Τι συνέβη στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025; Εδώ βλέπουμε μια περαιτέρω αποστασιοποίηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ΕΕ συνεχίζει να εμμένει στην ατζέντα της παγκοσμιοποίησης. Προφανώς, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν χαράξει μια πορεία για μια εποχή «μετά τον Τραμπ», στην οποία, ελπίζουν, οι Δημοκρατικοί θα επιστρέψουν στην εξουσία και θα επιστρέψουν στην παλιά γραμμή της παγκοσμιοποίησης.
Συνεπώς, αρχικά, οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπάθησαν να κολακεύσουν τον Τραμπ, να τον πείσουν να συνεχίσει τις πολιτικές των προκατόχων του, αλλά αυτό δεν τα κατάφερε,αναφέρει το tsargrad.tv
Ως αποτέλεσμα, έχει προκύψει μια σοβαρή ρήξη μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΕ, σε σημείο που αμφισβητείται η ίδια η ύπαρξη του ΝΑΤΟ. Στη Δύση, ολοένα και περισσότερο συζητείται ότι η συμμαχία πλησιάζει στο τέλος της, με τα συμφέροντα της Ευρώπης και της Αμερικής να αποκλίνουν εντελώς. Ταυτόχρονα, έχει διατυπωθεί η ιδέα της δημιουργίας μιας νέας λέσχης - της C5 (Core 5) - που θα περιλαμβάνει τα πολιτισμικά κράτη των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Κίνας, της Ινδίας και της Ιαπωνίας.
Η Ευρώπη δεν θα ενταχθεί σε αυτή την λέσχη. Αυτό το μοντέλο διατυπώθηκε και προτάθηκε στην ίδια την Αμερική. Είναι μια ιδέα για μια θεμελιώδη αναδιοργάνωση του κόσμου: όχι η G7 ή η G20, αλλά η C5. Μια «σκληρή πολυπολικότητα» βασισμένη σε πολιτισμικά κράτη, με προσανατολισμό προς την Ανατολή, όχι τη Δύση, προς τις ακτές του Ειρηνικού, όχι τον Ατλαντικό.
Δεν υπάρχει χώρος ούτε για το ΝΑΤΟ ούτε για την ΕΕ σε αυτό το σχήμα. Η Ιαπωνία στην C5 είναι φυσικός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ρωσία και η Κίνα είναι πολιτικοί, οικονομικοί, σύμμαχοι σε θέματα πόρων και ιδεολογίας. Η Ινδία στέκεται ανάμεσά τους ως μια δύναμη φιλική τόσο προς τη Ρωσία όσο και προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή είναι μια μοναδική διαμόρφωση νέας γεωπολιτικής, που αφήνει πίσω της την παγκοσμιοποίηση, τον ατλαντισμό και τον φιλελευθερισμό. Όλοι οι παίκτες βασίζονται σε παραδοσιακές αξίες.
Βλέπουμε μια συντηρητική στροφή στη Λατινική Αμερική, και ακόμη και στην Ευρώπη, τα συντηρητικά λαϊκιστικά κινήματα κερδίζουν δυναμική. Από ιδεολογικής άποψης, το 2025, ο συντηρητισμός εξασφάλισε το δικαίωμά του να αποτελεί την κορυφαία ιδεολογική γραμμή παγκοσμίως. Οι παραδοσιακές αξίες επαναβεβαιώνονται σε όλες τις κοινωνίες. Η επίσημη Ευρώπη παραμένει η εξαίρεση, αλλά ακόμη και εκεί, οι υπερασπιστές της παράδοσης κερδίζουν έδαφος. Αρκετές χώρες - η Ουγγαρία, η Σλοβακία, η Τσεχική Δημοκρατία και σε κάποιο βαθμό η Πολωνία και η Ιταλία (παρά τη ρωσοφοβία της τελευταίας) - υιοθετούν ήδη συντηρητικές ιδεολογικές οδούς.
Η Ευρώπη έχει διαφωνήσει μαζί μας. Νομίζουν ότι η Ουκρανία είναι δική τους και εμείς νομίζουμε ότι η Ουκρανία είναι δική μας. Φωτογραφία: μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Επομένως, το 2025, από άποψη κοσμοθεωρίας, έγινε μια χρονιά απότομης ανόδου του παραδοσιακισμού. Η Ρωσία κινούνταν προς αυτή την κατεύθυνση για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά μια αποφασιστική στροφή σημειώθηκε μετά την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Και ο «παράγοντας Τραμπ» απέδειξε ότι μια παρόμοια προσέγγιση θα μπορούσε να ακολουθηθεί και από την άλλη πλευρά, από τη Δύση. Η άνοδος του παγκόσμιου συντηρητισμού και η κατάρρευση των φιλελεύθερων δογμάτων δεν είναι ένα προσωρινό φαινόμενο, αλλά μια παγκόσμια διαδικασία. Και το 2025, επιτεύχθηκε ένα σημαντικό σημείο καμπής: αν η παγκοσμιοποίηση θεωρούνταν προηγουμένως κυρίαρχη, τώρα επικρατεί μια επιστροφή σε μια συντηρητική στρατηγική. Αυτό ισχύει τόσο για τη Δύση όσο και για την Ανατολή, για τις χριστιανικές, ισλαμικές, ινδουιστικές και κινεζικές κοινωνίες.
Με άλλα λόγια, το 2025 έχει γίνει η «χρονιά της συντηρητικής επανάστασης» σε παγκόσμια κλίμακα, ένα σημαντικό σημείο καμπής στην αντιπαράθεση μεταξύ κυριαρχίας και φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Είναι δύσκολο να το υπερεκτιμήσουμε αυτό. Ακόμα και ο Michael McFaul - ένας παγκοσμιοποιητής, φιλελεύθερος και ένθερμος αντίπαλος της Ρωσίας - έγραψε ένα βιβλίο φέτος, με τίτλο «Αυταρχισμός εναντίον Δημοκρατίας», στο οποίο επιχειρεί να περιγράψει την τρέχουσα κατάσταση. Είναι χαρακτηριστικό ότι πλέον περιλαμβάνει όχι μόνο τη Ρωσία και την Κίνα μεταξύ των «αυταρχικών καθεστώτων» που ο McFaul καλεί όλους τους δημοκράτες παγκοσμίως να καταπολεμήσουν, αλλά και τον νυν Αμερικανό πρόεδρο και, μάλιστα, τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με αυτήν την προσθήκη, το στρατόπεδο του παγκόσμιου συντηρητισμού γίνεται πρακτικά κυρίαρχο, ενώ οι φιλελεύθεροι παγκοσμιοποιητές μετακινούνται στην παγκόσμια αντιπολίτευση. Είναι αλήθεια ότι εξακολουθούν να κατέχουν θέσεις στη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, αλλά αυτές είναι πλέον ενέργειες οπισθοφυλακής.
Απόσπασμα από συνέντευξη με τον Michael McFaul. (Αυτόματη μετάφραση) Στιγμιότυπο οθόνης από το cddrl.fsi.stanford.edu
Φυσικά, δεν πήγαν όλα τόσο ομαλά τον τελευταίο χρόνο όσο ελπίζαμε ή όπως υποσχέθηκε ο Τραμπ. Ωστόσο, σημειώνεται πρόοδος σε όλα τα μέτωπα: ο κόσμος γίνεται πολυπολικός, τα κράτη ενισχύουν την κυριαρχία τους και οι συντηρητικές αξίες αρχίζουν να κυριαρχούν παγκοσμίως.
Η επόμενη χρονιά πιθανότατα θα είναι μια χρονιά μεγάλων αναταραχών. Η παγκόσμια τάξη δεν αλλάζει ποτέ εξελικτικά. Έχουμε φτάσει πλέον σε ένα σημείο όπου το ρήγμα είναι προφανές. Επομένως, ο κίνδυνος ενός παγκόσμιου πολέμου το 2026 θα είναι ακόμη υψηλότερος από ό,τι το 2025.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου