Έρχονται σκοτεινές εποχές.

Ζούμε σε πολύ δύσκολες εποχές, εποχές πολέμου, επειδή στην πραγματικότητα η Δύση βρίσκεται τώρα σε πόλεμο και όχι μόνο με τη Ρωσία, αλλά θα μπορούσε κανείς να πει και με όλα εκείνα τα μέρη του κόσμου που επαναστατούν ενάντια στην κυριαρχία μας, επομένως ενάντια στην Κούβα, τη Βενεζουέλα, το Ιράν, την Παλαιστίνη, υπονοούμενα (προς το παρόν...) ενάντια στην Κίνα, ενάντια στις BRICS, ακόμη και ενάντια στην Υεμένη, και ας μην ξεχνάμε την Μπουρκίνα Φάσο, τον Νίγηρα, το Μάλι και τις λίγες άλλες αφρικανικές χώρες που προσπαθούν να επαναστατήσουν ενάντια στον νεοαποικιακό ιμπεριαλισμό μας .

Αλλά κατά τη διάρκεια του πολέμου, η εσωτερική προπαγάνδα επεκτείνεται αναγκαστικά σε σημείο που εξαφανίζει πραγματικές πληροφορίες. Όποιος λέει οτιδήποτε αληθινό για την ουκρανική σύγκρουση γίνεται αυτόματα πράκτορας υπέρ του Πούτιν, προφανώς προδότης της Δυτικής πατρίδας. Όποιος αναδεικνύει τις ιστορικές ρίζες του Ιράν -που χρονολογούνται από το 1979- γίνεται προδότης της Δύσης, ακόμη και αντισημίτης. Όποιος τολμά να χρησιμοποιήσει το όνομά του για να περιγράψει την άγρια ​​επιθετικότητα του Ισραήλ προς τη Λωρίδα της Γάζας, τη Δυτική Όχθη, τον Λίβανο και τη Συρία γίνεται πραγματικός Ναζί,αναφέρει το Ιταλικό electomagazine.it

Από αυτή την άποψη, ο νόμος που καταρτίζεται αυτή τη στιγμή στην Ιταλία για τον αντισημιτισμό είναι πραγματικά τερατώδης. Διότι το να αποκαλείς κάποιον που επικρίνει το Ισραήλ - δηλαδή μια συγκεκριμένη χώρα με τη δική της μοναδική στρατιωτική πολιτική - αντισημίτη προνομιούχα είναι και ξεχωρίζει ένα εθνικό κράτος πάνω από όλα τα άλλα. Προφανώς, μπορεί κανείς να επικρίνει σκληρά την Ισπανία, τη Γερμανία, ακόμη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οπότε γιατί να μην επικρίνει κανείς το Κράτος του Ισραήλ; Γιατί έχει γίνει τόσο αλάθητο όσο ο Καθολικός Πάπας όταν μιλάει ex cathedra;

Με αυτό το παραληρηματικό και ολοκληρωτικό δικτατορικό πρότυπο, πολλοί Εβραίοι στην Ιταλία θα γίνονταν αντισημίτες: για να μην αναφέρουμε τον Αϊνστάιν και την Άρεντ, οι οποίοι το 1948 δήλωσαν δημόσια ότι είναι κατά της βίας του νεαρού Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων. Αλλά θα έπρεπε διανοούμενοι όπως ο Τσόμσκι, ο Μιρσάιμερ, ο Φίνκελσταϊν ή ο δικός μας Οβάντια να πάνε φυλακή στην Ιταλία ως φιλοναζί;

Και όλοι αυτοί οι παραδοσιακοί Εβραίοι που ήταν πάντα εναντίον του Σιωνισμού και του ίδιου του Κράτους του Ισραήλ, ξεκινώντας από τους παραδοσιακούς της Neturei Karta, θα έπρεπε να συλληφθούν;

Και πώς θα πρέπει να κρίνουμε τους πολλούς κοσμικούς, σύγχρονους και κοσμοπολίτες Εβραίους που τείνουν να κρίνουν το Ισραήλ όπως κρίνουν τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και οποιοδήποτε άλλο κράτος; Σαν να ήταν κρυφοί Ναζί;

Όπως φαίνεται καθαρά, η ολοκληρωτική προπαγάνδα που κατασκευάζεται ραγδαία και προοδευτικά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αυτήν που επιβλήθηκε κατά τη διάρκεια του ταραγμένου περασμένου αιώνα. Για αυτούς τους πολύ οδυνηρούς λόγους, αλλά και επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ιταλία και τη Δύση δεν φαίνεται να της δίνουν ιδιαίτερη προσοχή, αισθανόμαστε την ανάγκη να υπερασπιστούμε ρητά έναν σκοπό, επειδή τουλάχιστον προς το παρόν, φοβάμαι προσωρινά, η ελευθερία να το πράξουμε εξακολουθεί να υπάρχει.

Αναφερόμαστε στο ζήτημα του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, επειδή κάθε μέρα που περνάει αυξάνεται ο άσεμνος θόρυβος των ευρωπαϊκών και νατοϊκών προκλήσεων, οι οποίες πλέον στοχεύουν ρητά στην προετοιμασία της Ευρώπης για πόλεμο εναντίον της Ρωσίας.

Τώρα, είναι αρκετά προφανές, από «αντικειμενική» και επιστημονική άποψη, ότι ο πόλεμος προετοιμάστηκε και επιθυμήθηκε από τις ΗΠΑ και τους ιθύνοντες στη Δύση, δηλαδή τους διάσημους ολιγαρχικούς αφέντες που αποκαλώ Άρχοντες του Νταβός, με τον καθόλου κρυφό αλλά επανειλημμένα ρητά δηλωμένο στόχο, ακόμη και από την Υπουργό Εξωτερικών της ΕΕ Κάγια Κάλας, να διαλυθεί η Ρωσική Ομοσπονδία σε δώδεκα μικρά εθνοτικά κράτη και να υποταχθεί στην δυτική κυριαρχία.

Αντιμέτωπη με την πρόκληση ενός ολοκληρωτικού πραξικοπήματος στην Ουκρανία το 2014, που οργανώθηκε, χρηματοδοτήθηκε και διηύθυνε η Βικτόρια Νούλαντ, Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων υπό τον Ομπάμα, το οποίο κόστισε περίπου 5 δισεκατομμύρια δολάρια και οδήγησε στην εγκαθίδρυση μιας κυβέρνησης-μαριονέτας χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση που άρχισε αμέσως να διώκει τον ρωσικό πληθυσμό, σχεδόν το μισό, η Ρωσία, μετά από οκτώ χρόνια άκαρπων διαπραγματεύσεων, αναγκάστηκε να παρέμβει για να σώσει τους Ρώσους στην περιοχή και για τους δικούς της προφανείς λόγους ασφαλείας, καθώς σύμφωνα με τις συμφωνίες των αρχών της δεκαετίας του 1990, το ΝΑΤΟ δεν έπρεπε να εισέλθει στην Ουκρανία.

Ας αφήσουμε στην άκρη τις σφαγές και τους θανάτους που κάθε πόλεμος αναπόφευκτα φέρνει μαζί του, αλλά αυτός ο πόλεμος υποτίθεται ότι θα ήταν ο προάγγελος της κατάρρευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της κατάκτησής της από τη Δύση. Αυτό δεν επρόκειτο να συμβεί, και μετά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια σύγκρουσης, φαίνεται ότι η Ουκρανία είναι αυτή που θα υποκύψει. Αλλά τα πράγματα δεν έχουν τελειώσει, ούτε έχει σβήσει η βούληση των Άρχοντων του Νταβός και της συλλογικής Δύσης να κερδίσουν το παιχνίδι.

Ακόμα και οι διακηρυγμένες διαφορές μεταξύ Τραμπ και Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ακόμα και του ΝΑΤΟ δεν πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη: όλα αυτά είναι μια προπαγανδιστική φάρσα, μια χαμηλού επιπέδου προπαγάνδα για τη δημιουργία προπετασμάτων καπνού, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα παιχνίδι καλού και κακού αστυνομικού. Στην πραγματικότητα, όλοι οι δυτικοί ηγέτες - από τις ΗΠΑ μέχρι την Ιαπωνία, από την ΕΕ μέχρι την Αυστραλία και τη Νότια Κορέα - λογοδοτούν στην παντοδύναμη Ολιγαρχία των Λόρδων του Νταβός, οι οποίοι δεν έχουν καμία πρόθεση να εγκαταλείψουν το κόκκαλο.

Εδώ, λοιπόν, πρέπει να απευθύνουμε μια έκκληση, όσο έχουμε ακόμα χρόνο και μας επιτρέπεται να το κάνουμε: πρέπει να είμαστε απολύτως αντίθετοι στον πόλεμο κατά της Ρωσίας, πρέπει να δηλώσουμε ρητά ότι η Ρωσία έχει απόλυτο δίκιο και πρέπει να δώσουμε δύναμη στα λίγα πολιτικά κινήματα στην Ευρώπη που αντιτίθενται σε αυτόν τον άθλιο πόλεμο, ξεκινώντας από το AfD στη Γερμανία και τα λίγα άλλα όπου κι αν υπάρχουν.

Επιπλέον, πρέπει να είμαστε απολύτως αντίθετοι στην κινητοποίηση οικονομικών και στρατιωτικών πόρων προς υποστήριξη της Ουκρανίας, επειδή αυτό θα σήμαινε ότι θα συμβάλλαμε στην καταστροφή αυτού του έθνους, που χρησιμοποιείται ως κρέας για τα κανόνια από τους Άρχοντες του Νταβός. Αντίθετα, πρέπει να πιστεύουμε ακράδαντα ότι οι Κύριοί μας σκοπεύουν να μας κάνουν να υποστούμε την ίδια μοίρα με τους Ουκρανούς, όταν όλοι τους καταναλώνονται στο καμίνι αυτού του άθλιου πολέμου.

Σε όλες τις κινητοποιήσεις και τις ψηφοφορίες στη χώρα μας και στην Ευρώπη, πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου αυτή τη γραμμή: όποιος θέλει πόλεμο με τη Ρωσία είναι εχθρός μας, εχθρός της Ευρώπης, της ειρήνης και της ελευθερίας, και ένας λίγο πολύ συγκαλυμμένος εκφραστής του δυτικού νεοαποικιακού ιμπεριαλισμού και του απόλυτου τούρμπο-καπιταλισμού των Λόρδων του Νταβός.

Και ας μας βοηθήσει ο Θεός…