Ο Πρόεδρος Τραμπ στην Ελλάδα για να μοιράσει την ΑΟΖ μας; Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει πάρει… φόρα και διορθώνει τα «λάθη της γεωλογίας»… Θα το επιχειρήσει ξανά για χάρη του φίλου του, Ερντογάν;

 

Του καθηγητή ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ
Ουάσιγκτον, Ηνωμένες Πολιτείες

Η γνωστή πλέον στους πάντες Κίμπερλυ Γκίλφοϊλανακοίνωσε ότι ο Πρόεδρος Τραμπ πρόκειται να επισκεφτεί την Ελλάδα. Μήπως στην περίπτωση του ισχύει το αρχαίο ρητό «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας»;

Γιατί φοβούμαι οτι ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν έρχεται για να δει τον Παρθενώνα. Έρχεται για να δωρίσει μέρος της ΑΟΖ μας στον φίλο του Ερντογάν.

Η μοιρασιά ήταν πάντα στο μυαλό των Αμερικανών από την εποχή του Σχεδίου Άτσεσον. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν, για πολλές δεκαετίες, ότι το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου αποτελεί το κομβικό σημείο για την μοιρασιά της Ανατολικής Μεσογείου.

• Το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου δημιουργεί ένα εδαφικό τόξο με τις ανατολικές ακτές της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου και της Κρήτης διεκδικώντας τίτλο τόσο για ΑΟΖ, όσο και για υφαλοκρηπίδα. Έτσι, το Καστελλόριζο δεν είναι ένα απομονωμένο νησί στην εσχατιά της Ελλάδος και της ΕΕ, αλλά αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης εδαφικής ενότητας.

Οι Αμερικανοί δεν χρειάζονταν να μάθουν για τον πλούτο των υδρογονανθράκων των θαλασσών μας από τον Αντώνη Φώσκολο και τον Ηλία Κονοφάγο.

• Έχουν τους δικούς τους Φώσκολους και Κονοφάγους που γνωρίζουν επακριβώς που βρίσκονται οι υδρογονάνθρακες του πλανήτη Γη.

Έτσι είναι απόλυτα ενήμεροι ότι η Τουρκία στην δική της θάλασσα δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες και σήμερα ο φίλος του Ταγίπ, ο Ντόναλντ, μπορεί να αποφασίσει οτι πρέπει να διορθωθεί αυτό το λάθος της γεωλογίας, όπως πράττει και σε άλλες περιοχές του κόσμου.

Μέτρησα 41 τουρκικές ενέργειες από το 1974 μέχρι σήμερα γύρω τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και δεν βρήκα ούτε μια προδραστική ελληνική πρωτοβουλία. Κατανοώ τώρα καλύτερα τους Αμερικανούς, που για πολλά χρόνια, μου επαναλαμβάνουν στην Ουάσιγκτον «You are always reactive and never proactive».

Η παγίδα Άτσεσον

Η Ελλάδα ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το Καστελλόριζο, όταν πληροφορήθηκε το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παραχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς όρια. Επιπλέον το Καστελλόριζο θα παραχωρείτο στην Τουρκία.

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο. Ο Άτσεσον πρότεινε μια αλλαγή, που προέβλεπε ότι η Τουρκία θα διατηρούσε την Καρπασία μόνο για 50 χρόνια και η Τουρκία απέρριψε το νέο σχέδιο.

Έχουν περάσει από τότε 60 χρόνια, αλλά οι Τούρκοι εξακολουθούν να εποφθαλμιούν τα νησιά μας. Όπως έχω τονίσει παλαιότερα, το Σχέδιο Άτσεσον ήταν προσεκτικά σχεδιασμένο.

Όταν παρατηρήσει κανείς πόσο μικρό είναι το Καστελλόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα ήταν διατεθειμένη να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό. Αλλά ο Άτσεσον είχε κάτι άλλο στο μυαλό του:

• Οι Αμερικανοί, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αναγνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της περιοχής. Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα.

Έτσι σήμερα, ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο θα ανήκε στην Τουρκία, εάν είχε δεχθεί να πάρει το Καστελλόριζο, μία κίνηση που δεν θα μπορούσε βέβαια να πραγματοποιηθεί, διότι το σχέδιο Άτσεσον είχε ήδη απορρίψει η τότε κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου.

Έγραψα για πρώτη φορά για την αξία του Καστελόριζου το 1985, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Τότε, ακόμα και οι ελληνικοί χάρτες δεν συμπεριελάμβαναν το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου (Μεγίστη, Ρω και Στρογγύλη).

Τώρα όλοι ομνύουν στην αξία του, αλλά λίγοι κατανοούν γιατί είναι τόσο σημαντικό νησί για τα εθνικά μας συμφέροντα. Ο κύριος λόγος είναι ότι το σύμπλεγμα αυτών των νησιών δίνει την δυνατότητα, βάσει της UNCLOS του 1982, στην ΑΟΖ της Ελλάδας να εφάπτεται της ΑΟΖ της Κύπρου.

Το 2013 ήταν μια σημαντική και κρίσιμη χρονιά για τα θέματα της ΑΟΖ, γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε μια νέα μελέτη με τίτλο «Βελτιώνοντας τη διακυβέρνηση του θαλάσσιου χώρου: Μια ευκαιρία για Γαλάζια Ανάπτυξη στη Μεσόγειο Θάλασσα».

Παρατηρώντας τον σχετικό χάρτη , αντιλαμβάνεται κανείς ότι μέσα στις ΑΟΖ των 200 ν.μ. των κρατών-μελών της ΕΕ, το μεγαλύτερο ποσοστό της Μεσογείου σε αλιεία και σε υδρογονάνθρακες θα είναι ευρωπαϊκή ιδιοκτησία. Ο επόμενος χάρτης καταγράφει την ΑΟΖ της Ελλάδας που είναι και ΑΟΖ της Ευρώπης!

Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Flanders Marine Institute, European Commission Map

 

Επίλογος

Στις δύσκολες και τραγικές αυτές στιγμές, ήρθε η ώρα να ορθώσουμε το ανάστημά μας.

Προσέξτε πως ενεργούν τα νησιά της Καραϊβικής, που δεν διαθέτουν τον δικό μας θαλάσσιο πλούτο. Εξετάστε τις επεκτατικές τάσεις της Κίνας, που προσπαθεί με δεκάδες τεχνάσματα να αυξήσει την έκταση της ΑΟΖ της. 

Μελετήστε την προσπάθεια που κάνουν οι μεγάλες δυνάμεις για την εξερεύνηση του θαλάσσιου πλούτου της Αρκτικής.

Σίγουρα οι Αθηναίοι του Περικλή δεν θα άφηναν ανεκμετάλλευτο τον πλούτο των θαλασσών μας, ούτε αναξιοποίητη τη ναυτική ισχύ με την οποία μεγαλούργησαν.

hellasjournal.com