Ο Χουσεΐν Ναζλί έγραψε: Η Τουρκία πρέπει να οικοδομήσει μια μεγάλη ειρήνη με τους Κούρδους στη Μέση Ανατολή.

 

Γράφει ο Χουσεΐν Ναζλί

Η Μέση Ανατολή διέρχεται μια από τις πιο ταραγμένες περιόδους της ιστορίας της. Τα επανασχεδιασμένα σύνορα, οι δυνητικά νέες δομές και οι παράγοντες που καθορίζουν την ισορροπία δυνάμεων επί του εδάφους είναι, όπως πάντα, ταυτόχρονα επικίνδυνα και γεμάτα ευκαιρίες. Ένα ιδιαίτερα κρίσιμο ζήτημα που συζητήθηκε πρόσφατα, ειδικά στη συριακή αρένα, είναι το εξής: Θα υποστηρίξει η Τουρκία μια νέα δομή τύπου ISIS, την HTS, στη Συρία, ή θα λάβει σαφή θέση εναντίον αυτής της ιδεολογίας, της οποίας τη βαρβαρότητα έχει δει από πρώτο χέρι;

Η σημασία αυτού του ζητήματος είναι κρίσιμη όχι μόνο από άποψη εξωτερικής πολιτικής, αλλά και από άποψη θέσης της Τουρκίας στην περιοχή στο μέλλον. Οποιοδήποτε βήμα ληφθεί σχετικά με την Χαμάς, τη Χαμάς και παρόμοιες ριζοσπαστικές ομάδες, οι οποίες μέχρι πρόσφατα εκτέλεσαν ζωντανούς δύο Τούρκους στρατιώτες και σφαγίασαν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στην περιοχή, δεν θα είναι μόνο μια διπλωματική επιλογή, αλλά και ένα στιγματισμένο στίγμα στην ιστορία.

Επομένως, ακόμη και η συζήτηση για την παραχώρηση επίσημου καθεστώτος σε αυτούς τους οργανισμούς ή την άσκηση πολιτικών που θα τους ενίσχυαν άμεσα ή έμμεσα είναι ανησυχητική. Διότι αυτό δεν είναι μόνο πολιτικό, αλλά και ηθικό ζήτημα.

Αν η Τουρκία θέλει πραγματικά να θεσπίσει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική, θα πρέπει να στρέψει την προσοχή της όχι σε ριζοσπαστικές σαλαφιστικές ομάδες, αλλά στις δυνάμεις της περιοχής που αντιστέκονται ενεργά στη βαρβαρότητα του ISIS. Κουρδικά κινήματα όπως το PKK, οι SDF και οι YPG έχουν επιδείξει την πιο σφοδρή και οργανωμένη αντίσταση κατά του ISIS. Τα μηνύματα που προέρχονται από την Άγκυρα σήμερα - «καταθέστε τα όπλα σας και παραδοθείτε» - αποτελούν, κατά την άποψή μου, ένα σοβαρό έλλειμμα κρίσης.

Αυτό ισχύει όχι μόνο για τη συριακή αρένα, αλλά και για την κουρδική κοινότητα στην Τουρκία και την κουρδική πολιτική παρουσία στην περιοχή. Εάν η Τουρκία θέλει να γίνει ισχυρότερη, πρέπει να οικοδομήσει ένα κοινό μέλλον με τους Κούρδους. Επιπλέον, η μεγαλύτερη περιφερειακή συνεργασία, συμπεριλαμβανομένων των Κούρδων του Ιράκ και του Ιράν, θα μπορούσε, για πρώτη φορά στην ιστορία, να προσφέρει στην Τουρκία ένα πραγματικό στρατηγικό πλεονέκτημα.

Επειδή οι Κούρδοι είναι ένας λαός που καταπιέζεται εδώ και αιώνες, εκμεταλλεύεται τέσσερα ισλαμικά κράτη, διαιρείται σε τέσσερα μέρη και έχει χάσει εκατομμύρια από τα παιδιά του σε αυτόν τον αγώνα. Παρά όλα αυτά τα βάσανα, την καταπίεση και τις σφαγές, δεν έχουν ποτέ ζητήσει εκδίκηση. Αντίθετα, έχουν υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα των κρατών που τους καταπιέζουν, έχουν απαιτήσει δημοκρατία, ισότητα, ειρήνη και αδελφοσύνη των λαών και δεν έχουν χάσει ποτέ τις καλές τους προθέσεις και την εποικοδομητική τους στάση. Δεν έχουν υπερασπιστεί μόνο τον δικό τους λαό, αλλά έχουν σταθεί και στο πλευρό άλλων καταπιεσμένων λαών.

Το να προσκαλείς έναν τόσο μοναδικό λαό, ένα τόσο ευγενές κίνημα, να παραδοθεί σε συμμορίες και απομεινάρια τζιχαντιστών δεν είναι τίποτα λιγότερο από εχθρότητα προς τον κουρδικό λαό.

Σταθείτε δίπλα στους Κούρδους με ειλικρίνεια.

Μαζί, ενδυναμώστε την ανθρωπιά, τη δημοκρατία, την ισότητα και την αδελφοσύνη των λαών.

Πιστέψτε με, όλα τα κακά που συμβαίνουν στον κόσμο οφείλονται σε αυτή τη σεκταριστική, θρησκευτική, ριζοσπαστική νοοτροπία. Δεν είναι καλοί για τίποτα άλλο παρά για το κακό, καίγοντας ζωντανούς ανθρώπους και σκοτώνοντας ανελέητα.

Συνεργαστείτε με το Ισραήλ, με την Αμερική, με την Ευρώπη – ναι, με αυτές τις πολιτισμένες κοινωνίες. Αναπτύξτε κοινές πολιτικές, ενωθείτε. Υποστηρίξτε το κουρδικό κίνημα.

Μπορούμε να απελευθερώσουμε τη Μέση Ανατολή. Μαζί, μπορούμε να οικοδομήσουμε φως, όχι σκοτάδι.

Σε αυτό το σενάριο, η Τουρκία θα μπορούσε να είναι κάτι περισσότερο από ένα κράτος που παρέχει ασφάλεια στα σύνορα· θα μπορούσε να είναι μια δύναμη λήψης αποφάσεων στη Μέση Ανατολή!

Το αίμα, τα δάκρυα και η καταστροφή που έχει φέρει στην περιοχή η ριζοσπαστική ισλαμιστική τρομοκρατία είναι προφανή. Ένα μέλλον δεν μπορεί να αναδυθεί από ένα τέτοιο σκοτάδι. Οι φυσικοί σύμμαχοι της Τουρκίας δεν είναι αυτές οι οργανώσεις, αλλά οι Κούρδοι, με τους οποίους μοιράζεται την ίδια γεωγραφία εδώ και αιώνες και με τους οποίους είναι πολιτισμικά και στρατηγικά πιο κοντά.

Θα συνεχίσει η Τουρκία να ακολουθεί τις σκοτεινές δομές του παρελθόντος;

Ή μήπως θα επιλέξει να γίνει ένας από τους αρχιτέκτονες της περιφερειακής ειρήνης;

Κανένα μέλλον δεν μπορεί να γεννηθεί από αυτή τη σκοτεινή νοοτροπία. Οι Κούρδοι είναι το φως.