Γκλεν Ντίζεν
Ο Τζορτζ Μπίμπι, πρώην διευθυντής ανάλυσης για τη Ρωσία στη CIA, προειδοποιεί ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει φτάσει σε κρίσιμο στάδιο και ότι οι Δυτικοί ηγέτες πανικοβάλλονται ολοένα και περισσότερο επειδή η πορεία του πολέμου έρχεται σε αντίθεση με την αφήγηση ότι η Ρωσία ηττάται στρατηγικά. Η Ουκρανία δέχεται αυξανόμενη πίεση στο πεδίο της μάχης, ιδίως από την επέκταση της αεροπορικής εκστρατείας της Ρωσίας.
Αυτό δημιουργεί τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά προβλήματα για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που έχουν επενδύσει σε μεγάλο βαθμό σε μια στρατηγική απέναντι στη Ρωσία, η οποία καθίσταται ολοένα και πιο δύσκολο να διατηρηθεί.Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν επίσης εσωτερικές πολιτικές συνέπειες. Σε όλη την Ευρώπη, η δυσαρέσκεια αυξάνεται με τις πολιτικές απέναντι στη Ρωσία, την Ουκρανία και την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Αντί να αντιμετωπίσουν την πιθανότητα ότι αυτές οι πολιτικές έχουν αποτύχει, οι πολιτικοί ηγέτες μπορεί να μπουν στον πειρασμό να στρέψουν την προσοχή τους στην προοπτική μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.
Η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη για πόλεμο
Ένας άμεσος συμβατικός πόλεμος μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας θα αποκάλυπτε σοβαρές στρατιωτικές αδυναμίες στην Ευρώπη. Οι ευρωπαϊκές χώρες δεν διαθέτουν επαρκή χερσαία στρατεύματα και υπάρχουν σημαντικά κενά στις υλικοτεχνικές δυνατότητες, τις μεταφορές, την αεράμυνα και την αναγνώριση στο πεδίο της μάχης. Μεγάλο μέρος της στρατιωτικής υποδομής της Ευρώπης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως για την αναγνώριση και την απόκτηση στόχων.
Σε περίπτωση που οι Ηνωμένες Πολιτείες απέχουν από έναν συμβατικό ευρωπαϊκό πόλεμο με τη Ρωσία, η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει σημαντικά στρατιωτικά μειονεκτήματα. Ωστόσο, σε περίπτωση άμεσης παρέμβασης των Ηνωμένων Πολιτειών, ο κίνδυνος θα είναι θεμελιωδώς διαφορετικός, καθώς μια άμεση σύγκρουση μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας θα μπορούσε γρήγορα να κλιμακωθεί σε πυρηνική. Μια τέτοια σύγκρουση θα ήταν εξαιρετικά καταστροφική και δεν θα είχε νικητές.
Η ιδέα ότι η Ρωσία προετοιμάζει επίθεση στο ΝΑΤΟ είναι επομένως λανθασμένη. Η Ρωσία προσπάθησε να αποφύγει την άμεση σύγκρουση με το ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά της Ουκρανίας και οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να προσπαθούν να αποτρέψουν την κλιμάκωση αντί να προωθούν ρητορική που θα μπορούσε να συμβάλει σε αυτήν.
Η έλλειψη διπλωματικής διεξόδου
Υπάρχουν πιθανές λύσεις, αλλά απαιτούν την αντιμετώπιση των ζητημάτων που η Ρωσία θεωρεί ως τις υποκείμενες αιτίες του πολέμου. Μια άνευ όρων κατάπαυση του πυρός δεν θα επιλύσει αυτά τα ζητήματα. Είναι απίθανο η Ρωσία να αποδεχτεί μια κατάπαυση του πυρός που θα παγώνει τα μειονεκτήματά της στο πεδίο της μάχης, ενώ η Ουκρανία συνεχίζει να αποκτά όπλα, να ανοικοδομεί τις ένοπλες δυνάμεις της και να προετοιμάζεται για περαιτέρω συγκρούσεις.
Μια διαρκής συμφωνία θα απαιτούσε μια ευρύτερη συζήτηση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, τον μελλοντικό στρατιωτικό προσανατολισμό της Ουκρανίας και τα δικαιώματα των γλωσσικών και θρησκευτικών μειονοτήτων. Η Ουκρανία και η Δύση θα έπρεπε να κάνουν παραχωρήσεις, όπως και η Ρωσία. Το κεντρικό πρόβλημα είναι ότι επί του παρόντος υπάρχει μικρή προθυμία για διαπραγμάτευση αυτών των συμβιβασμών.
Η ρωσική θέση είναι ότι ο τερματισμός του πολέμου απαιτεί μια συνολική ειρηνευτική συμφωνία που να αντιμετωπίζει αυτά που η Ρωσία θεωρεί τα βασικά αίτια της σύγκρουσης. Η συνεχής παροχή στην Ουκρανία πληροφοριών στόχευσης, μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων για επιθέσεις βαθιά εντός της Ρωσίας, ενώ επιμένει ότι η Ρωσία απλώς ανέχεται αυτές τις επιθέσεις, δημιουργεί έναν κύκλο κλιμάκωσης αντί για μια πορεία προς την ειρήνη.
Οι κίνδυνοι μιας ακόμη ήττας για την Ουκρανία
Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να αυξηθούν οι απαιτήσεις της Ρωσίας καθώς βελτιώνεται η θέση της στο πεδίο της μάχης. Σε περίπτωση που η Ρωσία αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του Ντονμπάς, θα μπορούσε να έχει ισχυρότερα κίνητρα για να επιδιώξει περαιτέρω εδαφικά κέρδη, πιθανώς συμπεριλαμβανομένων περιοχών όπως η Ζαπορίζια, η Χερσώνα ή ακόμη και η Οδησσός.
Ταυτόχρονα, η εμφάνιση ενός θεμελιωδώς ασταθούς ουκρανικού κράτους θα δημιουργούσε επίσης σοβαρά προβλήματα για τη Ρωσία. Μια αποτυχημένη ή ασταθής Ουκρανία θα μπορούσε να πυροδοτήσει προβλήματα ασφαλείας που θα εξαπλώνονταν στη Ρωσία και την Ευρώπη. Επιπλέον, η Ρωσία θα συνέχιζε να αντιμετωπίζει μια εχθρική και επανεξοπλισμένη Ευρώπη, αφήνοντας άλυτα τα ευρύτερα ευρωπαϊκά της ζητήματα ασφάλειας.
Για αυτούς τους λόγους, μια απεριόριστη κλιμάκωση του πολέμου δεν θα ήταν απαραίτητα το προτιμώμενο αποτέλεσμα για τη Ρωσία. Μια σταθερή διευθέτηση θα μπορούσε να προσφέρει πλεονεκτήματα που η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση δεν θα μπορούσε.
Η παγίδα της Ρωσίας
Το κεντρικό επιχείρημα είναι ότι η Δύση έχει παρερμηνεύσει τη φύση της σύγκρουσης. Η επικρατούσα προσέγγιση θεωρεί τη Ρωσία ως μια επεκτατική δύναμη που μπορεί να αποτραπεί από την αυξημένη στρατιωτική πίεση. Ωστόσο, μια άλλη πιθανότητα είναι ότι η σύγκρουση αντιπροσωπεύει μια κλιμακούμενη σπείρα ασφαλείας στην οποία κάθε πλευρά ερμηνεύει τις ενέργειες της άλλης ως απειλή.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η αυξημένη αποτροπή μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω κλιμάκωση. Περισσότερα όπλα, στρατιωτικές αναπτύξεις και επιθετική ρητορική θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια ρωσική απάντηση, η οποία με τη σειρά της θα μπορούσε να πυροδοτήσει πρόσθετα δυτικά μέτρα.
Για να αποφευχθεί μια τέτοια στροφή, απαιτείται διπλωματία, αντί απλώς να αυξηθεί η στρατιωτική πίεση. Στόχος θα πρέπει να είναι η κατανόηση των ανησυχιών για την ασφάλεια και των κόκκινων γραμμών και των δύο πλευρών και η εξεύρεση συμβιβασμών που θα αποτρέπουν τη συνεχή υπέρβαση αυτών των κόκκινων γραμμών.
Ο κίνδυνος έγκειται στο γεγονός ότι μια δυτική πολιτική που στοχεύει στην αποτροπή της Ρωσίας θα μπορούσε αντίθετα να επιδεινώσει το υποκείμενο πρόβλημα ασφάλειας. Οι συνέπειες θα επεκταθούν πέρα από την Ουκρανία και θα επηρεάσουν την ευρωπαϊκή ασφάλεια στο σύνολό της. Το ουσιαστικό καθήκον, επομένως, είναι να επανεξετάσουμε τις υποθέσεις που οδηγούν στη σύγκρουση και να επιδιώξουμε μια συνολική συμφωνία πριν η κλιμάκωση οδηγήσει σε άμεση αντιπαράθεση μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Corfiatiko.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου