Το περιοδικό The Economist, που είναι γνωστό ότι προβλέπει διακριτικά μελλοντικά γεγονότα με τα καλλιτεχνικά του εξώφυλλα, δεν αποτελεί εξαίρεση - πόλεμος (πολύς), κρίση ομολόγων, κατακερματισμένες ΗΠΑ, εκκαθάριση μέσω της τεχνητής νοημοσύνης και θεατρικά έργα.
Στις 13 Νοεμβρίου, το βρετανικό περιοδικό The Economist, του οποίου μερικοί από τους μετόχους και τους προηγούμενους ιδιοκτήτες περιλαμβάνουν την αμφιλεγόμενη οικογένεια Ρότσιλντ, δημοσίευσε την ετήσια έκθεσή του με τίτλο «Ο Κόσμος Μπροστά» για το 2026, παρέχοντας ορισμένες γενικές προβλέψεις για το επόμενο έτος,αναφέρει το thewinepress.substack.com
Το περιοδικό The Economist, το οποίο υπάρχει εδώ και περίπου 180 χρόνια, έχει αποκτήσει φήμη για την έκδοση εξωφύλλων που συχνά υπονοούν διακριτικά και φαίνεται να προβλέπουν μελλοντικά γεγονότα που βρίσκονται σε εξέλιξη, και το τελευταίο εξώφυλλο δεν φαίνεται να αποτελεί εξαίρεση.
Το περιοδικό Economist έγραψε σε ένα σύντομο άρθρο που περιγράφει το τελευταίο του άρθρο:
ΚΑΘΕ ΝΟΕΜΒΡΙΟ δημοσιεύουμε τον ετήσιο οδηγό πρόβλεψης για το επόμενο έτος, The World Ahead. Στην φετινή έκδοση, οι ανταποκριτές μας και οι προσκεκλημένοι ειδικοί εξετάζουν τις αβέβαιες παγκόσμιες προοπτικές στη γεωπολιτική , την οικονομία , την τεχνολογία και τον πολιτισμό , αναλύουν πώς η αναδιαμόρφωση των παγκόσμιων κανόνων από τον Ντόναλντ Τραμπ συνεπάγεται προβλήματα για την Ευρώπη και ευκαιρίες για την Κίνα και προσβλέπουν σε διαστημικές αποστολές , βιντεοπαιχνίδια και βελτιωμένα φάρμακα απώλειας βάρους .
Πιο συγκεκριμένα, ο Τομ Στάντατζ, συντάκτης της σειράς The World Ahead, τόνισε δέκα πράγματα που αυτός και οι άλλοι συνεργάτες προβλέπουν για το επόμενο έτος, ενώ παράλληλα παρείχε μια γενική εισαγωγή στις προβλέψεις του περιοδικού σε δελτίο τύπου που δημοσιεύτηκε αρκετές ημέρες πριν από την έκδοση του τελευταίου τεύχους.
«Το 2026 θα είναι μια χρονιά αβεβαιότητας, καθώς η αναδιαμόρφωση από τον Ντόναλντ Τραμπ των μακροχρόνιων κανόνων στη γεωπολιτική, τη διπλωματία και το εμπόριο συνεχίζει να προκαλεί παγκόσμιες επιπτώσεις - και κρατά τον πρόεδρο στο παγκόσμιο προσκήνιο. Αλλά υπόσχεται επίσης να είναι μια χρονιά που θα μας δείξει προς τα πού οδεύει ο κόσμος. Θα προκαλέσει ο εμπορικός πόλεμος οικονομική επιβράδυνση; Θα προκαλέσει η τεχνητή νοημοσύνη άνθηση, ύφεση ή αρνητική αντίδραση; Θα φέρει η αντισυμβατική προσέγγιση του κ. Τραμπ στη διπλωματία διαρκή αλλαγή στη Μέση Ανατολή; Θα τερματίσουν οι αγορές ομολόγων τις πλούσιες χώρες που ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα καθορίσουν πώς θα εξελιχθούν οι παγκόσμιες υποθέσεις τα επόμενα χρόνια.»
«Το World Ahead 2026 παρέχει την ανάλυσή μας για αυτές και άλλες τάσεις, καθώς και για τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που παρουσιάζουν σε χώρες, εταιρείες και πολίτες το επόμενο έτος.»
«Αυτός είναι ο κόσμος του Ντόναλντ Τραμπ—όλοι απλώς ζούμε σε αυτόν. Ο επικεφαλής της ανατροπής ήταν ο μεγαλύτερος παράγοντας που διαμόρφωσε τις παγκόσμιες υποθέσεις το 2025, και αυτό θα ισχύει για όσο διάστημα παραμένει στον Λευκό Οίκο. Η προσέγγισή του που διασπά τους κανόνες έχει προκαλέσει αναταραχή σε ορισμένους τομείς (όπως στο εμπόριο), αλλά έχει επίσης επιφέρει διπλωματικά αποτελέσματα (όπως στη Γάζα) και έχει επιβάλει απαραίτητες αλλαγές (όπως με τις ευρωπαϊκές αμυντικές δαπάνες). Καθώς το Trumpnado συνεχίζεται το 2026, ακολουθούν δέκα τάσεις και θέματα που πρέπει να παρακολουθήσετε την επόμενη χρονιά.»
Αυτά τα δέκα πράγματα περιλαμβάνουν (κάντε κλικ στους συνδέσμους για να διαβάσετε τα μεμονωμένα άρθρα για περισσότερες λεπτομέρειες) :
1. 250ή επέτειος της Αμερικής. Να περιμένετε να ακούσετε εντελώς διαφορετικές αφηγήσεις για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Αμερικής, καθώς Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί περιγράφουν την ίδια χώρα με αγεφύρωτα διαφορετικούς όρους για να σηματοδοτήσουν την 250ή επέτειο από την ίδρυσή της.
2. Γεωπολιτική μετατόπιση. Οι αναλυτές εξωτερικής πολιτικής είναι διχασμένοι: μήπως ο κόσμος βρίσκεται σε έναν νέο ψυχρό πόλεμο, μεταξύ μπλοκ με επικεφαλής την Αμερική και την Κίνα, ή μήπως μια συμφωνία Τραμπ θα χωρίσει τον πλανήτη σε αμερικανικές, ρωσικές και κινεζικές «σφαίρες επιρροής», στις οποίες η καθεμία μπορεί να κάνει ό,τι θέλει; Μην βασίζεστε σε καμία από τις δύο.
3. Πόλεμος ή ειρήνη; Ναι. Με λίγη τύχη, η εύθραυστη ειρήνη στη Γάζα θα διατηρηθεί. Αλλά οι συγκρούσεις θα συνεχιστούν στην Ουκρανία, το Σουδάν και τη Μιανμάρ. Η Ρωσία και η Κίνα θα δοκιμάσουν τη δέσμευση της Αμερικής προς τους συμμάχους της με προκλήσεις «γκρίζων ζωνών» στη βόρεια Ευρώπη και τη Νότια Σινική Θάλασσα. Καθώς η γραμμή μεταξύ πολέμου και ειρήνης γίνεται όλο και πιο θολή, οι εντάσεις θα αυξηθούν στην Αρκτική, στην τροχιά, στον πυθμένα της θάλασσας και στον κυβερνοχώρο.
4. Προβλήματα για την Ευρώπη. Όλα αυτά θέτουν μια ιδιαίτερη δοκιμασία για την Ευρώπη. Πρέπει να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες, να κρατήσει την Αμερική στο πλευρό της, να ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη και να αντιμετωπίσει τα τεράστια ελλείμματα, παρόλο που η λιτότητα κινδυνεύει να ενισχύσει την υποστήριξη ακροδεξιών κομμάτων. Θέλει επίσης να παραμείνει κορυφαίος υποστηρικτής του ελεύθερου εμπορίου και της πράσινης ανάπτυξης. Δεν μπορεί να τα κάνει όλα αυτά ταυτόχρονα.
5. Η ευκαιρία της Κίνας. Η Κίνα έχει τα δικά της προβλήματα, με αποπληθωρισμό, επιβράδυνση της ανάπτυξης και βιομηχανικό υπερπλεόνασμα, αλλά η πολιτική «Πρώτα η Αμερική» του κ. Τραμπ ανοίγει νέες ευκαιρίες για την Κίνα να ενισχύσει την παγκόσμια επιρροή της.
6. Οικονομικές ανησυχίες. Μέχρι στιγμής, η οικονομία της Αμερικής αποδεικνύεται πιο ανθεκτική από ό,τι πολλοί ανέμεναν στους δασμούς του κ. Τραμπ, αλλά αυτοί θα περιορίσουν την παγκόσμια ανάπτυξη. Και με τις πλούσιες χώρες να ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους, ο κίνδυνος μιας κρίσης στην αγορά ομολόγων αυξάνεται.
7. Ανησυχίες για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Οι αχαλίνωτες δαπάνες για υποδομές τεχνητής νοημοσύνης μπορεί επίσης να κρύβουν οικονομική αδυναμία στην Αμερική. Θα σκάσει η φούσκα;
8. Μια μικτή κλιματική εικόνα. Ο περιορισμός της αύξησης της θερμοκρασίας στους 1,5°C είναι εκτός συζήτησης και ο κ. Τραμπ απεχθάνεται τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ωστόσο, οι παγκόσμιες εκπομπές έχουν πιθανότατα φτάσει στο αποκορύφωμά τους, η καθαρή τεχνολογία γνωρίζει άνθηση σε ολόκληρο τον παγκόσμιο νότο και οι εταιρείες θα επιτύχουν ή θα ξεπεράσουν τους κλιματικούς τους στόχους - αλλά θα το αποσιωπήσουν για να αποφύγουν την οργή του κ. Τραμπ. Αξίζει να παρακολουθήσουμε την γεωθερμική ενέργεια.
9. Αθλητικές αξίες. Συνήθως, ο αθλητισμός μπορεί να αποτελέσει ένα διάλειμμα από την πολιτική — αλλά ίσως όχι το 2026. Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου διοργανώνεται από κοινού από την Αμερική, τον Καναδά και το Μεξικό, οι σχέσεις των οποίων είναι τεταμένες. Οι οπαδοί μπορεί να μείνουν μακριά. Οι Ενισχυμένοι Αγώνες, στο Λας Βέγκας, μπορεί να είναι ακόμη πιο αμφιλεγόμενοι: οι αθλητές μπορούν να χρησιμοποιούν φάρμακα που βελτιώνουν την απόδοση. Είναι απάτη — ή απλώς κάτι διαφορετικό;
10. Οζεμπίκ, αλλά καλύτερο. Καλύτερα, φθηνότερα φάρμακα για την απώλεια βάρους GLP-1 έρχονται, και σε μορφή χαπιού επίσης. Αυτό θα διευρύνει την πρόσβαση. Αλλά μήπως η λήψη τους είναι και απάτη;
Είναι ενδιαφέρον ότι την περασμένη εβδομάδα, περίπου την ίδια εποχή που το The Economist κυκλοφόρησε το τελευταίο του περιοδικό, ο Ashok Elluswamy, αντιπρόεδρος της Tesla για το λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης, προειδοποίησε ότι το 2026 θα είναι, για να μην πω περισσότερα, ένας δύσκολος δρόμος. Μιλώντας σε εργαζόμενους της Tesla, ο αντιπρόεδρος είπε «το 2026 θα είναι η πιο δύσκολη χρονιά της ζωής σας», με ένα άτομο στη συνάντηση να λέει ότι τα σχόλιά του είχαν σκοπό να είναι μια «κραυγή συσπείρωσης», όπως δήλωσε στο Business Insider.
ΣΧΟΛΙΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Economist δεν χρειάζεται να μας πει αυτό που ήδη γνωρίζουμε ότι έρχεται, διότι είναι γραμμένο:
Λουκάς 21:9 Όταν όμως ακούσετε για πολέμους και ταραχές, μη τρομοκρατηθείτε· επειδή, αυτά πρέπει πρώτα να γίνουν· αλλά δεν είναι γρήγορα το τέλος. [10] Τότε τους είπε: Έθνος θα σηκωθεί εναντίον έθνους και βασιλεία εναντίον βασιλείας· [11] και μεγάλοι σεισμοί θα γίνουν κατά τόπους, και λιμοί και επιδημίες· και θα γίνουν φοβερά φαινόμενα και μεγάλα σημεία από τον ουρανό.
Β΄ Τιμόθεον 3:1 Να ξέρεις και τούτο ότι στις έσχατες ημέρες θα έρθουν καιροί δύσκολοι. […] [13] Αλλά οι πονηροί άνθρωποι και οι πλάνοι θα προοδεύουν όλο και χειρότερα, απατούν και πλανώνται.
Γνωρίζαμε ήδη ότι τα πράγματα θα συνέχιζαν να καταρρέουν και να κυλούν προς την πλευρά του φαραγγιού. Έχουμε περάσει προ πολλού το σημείο χωρίς επιστροφή από το 2020. Όλα όσα βλέπουμε και βιώνουμε είναι μια τυπικότητα.
Έχοντας πει αυτό, έχοντας διαβάσει καθεμία από τις δέκα περιλήψεις που παρείχε το The Economist, υπάρχουν μερικά βασικά συμπεράσματα. Λάβετε υπόψη ότι το The Economist εδρεύει κυρίως στο Λονδίνο και έχει μια παραληρηματική, προοδευτική και νεοφιλελεύθερη, δυτική νοοτροπία εξαίρεσης. Οι συγγραφείς συνεχίζουν να προπαγανδίζουν ότι η Ουκρανία είναι ανθεκτική απέναντι στον «κακό» Πούτιν, και ότι η Ρωσία καταρρέει, και όλα αυτά τα χάλια. Και ενώ είναι αλήθεια ότι η ρωσική οικονομία επιβραδύνεται, η Ρωσία έχει χάσει εκατοντάδες χιλιάδες ζωές, και ο Πούτιν και το πλήρωμά του είναι εξίσου μεγάλο μέρος αυτής της Μεγάλης Επαναφοράς όπως όλοι, η Ουκρανία έχει μαζικούς τάφους παντού, λιποταξίες, και φαίνονται να απαγάγουν ηλικιωμένους και άνδρες με αναπηρία από τους δρόμους για να τους στείλουν στην πρώτη γραμμή. Η Ουκρανία δεν «κερδίζει» τίποτα. Λάβετε λοιπόν αυτό υπόψη όταν αναλύετε το The Economist.
Με αυτά τα δεδομένα, όπως επισημαίνουν οι συγγραφείς και όπως δείχνει ξεκάθαρα το εξώφυλλο, μπορούμε να περιμένουμε πόλεμο, πόλεμο και πολύ περισσότερο πόλεμο, τόσο εξωτερικό όσο και εγχώριο, και περισσότερους οικονομικούς εμπορικούς πολέμους και εμπορικές καταρρεύσεις. Αυτή είναι μια δύσκολη περίοδος, πάρτε την στην τράπεζα, στοιχηματίστε σε αυτήν.
Οι συγγραφείς λένε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα συνεχίσει να συνεχίζεται και η Ευρώπη αντιμετωπίζει «το φάσμα της άμεσης σύγκρουσης με τη Ρωσία».
Πράγματι, συμφωνώ κι εγώ ότι αυτός ο «πόλεμος» θα συνεχιστεί μέχρι να σταματήσει. Δεν έχει κανένα νόημα αυτό που συμβαίνει εκεί πέρα. Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης που γνωρίζουμε ψεύδονται, και οι «ειδικοί» των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης - δηλαδή οι Scott Ritter, Col. Douglas MacGregor, Redacted, Larry Johnson, Jeffrey Sachs, Andrew Napolitano, κ.λπ. - έχουν επανειλημμένα πει την αφήγηση «Η Ουκρανία θα καταρρεύσει σε μια εβδομάδα, η Ρωσία είναι ισχυρή» που πλησιάζει τώρα τα τέσσερα χρόνια (ειδικά τα τρία πρώτα στη λίστα μου), οπότε όλο αυτό είναι μια απάτη.
Έχω διατυπώσει προηγουμένως ότι αυτός ο πόλεμος θα συνεχιστεί μέχρι να σταματήσει. Είπα ότι ο Τραμπ δεν επρόκειτο ποτέ να τον σταματήσει ή να αποσυρθεί, και δεν το έχει κάνει. Και ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς το επιβεβαίωσε αυτό, καθώς η BlackRock ήδη υπογράφει συμβόλαια για τη χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης.
Κατά τη γνώμη μου, αυτός ο πόλεμος με τους συνεχώς μεταβαλλόμενους στόχους και από τις δύο πλευρές έχει ως στόχο (χωρίς λογοπαίγνιο) να «σκοτώσει τον χρόνο» για να επιτρέψει την αναδιαμόρφωση της νέας παγκόσμιας πολυπολικής τάξης πραγμάτων, να επιτρέψει τη δημιουργία περισσότερου εύκολου χρήματος, ενώ παράλληλα θα διοχετεύεται χρήμα στο κορυφαίο 1% και 2%, ενώ παράλληλα θα δημιουργείται η νέα οικονομία με σύμβολα και η οικονομία του IoT/IoB της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αυτή είναι η άποψή μου ούτως ή άλλως.
Κάτι παρόμοιο μπορεί να ειπωθεί για το Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή, καθώς το Ισραήλ επιδιώκει να επεκτείνει τα σύνορά του και οι παγκοσμιοποιητές επιδιώκουν να μετατρέψουν τη Γάζα και άλλες χώρες σε αυτόν τον νέο τεχνοκρατικό παράδεισο που χτίστηκε πάνω στις στάχτες της καταστροφής.
Κοιτάζοντας το εξώφυλλο, βλέπουμε τον Τραμπ στο κέντρο, φυσικά, μαζί με τον Σι Τζινπίνγκ της Κίνας, τον Βλαντιμίρ Πούτιν της Ρωσίας, τον Μπίμπι Νετανιάχου του Ισραήλ, τον Ναρέντρα Μόντι της Ινδίας, τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι της Ουκρανίας και (νομίζω) την Τζόρτζια Μελόνι της Ιταλίας. Θα παίξουν σημαντικό ρόλο του χρόνου, όπως αναμένεται.
Να περιμένετε ότι οι χώρες BRICS θα αναπτυχθούν και θα ακμάσουν περισσότερο.
Όσο για τα ναρκωτικά, ετοιμαστείτε για τα ναρκωτικά να ανεβαίνουν στα ύψη υπό τον Τραμπ και τον Ρεπουμπλικάνο Πολωνό με το κίνημα «Κάντε την Αμερική Υγιή Ξανά», το οποίο έχουμε δει ότι είναι απλώς μια δικαιολογία για να προωθήσουμε περισσότερα φάρμακα και εμβόλια, μαζί με φορητές συσκευές και άλλες τεχνολογίες. Είπαμε ότι φέτος αυτό θα συμβεί, και έχει αποδειχθεί πολύ αληθές. Ειδικά με την κυβέρνηση Τραμπ να υπογράφει συμφωνίες για τη μείωση του κόστους αυτών των φαρμάκων GLP-1 για τους Αμερικανούς. Οι συγγραφείς σημείωσαν: «Με ένα καθημερινό χάπι αντί για ένα εβδομαδιαίο ένεση, οι ασθενείς μπορεί να είναι πιο πιθανό να ξεχάσουν τις δόσεις ή να επιλέξουν να παραλείψουν ένα περιστασιακό χάπι για να αποφύγουν ανεπιθύμητες παρενέργειες».
Η ρητορική για το κλίμα ήταν ανέκαθεν μια ανοησία, ένας ψευδής συναγερμός για δεκαετίες, και η φάρσα καταρρίπτεται. Η COP30 ήρθε και πέρασε χωρίς σχεδόν καμία αναφορά. Άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να παίζουν με το παιχνίδι, αλλά το επίχρισμα χάνεται τώρα που τα κέντρα δεδομένων απαιτούν τεράστιες ποσότητες φυσικών πόρων και «βρώμικη ενέργεια» για να διατηρούνται σε λειτουργία, και οι πληθυσμοί στη Δύση γίνονται όλο και πιο εξοικειωμένοι με πράγματα όπως η σπορά νεφών και τα τρόφιμα frankenfoods, για παράδειγμα.
Ωστόσο, το περιοδικό The Economist δίνει έμφαση στη γεωθερμία ως την τελευταία απάτη. Έγραψε: «Εδώ είναι που η Fervo Energy, μια startup που υποστηρίζεται από τον Bill Gates, την Google και άλλους ισχυρούς επενδυτές, δείχνει ότι τεχνικές που δανείζονται από την πετρελαϊκή βιομηχανία θα μπορούσαν να μετατρέψουν την ετοιμοθάνατη γεωθερμική βιομηχανία σε μια πηγή ενέργειας μεγαλύτερη από την πυρηνική ενέργεια». Ο Elon Musk αποκάλυψε πρόσφατα ιδέες για τη χρήση δορυφόρων για το μπλοκάρισμα και την εξαγωγή ηλιακών ακτίνων για ενέργεια, ενώ παράλληλα καταπολεμά την κλιματική αλλαγή.
Το σημαντικότερο πράγμα που μου έκανε εντύπωση, και το The Economist το τόνιζε επανειλημμένα στους τίτλους και στην έκθεσή του, ήταν ο φόβος μιας καταστροφής ομολόγων - «Με τις πλούσιες χώρες να ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους, ο κίνδυνος μιας κρίσης στην αγορά ομολόγων αυξάνεται», είπαν.
Σε ένα ειδικό άρθρο με τίτλο «Αναμένεται μέτρια ανάπτυξη και, στην Αμερική, υπερβολικά υψηλός πληθωρισμός το επόμενο έτος: Περισσότερα χτυπήματα θα πλήξουν την παγκόσμια οικονομία», οι συγγραφείς έγραψαν: «Οι απειλές για την ανάπτυξη είναι σχεδόν πάρα πολλές για να τις μετρήσουμε. Το μάθημα των τελευταίων ετών είναι ότι είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν κραχ από ό,τι μπορεί να φοβούνται κάποιοι. Ωστόσο, θα μπορούσαν ακόμα να ρίξουν πολύ περισσότερη άμμο στα γρανάζια της παγκόσμιας οικονομίας».
Δεν έχω μιλήσει γι' αυτό σε βάθος πρόσφατα (και υποθέτω ότι πρέπει να αρχίσω να μιλάω ξανά γι' αυτό), αλλά η αγορά ομολόγων/χρέους/πίστωσης είναι μια ωρολογιακή βόμβα που, όταν καταρρεύσει (σε μια στιγμή που θα επιλέξουν οι χειριστές), ολόκληρο το πράγμα, η χώρα, η οικονομία, θα καταρρεύσει. Όλες οι φούσκες θα σκάσουν, θα υπάρξει πάγωμα της πίστωσης και οι συναλλαγές απλώς θα σταματήσουν, και έτσι θα οδηγήσουν σε μια πλήρη πληθυσμιακή ύφεση. Το έχουμε ξαναδεί στην ιστορία, όταν οι οικονομίες κλειδώνουν εντελώς και καταρρέουν, και τα ποσοστά θνησιμότητας μειώνονται σημαντικά, και ακολουθεί μια σαρωτική κρίση.
Το γεγονός ότι το The Economist φροντίζει να το επισημαίνει αυτό επανειλημμένα στην έκθεση και το δελτίο τύπου του δεν πρέπει να αγνοηθεί. Η ελίτ, ο σύλλογος, το καταλαβαίνει αυτό: οι μάζες όχι. Αυτή τη στιγμή η απόδοση του 10ετούς ομολόγου είναι σταθερή, αλλά όταν αρχίσουμε να έχουμε γρήγορες, ανεξέλεγκτες αιχμές και ένα sell-off, τότε ξέρουμε ότι το παιχνίδι τελείωσε, και εννοώ τελείωσε· και ας ξεκινήσει το Mad Max.
Θα είναι η χρονιά που τα πράγματα θα ανατραπούν επιτέλους; Υποθέτω ότι θα το μάθουμε. Προσωπικά πιστεύω ότι θα χρειαστεί να συμβεί περισσότερη ζημιά, περισσότερος πόνος, περισσότερη δουλεία λόγω χρέους, πριν συμβεί αυτό, αλλά ο χρόνος θα δείξει.
Και τέλος, έχουμε τα 250α γενέθλια των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά ποιος γιορτάζει; Όλοι το ξέρουμε, όλοι το νιώθουμε, η αμερικανική αυτοκρατορία έχει τελειώσει. Ο Economist το είπε ευθέως:
Ο Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να μην είναι ο πιο λογοτεχνικός άνθρωπος, αλλά βρήκε την τέλεια μεταφορά όταν διακήρυξε ότι θα γιόρταζε τα 250ά γενέθλια της Αμερικής διοργανώνοντας μια συμπλοκή στο γκαζόν του Λευκού Οίκου. Η επόμενη χρονιά θα περιλαμβάνει πολλές παρελάσεις, πυροτεχνήματα και αναμνηστικά νομίσματα. Ωστόσο, το οκτάγωνο κλουβί που θα ανεγερθεί στο νότιο γκαζόν πριν από την 4η Ιουλίου, και οι αθλητές του Ultimate Fighting Championship (UFC) που θα αγωνιστούν μέσα σε αυτό, θα αντιπροσωπεύουν καλύτερα την κατάσταση της αμερικανικής κοινωνίας, τουλάχιστον όπως διοχετεύεται μέσω της πολιτικής της, κατά το δεύτερο έτος της δεύτερης θητείας του κ. Τραμπ. […]
Ο ετήσιος εορτασμός της ημιπεντηκοστής επετείου (για όσους χρησιμοποιούν τέτοιους όρους) διαμορφώνεται όχι ως απλή μεταφορά αλλά ως μια απλή απεικόνιση της κατακερματισμένης κατάστασης της Αμερικής. Δύο αντίπαλες εθνικές επιτροπές σχεδιάζουν εκδηλώσεις. Το 2016, το Κογκρέσο δημιούργησε την Επιτροπή America250, η ηγεσία της οποίας αποτελείται από άξιους προσωπικότητες που προέρχονται εξίσου από το Δημοκρατικό και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Επίτιμοι συμπρόεδροί της είναι οι Ομπάμα και οι Μπους, και επιδιώκει μια αμερόληπτη εκπροσώπηση της αμερικανικής ιστορίας. Εκπρόσωποι της κυβέρνησης Τραμπ έχουν επίσης ρόλους σε αυτήν την επιτροπή.
Αυτό, σε συνδυασμό με όλες τις μεγάλες αθλητικές εκδηλώσεις του χρόνου που θα φιλοξενηθούν στις ΗΠΑ, ετοιμαστείτε για ατελείωτες δοκιμασίες για να καλύψετε όλη την οικονομική κατάρρευση, τους πολέμους, τη διαφθορά και την απάτη.
Αυτά τα συμπόσια, αυτά τα γλέντια, αυτός ο τζόγος, αυτά τα θεάματα και οι πειρασμοί είναι όλα συμβολικά και ενδείξεις ότι η αυτοκρατορία έχει τελειώσει. Γιατί νομίζετε ότι ο Τραμπ δειπνεί με όλες αυτές τις ελίτ έξω στο ύπαιθρο, καθώς χρηματοδοτούν τη νέα του «αίθουσα χορού», ενώ παράλληλα διοργανώνει έναν αγώνα σε κλουβί στο μπροστινό γκαζόν του Λευκού Οίκου;
Τελείωσε, τελείωσε όπως κάθε άλλη αυτοκρατορία πριν από εμάς. Η παροιμιώδης γραφή στον τοίχο είναι εδώ...
Δανιήλ 5:26 Αυτή είναι η ερμηνεία του πράγματος: ΜΕΝΕ· ο Θεός αριθμησε τη βασιλεία σου και την τελείωσε. [27] ΘΕΚΕΛ· ζυγίστηκες στη ζυγαριά και βρέθηκες ελλιπής. [28] ΦΕΡΕΣ· η βασιλεία σου διαιρέθηκε και δόθηκε στους Μήδους και τους Πέρσες.
Ιεζεκιήλ 16:47 ὅμως οὐκ ἐπερπάτησες κατὰ τὰς ὁδὸς αὐτῶν οὐδὲ ἐποίησας κατὰ τὰ βδελύγματά αὐτῶν· ἀλλὰ σὰν ἦν αὐτὸν μικρον πράγμα, διεφθάρθης περισσότερον ἀπὸ αὐτοῖς εἰς πάντας τὰς ὁδὸς σου. [48] Ζῶ ἐγὼ, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς, οὐκ ἔκανεν τὰ Σόδομα τὴν ἀδελφὴν σου οὐκ ἔκανεν ὅπως ἐποίησας ἐσύ οὐδὲ τὰς θυγατέρες σου. [ 49] Ἰδοὺ, αὐτὴ ἡ ἀνομία τῆς ἀδελφῆς σου Σοδόμων· ὑπερηφάνεια, χορτασμός ἀρτοποιίας καὶ ἔντονη ὀργὴ ἐν αὐτῇ καὶ ἐν αὐτῇ τῇ θυγατέρῃ αὐτῇ, οὐδὲ ἐνίσχυσεν τὸ χέρι τοῦ πτωχοῦ καὶ τοῦ ἐπείγοντος ἐνώπιόν μου· διὰ τοῦτο ἔλαβον αὐτοὺς ὅπως ἦν ἀγαθὸν.
Αλλά μην ανησυχείτε, επειδή ο Τραμπ είπε ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA του χρόνου θα είναι «χωρίς αποκλεισμούς», ενώ παράλληλα θα επιτρέπει την ταχεία έκδοση βίζας για την είσοδο στις ΗΠΑ (και την μη έξοδο από αυτές). Νίκη!
Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ το είχε δηλώσει ήδη από το 2015 - όταν εισήχθη η φράση «Δεν θα έχεις τίποτα και θα είσαι ευτυχισμένος» - ότι οι ΗΠΑ δεν θα είναι πλέον παγκόσμια υπερδύναμη μέχρι το 2030.
Μην φοβάστε και μην ανησυχείτε πολύ. Ξέραμε ότι αυτά τα πράγματα θα συνέβαιναν, δεν χρειάζεται να είσαι ιδιοφυΐα για να το καταλάβεις, αλλά ταυτόχρονα να είσαι προσεκτικός, συνετός, διορατικός, να κάνεις τις απαραίτητες προετοιμασίες που μπορείς και να είσαι πάντα στον φόβο του Κυρίου. Να τον αναζητάς, να προσεύχεσαι, να νηστεύεις, να διώχνεις την αμαρτία από τη ζωή σου, και αν δεν είσαι σίγουρος για τη σωτηρία σου, δεν είναι ποτέ κακή στιγμή να το τακτοποιήσεις.
Παροιμίες 19:23 Ο φόβος του Κυρίου φέρνει ζωή· και όποιος τον έχει, θα μείνει χορτάτος· δεν θα τον επισκεφτεί κακό.
Παροιμίες 3:21 Γιε μου, ας μην φεύγουν αυτά από τα μάτια σου· φύλαξε σωφροσύνη και σύνεση· [22] έτσι θα είναι ζωή για την ψυχή σου και χάρη στον τράχηλό σου · [23] τότε θα περπατάς με ασφάλεια στον δρόμο σου, και το πόδι σου δεν θα σκοντάψει· [24] όταν ξαπλώνεις, δεν θα φοβάσαι· ναι, θα ξαπλώνεις, και ο ύπνος σου θα είναι γλυκός· [25] μη φοβάσαι ξαφνικό φόβο, ούτε την ερήμωση των ασεβών, όταν έρθει · [26] επειδή, ο Κύριος θα είναι η ελπίδα σου, και θα φυλάξει το πόδι σου από το να πιαστεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου