Ο Μέιπλς έχει επισκεφθεί το Ισραήλ πολλές φορές, συμπεριλαμβανομένων ταξιδιών στη Σαφέντ (το κέντρο της Καμπαλιστικής μελέτης) και στους τάφους των δίκαιων ανθρώπων.
Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026
Η σταρ του Nickelodeon, Ariana Grande, κάνει μια δαιμονική στροφή με το αιματοβαμμένο μουσικό βίντεο "Petal"
Η Ariana Grande έχει κάνει μια εκπληκτική στροφή στο σκοτάδι με την κυκλοφορία του νέου της μουσικού βίντεο για το τραγούδι «Petal», ένα project που εγκαταλείπει την υγιή εικόνα που κάποτε την χαρακτήριζε ως σταρ του Nickelodeon.
Ο Θ.Λιβάνιος έστειλε κατεπείγουσα εγκύκλιο για τις εκλογές – Προετοιμαζόμαστε για κάλπες το φθινόπωρο; (φωτο)
Όταν ένα υπουργικό έγγραφο φέρει την ένδειξη «ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ – ΕΚΛΟΓΙΚΟ» στην καρδιά του καλοκαιριού, οι πολιτικές «κεραίες» στην Αθήνα παίρνουν αυτόματα φωτιά.
Ο στρατηγός Ζιαζιάς απαντά στις απόψεις της Δόμνας Μιχαηλίδου περί «τυπικής οικογένειας»
«Familia supra omnia (η Οικογένεια πάνω απο όλα)»
Εφιάλτης - «Το τζίνι βγήκε από το μπουκάλι» είπε ο Putin και τώρα κατάλαβαν τι συμβαίνει, οι ΗΠΑ έχασαν δύο πολέμους ταυτόχρονα.
Πριν λίγο καιρό ο Ρώσος Πρόεδρος Putin αυτός ο μαέστρος στρατηγικής είχε πει «το τζίνι βγήκε από το μπουκάλι» αλλά τότε κανείς δεν κατάλαβε…
Τουρκία και Ισραήλ ένα βήμα πριν τη μεγάλη σύγκρουση; – Η Συρία, το νέο αμυντικό μπλοκ και η απειλή Φιντάν – Ελλάδα και Κύπρος αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία για το Ισραήλ.
Συναγερμός στο Ισραήλ για τον Ερντογάν: Η Τουρκία «χτίζει κλοιό» γύρω από το Τελ Αβίβ – Η Συρία, το νέο αμυντικό μπλοκ και η απειλή Φιντάν.
Ο Michael Snyder προειδοποιεί! Το 2026 έρχεται η μεγαλύτερη επισιτιστική κρίση της ιστορίας.
Το μπλόκο στο Ορμούζ, οι καμένοι κάμποι και τα εκατομμύρια πεινασμένων που πολιορκούν τα σύνορα της Ευρώπης.
Θερμό επεισόδιο και μετά τι…;
Όποιος πιστεύει ότι η Άγκυρα θα υποχωρήσει από το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο επειδή απλώς εμφανίστηκε ένας γαλλικός όμιλος, εθελοτυφλεί…
Η μοίρα των ωκεανών θα κριθεί στο Αιγαίο.
γράφει ο Κώστας Γρίβας (SLpress)
Σε προηγούμενο άρθρο στο SLpress είχαμε εξετάσει τη γεωιστορική δυναμική που διαμόρφωσε το Δίκαιο της Θάλασσας μέχρι σήμερα και πώς αυτό είναι ένα δυναμικό και συνεχώς εξελισσόμενο μέγεθος, το οποίο συνεχίζει να αλλάζει ανάλογα με τις διεθνείς εξελίξεις και τις μεταλλάξεις της στρατιωτικής ισχύος, ιδιαίτερα τη μονομαχία μεταξύ χερσαία εδραζόμενων συστημάτων προβολής ισχύος προς τη θάλασσα Ναυτικού “Βαθέων Κυανών Υδάτων” (Deep Blue Water Navy), βασισμένο σε εμβληματικά μεγάλα πολεμικά πλοία.
Σήμερα, οι μεταλλάξεις στο ισοζύγιο ισχύος, όχι μόνο μεταξύ Θάλασσας και Στεριάς, αλλά μεταξύ “παραδοσιακών” πλατφορμοκεντρικών μοντέλων μάχης και και οπλικών συστημάτων χαμηλής τεχνολογίας και κόστους, μαζικής και γρήγορης παραγωγής, θέτει νέα δεδομένα στις παγκόσμιες εξελίξεις. Αυτές οι εξελίξεις αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης μονομαχίας ιστορικών διαστάσεων, που μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή γεωπολιτικού παραδείγματος ως προς τη φύση των εγγύς υδάτων.
Από τη μία έχουμε την ομάδα των χερσαίων δυνάμεων που επιδιώκουν να μετατρέψουν μεγάλα κομμάτια των εγγύς υδάτων σε γαλάζιο έδαφος και από την άλλη έχουμε τις Ναυτικές Δυνάμεις που μάχονται να επιτύχουν την ανάσχεση αυτής της γεωπολιτικής επιχωμάτωσης και να κρατήσουν τα εγγύς ύδατα κομμάτι των ωκεανών και όχι προέκταση της στεριάς.
Και κατά την άποψη του γράφοντος αυτή η επική μονομαχία θα κριθεί, εν πολλοίς, σε δύο σημεία του πλανήτη. Το ένα είναι οι σινικές θάλασσες και οι προεκτάσεις τους στον Ειρηνικό. Και το άλλο είναι το Αιγαίο. Συγκεκριμένα, τυχόν επιτυχία της Τουρκίας να επιβάλει τη “Γαλάζια Πατρίδα”, έστω και ντε φάκτο, δια της αδράνειας και πολύ περισσότερο δια της άτυπης συνεργασίας της Ελλάδας μέσω κάποιου “συμβιβασμού”, θα αποτελέσει δυνάμει συντριπτικό πλήγμα στη γεωστρατηγική των Ναυτικών Δυνάμεων, κυρίως φυσικά των Ηνωμένων Πολιτειών, με απρόβλεπτες αρνητικές συνέπειες ως προς τη θέση και τον ρόλο της Ελλάδας στη δυτική γεωπολιτική αρχιτεκτονική.
Κινεζική κατά αμερικανικής στρατηγικής
Αναλυτικότερα, η δημόσια συζήτηση γύρω από την άνοδο της Κίνας επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στην ταχύτατη ανάπτυξη του Κινεζικού Ναυτικού και στην υποτιθέμενη επιδίωξη του Πεκίνου να αναλάβει τον ρόλο που διαδραμάτισαν άλλοτε η Βρετανική Αυτοκρατορία και αργότερα οι Ηνωμένες Πολιτείες ως κυρίαρχες Ναυτικές Δυνάμεις. Η ερμηνεία αυτή, όσο διαδεδομένη και αν είναι, ενδέχεται να βασίζεται σε μια λανθασμένη ιστορική αναλογία. Αντί να εξετάζεται η κινεζική στρατηγική μέσα από το δικό της γεωιστορικό πλαίσιο, ερμηνεύεται με βάση τα πρότυπα της δυτικής ναυτικής ιστορίας.
Η υπόθεση του παρόντος άρθρου είναι διαφορετική. Η Κίνα πιθανότατα δεν επιδιώκει να μετατραπεί σε μια νέα παγκόσμια ναυτική αυτοκρατορία δυτικού τύπου αλλά να επιδιώξει τη δημιουργία ενός εκτεταμένου θαλασσοχερσαίου χώρου απόλυτης στρατηγικής κυριαρχίας γύρω από την κινεζική επικράτεια. Με άλλα λόγια, δεν επιχειρεί πρωτίστως να κυριαρχήσει στους ωκεανούς αλλά προσπαθεί να μετατρέψει μεγάλα τμήματα των εγγύς θαλασσών της σε “γαλάζιο έδαφος”, δηλαδή σε λειτουργική προέκταση της χερσαίας ισχύος της. Ή, υπό μία έννοια, να ενώσει το έδαφός της με μια μεγάλη “ωκεάνια λίμνη” σε έναν χώρο, αποκλειστικής και αναντίρρητης κυριαρχίας.
Η δυνητική αυτή αλλαγή εδράζεται πάνω στις μεταλλάξεις στη γεωγραφία της στρατιωτικής ισχύος τα τελευταία χρόνια. Για πρώτη φορά στην ιστορία, ένα εκτεταμένο χερσαία εδραζόμενο πλέγμα αισθητήρων, πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων μέσων και δικτύων διοίκησης και ελέγχου μπορεί να ασκεί αποφασιστική στρατιωτική επιρροή σε τεράστιες θαλάσσιες εκτάσεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι εγγύς θάλασσες παύουν να λειτουργούν ως προέκταση των ωκεανών και αρχίζουν να μετατρέπονται σε προέκταση της χερσαίας επικράτειας.
Αυτό ακριβώς φαίνεται να επιδιώκει η Κίνα. Το εντυπωσιακά αναπτυσσόμενο κινεζικό ναυτικό δεν πρέπει να ιδωθεί ως ένας ανεξάρτητος στόλος “βαθέων κυανών υδάτων” αλλά ως τμήμα μιας ενιαίας θαλασσοχερσαίας αρχιτεκτονικής ισχύος, στην οποία το ναυτικό, η αεροπορία, οι αντιπλοϊκοί βαλλιστικοί πύραυλοι, τα υπερ – υπερηχητικά βλήματα αερολίσθησης (HGV), τα δίκτυα αισθητήρων και οι διαστημικές υποδομές λειτουργούν ως ένα ολοκληρωμένο σύστημα – συστημάτων (system – of – systems).
Ο στόχος της Κίνας
Στόχος του δεν είναι απλώς η νίκη σε μια δυνητική μεγα – ναυμαχία με το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά η δημιουργία ενός περιβάλλοντος στο οποίο η στρατιωτική παρουσία και δράση κάθε άλλης Δύναμης, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, να καθίσταται εξαιρετικά επισφαλής. Με άλλα λόγια, επιδιώκεται η δημιουργία μιας εικόνας αναντίρρητης κινεζικής κυριαρχίας σε ένα μεγάλο κομμάτι του Ειρηνικού, η οποία θα επιτρέψει την άτυπη ενοποίηση αυτής της θαλάσσιας έκτασης με τη στεριά σε έναν και ενιαίο χώρο αδιαίρετης κινεζικής κυριαρχίας.
Εάν αυτή η ανάγνωση είναι ορθή, τότε η σημαντικότερη γεωστρατηγική μεταβολή της εποχής μας δεν είναι η άνοδος μιας νέας μεγάλης Ναυτικής Δύναμης, δηλαδή της Κίνας, αλλά η σταδιακή αντικατάσταση της λογικής του “ανοικτού ωκεανού” από τη λογική του “γαλάζιου εδάφους” και των “ωκεάνιων λιμνών”. Υπό μία έννοια θα μπορούσαμε να πούμε ότι αναφερόμαστε σε έναν πιθανό νέο κόσμο όπου θα έχουμε υβριδικές υπερ – ηπείρους αποτελούμενες από “καφέ και γαλάζιο έδαφος” και συρρικνωμένους ωκεανούς.
Υπό αυτήν την έννοια, η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση αποκτά μια διάσταση που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια της Ανατολικής Μεσογείου και θα παίξει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του μελλοντικού διεθνούς συστήματος.
Η Τουρκία και το Αιγαίο
Συγκεκριμένα, εάν η Τουρκία κατορθώσει να επιβάλει, έστω και de facto, την αντίληψη ότι μεγάλα ελληνικά νησιά μπορούν να απωλέσουν ουσιώδη κυριαρχικά δικαιώματα λόγω της εγγύτητάς τους προς τη μικρασιατική ακτή, θα δημιουργηθεί ένα εξαιρετικά σημαντικό διεθνές προηγούμενο. Και το προηγούμενο αυτό θα είναι ιδιαίτερα βαρύνουσας σημασίας, καθώς θα έχει διαμορφωθεί όχι στην περιφέρεια της διεθνούς τάξης αλλά στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ και εις βάρος ενός κράτους – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Συγκεκριμένα, η Κίνα θα μπορεί να ενισχύσει την επιχειρηματολογία της υπέρ της μετατροπής μεγάλων τμημάτων του δυτικού Ειρηνικού σε ζώνες σχεδόν αποκλειστικού στρατηγικού ελέγχου. Η Ρωσία θα μπορεί να προβάλει με ακόμη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση τις διεκδικήσεις της στην Αρκτική, υποστηρίζοντας ότι οι υποθαλάσσιες γεωλογικές δομές αποτελούν φυσική προέκταση της σιβηρικής υφαλοκρηπίδας. Παράλληλα, και άλλες αναθεωρητικές δυνάμεις θα αποκτήσουν ισχυρότερα επιχειρήματα για τη διεύρυνση των θαλάσσιων διεκδικήσεών τους.
Να θυμηθούμε ότι ξεκινώντας από την Διακήρυξη του Σαντιάγο πολλές χώρες στο παρελθόν ανακήρυξαν μονομερώς χωρικά ύδατα σε τεράστιες θαλάσσιες ζώνες, θεωρώντας ότι οι περιορισμοί σε αυτά ήταν αποικιακό κατάλοιπο. Εν τέλει, μετά από δεκαετίες ζυμώσεων και συγκρούσεων, προέκυψε η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη των 200 ναυτικών μιλίων ως συμβιβασμός μεταξύ των χωρών που επεδίωκαν απεριόριστο βάθος στα χωρικά τους ύδατα και των Ναυτικών Δυνάμεων που ήθελαν τη διατήρηση των ωκεανών ως χώρο απόλυτης ελεύθερης δράσης τους.
Όμως, η φύση της ΑΟΖ παραμένει ρευστή και δυναμική. Υπό μία έννοια θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ΑΟΖ είναι ουσιαστικά χωρικά ύδατα εν υπνώσει και εύκολα μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι τέτοιο αν αλλάξουν τα διεθνή δεδομένα. Και η τουρκική “Γαλάζια Πατρίδα” απειλεί να τα αλλάξει. Συνεπώς η Ελλάδα δεν υπερασπίζεται μόνο τα δικά της κυριαρχικά δικαιώματα. Βρίσκεται στο σημείο όπου συγκρούονται δύο διαφορετικά γεωστρατηγικά παραδείγματα.
Για να το πούμε όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται, το Αιγαίο εξελίσσεται σε ένα από τα σημαντικότερα γεωστρατηγικά εργαστήρια του πλανήτη. Εδώ ενδέχεται να δοκιμαστεί αν η λογική του “γαλάζιου εδάφους” μπορεί να αποκτήσει πολιτική και νομική νομιμοποίηση. Η έκβαση της αντιπαράθεσης δεν θα επηρεάσει μόνο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά θα επηρεάσει την εξέλιξη του Δικαίου της Θάλασσας και τη μελλοντική ισορροπία μεταξύ χερσαίων και ναυτικών δυνάμεων.
Αυτό σημαίνει ότι η αντίσταση στις παρανοϊκές αξιώσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, πέραν από αναγκαία και (υπό φυσιολογικές συνθήκες…) αυτονόητη ενέργεια αυτοάμυνας, συνδέεται και με τη διατήρηση ενός ευρύτερου γεωστρατηγικού παραδείγματος (paradigm) το οποίο αποτελεί κομβικό στοιχείο της γεωπολιτικής ταυτότητας των Ναυτικών Δυνάμεων και ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών. Αντιστρόφως, μια πολιτική κατευνασμού απέναντι στην τουρκική αναθεωρητική στρατηγική δεν συνεπάγεται μόνον γεωπολιτικό αυτοχειριασμό της Ελλάδας αλλά δημιουργεί και έναν δυνητικό καταλύτη για τη σταδιακή νομιμοποίηση μιας ευρύτερης τάσης εδαφοποίησης της θάλασσας, η οποία θα μπορούσε να μεταβάλει ριζικά τη δομή της παγκόσμιας ναυτικής τάξης εις βάρος ζωτικών συμφερόντων των Ναυτικών Δυνάμεων.
Η Ελλάδα και η ήττα των ναυτικών δυνάμεων
Και εδώ προκύπτει το ερώτημα αν ισχύουν όλα τα παραπάνω γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν παρεμβαίνουν υπέρ της Ελλάδας και κατά της Τουρκίας; Μια αρχική απάντηση θα μπορούσε να είναι γιατί, πολύ απλά, το διεθνές σύστημα δεν λειτουργεί έτσι. Οι παθητικοί δρώντες που περιμένουν επιβράβευση λόγω της παθητικότητάς τους και της συμβιβαστικής τους διάθεσης χάριν της “καλής γειτονίας” σπανίως, έως ποτέ, στηρίζονται. Επίσης, η αμερικανική στρατηγική χαρακτηρίζεται πολλάκις από έλλειψη χρονικού βάθους και μακρόπνοου σχεδιασμού.
Έτσι, εν προκειμένω, στην προσπάθειά της η Ουάσινγκτον να διατηρήσει την Τουρκία στο δυτικό άρμα, συχνά αντιμετωπίζει τις ελληνοτουρκικές διαφορές ως μια άμεση διμερή περιφερειακή εκκρεμότητα που απαιτεί εκατέρωθεν συμβιβασμούς και μετά βλέπουμε. Πρόκειται φυσικά για μια τραγικά μυωπική προσέγγιση η οποία θυσιάζει τη μακροπρόθεσμη στρατηγική για το βραχυπρόθεσμο τακτικό όφελος. Αλλά συμβαίνει.
Ανεχόμενη ή πιέζοντας για λύσεις που υπονομεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών, η Δύση ουσιαστικά πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται. Νομιμοποιεί το ισχυρότερο νομικό και πολιτικό επιχείρημα που χρειάζονται η Κίνα και η Ρωσία για να εκδιώξουν το Αμερικανικό Ναυτικό από τις δικές τους ζωτικές ζώνες, καταφέρνοντας πλήγμα στο παγκόσμιο δόγμα της ελευθερίας των θαλασσών.
Η “Γαλάζια Πατρίδα”
Συμπερασματικά, η ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική δεν μπορεί να εγκλωβίζεται στην αναμονή μιας “γεωπολιτικής επιφοίτησης” της Ουάσινγκτον, ούτε να αναζητά την ασφάλειά της σε “συμβιβαστικές” λύσεις κατευνασμού που μακροπρόθεσμα θα νομιμοποιούσαν το αναθεωρητικό δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Στο σύγχρονo άναρχο διεθνές σύστημα, η στρατηγική επιβίωση δεν επαφίεται στην επίκληση του αφηρημένου δικαίου, αλλά στην ικανότητα επιβολής του κόστους.
Η Ελλάδα οφείλει να ορθώσει αυτόνομο ανάστημα, μετατρέποντας το Αιγαίο σε έναν χώρο αναντίρρητης ελληνικής κυριαρχίας. Αυτό απαιτεί τη ριζική αναθεώρηση της αμυντικής μας αρχιτεκτονικής μέσω της αξιοποίησης της νησιωτικής γεωγραφίας ως ενός ενιαίου, αβύθιστου, δικτύου Άρνησης Πρόσβασης (A2/AD), βασισμένου σε μαζικά, χαμηλού κόστους μη επανδρωμένα συστήματα, προηγμένο παράκτιο πυροβολικό, πολλαπλά δίκτυα αισθητήρων, υπόγειες υποδομές, αποκεντρωτικά μοντέλα διοίκησης και ελέγχου κλπ.
Παράλληλα, η επίτευξη μιας εικόνας ελληνικής αναντίρρητης κυριαρχίας στο Αιγαίο πρέπει να πλαισιωθεί από ένα επιθετικό, στρατηγικό μάρκετινγκ στα κέντρα εξουσίας της Ουάσινγκτον και των πρωτευουσών άλλων κρίσιμων χωρών. Το μήνυμά μας προς τη Δύση πρέπει να είναι ότι η προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών δεν αποτελεί μια τοπική, διμερή εκκρεμότητα, αλλά το ζωτικό ανάχωμα που εμποδίζει την Κίνα και τη Ρωσία να ανατρέψουν το παγκόσμιο δόγμα της ελευθερίας των θαλασσών. Αν η Ελλάδα δεν επιβάλλει την ισχύ της στο αρχιπέλαγος, η ήττα δεν θα είναι μόνο ελληνική, αλλά θα σηματοδοτήσει την απαρχή της παγκόσμιας γεωπολιτικής συρρίκνωσης των Ναυτικών Δυνάμεων.
Η Μεγάλη Τριάδα της Μέκκας και ο γυμνός βασιλιάς της Άγκυρας.
Κυριακή 9 Αυγούστου 2026
Άγαλμα 50 ποδιών του Προμηθέα πρόκειται να ανεγερθεί στο Starbase της SpaceX, στο Τέξας
Ένα πανύψηλο χάλκινο άγαλμα 50 ποδιών του Έλληνα Τιτάνα Προμηθέα υψώνεται κοντά στην είσοδο της Starbase της SpaceX στο Τέξας, σύμφωνα με ανακοινώσεις του κλασικού χυτηρίου Atelier Missor με έδρα το Παρίσι και αναφορές που κυκλοφόρησαν ευρέως αυτό το Σαββατοκύριακο.
Οι ανατριχιαστικές προειδοποιήσεις της τυφλής μέντιουμ Μπάμπα Βάνγκα για το 2026 επανέρχονται στην επιφάνεια καθώς ο χρόνος κυλάει με ακρίβεια σε τρεις προφητείες.
Οι τρομακτικές προβλέψεις της Μπάμπα Βάνγκα για το 2026 επανεμφανίστηκαν καθώς ο χρόνος τελειώνει για να υλοποιηθούν τρεις από τις πιο ανησυχητικές προφητείες της.
Ο Μπάμπα Βάνγκα, γνωστός ως ο «Νοστράδαμος των Βαλκανίων», προέβλεψε την τελική καταστροφή της ανθρωπότητας το έτος 5079, όταν ένα κοσμικό γεγονός «ασύλληπτων» διαστάσεων θα επέφερε την ολοκληρωτική καταστροφή του σύμπαντος.
Ζούμε σαν να έχουμε άπειρο χρόνο.
Οι μέρες μοιάζουν ίδιες. Τόσο ίδιες, που σταματάμε να τις θυμόμαστε.
Κάτι χρήσιμο που δε θα σας πουν ποτέ εδώ τα ΜΜΕ.
Να σας αφήσω κάτι χρήσιμο που δε θα σας πουν εδώ τα μμε, όσοι θελετε διαβάστε τον σύνδεσμο στα σχόλια καθώς και τα σχόλια παρακάτω στο άρθρο ο κόσμος προβληματίζεται,ξυπνά ..
Κόμμα Καρυστιανού: Οι "Δούρειοι Ίπποι" και μια "Ελπίδα" που σβήνει - Τα λάθη που οδήγησαν στην "αποψίλωση" και το σενάριο για "λουκέτο" πριν από τις εκλογές.
Το αφήγηµα ότι η «Ελπίδα για τη ∆ηµοκρατία» υπέστη επικοινωνιακή δολιοφθορά από «προβοκάτορες εισοδιστές» προβάλλει η Μαρία Καρυστιανού, στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τις ηχηρές αποχωρήσεις από το κόµµα της που λαµβάνουν χώρα.
«Δεν μας θέλει ο κόσμος, μας βαρέθηκαν» μονολογεί ο Μητσοτάκης αλλά σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων... σερί για 6 μήνες.
Σχεδιάζει μπαράζ ανακοινώσεων ο Μητσοτάκης για 6 μήνες… κάθε μήνα και από ένα θετικό μέτρ... μπας και αλλάξει το κακό κλίμα...
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΟΣ ΕΔΩ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟΛΜΟΥΣΕ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΙ ΤΑ ΜΙΣΑ!!!
Ο ΓΚΙΝΤΕΟΝ ΛΕΒΙ ΓΙΑ ΤΟ 17ΧΡΟΝΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ ΣΙΩΝΙΣΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΓΑΖΑ
Του Γκίντεον Λεβί
Κώστας Δούκας: «O Όμηρος μίλησε για τριαδικό Θεό»… και μια φοβερή αποκάλυψη για τον Οδυσσέα.
Ο σημαντικότερος Έλληνας ομηριστής Κώστας Δούκας αναφέρεται στα μεγάλα έπη, την προσπάθεια αλλοίωσής τους, και υποστηρίζει ότι ποιητής (που δεν ήταν τυφλός) είναι ο Οδυσσέας.
Η Άγκυρα ανοίγει ξανά θέμα «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο – Αμφισβητεί ελληνικά νησιά και βάζει στο στόχαστρο το νέο Χωροταξικό.
Νέα ευθεία αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο από την Τουρκία, η οποία επαναφέρει στο προσκήνιο τη γνωστή θεωρία περί «γκρίζων ζωνών», αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας ως αφορμή το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό που ανακοινώθηκε στην Αθήνα.
ΚΑΛΩΔΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ: Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ «ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ» ΜΕ ΤΟ… ΦΕΣΙ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ! ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ;
Όταν ένα κράτος εκχωρεί τα κυριαρχικά του δικαιώματα σε ξένα εταιρικά συμφέροντα που έχουν βαθιές ρίζες στο έδαφος του απόλυτου εχθρού του, αυτό δεν λέγεται διπλωματία. Λέγεται συνθηκολόγηση. Πίσω από τις κλειστές πόρτες του Μεγάρου Μαξίμου και τα εκτυφλωτικά φώτα των κυβερνητικών πανηγυρισμών, μόλις συντελέστηκε μια σιωπηλή και άκρως επικίνδυνη μεταβίβαση εξουσίας. Ο ελληνικός λαός ταΐζεται καθημερινά με παραμύθια περί δήθεν γαλλικής θωράκισης στο Αιγαίο, ενώ η ωμή πραγματικότητα είναι πως τα κλειδιά της ενεργειακής μας επιβίωσης παραδόθηκαν σε έναν επενδυτικό κολοσσό που κυριολεκτικά τρέφεται από το καθεστώς της Άγκυρας. Η αλήθεια που το συστημικό μιντιακό κατεστημένο αποκρύπτει τεχνηέντως είναι απλή και ταυτόχρονα ανατριχιαστική δεδομένου ότι το ύψιστο εθνικό έργο της χώρας βρίσκεται πλέον στο έλεος των συνεταίρων του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Σάββατο 8 Αυγούστου 2026
Σημαντική Ενημέρωση (7 βίντεο) – Αποχαρακτηρισμένα Αρχεία UFO από το Πεντάγωνο. ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ; ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ, Άγγελοι ή Δαίμονες; Η Βιβλική Θεωρία των Οφανίμ και η Θέση των Ορθόδοξων Ιερέων
Η εικόνα εξωφύλλου απεικονίζει την βουλευτή των ΗΠΑ Άννα Παουλίνα Λούνα, μια πρωτότυπη εικόνα ενός UFO από το βίντεο του Πενταγώνου και μια απεικόνιση ενός Οφανίμ.
από τον Κάρλο Ντομένικο Κριστοφόρι
Οι έξι όροι του Ιράν προς τις ΗΠΑ για να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ.
Έξι όρους θέτει το Ιράν στις Ηνωμένες Πολιτείες για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τις απαιτήσεις του, ούτε σε περίπτωση διαπραγματεύσεων.
Πρωτοφανής πολεμική εμπλοκή – Η Ελλάδα στέλνει ελικόπτερα Apache στα Εμιράτα κατά drones Ιράν – Τεράστιος εθνικός κίνδυνος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)