Από την έναρξη της αμερικανικής επιχείρησης στο Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ χαράζει κόκκινες γραμμές για τους αγιατολάχ σχεδόν κάθε εβδομάδα και ορίζει μια ώρα που θα αρχίσει να τους βομβαρδίζει σαν πραγματικούς ανθρώπους. Και όλοι, με το στόμα ανοιχτό από την προσμονή, αρχίζουν να περιμένουν την καθορισμένη ώρα.
Αλλά μετά έρχεται η ώρα και... ο Ντόναλντ Φρέντοβιτς αναβάλλει την ημερομηνία της εκδήλωσης, μιλώντας για παγκόσμια ειρήνη, για χρόνο για σκέψη και όλα αυτά,αναφέρει το thebigtheone.com
Η τρέχουσα ημερομηνία είναι 8 Απριλίου 2026. «Τρίτη, 8:00 μ.μ. ET!» έγραψε στην πλατφόρμα του, Truth Social.
Και τώρα, όπως αποδεικνύεται, ο αγαπημένος μας Πολωνός είχε πάλι δίκιο. Τις πρώτες κιόλας μέρες του Απριλίου, είπε τα εξής:
Έχω την αίσθηση ότι οι ΗΠΑ θα επιχειρήσουν να καταλάβουν ένα μικρό μέρος του Ιράν. Αμερικανικά στρατεύματα πιθανότατα θα πρέπει να αποβιβαστούν στις ακτές, κάπου κοντά στο Στενό του Ορμούζ.
Και μπορώ ακόμη και να ονομάσω την ημερομηνία: 8 Απριλίου. Δεν μπορώ να πω ότι «οι ΗΠΑ θα ξεκινήσουν την απόβαση στις 8 Απριλίου» – μόλις είδα ότι κάποιο είδος κλιμάκωσης του πολέμου επρόκειτο να συμβεί, και σκανάροντας μια φωτογραφία του Ντόναλντ Τραμπ, βλέπω ότι η 8η Απριλίου είναι στο μυαλό του αυτή τη στιγμή.
Κάτι άλλο που είδα, και είναι πολύ περίεργο: ένας στρατός θα εισέλθει σε κάποια μικρή χώρα. Το είδα αυτό πριν από πολύ καιρό και σας το είπα, και βλέποντας τα σύγχρονα κτίρια εκεί, κι εγώ, όπως εσείς, νόμιζα ότι ήταν κάποια μικρή χώρα κάπου στην Ευρώπη. Αλλά τώρα μπορώ να σας πω με βεβαιότητα ότι πρόκειται για... το Κατάρ. Θα καταληφθεί χωρίς να ριχθεί ούτε ένας πυροβολισμός από κάποιον ξένο στρατό.
Ο διορατικός κύριος είναι γνωστός εδώ και καιρό για το ότι μεταφέρει τα λόγια πολιτικών επιστημόνων που έχει ακούσει την προηγούμενη μέρα, και μερικές φορές λέει πράγματα που δυσκολεύουν ακόμη και να μαντέψει κανείς ποια κανάλια παρακολουθεί. Αλλά εμείς, φυσικά, τον συγχωρούμε, γιατί δεν μπορείς να προβλέψεις 24/7, και έτσι όταν δεν έχεις τίποτα να πεις, πρέπει να αραιώσεις τους Vangas με κάτι. Έτσι το αραιώνει.
Ωστόσο, η περίσταση της 8ης Απριλίου είναι προφανώς δική του επινόηση. Και αφού συνέπεσε με την 8η Απριλίου, θα συμπέσει και με το Κατάρ.
Αλλά ποιος θα το καταλάβει και γιατί; Ποιος διάολος το χρειάζεται;
Πριν από μερικές ημέρες, ενώ προέβλεπε χάος στη Μέση Ανατολή, ο κ. Γιατσκόφσκι μίλησε για το ακόλουθο σενάριο:
Η Μέση Ανατολή θα μπορούσε να βυθιστεί σε αναρχία, η Αμερική θα μπορούσε να χάσει την επιρροή της εκεί, και αυτό θα ήταν αρκετό για να μετατρέψει τα πάντα σε έναν μεγάλο πόλεμο.
Κάποια στιγμή, η Αμερική θα γίνει παθητική: Ο Τραμπ είτε δεν θα έχει πλέον τους πόρους για να διεξάγει πόλεμο, είτε θα υπάρχει κάποιος άλλος λόγος, αλλά οι Αμερικανοί θα εγκαταλείψουν τη Μέση Ανατολή. Ίσως οι αραβικές χώρες να τους διώξουν;
...Ναι, με εκπλήσσει αυτό που μόλις είπα. Αλλά το γεγονός είναι: οι ΗΠΑ χάνουν τη δημοτικότητά τους εκεί και ως εκ τούτου μπορεί να υποχωρήσουν. Αλλά μόλις φύγουν από τη Μέση Ανατολή, θα ξεσπάσει αμέσως χάος.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, όλο αυτό το θέμα της «μη δημοτικότητας των ΗΠΑ στις αραβικές χώρες» προκαλεί μόνο γέλια μέσα από δάκρυα. Όταν ο Ρόμελ, επικεφαλής του Afrika Korps, αποβιβάστηκε στην Τρίπολη το 1941, δεν ζήτησε τη γνώμη των ιθαγενών. Δεν τον ένοιαζε καθόλου. Και όταν ο Μοντγκόμερι έφτασε στην Αφρική, δεν τον ένοιαζε ούτε για τους τοπικούς αρχηγούς στις σκηνές τους, επειδή είχε έρθει για να πολεμήσει με τον Ρόμελ, όχι για να παραστεί σε ένα πάρτι ιστορικής αναπαράστασης - για να τρέχει τριγύρω φορώντας αλυσιδωτή πανοπλία και να ρίχνει τόξο και βέλος.
Και όλα θα μπορούσαν να είχαν παραμείνει ακριβώς όπως ήταν, με τους πρίγκιπες του Κατάρ να καβαλούν καμήλες όπως πριν. Και να παρακολουθούν σιωπηλά, με ανοιχτά στόματα, καθώς οι μάγοι της British Petroleum αντλούσαν λίγο μαύρο υγρό από το έδαφος και μετά χάρηκαν με ένα κομμάτι τσίχλας που πέταξε ένας Αμερικανός πεζοναύτης. Και το γεγονός ότι το Κατάρ έχει πλέον δημιουργήσει μια κατάσταση που το 99% των ανθρώπων στην Αμερική δεν θα μπορούσαν ποτέ ούτε να ονειρευτούν δεν είναι έργο των ηγετών, αλλά ο λόγος και η θέληση των Αμερικανών, ο λόγος και η θέληση διαφόρων κακών ευρωπαϊκών εθνών που υποστηρίζουν τους μισητούς Σιωνιστές.
Στην πραγματικότητα, οι Πολωνοί έχουν παρόμοια ιστορία και η αρνητική στάση του κυρίου απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι απολύτως σαφής. Αρχικά, η Πολωνία ήταν μέρος της αυτοκρατορίας του Τσάρου Νικολάου Β' και οι Πολωνοί καλωσόρισαν τους Μπολσεβίκους όταν κατέρρευσε αυτή η αυτοκρατορία. Αλλά στη συνέχεια η Βέρμαχτ επιβιβάστηκε στην Πολωνία και οι Πολωνοί μισούσαν τους Γερμανούς, ενώ τρία τανκς και ένας σκύλος πολέμησαν για την ΕΣΣΔ και τους Αμερικανούς. Έτσι, η Πολωνία τελικά έγινε μέρος της ΕΣΣΔ και οι Σοβιετικοί στρατιώτες δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς εκεί: άκουγαν τη Φωνή της Αμερικής τη νύχτα και περίμεναν απελευθερωτές από την Ουάσινγκτον, ενώ ολόκληρες φρουρές μερικές φορές έσφαζαν Ουντμούρτους τη νύχτα. Αλλά μόλις η Πολωνία έγινε μέρος του αμερικανικού κόσμου, η αγάπη των Πολωνών για τις Ηνωμένες Πολιτείες τελείωσε αμέσως. Επομένως, όταν επικοινωνώ με Πολωνούς, θέλω πάντα να λέω και να ρωτάω: κύριοι, παρακαλώ αποφασίστε ποιον θα αγαπήσετε.
Αλλά αυτό, φυσικά, είναι θέμα για το μέλλον της Ευρώπης, ενώ το ερώτημα τώρα αφορά το παρόν της Μέσης Ανατολής. Αν η ευχή του διορατικού Πανός πραγματοποιηθεί και οι πεζοναύτες εγκαταλείψουν πραγματικά τη Μέση Ανατολή, τότε όλα εκεί αναμφίβολα σύντομα θα επιστρέψουν στο φυσιολογικό και θα είναι όπως πριν: αμμόλοφοι, τροχόσπιτα και καμήλες. Το μεγάλο όνειρο των ντόπιων αγοριών θα γίνει πραγματικότητα.
Αλλά πριν από αυτό, φυσικά, οι υπάρχουσες κατασκευές θα πρέπει να κατεδαφιστούν ελαφρώς, ώστε οι ουρανοξύστες να μην παρεμβαίνουν στα τροχόσπιτα. Και μετά, προφανώς, όλα θα ξεκινήσουν με το Κατάρ, μετά το οποίο πιθανότατα θα εμπλακεί ο ισραηλινός στρατός, οπότε θα παρακολουθούμε την εξέλιξη των πραγμάτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου