμό διαφορετικών βραχωδών δομών στο εσωτερικό του πλανήτη και εφαρμόζοντας υπολογισμούς βασισμένους στη φυσική για την εκτίμηση των βαρυτικών τους επιδράσεων, η ομάδα δημιούργησε έναν χάρτη του βαρυτικού πεδίου της Γης. Τα αποτελέσματά τους ταίριαζαν πολύ με μετρήσεις υψηλής ακρίβειας από δορυφόρους, οι οποίες θεωρούνται το σημείο αναφοράς για την παρακολούθηση της βαρύτητας παγκοσμίως. Αυτή η ισχυρή συμφωνία υποδηλώνει ότι τα μοντέλα αποτυπώνουν ρεαλιστικά ό,τι βρίσκεται βαθιά κάτω από την επιφάνεια.
Αναδρομή σε 70 εκατομμύρια χρόνια αργής ροής βράχων.
Το επόμενο βήμα ήταν ακόμη πιο απαιτητικό: η ανακατασκευή του τρόπου με τον οποίο σχηματίστηκε η βαρυτική τρύπα της Ανταρκτικής σε τεράστιες γεωλογικές περιόδους. Χρησιμοποιώντας προηγμένες προσομοιώσεις υπολογιστών, οι ερευνητές εφάρμοσαν ανακατασκευές βασισμένες στη φυσική για να αντιστρέψουν την αργή κίνηση των βράχων βαθιά μέσα στη Γη. Τα μοντέλα τους εντόπισαν αυτές τις αλλαγές 70 εκατομμύρια χρόνια πίσω, φτάνοντας μέχρι την εποχή των δεινοσαύρων.
Οι προσομοιώσεις έδειξαν ότι η βαρυτική οπή ήταν αρχικά πολύ λιγότερο έντονη. Ωστόσο, πριν από περίπου 50 εκατομμύρια έως 30 εκατομμύρια χρόνια, εντάθηκε σημαντικά. Αυτή η περίοδος συμπίπτει με σημαντικές αλλαγές στο κλίμα της Ανταρκτικής, συμπεριλαμβανομένης της έναρξης εκτεταμένης παγετώδους κάλυψης σε όλη την ήπειρο.
Κοιτάζοντας μπροστά, ο Forte σχεδιάζει να διερευνήσει εάν αυτός ο χρόνος αντικατοπτρίζει μια άμεση σύνδεση. Στόχος του είναι να χρησιμοποιήσει ενημερωμένα μοντέλα που συνδέουν τη βαρύτητα, τη στάθμη της θάλασσας και τις αλλαγές στο υψόμετρο των ηπείρων, για να προσδιορίσει εάν η ενίσχυση της βαρυτικής χαμηλής πίεσης μπορεί να έχει επηρεάσει την ανάπτυξη των τεράστιων παγοκαλύμματος της Ανταρκτικής.
Στόχος είναι να απαντηθεί ένα μεγάλο ερώτημα: «Πώς συνδέεται το κλίμα μας με ό,τι συμβαίνει στο εσωτερικό του πλανήτη μας;» είπε ο Φόρτε.
Αναφορά: «Η καινοζωική εξέλιξη του ισχυρότερου γεωειδούς της γης χαμηλά φωτίζει τη δυναμική του μανδύα κάτω από την Ανταρκτική» από τους Petar Glišović και Alessandro M. Forte, 19 Δεκεμβρίου 2025, Scientific Reports .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου