Η τρέλα των αρουραίων.

 Υπάρχει μια τρέλα που φαίνεται να έχει κυριεύσει τα ποντίκια. Μερικά είδη αρουραίων που ακολουθούν αδέξια και δουλικά τον κλασικό αυλητή.

Και βαδίζουν μαζί, χαρούμενοι και ικανοποιημένοι… κατευθείαν στην άβυσσο,αναφέρει το electomagazine.it

Είναι το ίδιο είδος συλλογικής τρέλας που φαίνεται να κυριεύει τις λεγόμενες «άρχουσες τάξεις» της Ευρώπης αυτή τη στιγμή.

Που φαίνεται να αγνοούν, να μην ακούν, να μην καταλαβαίνουν τις πολλές προειδοποιήσεις που τους έρχονται.

Τα οποία προέρχονται, πάνω απ' όλα, από τις διάφορες ρωσικές πρεσβείες, που εξακολουθούν να είναι διάσπαρτες σε όλη τη μικρή, ολοένα και μικρότερη και περιορισμένη ήπειρό μας.

Μην αγγίζετε το Καλίνινγκραντ!

Στην πραγματικότητα, για τη Μόσχα η βάση του Καλίνινγκραντ δεν είναι μόνο ένα βασικό σημείο υποστήριξης για τον Στόλο της Βαλτικής.

Αποτελεί το κριτήριο που μας επιτρέπει να αξιολογήσουμε τις σχέσεις με τον Δυτικό κόσμο.

Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι και το ΝΑΤΟ οργανώνουν μεγάλης κλίμακας στρατιωτικούς ελιγμούς λίγα χιλιόμετρα, περίπου 200, από το Καλίνινγκραντ, ερμηνεύεται ως συγκεκριμένη απειλή.

Και σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε τον αποκλεισμό που εφαρμόζεται σε μια προσπάθεια απομόνωσης της περιοχής από την υπόλοιπη Ρωσία.

Μια πολύ ακριβής στρατηγική.

Στοχεύει στον περιορισμό του ρωσικού στόλου της Βαλτικής και στην κατάληψη του Καλίνινγκραντ. Ως αποζημίωση, δήλωσε υψηλόβαθμος στρατιωτικός αξιωματούχος του ΝΑΤΟ, για την ήττα στην Ουκρανία.

Εν ολίγοις, η Μόσχα μπορεί να είχε πάρει όλες τις διεξόδους προς τη Μαύρη Θάλασσα, αλλά το πλήρωσε με πρόσβαση στη Βαλτική.

Αυτή η ανόητη στρατηγική, ωστόσο, αγνοεί το γεγονός ότι το Κρεμλίνο ορθώς πιστεύει ότι το Καλίνινγκραντ είναι μια ζωτική διέξοδος για τα συμφέροντά του - για την ίδια την επιβίωση του ρωσικού κράτους.

Και είναι πρόθυμη να κάνει τα πάντα για να το υπερασπιστεί.

Σε όλα. Ακόμα και σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο. Και μάλιστα σε έναν πυρηνικό.

Ακόμα και η τραγικοκωμική φιγούρα, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Ρούτε, το παραδέχτηκε. Είπε ότι είχε λάβει μια επιστολή από το Κρεμλίνο και ότι δεν μπορούσε να αποκαλύψει το περιεχόμενό της επειδή ήταν απόρρητο, αλλά ότι ναι, λοιπόν, αφορούσε λίγο πολύ το Καλίνινγκραντ και τις πιθανές αντιδράσεις της Μόσχας σε περίπτωση που περικυκλωνόταν...

Και το περιεχόμενο της διπλωματικής επιστολής, καθώς και ο τόνος της, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς.

Επίσης, επειδή, όπως έλεγα, ορισμένες ρωσικές πρεσβείες – αυτή στις Βρυξέλλες, αυτή στο Δουβλίνο… – έχουν ήδη λειτουργήσει ως ηχητικό όργανο.

Προειδοποίηση των Ευρωπαίων ότι η πολιορκία του Καλίνινγκραντ συνιστά ρητή κήρυξη πολέμου. Στην οποία η Μόσχα είναι έτοιμη να απαντήσει με όλες τις δυνάμεις της, με όλα τα μέσα και τα όπλα που διαθέτει.

Όλοι... καθαροί;

Ωστόσο, οι στρατιωτικοί διοικητές του ΝΑΤΟ φαίνεται να προχωρούν μπροστά. Παίζουν με την απομόνωση του Καλίνινγκραντ και το κλείσιμο του ρωσικού στόλου.

Να εντρυφήσουν στην ψευδαίσθηση ότι οι Ρώσοι δεν θα αντιδράσουν. Δεν θα ξεκινήσουν μια ολοκληρωτική σύγκρουση.

Μοιάζουν ακριβώς με τα ποντίκια, χαρούμενα και συγκεντρωμένα, ακολουθώντας τον Αυλητή. Κατευθυνόμενα προς την άβυσσο. Και σέρνοντάς μας μαζί τους.