ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΔΙΔΑΞΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΖΗΝ.
Γράφει η Τζένι Τζόουνς «Ο χορός δεν θα πληρώσει καλά. Θα πρέπει να επιλέξετε μια πραγματική δουλειά».
«Δεν υπάρχουν πολλές δουλειές στον κόσμο του χορού και είναι πραγματικά δύσκολο να μπεις. Θα πρέπει να έχετε ένα εφεδρικό σχέδιο».
Και το προσωπικό μου αγαπημένο: Αφού μοιράστηκα με τη σύμβουλό μου στο γυμνάσιο ότι σχεδίαζα να χορέψω όσο περισσότερο μπορούσα και μετά να πάω στη νομική σχολή, απάντησε αστειευόμενη: «Αυτό ακριβώς χρειάζεται ο κόσμος - περισσότερους δικηγόρους χορού».
Αυτή ήταν η καλοπροαίρετη συμβουλή που πήρα από τους περισσότερους ενήλικες στη ζωή μου κατά τα τελευταία χρόνια του γυμνασίου μου. Σκεφτόμουν πρόσφατα αυτή τη συμβουλή, τώρα με την εκ των υστέρων γνώση περισσότερων από 20 ετών που βγάζω τα προς το ζην κάνοντας πράγματα που αγαπώ, και συνειδητοποίησα πού υστερούσε για μένα.
Τώρα, ποιος μπορεί να πει αν ο εφηβικός μου εγκέφαλος θα είχε ακούσει ή θα είχε ακούσει τις συμβουλές τους ούτως ή άλλως; Αλλά ως ενήλικας, κοιτάζω πίσω σε αυτή την ονειροπόλα μπαλαρίνα που ελπίζει και θέλω να της πω αυτό:
«Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βγάλεις εισόδημα που θα επιτρέψει στον χορό να είναι μεγάλο μέρος της ζωής σου. Το να βρεις «δουλειά» σε μια ομάδα χορού είναι μόνο ένα από αυτά. Μάθετε πώς να διδάσκετε, να χορογραφείτε, να κρίνετε διαγωνισμούς, να διευθύνετε τη δική σας επιχείρηση, να πουλάτε το πρόγραμμα σπουδών σας, να επενδύετε σε ακίνητα και να κάνετε ταινίες χορού».
Πιθανότατα θα με κοιτούσε ανέκφραστα, αλλά θα της έλεγα επίσης για podcast, ανεξάρτητη γραφή, βίντεο σύντομης μορφής, διαδικτυακά μαθήματα και όλους τους άλλους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι τώρα μετατρέπουν τις δεξιότητες και τις ιδέες σε εισόδημα. Και ίσως το πιο σημαντικό, δεν χρειάζεται να τα κάνετε ή να τα μάθετε όλα τώρα. Χτίστε λίγο κάθε φορά.
Βλέπετε, οι σύμβουλοί μου στο γυμνάσιο δεν μπορούσαν πραγματικά να προβλέψουν την επαγγελματική μου πορεία 20 χρόνια νωρίτερα, και όχι απλώς επειδή με ενδιέφερε ένας λιγότερο παραδοσιακός κλάδος. Μεγάλο μέρος της δουλειάς για την οποία τελικά πληρώθηκα δεν υπήρχε καν στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Δεν είμαι μόνος. Υπάρχει ένας όρος για το είδος της εκλεκτικής επαγγελματικής ζωής στην οποία έχω σκοντάψει: μια καριέρα χαρτοφυλακίου. Αν και επινοήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο όρος χρησιμοποιήθηκε κυρίως για τη μετάβαση στην εργασία για ηλικιωμένους επαγγελματίες, μέχρι τώρα.
Τα τελευταία χρόνια, υπήρξε μια πρόσφατη αύξηση στη χρήση αυτού του όρου καθώς και μια αύξηση στον αριθμό των νέων που ακολουθούν αυτό το μονοπάτι για να χτίσουν τα προς το ζην. Στην πραγματικότητα, ο τυπικός Gen Zer προβλέπεται να εργαστεί σε 18 θέσεις εργασίας σε έξι σταδιοδρομίες στη διάρκεια της ζωής του.
Σε μια καριέρα χαρτοφυλακίου, αντί να βασίζεται σε μια δουλειά, έναν εργοδότη ή ακόμα και ένα επάγγελμα, ένα άτομο χτίζει τα προς το ζην από πολλαπλές δεξιότητες, ρόλους, επιχειρήσεις, πελάτες, επενδύσεις και ροές εισοδήματος.
Από τη δική μου εμπειρία, πολύ λίγα από τα πράγματα για τα οποία έχω πληρωθεί ήταν παραδοσιακή απασχόληση W-2 με μισθό και επιδόματα. Κι όμως, μπόρεσα να πληρώσω τους λογαριασμούς, να αποταμιεύσω, να επενδύσω και, το πιο σημαντικό σε αυτή την έφηβη μπαλαρίνα, να χορέψω πολύ.
Κανείς δεν μου πρότεινε τίποτα από αυτά στο γυμνάσιο. Η γενική συναίνεση φαινόταν να είναι ότι τα πάθη που δεν μπορούσαν να προσφέρουν καλά αμειβόμενη απασχόληση έπρεπε να παραμείνουν χόμπι και ότι ο ασφαλέστερος δρόμος προς την οικονομική ασφάλεια ήταν ένα πτυχίο κολεγίου ακολουθούμενο από μια καλή δουλειά W-2.
Συνειδητοποιώ τώρα ότι όταν οι εκπαιδευτικοί μου είπαν ότι ο χορός δεν ήταν καλή καριέρα, αυτό που πραγματικά εννοούσαν ήταν ότι ο χορός δεν ήταν καλή απασχόληση, και αυτά δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Αν κάποιος μου είχε εξηγήσει αυτή τη διάκριση, μπορεί να με ενθάρρυνε να μάθω για τους φόρους και τη φορολογική στρατηγική, την τήρηση βιβλίων, τις επιχειρηματικές άδειες και τις επιχειρηματικές δομές, τις πολλαπλές ροές εισοδήματος, τις επενδύσεις, το μάρκετινγκ, τις πωλήσεις και πώς να αναπτύξω άλλες δεξιότητες που θα μπορούσαν επίσης να παράγουν εισόδημα.
Μπορεί να με δίδαξαν πώς να χτίσω τα προς το ζην αντί να με βοηθήσουν απλώς να επιλέξω μια δουλειά. Και αυτό είναι κάτι που σκέφτομαι πολύ τώρα τόσο ως εκπαιδευτικός όσο και ως γονέας.
Γιατί αν δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε με ακρίβεια τις δουλειές που θα υπήρχαν σε 20 χρόνια από τώρα, όταν ήμουν στο λύκειο, έχουμε ακόμη λιγότερους λόγους να πιστεύουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε για τα σημερινά παιδιά.
Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει το τοπίο ακόμη πιο γρήγορα, επομένως είμαι όλο και πιο πεπεισμένος ότι η προετοιμασία σταδιοδρομίας πρέπει να αφορά το να βοηθάς τα παιδιά να χτίσουν τα προς το ζην και όχι απλώς να επιλέγουν μια επαγγελματική πορεία. Αυτό απαιτεί ένα διαφορετικό σύνολο δεξιοτήτων, οπότε εδώ είναι μερικά πράγματα στα οποία σκοπεύω να επικεντρωθώ.
1. Μάθετε να δημιουργείτε αξία.
Κάθε επιχείρηση πουλάει τελικά μια λύση σε ένα πρόβλημα ή βοηθά κάποιον να ολοκληρώσει μια δουλειά. Όταν αγοράζουμε κάτι, ουσιαστικά αναθέτουμε μια δουλειά σε αυτό το πράγμα ή άτομο. Οι άνθρωποι που μπορούν να αναγνωρίσουν προβλήματα και να δημιουργήσουν χρήσιμες λύσεις θα έχουν πάντα ευκαιρίες.
Μπορεί να λύσετε ένα πρόβλημα για έναν εργοδότη, έναν μεμονωμένο πελάτη ή μια ολόκληρη ομάδα πελατών, αλλά μάθετε πώς να προσφέρετε τις δεξιότητές σας σε άλλους.
2. Να είστε προσαρμοστικοί και να αναπτύξετε μια ποικιλία δεξιοτήτων.
Πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά ότι μπορεί να επιλεγεί μια καριέρα, αλλά κατασκευάζεται ένας βιοπορισμός. Αυτό σημαίνει ότι η εργασία σας μπορεί να αλλάξει κατά τη διάρκεια της ζωής σας, οι δεξιότητές σας μπορεί να είναι πολύτιμες σε διάφορα περιβάλλοντα και οι ροές εισοδήματός σας μπορεί (και πιθανώς θα έπρεπε) να προέρχονται από διάφορες πηγές.
Αντί να βρείτε «αυτό που θέλετε» να κάνετε για πάντα, γίνετε κάποιος που μπορεί να μάθει, να προσαρμοστεί, να παρατηρήσει ευκαιρίες και να βρει διαφορετικούς τρόπους για να εφαρμόσει τις δεξιότητες και τις γνώσεις σας.
3. Γίνετε οικονομικά εγγράμματοι.
Πρέπει να αμφισβητήσουμε την ιδέα ότι οι μεγάλοι μισθοί δύο φορές την εβδομάδα ισοδυναμούν με οικονομική ασφάλεια. Χωρίς κάποια κατανόηση των φόρων, των επενδύσεων, των λογαριασμών συνταξιοδότησης, των τόκων, του χρέους, των δανείων, των επιχειρηματικών δομών, της ασφάλισης και των ταμειακών ροών, τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ένας μεγάλος μισθός δεν οδηγεί πάντα σε πλούτο.
Πρέπει να τους βοηθήσουμε να δουν τους συμβιβασμούς μεταξύ μιας δουλειάς 100.000 δολαρίων και μιας επιχείρησης 100.000 δολαρίων ή μιας δουλειάς 60.000 δολαρίων χωρίς χρέος έναντι μιας δουλειάς 100.000 δολαρίων με υψηλό χρέος και 60 ώρες εργασίας την εβδομάδα. Δείτε μερικούς από τους πόρους του προγράμματος σπουδών προσωπικών οικονομικών που προσφέρονται εδώ στο Ίδρυμα Οικονομικής Εκπαίδευσης.
4. Αναπτύξτε την αυτενέργεια.
Θέλω τα παιδιά να μεγαλώσουν πιστεύοντας ότι όταν το μονοπάτι μπροστά τους δεν υπάρχει, μπορούν να χτίσουν ένα. Εάν δεν υπάρχει δουλειά για αυτό στο οποίο είστε καλοί, μπορείτε να δημιουργήσετε μία;
Εάν η επιχείρηση που θέλετε δεν υπάρχει, μπορείτε να την ξεκινήσετε; Εάν δεν μπορείτε να βρείτε έναν πελάτη, μπορείτε να μάθετε πώς να προσεγγίσετε έναν; Εάν η τεχνολογία αλλάξει τον κλάδο σας, μπορείτε να μάθετε κάτι νέο;
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι πρέπει να είναι επιχειρηματίες. Αλλά θα ήθελα τα παιδιά να καταλάβουν ότι η παραδοσιακή απασχόληση είναι μόνο ένας τρόπος ή ένα μέρος της οικοδόμησης ενός βιοπορισμού. Είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος του συνόλου των δεξιοτήτων τους και θέλω να τους δώσω τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν μια ποικιλία ευκαιριών για να χτίσουν τη ζωή που θέλουν να ζήσουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου