Το τέλος του ανώνυμου διαδικτύου.

Το Κογκρέσο προωθεί για άλλη μια φορά νομοθεσία υπό το λάβαρο της προστασίας των παιδιών στο διαδίκτυο και κάθε φορά που η κυβέρνηση αρχίζει να διαμορφώνει πολιτική με ηθική γλώσσα, αυτό συνήθως σημαίνει ότι κάτι πολύ πιο παρεμβατικό κατασκευάζεται κάτω από την επιφάνεια. Η τελευταία πίεση  για τον  Νόμο για την Ασφάλεια των Παιδιών στο Διαδίκτυο  επικεντρώνεται σε υποχρεωτικά συστήματα επαλήθευσης ηλικίας που θα απαιτούν από τις διαδικτυακές πλατφόρμες να επαληθεύουν την ηλικία των χρηστών  πριν επιτρέψουν την πρόσβαση στο περιεχόμενο.

Εάν οι εταιρείες υποχρεούνται να επιβεβαιώσουν την ηλικία ενός χρήστη, πρέπει να συλλέξουν στοιχεία ταυτοποίησης. Αυτό σημαίνει την ανάρτηση κυβερνητικών ταυτοτήτων, σαρώσεων προσώπου, βιομετρικής επαλήθευσης ή κάποιας μορφής διαπιστευτηρίων ταυτότητας απλώς για την πρόσβαση σε ιστότοπους ή πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Το ανοιχτό διαδίκτυο που κάποτε επέτρεπε στα άτομα να επικοινωνούν ανώνυμα έχει ξαφνικά γίνει σημείο ελέγχου ταυτοποίησης,αναφέρει το armstrongeconomics.com

Οι οργανισμοί προστασίας προσωπικών δεδομένων και οι υποστηρικτές των ψηφιακών δικαιωμάτων έχουν ήδη προειδοποιήσει ότι αυτές οι απαιτήσεις πιέζουν τους ιστότοπους να συλλέγουν τεράστιες ποσότητες ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών μόνο και μόνο για να επιτρέψουν την απλή ομιλία στο διαδίκτυο. Μόλις δημιουργηθούν αυτές οι βάσεις δεδομένων, γίνονται ακαταμάχητοι στόχοι για χάκερ, κυβερνήσεις και εταιρική συλλογή δεδομένων. Οι ίδιοι οργανισμοί που υφίστανται συστηματικά μαζικές παραβιάσεις δεδομένων θέλουν τώρα οι πολίτες να ανεβάζουν ακόμη πιο ευαίσθητα στοιχεία ταυτοποίησης απλώς για να διαβάζουν πληροφορίες ή να συμμετέχουν σε συζητήσεις.

Ακόμη και οι ίδιες οι ρυθμιστικές αρχές αναγνωρίζουν σιωπηλά την αντίφαση. Οι αξιωματούχοι έχουν παραδεχτεί ότι αυτά τα συστήματα επαλήθευσης απαιτούν τη συλλογή προσωπικών δεδομένων με τρόπους που θα μπορούσαν να έρχονται σε σύγκρουση με τις υπάρχουσες προστασίες απορρήτου των παιδιών. Ωστόσο, η νομοθεσία συνεχίζει να προχωρά επειδή τα πολιτικά κίνητρα είναι προφανή. Κανένας πολιτικός δεν θέλει να θεωρηθεί ότι αντιτίθεται σε ένα νομοσχέδιο που διαφημίζεται ως προστασία των παιδιών.

Έτσι ακριβώς έχει αναπτυχθεί ιστορικά η υποδομή επιτήρησης. Δεν ξεκινά ποτέ με κυβερνήσεις που ανακοινώνουν ότι θέλουν να παρακολουθούν τους πολίτες. Αντίθετα, ξεκινά με πολιτικές που έχουν σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων. Μόλις δημιουργηθούν τα συστήματα ταυτοποίησης, η υποδομή παραμένει μόνιμη. Αυτό που ξεκινά ως επαλήθευση ηλικίας αναπόφευκτα μετατρέπεται σε επαλήθευση ταυτότητας για ευρύτερους σκοπούς.

Οι επιπτώσεις στον λόγο είναι τεράστιες. Η ανώνυμη επικοινωνία αποτελεί μέρος της πολιτικής κουλτούρας εδώ και αιώνες. Τα ίδια τα Federalist Papers γράφτηκαν με ψευδώνυμα. Το διαδίκτυο επέκτεινε αυτή την παράδοση παγκοσμίως, επιτρέποντας στα άτομα να ανταλλάσσουν ιδέες χωρίς φόβο αντιποίνων από κυβερνήσεις, εργοδότες ή πολιτικά κινήματα. Οι εντολές επαλήθευσης ηλικίας αλλάζουν ριζικά αυτή τη δομή, απαιτώντας από τους χρήστες να συνδέουν τα διαπιστευτήρια ταυτότητας με τη διαδικτυακή συμμετοχή.

Οι κυβερνήσεις έχουν επανειλημμένα αποδείξει ότι δεν μπορούν να ασφαλίσουν μεγάλες βάσεις δεδομένων. Μαζικές παραβιάσεις δεδομένων συμβαίνουν κάθε χρόνο τόσο σε δημόσιους φορείς όσο και σε ιδιωτικές εταιρείες. Η επέκταση των απαιτήσεων επαλήθευσης ταυτότητας αυξάνει μόνο την ποσότητα ευαίσθητων πληροφοριών που κυκλοφορούν σε ήδη ευάλωτα συστήματα.

Μόλις οι πλατφόρμες υποχρεωθούν να επαληθεύσουν την ταυτότητα ή την ηλικία, το πλαίσιο αυτό μπορεί εύκολα να επεκταθεί για να ρυθμίσει την ομιλία, το πολιτικό περιεχόμενο, την οικονομική δραστηριότητα ή την πρόσβαση σε πληροφορίες. Η υποδομή γίνεται μόνιμη ακόμη και αν η αρχική αιτιολόγηση εξαφανιστεί. Το διαδίκτυο ξεκίνησε ως ένα ανοιχτό δίκτυο επικοινωνιών όπου τα άτομα μπορούσαν να ανταλλάσσουν πληροφορίες ελεύθερα πέρα ​​από τα σύνορα. Η απαίτηση ταυτοποίησης για την πρόσβαση σε πληροφορίες μετατρέπει αυτό το περιβάλλον σε έναν ελεγχόμενο χώρο όπου η συμμετοχή εξαρτάται από την προσκόμιση διαπιστευτηρίων.

Είναι συνήθης πολιτική τακτική να φέρνετε παιδιά στην ομάδα όταν θέλετε να προωθήσετε μια ατζέντα. Ο Ομπάμα έφερε παιδιά για να κρύψει μια μυστική προσπάθεια, όπως έκανε και ο Χίτλερ. Επαινέστε τα παιδιά και κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει.

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν πραγματικά κακοποιήσει τη νεότερη γενιά που νομίζει ότι δεν έχει μέλλον λόγω της κλιματικής αλλαγής. Για να πουλήσουν οποιαδήποτε ατζέντα, χρησιμοποιούν τα παιδιά.