Γιατί οι Χριστιανοί εξαφανίζονται σε όλη τη Μέση Ανατολή αλλά ακμάζουν στο Ισραήλ.

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              Οι χώρες όπου γεννήθηκε ο Χριστιανισμός μετατρέπονται στο νεκροταφείο του. Σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική το 2025, οι Χριστιανοί αποτελούν πλέον μόλις το 3% του πληθυσμού, σύμφωνα με νέα έρευνα του Pew Research Center . Πριν από έναν αιώνα, αποτελούσαν το 13%. Στο Ιράκ και τη Συρία, οι αρχαίες κοινότητες που επέζησαν από τους ρωμαϊκούς διωγμούς, την ισλαμική κατάκτηση και την οθωμανική κυριαρχία έχουν

αποδεκατιστεί σε μια μόνο γενιά. Στον Λίβανο, κάποτε το στολίδι του αραβικού χριστιανισμού, οι νέοι πιστοί δεν ρωτούν πλέον αν πρέπει να φύγουν, αλλά πού να πάνε. Οι Κόπτες της Αιγύπτου, ο μεγαλύτερος χριστιανικός πληθυσμός στην περιοχή, βλέπουν το μερίδιό τους στην κοινωνία να συρρικνώνεται χρόνο με το χρόνο. Από τον Τίγρη μέχρι τον Νείλο, οι πιστοί που ανάγουν την κληρονομιά τους στους ίδιους τους αποστόλους εξαφανίζονται,αναφέρει το israel365news.com

Ωστόσο, υπάρχει ένα μέρος στη Μέση Ανατολή όπου η ιστορία εξελίσσεται αντίστροφα. Ένα έθνος όπου ο αριθμός των Χριστιανών αυξάνεται, όπου οι εκκλησίες χτίζονται αντί να βομβαρδίζονται, όπου οι πιστοί ευδοκιμούν στην ελευθερία αντί να φεύγουν τρομοκρατημένοι. Αυτό το έθνος είναι το Ισραήλ.

Από την ίδρυση του Ισραήλ το 1948, ο χριστιανικός πληθυσμός έχει αυξηθεί από περίπου 34.000 σε περισσότερους από 185.000 το 2025. Οι Χριστιανοί στο Ισραήλ απολαμβάνουν πλήρη ιθαγένεια, υπηρετούν στο κοινοβούλιο, κατέχουν κυβερνητικές θέσεις και ζουν σε οικονομική ευημερία. Έχουν από τα υψηλότερα ποσοστά μορφωτικού επιπέδου στη χώρα. Οι εκκλησίες λειτουργούν ελεύθερα. Οι χριστιανικοί ιεροί τόποι προστατεύονται. Η Ναζαρέτ, η πόλη όπου ανατράφηκε ο Ιησούς, είναι μια ακμάζουσα πόλη όπου Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι ζουν υπό ισραηλινή κυριαρχία, όχι υπό πολιορκία.

Η αντίθεση με τους γείτονες του Ισραήλ δεν θα μπορούσε να είναι πιο έντονη. Στις περιοχές που ελέγχονται από την Παλαιστινιακή Αρχή, την Ιουδαία και τη Σαμάρεια, ο χριστιανικός πληθυσμός έχει μειωθεί κατακόρυφα. Η Βηθλεέμ, που κάποτε είχε 86% χριστιανικό πληθυσμό το 1948, τώρα έχει λιγότερο από 12% χριστιανικό πληθυσμό. Ο εκφοβισμός, οι κατασχέσεις γης και η ισλαμική πίεση έχουν οδηγήσει χιλιάδες ανθρώπους να φύγουν. Στη Γάζα, υπό την κυριαρχία της Χαμάς, η χριστιανική κοινότητα έχει καταρρεύσει σε λιγότερους από 1.000 ανθρώπους. Οι διώξεις είναι συστηματικές. Οι εκκλησίες δέχονται επιθέσεις. Οι προσηλυτισμοί εξαναγκάζονται. Το 2007, ένας χριστιανός ιδιοκτήτης βιβλιοπωλείου δολοφονήθηκε από τρομοκράτες. Το μήνυμα ήταν σαφές: Οι χριστιανοί δεν είναι ευπρόσδεκτοι.

Σε όλη την ευρύτερη Μέση Ανατολή, το μοτίβο επαναλαμβάνεται με μουδιασμένη κανονικότητα. Στο Ιράκ, η θρησκευτική βία και η άνοδος του Ισλαμικού Κράτους έδιωξαν τους Χριστιανούς από τη Μοσούλη, την Καρακούς και τις πεδιάδες της Νινευή - εδάφη που κατοικούσαν από τον πρώτο αιώνα. Ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας διασκόρπισε αρχαίες κοινότητες από το Χαλέπι μέχρι τη Δαμασκό. Η δημογραφική κατάρρευση του Λιβάνου, που επιταχύνθηκε από τη συριακή προσφυγική κρίση, έχει μετατρέψει την χριστιανική πολιτική επιρροή σε μια ανάμνηση. Ακόμη και η Αίγυπτος, όπου οι Κόπτες Χριστιανοί αριθμούν εκατομμύρια, βλέπει βομβαρδισμούς εκκλησιών, αναγκαστικές μεταστροφές κοριτσιών και νομικές διακρίσεις που καθιστούν την κατασκευή μιας εκκλησίας σχεδόν αδύνατη.

Τα κράτη του Κόλπου παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα, αλλά όχι ελπιδοφόρα. Οι χριστιανικοί πληθυσμοί στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ έχουν αυξηθεί, αλλά μόνο χάρη στην εισαγωγή εργατικού δυναμικού από την Ασία και την Αφρική. Αυτοί οι πιστοί λατρεύουν με ανοχή, όχι με το δικαίωμα. Δεν μπορούν να προσηλυτίσουν. Δεν μπορούν να γίνουν πολίτες. Υπάρχουν ως οικονομικά εργαλεία, όχι ως μέλη της κοινωνίας. Όταν οι τιμές του πετρελαίου πέσουν ή η πολιτική αλλάξει, θα απελαθούν χωρίς τελετές.

Ο περιφερειακός θάνατος του Χριστιανισμού επεκτείνεται στη Νιγηρία στη Δυτική Αφρική, όπου οι Χριστιανοί αποτελούν σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού, αλλά αντιμετωπίζουν συστηματική σφαγή. Μια ενημέρωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2025 κατέγραψε πάνω από 7.000 Χριστιανούς που σκοτώθηκαν σε στοχευμένες επιθέσεις μόνο τους πρώτους επτά μήνες του έτους από την Μπόκο Χαράμ, τις παρακλάδιες του Ισλαμικού Κράτους και τις τοπικές πολιτοφυλακές. Η Νιγηρία κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων χριστιανικών πληθυσμών στον κόσμο και ταυτόχρονα μεταξύ των πιο θανατηφόρων τόπων για την άσκηση της πίστης.

Όταν οι αντι-ισραηλινοί ακτιβιστές ισχυρίζονται ότι το Ισραήλ είναι ένα κράτος απαρτχάιντ ή καταπιέζει μειονότητες, αποκαλύπτουν είτε άγνοια είτε κακία. Τα γεγονότα καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς τους. Οι Χριστιανοί ψηφίζουν στις ισραηλινές εκλογές. Υπηρετούν εθελοντικά στις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις σε αυξανόμενους αριθμούς. Φοιτούν σε ισραηλινά πανεπιστήμια με ποσοστά υψηλότερα από αυτά του γενικού πληθυσμού. Έχουν επιχειρήσεις και ακίνητα. Γιορτάζουν δημόσια θρησκευτικές γιορτές. 

Η εξαφάνιση των Χριστιανών από τη Μέση Ανατολή αντιπροσωπεύει κάτι περισσότερο από μια απλή δημογραφική παρακμή. Σηματοδοτεί τη διαγραφή της ζωντανής μνήμης που συνδέει τον σύγχρονο κόσμο με τη γενέτειρα του Χριστιανισμού. Όταν ο τελευταίος Χριστιανός εγκαταλείπει τη Μοσούλη ή τη Βηθλεέμ πέφτει εξ ολοκλήρου στον ισλαμικό έλεγχο, κάτι αναντικατάστατο εξαφανίζεται. Μόνο το Ισραήλ έχει αποτρέψει αυτή την καταστροφή εντός των συνόρων του.

Οι Χριστιανοί της Μέσης Ανατολής εξαφανίζονται. Αλλά όχι στο Ισραήλ. Όχι στη γη που θυμάται πώς μοιάζει η καταπίεση και αρνείται να την επιβάλει στους άλλους. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Αυτή είναι η εκπλήρωση μιας αρχαίας εντολής που ανταποκρίνεται στη σύγχρονη αναγκαιότητα. Είναι tzedek -δικαιοσύνη- στην πράξη. Και αποτελεί επίπληξη για κάθε έθνος στην περιοχή που ισχυρίζεται ανοχή ενώ ασκεί διωγμό.