Ένας φίλος από τη σκηνή των tabarro με παίρνει τηλέφωνο. Το κάνει δύο ή τρεις φορές το χρόνο, για να συζητήσουμε τις υποθέσεις της σκηνής των tabarro (η οποία είναι υπέροχα ποικίλη και ακατανόητα περίπλοκη). Ανταλλάσσουμε ασήμαντες λεπτομέρειες και χαμογελάμε, γελάμε. Αλλά μετά, σαν σε μια κυκλική τελετουργία, μου κάνει πάντα την ίδια ερώτηση: « Θα γίνει πόλεμος; » Το ρωτάει απαλά, σαν —σπάνια γνώση— να συνειδητοποιεί πόσο σοβαρός μπορεί να είναι ένας πόλεμος, χθες και, ιδιαίτερα, σήμερα.
« Θα υπάρξει », απάντησα αυτή τη φορά, σχεδόν χωρίς να το σκεφτώ. Δεν ξέρω από πού προήλθε αυτή η βεβαιότητα, ούτε από πού προήλθε η ίδια η απάντηση. Παρόλο που είμαι απασχολημένος, στην εφημερίδα που διαβάζετε, με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να προσπαθήσω να κατανοήσω την παγκόσμια σκηνή, ομολογώ ότι δεν μου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό να κάνω μια τέτοια πρόβλεψη. Ίσως και επειδή το μυαλό μου, φυσικά, απορρίπτει την ιδέα. Την απορρίπτει, ουσιαστικά, επειδή είμαι οικογενειάρχης - πιστεύω ότι έτσι έχουν τα πράγματα,αναφέρει το renovatio21.com
Ο πόλεμος είναι επικείμενος: έχουμε όλα τα απαραίτητα συστατικά για να τον ξεκινήσουμε. Πάνω απ' όλα, υπάρχουν συγκεκριμένα κίνητρα: υπάρχουν τα επιφανειακά και έπειτα τα βαθύτερα. Αυτά είναι μεταφυσικά, υπερφυσικά, υπερφυσικά και πνευματικά. Ας προχωρήσουμε με τη σειρά.
Η επίθεση στη Μόσχα αυτές τις ώρες, κατά τη διάρκεια των πολιτικών εκλογών , είναι πρωτοφανής: 2.000 drones εκτοξεύτηκαν εναντίον της Ρωσίας, χτυπώντας όχι μόνο τα διυλιστήρια - κάτι που ο Τραμπ είχε ζητήσει από τον Ζελένσκι να μην κάνει - αλλά, όπως συνήθως , και τους πολίτες.
Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να αναρωτηθείτε είναι: πόσο καιρό μπορεί η Ρωσία να ανεχθεί να δέχεται συνεχή επίθεση ο ίδιος ο πληθυσμός της; Πόσο καιρό μπορεί να περιμένει ο Πούτιν -στην πραγματικότητα περιμένει τώρα, περιμένει διπλωματία, όπως έκανε κατά τη διάρκεια των οκτώ ετών σφαγών στο Ντονμπάς από τους Ουκραναζί μετά το Μαϊντάν- πριν εξαπολύσει τη ρωσική στρατιωτική ισχύ εναντίον του Κιέβου;
Θυμηθείτε, πριν από τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν στην Τουρκία τον Μάρτιο του 2022, λιγότερο από μια χούφτα εβδομάδες πριν από την έναρξη της ανοιχτής σύγκρουσης, μια φάλαγγα ρωσικών αρμάτων μάχης μήκους δεκάδων χιλιομέτρων στεκόταν έξω από το Κίεβο. Αποσύρθηκαν κατόπιν αιτήματος της Ουκρανίας, ως ένδειξη καλής πίστης για τις διαπραγματεύσεις. Η Μόσχα συμμορφώθηκε. Ο Μπόρις Τζόνσον, λίγο αργότερα, ακύρωσε τη συμφωνία : ακολούθησαν τα τέσσερα χρόνια σφαγής που γνωρίζουμε σήμερα. Μια διάρκεια που ξεπέρασε τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, όπως οι Ρώσοι αποκαλούν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: Η Μόσχα πολέμησε για 1.418 ημέρες από το 1941 έως το 1945. στην Ουκρανία, η σύγκρουση διήρκεσε περισσότερο από 1.670 ημέρες.
Αν και ο αριθμός των νεκρών δεν πλησιάζει σε κανέναν άλλον αριθμό από αυτόν του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, για τη σύγχρονη Ρωσία είναι σαφώς η πιο σημαντική σύγκρουση -επειδή αγγίζει επίσης το υπαρξιακό ζήτημα του ρωσικού πολιτισμού στο σύνολό του (όπως η μακρά ομιλία του Πούτιν στον Τάκερ Κάρλσον στην περίφημη συνέντευξη πριν από τρία χρόνια), που απειλείται στα σύνορά του - Ουκρανία, ετυμολογικά, σημαίνει «στα σύνορα» - όπως την εποχή του Χίτλερ, του Ναπολέοντα , των Μογγόλων- και τώρα του ΝΑΤΟ. Στο ρωσικό μυαλό, είναι εύκολο να πυροδοτηθεί μια άλλη αφορμή: η παρουσία στρατευμάτων που φέρουν τη σβάστικα αποδίδει σαφώς την κλίμακα της σύγκρουσης, με τον Πούτιν να μιλάει για αποναζιστικοποίηση από την αρχή.
Εν ολίγοις, όλα τα στρατιωτικά και ψυχοϊστορικά στοιχεία είναι εκεί για να αντιδράσει η Μόσχα με τη δύναμή της εναντίον του Κιέβου.
Το δεύτερο ερώτημα που πρέπει να αναρωτηθείτε είναι: ποιος έδωσε στο Κίεβο όλα αυτά τα drones; Ποιος τα στόχευσε; Ποιος δίδαξε στους Ουκρανούς χειριστές πώς να τα χρησιμοποιούν;
Εδώ θα μπορούσε κανείς να απαντήσει: οι Ουκρανοί τα παράγουν πλέον μόνοι τους. Μια επίσκεψη σε ένα εργοστάσιο κατασκευής μη επανδρωμένων αεροσκαφών ήταν το τελευταίο δημόσιο πράγμα που έκανε ο γερακίστικος (και, ας πούμε, διφορούμενος) γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ πριν από τον θάνατό του . Ωστόσο, είναι γνωστή, και σε κάποιο σημείο μάλιστα ισχυρίστηκε, η πλήρης βοήθεια που δόθηκε από τη Δύση, ιδιαίτερα από τους Βρετανούς, στα όπλα που εκτοξεύτηκαν κατά της ρωσικής ενδοχώρας. Αυτή είναι η ιστορία, όχι μόνο των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αλλά και των πυραύλων Storm Shadow : οι Ρώσοι λένε ότι οι Ουκρανοί δεν θα μπορούσαν να έχουν παράσχει οι ίδιοι τις συντεταγμένες εκτόξευσης και τη στόχευση δορυφόρων .
Σε αυτή την περίοδο της πιο άσεμνης λανθάνουσας κατάστασης, δεν μπορεί καν να οριστεί ως πόλεμος δι' αντιπροσώπων : όλα είναι στο φως της δημοσιότητας. Εξ ου και οι προειδοποιήσεις των τελευταίων εβδομάδων από τους συμβούλους του Πούτιν και του Λαβρόφ, οι οποίοι αναφέρονται σε εργοστάσια drones σε άλλες χώρες ως «νόμιμους στόχους»: ένα σημαντικό στοίχημα, δεδομένου ότι μια τέτοια κατάσταση θα ενεργοποιούσε το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ κατά της Μόσχας, κάτι που ακριβώς το Κρεμλίνο φαινόταν να θέλει να αποφύγει μέχρι τώρα. Η λίστα περιλαμβάνει το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Ισπανία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Δανία, την Τουρκία και, φυσικά, την Ιταλία.
Έτσι, αν έχετε απαντήσει στα δύο απλά ερωτήματα που εγείρονται από τις πολεμικές ειδήσεις των τελευταίων ωρών, μπορείτε να το καταλάβετε μόνοι σας: μια ολοκληρωτική ρωσική επίθεση στην Ουκρανία -είτε με μια οριστική εισβολή είτε με έναν καταιγισμό υπερηχητικών πυραύλων, και όχι σε όλα τα κέντρα εξουσίας: πραγματικά δεν γνωρίζουμε- θα μπορούσε πραγματικά να είναι προ των πυλών.
Όχι μόνο αυτό, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί και μια επίθεση στις χώρες που υποστηρίζουν τον πόλεμο κατά της Ρωσίας. Όχι μόνο επειδή οι Μοσχοβίτες έκριναν άψυχο, αλλά επειδή η κατάσταση επιδεινώνεται καθημερινά: διαβάζετε στο Renovatio 21 ότι η Λιθουανία, μια πρώην σοβιετική χώρα, ψηφίζει στο Κοινοβούλιο να επιτρέψει τη φιλοξενία δυτικών πυρηνικών όπλων στο έδαφός της .
Όχι μόνο αυτό, αλλά αξίζει να σημειωθεί ο ενθουσιασμός —δεν μπορεί να περιγραφεί διαφορετικά— ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών για τον επερχόμενο πόλεμο. Η Γερμανία, η οποία έχει ξεκινήσει, έστω και αδέξια, μια επαναστρατιωτικοποίηση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων (δηλαδή, ένα από τα πράγματα που η δημιουργία του ΝΑΤΟ είχε ως στόχο να αποτρέψει ...), φαίνεται να μην περιμένει τίποτα άλλο — δεν αποκλείεται η τελική επιθετική στάση του Βερολίνου να προκληθεί ακόμη και από μια αποφασιστική ρωσική επιχείρηση μόνο στο Κίεβο.
Η Γαλλία επίσης, δεδομένων των ιδεών των υπουργών Άμυνας και των στρατηγών , ακόμη και του προέδρου , δεν θα το περιφρονούσε : προκειμένου να τακτοποιήσει τους λογαριασμούς της με τη Μόσχα για το Σαχέλ , τη γαλλόφωνη Αφρική, την οποία οι Ρώσοι έχουν κλέψει από το Παρίσι τα τελευταία χρόνια.
Η Πολωνία – «Ο Χριστός των εθνών», σύμφωνα με τον ποιητή Άνταμ Μίτσκιεβιτς, τον σημαντικότερο εκπρόσωπο του πολωνικού ρομαντισμού – φαίνεται να έχει μια τρελή επιθυμία να θυσιαστεί, και θα το κάνει: στην κορυφή έχουν νεοσυντηρητικούς (με την έννοια ότι ο υπουργός Εξωτερικών Ράντοσλαβ Σικόρσκι είναι παντρεμένος με την Αν Άπλμπαουμ, εδώ και δεκαετίες ακλόνητο πυλώνα του νεοσυντηρητισμού που έχει ριζώσει στην Ουάσιγκτον ανεξάρτητα από το χρώμα της κυβέρνησης) που ανυπομονούν να σπρώξουν μια άλλη χώρα στο καμίνι του πολέμου , ίσως και του πυρηνικού πολέμου .
Έχουμε πει για τη Μεγάλη Βρετανία: εκεί, ξέρετε, υπάρχει ένα αθάνατο μίσος που έχει τις ρίζες του στην ιστορία, με το Μεγάλο Παιχνίδι στη Νότια και Κεντρική Ασία, καθώς και στη γεωπολιτική θεωρία του Χάλφορντ Μακίντερ, η οποία φαίνεται να έχει δαιμονικά αποτυπωθεί ανά τους αιώνες στο διεθνές πολιτικό πλέγμα του Λονδίνου, ακόμη και της Ουάσιγκτον.
Πρέπει ακόμη να δούμε τι θα κάνουν άλλες χώρες, όπως η Ισπανία ή η Ιταλία. Από την ιστορία, καταλαβαίνουμε ότι η Μαδρίτη θα μπορούσε απλώς να αποσυρθεί, όπως έκανε με τον Φράνκο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Εν τω μεταξύ, έχουμε την πεποίθηση ότι η Ιταλία, όπως συνήθως , θα κάνει τη χειρότερη δυνατή επιλογή για τον πόλεμο.
Εν ολίγοις, το σκηνικό για πόλεμο στην Ευρώπη είναι έτοιμο, πολύ έτοιμο. Ωστόσο, η καταστροφή δεν επηρεάζει μόνο την Ευρώπη.
Η Μέση Ανατολή φλέγεται. Η επίθεση στον σαουδαραβικό αγωγό Ανατολής-Δύσης , η οποία εμπόδισε την τελευταία ευκαιρία παράκαμψης του Πορθμού του Ορμούζ , φέρει ένα πολύ σαφές σημάδι: εφόσον το drone προήλθε από το Ιράκ, είναι αναγκαστικά μια κίνηση του Ιράν, το οποίο ελέγχει τις ιρακινές σιιτικές συμμορίες, καθώς ηγείται των Χούθι στην Υεμένη. Τώρα, με την κατάληψη του Πορθμού Μπαμπ αλ-Μαντέμπ, οι Χούθι μπορούν ουσιαστικά να αποκλείσουν την πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα και επομένως στη Διώρυγα του Σουέζ, γυρίζοντας την παγκόσμια θαλάσσια κυκλοφορία αιώνες πίσω, με πλοία που περιπλέουν την Αφρική γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας .
Όπως γράψαμε τότε, ad abundantiam , στην Renovatio 21 , το Ιράν και η Σαουδική Αραβία είχαν κάνει ειρήνη , με κινεζική μεσολάβηση: στις 10 Μαρτίου 2023, υπογράφηκε η Συμφωνία του Πεκίνου, με την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Τεχεράνης και Ριάντ , οι οποίες διακόπηκαν απότομα το 2016. Οι δύο χώρες μισούσαν πάντα η μία την άλλη, και ο λόγος είναι εύκολο να εξηγηθεί: δεν υπάρχει μόνο το ομολογιακό ζήτημα, Σιίτες εναντίον Σουνιτών (Ουαχαμπιτών, όχι λιγότερο), αλλά και η ενεργή προσπάθεια εξαγωγής της θεοκρατικής επανάστασης στην Αραβία, όπου, όπως είπε ο Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί, βασιλεύει μια «διεφθαρμένη, παράνομη και υποταγμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες» μοναρχία.
Στις πρώτες μέρες της, η Ισλαμική Δημοκρατία έκανε εκτεταμένη χρήση ραδιοφωνικών εκπομπών για να υποκινήσει τη σιιτική μειονότητα της Σαουδικής Αραβίας (συγκεντρωμένη στην πλούσια σε πετρέλαιο Ανατολική Επαρχία) να εξεγερθεί ενάντια στην κεντρική κυβέρνηση, πυροδοτώντας βίαιες ταραχές στους δρόμους μεταξύ 1979 και 1980. Οι εντάσεις είχαν επιπτώσεις τα τελευταία χρόνια: στις 2 Ιανουαρίου 2016, η Σαουδική Αραβία εκτέλεσε με αποκεφαλισμό τον Νιμρ αλ-Νιμρ, έναν ισχυρό Σαουδάραβα σιίτη κληρικό και ηγέτη, μαζί με 47 άλλα άτομα που κατηγορούνταν για τρομοκρατία - εκεί κατέρρευσαν οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.
Ενώ το Ιράν δεν επιχείρησε ποτέ πραξικόπημα στη Σαουδική Αραβία, υποστήριξε απόπειρες πραξικοπήματος εναντίον άλλων μοναρχιών του Κόλπου που είναι σύμμαχοι της Σαουδικής Αραβίας. Η πιο προβεβλημένη υπόθεση συνέβη τον Δεκέμβριο του 1981 στο Μπαχρέιν, όπου το Ισλαμικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση του Μπαχρέιν (μια σιιτική μαχητική ομάδα που εκπαιδεύτηκε και χρηματοδοτήθηκε από την Τεχεράνη) ανακαλύφθηκε και σταμάτησε ενώ σχεδίαζε ένα ενορχηστρωμένο πραξικόπημα για την ανατροπή της βασιλικής οικογένειας Αλ Χαλίφα.
Και έτσι: ο πραγματικός πόλεμος, στο Ορμούτσο, μπορεί να μην είναι τόσο μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ, και του Ισραήλ, αλλά με τη Σαουδική Αραβία, η οποία έχει πλέον τερματιστεί, με τη διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου, σε ένα κολοσσιαίο οικονομικό αδιέξοδο - το οποίο, προφανώς, αφορά ολόκληρη την οικονομία κάθε χώρας στη Γη που εξαρτάται από το πετρέλαιο.
Όσο για το εβραϊκό κράτος, είναι σαφές πόσο η κατάσταση της διεθνούς καταστροφής θα μπορούσε να ωφελήσει το μεσσιανικό σιωνιστικό του σχέδιο για ένα «Μεγάλο Ισραήλ» , από τον Ευφράτη μέχρι τον Νείλο (όπως ερμηνεύεται στο βιβλίο της Γένεσης, 15:18, και, για ορισμένους, φαίνεται από τις δύο μπλε ρίγες στη σημαία που περιέχουν το καμπαλιστικό σύμβολο του εξάκτινου αστέρα). Με το Ιράν να εμπλέκεται σε μια καταστροφική σύγκρουση με τους Σαουδάραβες και τις ΗΠΑ, το εβραϊκό κράτος θα μπορούσε με σχετική ευκολία να κατακλύσει όλα τα γειτονικά κράτη, όπως τη Συρία με την κυβέρνηση-μαριονέτα των τζιχαντιστών , ίσως ρίχνοντας μερικά από τα διακόσια φερόμενα αδήλωτα ατομικά ( ή νετρονίων ) όπλα του ή απλώς ρίχνοντας τις βόμβες που ο Τραμπ θέλει τώρα να προμηθεύσει, βόμβες που έχουν καταστροφική ικανότητα μεγαλύτερη από αυτή που παρατηρήθηκε στη Δρέσδη το 1945 .
Ας προχωρήσουμε ανατολικότερα: Η Ινδία και το Πακιστάν είναι απίθανο να παραμείνουν άπραγες - χέρια που έχουν πυρηνικά δάχτυλα. Οι τελευταίες αψιμαχίες κατεστάλησαν πριν από λίγους μήνες από τον Τραμπ , ο οποίος εκείνη την εποχή εξακολουθούσε να θεωρείται αυταρχικός άνθρωπος της παγκόσμιας ειρήνης. Με τις ΗΠΑ να είναι αφηρημένες (και, πρέπει να πούμε, ολοένα και πιο μισαλλόδοξες απέναντι στον «σύμμαχό» τους Ισλαμαμπάντ), το Νέο Δελχί θα μπορούσε να φωνάξει, όπως πάντα, και με κάποια δικαιολογία, ότι το Πακιστάν είναι ένα «εργοστάσιο τρομοκρατίας» και να ξεκινήσει επιχειρήσεις. Το Πακιστάν θα μπορούσε να κάνει το ίδιο , επινοώντας οποιοδήποτε πρόσχημα, το Κασμίρ , ένα ακόμη συνοριακό περιστατικό .
Το Ισλαμαμπάντ πρέπει επίσης να επιλύσει το πρόβλημα του Αφγανιστάν που ελέγχεται από τους Ταλιμπάν, με το οποίο έχει τεράστιες και αιματηρές διαφορές : κι όμως οι Ταλιμπάν, λέγεται, δημιουργήθηκαν από την ISI, την πακιστανική μυστική υπηρεσία, την εποχή της σοβιετικής εισβολής. Φαίνεται ότι η γκόλεμικη ακμάζει και εκεί. Οι αναγνώστες μας γνωρίζουν ότι οι Ταλιμπάν υποστηρίζονται πλέον ανοιχτά από τους Ινδούς .
Ακόμα πιο ανατολικά: ίσως θυμάστε μια σύγκρουση που ξέσπασε μεταξύ Καμπότζης και Ταϊλάνδης (δύο χώρες των οποίων οι λαοί αντιπαθούν ο ένας τον άλλον, σύμφωνα με την ανθρώπινη παράδοση της καλής γειτονίας), η οποία επίσης κατεστάλη από τον πρώτο Τραμπ. Πιστεύουμε ότι είναι αναπόφευκτο να αναζωπυρωθεί, ίσως εμπλέκοντας ορισμένα γειτονικά κράτη, ακόμη και την Κίνα.
Ναι, η Κίνα: μια χώρα-κλειδί του 21ου αιώνα, είναι αδύνατον να μην αδράξει την ευκαιρία, ενόψει της επιτάχυνσης της παγκόσμιας κρίσης: η ανάκτηση της Ταϊβάν ήταν, εδώ και χρόνια , θέμα στις επίσημες ομιλίες του Σι Τζινπίνγκ , ο οποίος δεν θέλει να θεωρείται τσαρλατάνος και γνωρίζει ότι η επανένωση θα ήταν αυτό για το οποίο θα τον θυμούνται στο Πεκίνο ad aetenarum , σαν να ήταν αυτοκράτορας της κλασικής εποχής.
Μια επίθεση στην Ταϊβάν θα κατέστρεφε την παγκόσμια οικονομία προσθέτοντας μια επιπλέον διάσταση: Η Φορμόζα απολαμβάνει την ασπίδα των μικροτσίπ , που σημαίνει ότι οι επιθέσεις αποτρέπονται επειδή οι περισσότεροι μικροεπεξεργαστές, ειδικά οι πιο προηγμένοι που οι Κινέζοι δεν είναι (ακόμα) σε θέση να αναπαράγουν, παράγονται εκεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες προστατεύουν το νησί. Μετά το πετρέλαιο και τα λιπάσματα , η εξαφάνιση των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων από την παγκόσμια αγορά θα καθιστούσε άχρηστες πολλές επιχειρήσεις, μεγάλες και μικρές.
Γι' αυτό και η Ιαπωνία θα παρασυρόταν στη δίνη της Ταϊβάν, η οποία, παρά τους προφανείς δεσμούς της με την κινεζική βιομηχανία, δεν θα δίσταζε να αποφύγει τη σύγκρουση, και ίσως όχι λόγω των Νήσων Σενκάκου (ουσιαστικά βράχια) . Λίγο πιο μακριά, ένα άλλο τέρας που τρομάζει θανάσιμα το Τόκιο : η ατομική δύναμη της Βόρειας Κορέας. Είναι αναπόφευκτο να εξετάσει το ενδεχόμενο να επιτεθεί στη Σεούλ (η οποία απέχει μόλις λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα...) όχι μόνο με μπαλόνια ιπτάμενων σκουπιδιών , αλλά ίσως και να συμμετάσχει σε άλλα θέατρα πολέμου στην περιοχή, χωρίς καν να εξαιρεί την Ιαπωνία. Η Πιονγιάνγκ, θυμόμαστε, τα τελευταία χρόνια καυχιέται για την κατοχή του καταστροφικού όπλου τσουνάμι , ενός πυρηνικού συστήματος ικανού να εξαλείψει μια ολόκληρη ακτή, συμπεριλαμβανομένων των πόλεών της, δημιουργώντας κύματα ωκεανού ύψους 500 μέτρων - μια πραγματικά αποκαλυπτική συσκευή που ανέπτυξαν οι Ρώσοι με το όνομα Ποσειδώνας , τη χρήση της οποίας έχει επανειλημμένα απειλήσει εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας, η οποία βυθίστηκε από ένα ραδιενεργό τσουνάμι .
Τόσο οι Φιλιππίνες όσο και το Βιετνάμ (το οποίο διεξήγαγε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο ενός μήνα με το Πεκίνο τον Μάρτιο του 1979) έχουν εκκρεμείς εδαφικές διαφορές με την Κίνα . Η Αυστραλία, όπως είδαμε , προετοιμαζόταν για πόλεμο με τους Κινέζους εδώ και αρκετό καιρό - και έχει αποδεχτεί πλήρως την αμερικανική στρατιωτική ανάπτυξη στο έδαφός της . Εν ολίγοις, ο ασιατικός τομέας είναι μια πυριτιδαποθήκη, όσο, αν όχι περισσότερο, και ο ευρωπαϊκός.
Και πάλι, Αφρική: αναφέραμε τη διαμάχη μεταξύ των κρατών του Σαχέλ, τα οποία πλέον έχουν απαλλαγεί από τους γαλλικούς δεσμούς και ουσιαστικά έχουν συμμαχήσει με τη Ρωσία. Την εποχή του πραξικοπήματος στον Νίγηρα, γινόταν λόγος για μια επεμβατική στρατιωτική επέμβαση , την οποία θα υποστήριζε το Παρίσι , από την ECOWAS (το ακρωνύμιο για την Οικονομική Κοινότητα των Δυτικοαφρικανικών Κρατών), όπου, εκτός από μεσαίου μεγέθους έθνη όπως η Σενεγάλη και η Γκάνα, η περιφερειακή ηγεμονική δύναμη Νιγηρία έχει μεγάλο βάρος. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι μια τέτοια σύγκρουση -με παρασκηνιακές δυνάμεις που ίσως μέχρι τότε πολεμούσαν άμεσα η μία την άλλη στην Ευρώπη- δεν θα επανεμφανιζόταν σε περίπτωση που ξεσπάσει ένας παγκόσμιος πόλεμος.
Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με την εικόνα: Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν , Αίγυπτος και Αιθιοπία , Μαρόκο και Αλγερία , Σερβία και Αλβανία (δηλαδή, Κοσσυφοπέδιο). Η πυρίτιδα είναι εκεί, το φυτίλι επίσης.
Ωστόσο, θέλουμε να επισημάνουμε ένα άλλο συγκεκριμένο στοιχείο εδώ: ο πόλεμος που έρχεται δεν θα είναι καθόλου παρόμοιος με αυτούς που έχουμε ήδη δει.
Σε μια περίπτωση, δηλαδή, με μια ανταλλαγή εκατοντάδων, αν όχι χιλιάδων, θερμοπυρηνικών κεφαλών, γνωρίζουμε τι θα μπορούσε να συμβεί: μαζική καταστροφή μεγάλου μέρους της ανθρωπότητας (σίγουρα της δυτικής ανθρωπότητας...), πυρηνικός χειμώνας (μια νέα τεχνητή « μικρή εποχή των παγετώνων ») και στη συνέχεια μια περίοδος λιμού και βαρβαρότητας που θα σκοτώσει τουλάχιστον πέντε δισεκατομμύρια ανθρώπους , υποθέτοντας ότι τα άλλα δύο δισεκατομμύρια θα επιβιώσουν. Αυτή η προοπτική δεν είναι εικασία: έχουμε παρακολουθήσει πώς τόσο η Ρωσία όσο και, τις τελευταίες εβδομάδες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξαναγράψει το πυρηνικό τους δόγμα, προσαρμόζοντας τον κώδικα για τη χρήση όπλων της Ημέρας της Κρίσης στην τρέχουσα κατάσταση.
Υπάρχει, ωστόσο, και ένα άλλο σενάριο. Για κάποιο λόγο, μπορεί να μην υπάρξει χρήση πυρηνικών όπλων ή να γίνει μόνο περιορισμένη χρήση. Τα υπόλοιπα θα γίνουν ένας κλασικός εδαφικός πόλεμος, τον οποίο, ωστόσο, δεν αισθανόμαστε άνετα να ορίσουμε ως παραδοσιακό πόλεμο. Ναι, όπως και σε προηγούμενα επεισόδια, θα είναι ένας πόλεμος που θα περιλαμβάνει όχι μόνο στρατούς, αλλά και τον άμαχο πληθυσμό - μάλιστα, θα στρεφόταν κυρίως κατά του άμαχου πληθυσμού, σύμφωνα με την αρχή της εξόντωσης που τόσο ξεκάθαρα αποδείχθηκε στη Γάζα.
Ωστόσο, οι μορφές αυτού του πολέμου θα ήταν καινούργιες για όλους μας.
Καταρχάς, η μεγαλύτερη επανάσταση στον πόλεμο από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο : τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη . Οι ουρανοί μας, και ο αέρας ακριβώς πάνω από τα κεφάλια μας, θα γεμίσουν με αυτές τις ιπτάμενες μικρομηχανές θανάτου. Η χρήση τους έχει ανατρέψει το ουκρανικό θέατρο: σήμερα, κατά πάσα πιθανότητα, η Ρωσία δεν θα μπορούσε πλέον να στείλει εκείνη τη φάλαγγα αρμάτων μάχης που βρισκόταν σε μικρή απόσταση από το Κίεβο τον Μάρτιο του 2022. Αυτό δεν ισχύει μόνο για τον στρατό και τα οχήματά του: η επιλογή που βρίσκεται στο τραπέζι, όπως έχει δείξει πολλές φορές το Renovatio 21 , είναι αυτή των λεγόμενων σφαγείων , μικρο-μη επανδρωμένων αεροσκαφών προγραμματισμένων να απελευθερώνονται σε μεγάλα σμήνη , για να αναγνωρίζουν και να σκοτώνουν ανθρώπους ακόμη και μέσα σε κτίρια (σχολεία, γραφεία) ή στα σπίτια τους. Παρόμοια πράγματα , είπαν, έχουν ήδη παρατηρηθεί εν μέρει στη Γάζα .
Δεν είναι μόνο τα drones: ο πόλεμος γίνεται ρομποτικός. Έχουμε ήδη δει στρατιώτες να παραδίδονται σε αυτόματα , των οποίων η στρατιωτική ανάπτυξη σχεδιάζεται να αυξηθεί εκθετικά . Ανθρωπομορφικά ρομπότ, ρομποτικά σκυλιά , οπλισμένα αυτόνομα ρόβερ: τεχνητά πλάσματα μάχης είναι ήδη εδώ και, θα μπορούσαμε να προσθέσουμε, είναι έτοιμα να σας κυνηγήσουν, με την αποφασιστικότητα και την πονηριά που παρέχει η Τεχνητή Νοημοσύνη .
Πρέπει λοιπόν να μιλήσουμε για υπερηχητικούς πυραύλους: δεδομένου ότι είναι αδύνατο να αναχαιτιστούν, μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει πιθανή άμυνα, επειδή η ταχύτητά τους είναι τέτοια που δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι μπορούν να ανιχνευθούν ή ακόμα και να εντοπίσουν την τροχιά τους. Η διαφορά με τους παλιούς πολέμους είναι σαφής: τέλος οι σειρήνες αεροπορικής επιδρομής, οι άνθρωποι που τρέχουν σε καταφύγια, κελάρια ή σπηλιές: μια πρόσκρουση που φτάνει πριν από τον ήχο και στη συνέχεια η καταστροφή. Οι ρωσικοί πύραυλοι Oreshnik μπορούν να εξοπλιστούν με πυρηνικές κεφαλές και ένα σύστημα MIRV, δηλαδή το σύστημα παροχής βροχής για έξι ανεξάρτητες κεφαλές . Ο χρόνος για να φτάσει κανείς από το ρωσικό έδαφος σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη (ο ιδανικός στρατηγικός στόχος για την αποκατάσταση της παγκόσμιας ισορροπίας, σύμφωνα με τον Ρώσο πολιτικό επιστήμονα Σεργκέι Καραγκάνοφ ) είναι λιγότερο από ένα τέταρτο της ώρας. Όσοι από εμάς ζούμε κοντά σε μια στρατιωτική βάση, όπως εγώ, θα πρέπει να το σκεφτόμαστε τουλάχιστον μία φορά την ημέρα.
Δεν είναι απίθανο στον επόμενο πόλεμο να χρησιμοποιηθεί ηλεκτρομαγνητικό παλμό (EMP) , ικανό να «τηγανίσει» όλα τα ηλεκτρονικά κυκλώματα και τα ηλεκτρικά συστήματα, όχι χτυπώντας άμεσα τα ζωντανά όντα, αλλά εξουδετερώνοντας άμεσα την τεχνολογική υποδομή του εχθρού, όχι μόνο εξουδετερώνοντας τον στρατό, αλλά και δημιουργώντας αναπόφευκτα την εσωτερική κοινωνική κατάρρευση του αντιπάλου, με τον πληθυσμό να βρίσκεται σε μια μη αναστρέψιμη συσκότιση . Τα όπλα EMP εμπίπτουν όχι μόνο στη χρήση πυρηνικών όπλων (ο παλμός λαμβάνεται από έκρηξη σε μεγάλο υψόμετρο), αλλά και σε περιορισμένα σενάρια ( NNEMP, Μη Πυρηνικός Ηλεκτρομαγνητικός Παλμός ) όπου η τακτική ανάπτυξη χημικών ή ηλεκτρονικών γεννητριών θεωρείται ότι απενεργοποιεί τα συστήματα ενός μόνο κτιρίου, ενός οχήματος ή ενός στόλου drones, χωρίς να προκαλεί ατομικές εκρήξεις. Ηλεκτρομαγνητικές βόμβες, όπως έχουμε αναφέρει, έχουν δοκιμαστεί πρόσφατα από τον Κιμ Γιονγκ Ουν .
Και περισσότερα: θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για όπλα λέιζερ , όπλα μικροκυμάτων , μετεωρολογικά και περιβαλλοντικά όπλα (η στρατιωτικοποίηση της γεωμηχανικής , που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη ). Όσοι παρακολούθησαν το Renovatio 21 γνωρίζουν ότι όλα αυτά είναι η σημερινή πραγματικότητα. Για να μην αναφέρουμε τους ιούς, που τώρα έχουν σχεδιαστεί με Τεχνητή Νοημοσύνη - ή ίσως απευθείας από την Τεχνητή Νοημοσύνη .
Ας προσθέσουμε ότι έχουμε όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να δούμε τον πόλεμο να επεκτείνεται στο διάστημα. Οι ΗΠΑ, οι οποίες έχουν δημιουργήσει έναν συγκεκριμένο κλάδο των ενόπλων δυνάμεων (τη Διαστημική Δύναμη, της οποίας οι προτεινόμενες στολές μοιάζουν με αυτές των αξιωματικών της Αυτοκρατορίας του Πολέμου των Άστρων : πανέμορφες), μόλις δήλωσαν ότι έχουν όπλα στο διάστημα . Η Ρωσία απάντησε πρώτα κατηγορώντας τους Αμερικανούς και στη συνέχεια τοποθετώντας ένα στρατιωτικό όχημα σε τροχιά λίγες ώρες αργότερα . Η Κίνα είναι ήδη παρούσα , ακόμη και με σχέδια για αποικισμό της σεληνιακής επιφάνειας . Η Ινδία έχει αντιδορυφορικά όπλα , η Γερμανία λέει ότι θέλει τροχιακά λέιζερ . Ο πρώτος διαστημικός πόλεμος θα μπορούσε να δημιουργήσει τόσα πολλά συντρίμμια που θα καθιστούσαν αδύνατη την εγκατάλειψη της στρατόσφαιρας για πάντα: είναι το σύνδρομο Kessler , στο οποίο κανείς, όταν πολεμά, δεν σταματά να πιστεύει.
Δεν μιλάμε, λοιπόν, για πόλεμο, αλλά για έναν υπερπόλεμο. Έναν υπερπόλεμο για μια υπερεκατόμβη, την οποία θα μετρήσουμε στα εκατομμύρια νεκρών ( μεγαθανάτους ), ίσως και στα δισεκατομμύρια, μια απόλυτη σφαγή, η θυσία του ίδιου του κόσμου στο τίποτα, στην καταστροφή, σε εκείνους που μισούν τον άνθρωπο και ήθελαν να τον σκοτώσουν από την αρχή.
Εδώ φτάνουμε στο πνευματικό μέρος του προβλήματος και στο πιο σημαντικό ερώτημα: γιατί; Γιατί όλα αυτά;
Με όλο τον σεβασμό προς τους Μαρξιστές και τους φιλελεύθερους, είναι αδύνατο να βρεθεί μια οικονομική αιτία για αυτήν την καταστροφή: αν υπήρχαν οριστικές αποδείξεις που θα μπορούσατε να βιώσετε από πρώτο χέρι, θα πληρώνατε λιγότερα για τους λογαριασμούς σας. Πρόκειται απλώς για ιδεολογικές ή εδαφικές διαμάχες; Ούτε εμείς το πιστεύουμε αυτό.
Υπάρχει μια θρησκευτική, μεταφυσική ρίζα στην τρέχουσα κατάσταση. Η απάντηση, επομένως, πρέπει να αναζητηθεί στο πνεύμα.
Μπορούμε να σκεφτούμε, για παράδειγμα, ότι η Ινδία και το Πακιστάν μάχονται μεταξύ τους για τον Ινδουισμό (τον «Ινδουισμό»: την υπεροχή της ιθαγενούς θρησκείας, ιδίως του Ινδουισμού, έναντι όλων των άλλων, με επακόλουθο τον διωγμό και των Χριστιανών ) και για τον τζιχάντ , τον Σίβα εναντίον του Αλλάχ.
Μπορούμε να σκεφτούμε ότι οι Σαουδάραβες και οι Ιρανοί στην πραγματικότητα μάχονται για την ηγεμονία επί του μουσουλμανικού κόσμου, η οποία ενσαρκώνεται στην επιτήρηση της Μέκκας, όπου κάθε μουσουλμάνος πιστός στον πλανήτη πρέπει να πάει για να πραγματοποιήσει το χατζί , το προσκύνημα που είναι ένας από τους πέντε πυλώνες του Ισλάμ.
Μπορούμε να φανταστούμε την Κίνα να εξετάζει την πιθανότητα σύγκρουσης εντός της σφαίρας της σύμφωνα με το Τάο Τε Τσινγκ του Λαοτζί , με την πρωτοκαθεδρία της έννοιας της ενότητας ( Γι ) να εκφράζεται ως «κάτω από τον ουρανό» ( Τιαν Σια ). Διαιρέσεις, πόλεμοι και χάος «κάτω από τον ουρανό» προκύπτουν όταν οι άνθρωποι ξεχνούν αυτήν την αρχική ενότητα για να επιδιώξουν τεχνητούς νόμους, φιλοδοξίες, άκαμπτη ηθική και προσωπικές επιθυμίες, μακριά από το ηθικό σχέδιο. Η Κίνα, ακόμη και η σύγχρονη Κίνα, θέλει να επικεντρωθεί σε μια «αρμονική κοινωνία» (χέξιε σεχούι), η οποία ήταν κυριολεκτικά το σύνθημα της προεδρίας του Χου Τζιντάο από το 2003 έως το 2013. Η εξαγωγή αρμονίας, ή η αποτροπή της δυσαρμονίας του εσωτερικού, είναι πραγματικοί μεταφυσικοί στόχοι της κινεζικής πολιτικής.
Μπορούμε να σκεφτούμε ότι το Ισραήλ, με την υπερσιωνιστική του κυβέρνηση (με την ελαφρά θρησκευτική ή κοσμική απόχρωση που μπορεί να έχει), κάνει όλα αυτά για να επιτύχει , σύμφωνα με την ιδρυτική του προφητεία , την άφιξη του Μεσσία του - ο οποίος, πρέπει να ειπωθεί en passant , αντιπροσωπεύει τον αντίχριστο για τη χριστιανική παράδοση .
Μπορούμε να σκεφτούμε ότι η «κοσμική» Ευρώπη των Βρυξελλών , δηλαδή ο Τεκτονισμός σύμφωνα με το πρόγραμμα που εφαρμόστηκε τους τελευταίους αιώνες (με όλα τα '48, τα Risorgimentos, τους πολέμους κάθε είδους) , βρίσκεται τώρα σε στάση επίθεσης εναντίον της Ρωσίας, η οποία έχει επιστρέψει στο να είναι χριστιανική δύναμη. Δεν θα ήταν ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος που ξεκίνησαν οι Τέκτονες για να καταστρέψουν τον Χριστιανισμό και τις χώρες που υπάγονταν σε αυτόν: δεν είναι δύσκολο να ερμηνεύσουμε τον Μεγάλο Πόλεμο, που ξέσπασε λίγο μετά τον θάνατο του Πάπα Πίου Ι΄ - του ανθρώπου που είχε καταλάβει όλο το παιχνίδι , του οποίου η εκλογή εμπόδισε, σύμφωνα με τις ιστορίες , την άνοδο στο θρόνο ενός Τέκτονα Πάπα - ως έναν τρόπο που χρησίμευσε για την εκκαθάριση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δηλαδή της Αυστρίας, του τελευταίου χριστιανικού προμαχώνα σε μια Ευρώπη όπου ο Καθολικισμός είχε εξαλειφθεί από όλα τα κράτη (από την Ιταλία της Σαβοΐας μέχρι τη Ρεπουμπλικανική Γαλλία, για να μην αναφέρουμε την Αγγλία).
Ναι, λοιπόν, ο αγώνας που μας περιμένει είναι, πάνω απ' όλα, ένας πνευματικός αγώνας. Πρέπει να προετοιμαστούμε γι' αυτό, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την υλική τροφή που χρειάζονται οι ψυχές μας. Το χάος που θα μπορούσε να προκύψει, αν υποθέσουμε ότι θα επιβιώσουμε, θα μπορούσε να είναι τρομακτικό. Η κατάρρευση κρατών, στην εξουσία των οποίων οι Ευρωπαίοι δεν έχουν πλέον καμία εμπιστοσύνη εκτός αν τους παρέχεται κάτι (το είδαμε αυτό με την COVID και την αναγκαστική «διακοπή» του περιορισμού συν την «αποζημίωση» ), θα μπορούσε να δημιουργήσει μια περίοδο απόλυτης βαρβαρότητας για τους επιζώντες, ίσως τροφοδοτούμενη από τα εκατομμύρια μεταναστών που εισάγονται στις πόλεις μας εις βάρος μας.
Μπορούμε να σας προσφέρουμε μερικές συμβουλές: μείνετε με την οικογένειά σας. Ετοιμαστείτε να την υπερασπιστείτε, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που προσφέρει ο νόμος (ο οποίος, άλλωστε, έχει σχεδιαστεί για καιρό ειρήνης). Εφοδιαστείτε με κάποιες προμήθειες. Η κατοχή μιας πηγής ενέργειας που δεν εξαρτάται από το δίκτυο και μιας μπαταρίας για την αποθήκευσή της θα μπορούσε να βοηθήσει. Ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, υποθέτοντας ότι τα κυκλώματά του δεν έχουν καεί από μια επίθεση ηλεκτρομαγνητικής παροχέτευσης ή δεν έχουν επαναπρογραμματιστεί από έναν χάκερ , θα μπορούσε να έχει νόημα. Χαρτογραφήστε τις πηγές νερού σας: ρυάκια, υδροφορείς. Ορισμένα οικόπεδα στα περίχωρα έχουν πηγάδια, τόσο αρχαία όσο και σύγχρονα. Εντοπίστε τα δάση με τους μεγαλύτερους πληθυσμούς ζώων, όπως ελάφια και αγριογούρουνα. Η εκμάθηση τοξοβολίας για κυνηγετικούς σκοπούς θα μπορούσε να γίνει απαραίτητη.
Αλλά πάνω απ' όλα, αγωνίσου εν πνεύματι: προσευχήσου. Νηστεύσε: μάθε να στερείς τον εαυτό σου, πρόσφερε την πείνα και τον πόνο σου στον Θεό, στην υψηλότερη διαύγεια που χρειαζόμαστε για να προστατεύσουμε τους αγαπημένους μας.
Να είσαι προετοιμασμένος . Προετοιμάσου για ό,τι ακολουθεί —ακόμα και για ό,τι έρχεται μετά από εσένα. Σκέψου όχι μόνο τον θάνατο, αλλά έναν καλό θάνατο .
Κατανοήστε τις διαστάσεις του σχεδίου και, όσο ανεξήγητη κι αν είναι, την ομορφιά του: εσείς, η ψυχή σας, είστε οι πρωταγωνιστές του. Είστε στο επίκεντρο όλων αυτών, δημιουργηθήκατε γι' αυτό, είτε σας αρέσει είτε όχι. Ήσασταν, είστε και θα είστε: η ύπαρξή σας είναι αιώνια, είναι ανεξίτηλη.
Η ζωή σου είναι πολύτιμη για να σε πιάσουν απροετοίμαστο.
Ρομπέρτο Νταλ Μπόσκο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου