Ιστορίες για εξωγήινους από το Ρόσγουελ, τον Μόθμαν ή θεάσεις του Διαβόλου του Τζέρσεϊ είναι μερικά από τα πολλά παράξενα γεγονότα που έχουν συμβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ΗΠΑ δεν είναι η μόνη χώρα με παράξενα κρυπτίδια και αναφορές για εξωγήινους. Η Ρωσία, πατρίδα των Chuchunya (Γέτι), των παράξενων φώτων στον ουρανό και των συντριβών UFO, είναι μια χώρα που δεν συνδέεις συχνά με τέτοιου είδους αναφορές.
Ένα μέρος της Ρωσίας που έχει δει UFO ή εξωγήινες θεάσεις εδώ και αιώνες είναι η Σιβηρία . Η λίμνη Βαϊκάλη της Σιβηρίας είναι γεμάτη με σπάνια είδη ζώων, φυτών και ενδεχομένως υποβρύχιων εξωγήινων,αναφέρει το historicmysteries.com
Οι κολυμβητές της λίμνης Βαϊκάλης κάποτε τρομοκρατούσαν τους δύτες του Ρωσικού Ναυτικού και η δύναμή τους άφησε τρεις δύτες νεκρούς από τις στροφές. Τι είναι τόσο μοναδικό στη λίμνη Βαϊκάλη και είναι άραγε η πατρίδα των απόκοσμων κολυμβητών της λίμνης Βαϊκάλης;
Λίμνη Βαϊκάλη
Η λίμνη Βαϊκάλη (Озеро Байкал) είναι η μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού στον κόσμο που βρίσκεται στη Σιβηρία της Ρωσίας . Η λίμνη Βαϊκάλη βρίσκεται ανάμεσα στην περιφέρεια Ιρκούτσκ και τη Δημοκρατία της Μπουργιατίας στη Νότια Σιβηρία.
Εκτός του ότι είναι η μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού στον κόσμο, είναι και η βαθύτερη και παλαιότερη λίμνη. Το μέγιστο βάθος της λίμνης Βαϊκάλης είναι 898 οργιές (1.642 μέτρα, 5.387 πόδια) και η λίμνη έχει χρονολογηθεί στα 25-30 εκατομμύρια χρόνια.
Η λίμνη Βαϊκάλη συχνά αποκαλείται «Νησιά Γκαλαπάγκος της Ρωσίας» και για έναν καλό λόγο. Χιλιάδες είδη ζώων και φυτών μπορούν να βρεθούν μόνο στη λίμνη Βαϊκάλη ή στη γύρω περιοχή.

Ένα από τα πιο αγαπημένα ζώα στη λίμνη Βαϊκάλη είναι η φώκια της Βαϊκάλης , γνωστή ως φώκια «νέρπα» στη Ρωσία. Η φώκια νέρπα είναι ένα είδος φώκιας χωρίς αυτιά που βρίσκεται μόνο στη Βαϊκάλη. Είναι το μικρότερο είδος φώκιας και οι μόνες φώκιες που ζουν αποκλειστικά γλυκού νερού στον κόσμο.
Αυτό που κάνει τη φώκια νέρπα ακόμα πιο μαγευτική είναι ότι κανείς δεν ξέρει πώς κατέληξαν να ζουν στη λίμνη Βαϊκάλη. Αλλά οι παχουλές φώκιες δεν είναι τα μόνα μυστηριώδη πλάσματα σε αυτή τη σιβηρική λίμνη.
Λόγω των ακραίων βαθών της λίμνης Βαϊκάλης, πολλά από τα είδη ψαριών στη λίμνη Βαϊκάλη έχουν προσαρμοστεί για να επιβιώσουν σε βαθιά νερά. Ενώ οι ψαράδες και άλλα είδη που χρησιμοποιούν βιοφωταύγεια για να προσελκύσουν θήραμα δεν βρίσκονται στη λίμνη Βαϊκάλη, υπάρχουν πολλά παράξενα ψάρια με ημιδιαφανή σώματα ή μεγάλα κίτρινα μάτια που μοιάζουν με εξωγήινους.
Υπάρχει το λάδιψαρο, επίσης γνωστό ως golomyanka, το οποίο έχει ανοιχτό ροζ/μαργαριτάρι σώμα με διαφανή, λεπτεπίλεπτα πτερύγια. Το λάδιψαρο δεν έχει λέπια και το σώμα του αποτελείται κυρίως από λίπος. Έχει ένα μεγάλο στόμα που μπορεί να ανοίξει 1,5 φορές πιο πλατύ από το σώμα του.
Τα είδη ψαριών που αποκαλούν τη λίμνη Βαϊκάλη σπίτι τους συχνά φτάνουν σε τεράστια μεγέθη λόγω των υψηλών επιπέδων διαλυμένου οξυγόνου στη λίμνη, το οποίο μπορεί να προκαλέσει γιγαντισμό. Ένα ψάρι που είναι γνωστό ότι φτάνει σε μήκος αρκετά πόδια και ζυγίζει αρκετές χιλιάδες λίβρες είναι ο οξύρρυγχος.
Ο οξύρρυγχος μπελούγκα, ο οποίος παράγει το πολυπόθητο και απίστευτα νόστιμο χαβιάρι μπελούγκα, έχει αλιευθεί στη Ρωσία και μπορεί να ζήσει μεταξύ 50 και 60 ετών, αυξάνοντας συνεχώς σε μέγεθος. Η λίμνη Βαϊκάλη έχει το δικό της μοναδικό είδος οξύρρυγχου, το οποίο μπορεί να ήταν η πηγή πίσω από την εκδοχή της λίμνης του τέρατος του Λοχ Νες.

Γνωστό ως «Lusud-Khan», που μεταφράζεται ως « Δάσκαλος του Δράκου του Νερού », αυτό το πλάσμα περιγράφεται ως ένας γιγάντιος οξύρρυγχος με ρύγχος που μοιάζει σχεδόν με αλιγάτορα και θωρακισμένο σώμα. Αλλά αυτές δεν είναι οι μόνες παράξενες θεάσεις στη λίμνη Βαϊκάλη.
Οι κολυμβητές της λίμνης Βαϊκάλης
Οι κολυμβητές της λίμνης Βαϊκάλης είναι ένα παράξενο είδος υποβρύχιων ανθρωποειδών πλασμάτων που συνάντησαν οι Ρώσοι δύτες του ναυτικού στη λίμνη το 1982. Κατά τη διάρκεια μιας τακτικής στρατιωτικής άσκησης κατάδυσης και εργαζόμενοι σε βάθος 50 μέτρων (164 πόδια), οι δύτες παρατήρησαν κάτι παράξενο στο νερό μαζί τους.
Οι δύτες ανέφεραν θεάσεις ανθρωποειδών πλασμάτων που είχαν σώματα που εκτείνονταν σε μήκος 3 μέτρα. Το μέγεθος αυτών των πλασμάτων δεν ήταν η μόνη ένδειξη ότι αυτό που συνάντησαν οι δύτες δεν ήταν από αυτόν τον κόσμο.
Οι φιγούρες περιγράφηκαν ως φιγούρες με ασημένιες σιλουέτες και μερικές είχαν διαφανείς σφαίρες στα κεφάλια τους. Αυτές οι σφαίρες έχουν επίσης περιγραφεί ως ανοιχτές ομπρέλες που κρατιούνται πάνω από τα κεφάλια των πλασμάτων.
Μόλις οι δύτες αναδύθηκαν, ανέφεραν την παρατήρηση σε έναν διοικητή, ο οποίος τους διέταξε, άνδρες, να επιστρέψουν στην παγωμένη λίμνη Βαϊκάλη και τους είπε να πιάσουν έναν από αυτούς τους παράξενους κολυμβητές. Επτά δύτες ξαναμπήκαν στο νερό και συνάντησαν ξανά αυτό που είναι τώρα γνωστό ως οι Κολυμβητές της Λίμνης Βαϊκάλης, οι οποίοι έριξαν με δύναμη τους Σοβιετικούς δύτες στην επιφάνεια της λίμνης.
Δεν υπήρχαν αρκετοί θάλαμοι αποσυμπίεσης στην ακτή για όλους τους επτά δύτες, και τρεις άτυχοι δύτες έμειναν να πεθάνουν από την ασθένεια του Caisson, γνωστή και ως ασθένεια αποσυμπίεσης ή «οι στροφές». Η προσπάθεια επικοινωνίας με τους κολυμβητές της λίμνης Βαϊκάλης είχε αποβεί μοιραία.
Ένας ντόπιος ψαράς ονόματι Νικολάι Κιρίβε αφηγήθηκε σε ιστορικούς στο χωριό Κουλτούκ μια ψαρευτική εκδρομή που έκανε με μερικούς φίλους του τη δεκαετία του 1990. Σύμφωνα με τον Κιρίβε, ενώ οι άντρες έκαναν νυχτερινό ψάρεμα, μεγάλες ασημένιες ανθρωπόμορφες φιγούρες άρχισαν να πηδούν έξω από τη λίμνη σαν ιπτάμενα ψάρια.
Οι ψαράδες τρομοκρατήθηκαν από αυτά τα πλάσματα που θα έριχναν τις βάρκες τους στο παγωμένο νερό. Αφού έριξαν μεγάλα δίχτυα στο νερό για να προσπαθήσουν να πιάσουν μια από τις παράξενες ασημένιες φιγούρες, το πλήρωμα επέστρεψε γρήγορα στην ακτή. Οι άντρες δεν επέστρεψαν ποτέ ξανά για ψάρεμα σε αυτό το μέρος της Βαϊκάλης.
Υπάρχουν και άλλα στοιχεία, για παράδειγμα μια λαϊκή ιστορία για έναν ντόπιο χωρικό που κάποτε είπε σε έναν επισκέπτη μια ιστορία για « Φαραώ » στη λίμνη. Σύμφωνα με την ιστορία, αυτοί οι Φαραώ της λίμνης βύθισαν ένα πλοίο και, σε απάντηση, οι χωρικοί έριξαν δίχτυα στη λίμνη και τράβηξαν σχεδόν 50 από αυτούς τους Φαραώ στην ακτή.
Λέγεται ότι αυτοί οι «Φαραώ» έμοιαζαν με ανθρώπους (κεφάλι, χέρια, χέρια, πόδια), αλλά είχαν πατούσες και ουρά ψαριού. Λέγεται ότι οι χωρικοί μαστίγωναν αυτούς τους Φαραώ με ράβδους σημύδας και τους πετούσαν πίσω στη λίμνη. Το ξύλο έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα και οι Φαραώ δεν επέστρεψαν ποτέ.
Αναζητώντας πιθανές εξηγήσεις
Υπάρχουν αρκετές πιθανές εξηγήσεις για το τι ή ποιοι είναι οι Κολυμβητές της Λίμνης Βαϊκάλης. Μια εξήγηση είναι οι αξιολάτρευτες μικρές φώκιες νέρπα. Αν και αυτές οι παχουλές φώκιες μπορούν να περάσουν έως και μία ώρα κάτω από την παγωμένη επιφάνεια της λίμνης Βαϊκάλης, περνούν αρκετό χρόνο λιαζόμενοι στον πάγο το χειμώνα και σε μεγάλους βράχους όταν λιώνει ο πάγος.

Η Σιβηρία είναι γνωστή για τους σκληρούς χειμώνες της, και μερικές φορές οι φώκιες μπορούν να παγιδευτούν πάνω από το νερό κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας και να πεθάνουν από το πάγο. Ή κολυμπούν πολύ μακριά από αυτές τις τρύπες σε σχήμα νέρπα που ονομάζονται «τρύπες που δεν παγώνουν» και τις οποίες δημιουργούν τα πλάσματα για να αναδυθούν για να αναπνεύσουν και να βγουν από το νερό και μπορούν να παγιδευτούν κάτω από τον πάγο.
Όταν λιώνουν ο πάγος και το χιόνι , κάποια κουφάρια μπορούν να βρεθούν να επιπλέουν στην επιφάνεια του νερού, με τα λευκά/λευκά γκρι στομάχια της φώκιας στραμμένα προς τον ουρανό. Αν οι δύτες εντόπισαν την κάτω πλευρά ενός νέρπα ή το κουφάρι ενός, αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει τους «ασημένιους» κολυμβητές.
Μια άλλη εξήγηση για τους Κολυμβητές της Λίμνης Βαϊκάλης είναι ότι οι δύτες στην ιστορία πιθανώς συνάντησαν ένα από τα παράξενα και μεγάλα ψάρια που βρίσκονται μόνο στη λίμνη Βαϊκάλη. Ορισμένα ψάρια στη λίμνη έχουν διαυγή ή γαλακτώδη λευκά σώματα, τα οποία μπορεί να μοιάζουν με εξωγήινους όταν συναντώνται στα σκοτεινά βάθη της Βαϊκάλης.
Η λίμνη Βαϊκάλη είναι μια από τις πιο καθαρές λίμνες στον κόσμο, αλλά όσο πιο βαθιά κολυμπάτε, σκοτεινιάζει. Οι δύτες μπορεί να τρόμαξαν από παράξενα ψάρια, να πανικοβλήθηκαν και να ανέβηκαν πολύ γρήγορα, κάτι που έβαλε σε δύσκολη θέση κάποια μέλη του πληρώματος. Η ιστορία για τους Φαραώ που ανασύρθηκαν από τη λίμνη και ξυλοκοπήθηκαν είναι σαν πολλά άλλα ρωσικά λαϊκά παραμύθια. Συχνά ένας χαρακτήρας μαστιγώνει έναν εχθρό ή ένας ανόητος χαρακτήρας τιμωρείται με ξυλοδαρμό.
Μια τρίτη εξήγηση πίσω από τους μυστηριώδεις κολυμβητές της λίμνης Βαϊκάλης είναι ότι τα γεγονότα της ιστορίας δεν συνέβησαν ποτέ. Η πόλη Σεβερομπαϊκάλσκι, κοντά στο λιμάνι της Βαϊκάλης, είχε μια ειδική βάση όπου πραγματοποιούνταν καταδύσεις από το Υπουργείο Εσωτερικών και το Υπουργείο Εκτάκτων Αναγκών.
Οι διευθυντές της βάσης έχουν δηλώσει όλοι ότι η ιστορία των Κολυμβητών της Λίμνης Βαϊκάλης είναι απόλυτη ανοησία. Δεν έχει υπάρξει ποτέ ούτε ένας θάνατος δύτη στη βάση και η πόλη Σεβερομπαϊκάλσκι έγινε επίσημα πόλη το 1984, δύο χρόνια μετά την πραγματοποίηση της υποτιθέμενης ναυτικής άσκησης στην ιστορία.
Ο θρύλος των Κολυμβητών της Λίμνης Βαϊκάλης εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ένα βιβλίο που γράφτηκε από τον Σοβιετικό/Ρώσο ουφολόγο Βλαντιμίρ Αζάζα. Μελετά την ουφολογία εδώ και πολλές δεκαετίες και έχει επικριθεί για συχνές ψευδείς ισχυρισμούς σχετικά με εξωγήινους στη Ρωσία. Δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τα λόγια ενός άνδρα που είναι γνωστό ότι επινοεί συναντήσεις σχετιζόμενες με εξωγήινους.

Οι κολυμβητές της λίμνης Βαϊκάλης υπάρχουν σήμερα με τη μορφή ανθρώπων που κολυμπούν στη λίμνη ή αγωνίζονται σε αγώνες για να τη διασχίσουν. Η λίμνη Βαϊκάλη είναι ένα ιερό μέρος για τους ιθαγενείς σαμάνους και για τους ανθρώπους που κατοικούν στη Σιβηρία. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ταξιδέψει κανείς από το Ιρκούτσκ στη λίμνη Βαϊκάλη, όπως ιδιωτικά αεροπλάνα, άλογα, βαν/λεωφορεία, και ο Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος περνάει από τη λίμνη Βαϊκάλη στο μακρύ του ταξίδι.
Μπορείτε να κατασκηνώσετε στη λίμνη Βαϊκάλη σε γιούρτες και να απολαύσετε μερικά από τα ψάρια της λίμνης, όπως το Baikal omul, ένα είδος της οικογένειας σολομού που βρίσκεται μόνο στη λίμνη Βαϊκάλη. Το omul είναι νόστιμο όταν αποξηραμένο και αλατισμένο, ή μπορείτε να απολαύσετε μια σιβηρική σαλάτα που ονομάζεται stroganina. Αυτή η λιχουδιά φτιάχνεται από άψητο κατεψυγμένο omul, ψιλοκομμένο και σερβιρισμένο με αλάτι, πιπέρι και κρεμμύδι (μπορεί να ακούγεται αηδιαστικό, αλλά έχει υπέροχη γεύση).
Επάνω εικόνα: Η λίμνη Βαϊκάλη είναι ένα απομακρυσμένο και απρόσιτο μέρος και οι φήμες για τους κολυμβητές της είναι δύσκολο να επιβεβαιωθούν. Πηγή: Paul / Adobe Stock.
Από τη Λόρεν Ντίλον

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου