Η συγγραφέας Rosemary Thornton ισχυρίζεται ότι έζησε μια έντονη εμπειρία κοντά στον θάνατο όταν έμεινε κλινικά νεκρή για περισσότερα από 10 λεπτά μετά από σοβαρή αιμορραγία, περιγράφοντας ότι ένιωσε βαθιά ειρήνη, είδε «αγγέλους» και μια πόρτα που θεωρούσε είσοδο στον παράδεισο, πριν τελικά αποφασίσει να επιστρέψει στη ζωή.
Μια συγγραφέας που ήταν κλινικά νεκρή για περισσότερα από δέκα λεπτά ισχυρίζεται ότι συνάντησε αγγέλους, ένιωσε βαθιά ειρήνη και είδε αυτό που πιστεύει ότι ήταν η είσοδος στον παράδεισο - όμως μια συγκλονιστική εικόνα την έπεισε να επιστρέψει στη ζωή.
Η Rosemary Thornton λέει ότι η εμπειρία αυτή συνέβη μετά από μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της. Ο σύζυγός της αυτοκτόνησε, αφήνοντάς την συντετριμμένη και γεμάτη ενοχές.
Είκοσι εννέα μήνες αργότερα, η Rosemary διαγνώστηκε με καρκίνο δεύτερου σταδίου. Εκείνη την περίοδο προσευχόταν κάθε βράδυ ζητώντας ανακούφιση από τον πόνο που βίωνε. Προσευχόταν επίσης να μην χρειαστεί να ξαναζήσει τραυματικές αναμνήσεις ή να πάρει άλλες δύσκολες αποφάσεις.
Λίγο μετά τη διάγνωση υποβλήθηκε σε γυναικολογική βιοψία και πήρε εξιτήριο, παρότι είχε έντονη αιμορραγία.
Μιλώντας στο κανάλι Shaman Oaks στο YouTube, είπε:
«Θυμάμαι να στέκομαι στο ντους και να σκέφτομαι… πεθαίνω από αιμορραγία. Στην αρχή σκέφτηκα ότι αυτό ίσως ήταν η διέξοδός μου», σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mirror.
Αφού σκέφτηκε φίλους που την είχαν στηρίξει μετά τον θάνατο του συζύγου της, ζήτησε βοήθεια. Ένα ασθενοφόρο τη μετέφερε στα επείγοντα, όπου - όπως λέει - έγιναν ιατρικά λάθη, μεταξύ των οποίων η χορήγηση μορφίνης ενώ εξακολουθούσε να αιμορραγεί, γεγονός που προκάλεσε μεγάλη πτώση της αρτηριακής πίεσης.
Αργότερα, μια φίλη της είπε ότι το μόνιτορ έδειχνε «32 προς 25», τιμή που πρακτικά σημαίνει ότι η ζωή είχε σχεδόν χαθεί!
«Ήμουν ήδη νεκρή»
Η Rosemary θυμάται ότι αποκοιμήθηκε πριν νιώσει ξαφνικά να εκτοξεύεται έξω από το σώμα της.
«Ένιωσα σαν να με πέταξαν έξω από το σώμα μου. Σαν το ψωμί που πετάγεται από την τοστιέρα», είπε. «Η καρδιά μου είχε σταματήσει. Στην πραγματικότητα δεν πέθαινα - ήμουν ήδη νεκρή»!
Η μεγαλύτερη αλλαγή, όπως περιγράφει, ήταν ψυχολογική: όλες οι ενοχές και η θλίψη που ένιωθε μετά τον θάνατο του συζύγου της εξαφανίστηκαν αμέσως.
«Η ενοχή, η αυτοκατηγορία, το άγχος, η λύπη, ο πόνος, η μεταμέλεια… κάθε αρνητικό συναίσθημα είχε μείνει πίσω», είπε. «Το κυρίαρχο συναίσθημα ήταν η ειρήνη».
Η πόρτα.
Στη συνέχεια, βρέθηκε - όπως λέει - σε έναν φωτεινό λευκό χώρο γεμάτο ομίχλη, όπου υπήρχε μια μοναδική πόρτα μπροστά της.
«Ήξερα ότι αυτή η πόρτα ήταν κάτι που θα με εμπόδιζε να επιστρέψω», είπε.
Καθώς πλησίαζε, αναρωτήθηκε αν ήταν θέλημα του Θεού να πεθάνει εξαιτίας ενός ιατρικού λάθους. Η απάντηση που ένιωσε ότι έλαβε ήταν «όχι» και ότι η επιλογή παρέμενε δική της.
Τη στιγμή που ετοιμαζόταν να ανοίξει την πόρτα, είδε ένα όραμα μιας νοσοκόμας από το τμήμα επειγόντων, η οποία νωρίτερα την είχε καθησυχάσει λέγοντάς της: «Δεν θα σε αφήσουμε να πεθάνεις».
Στο όραμα, η νοσοκόμα έκλαιγε μόνη της λέγοντας ότι είχε αποτύχει να κρατήσει την υπόσχεσή της.
Η εικόνα αυτή, λέει η Rosemary, της θύμισε τον πόνο που είχε νιώσει μετά τον θάνατο του συζύγου της.
«Αν μπορώ να γλιτώσω έστω έναν άνθρωπο από τόσο πόνο, τότε πρέπει να επιστρέψω», είπε.
Μόλις απομάκρυνε το χέρι της από την πόρτα, βρέθηκε ξανά στο φορείο του νοσοκομείου.
Είδε αγγέλους.
Οι γιατροί αργότερα της είπαν ότι είχε παραμείνει κλινικά νεκρή για περισσότερα από 10 λεπτά λόγω εσωτερικής αιμορραγίας.
Παρά τη μεγάλη έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλο, οι εξετάσεις δεν έδειξαν νευρολογική ή καρδιακή βλάβη.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό, όπως ισχυρίζεται, ήταν ότι μεταγενέστερες εξετάσεις δεν έδειξαν κανένα ίχνος καρκίνου!
Η εμπειρία αυτή, όπως λέει, άλλαξε ριζικά τη ζωή της. Πούλησε τα περισσότερα υπάρχοντά της και μετακόμισε στην αγροτική Αμερική.
Κατά την ανάρρωσή της ισχυρίζεται ότι είδε αγγέλους να εμφανίζονται γύρω από το κρεβάτι της και να τραγουδούν.
«Η μουσική ήταν τόσο όμορφη που άρχισα να κλαίω», είπε.
Από τότε, όπως δηλώνει, κάθε φορά που ακούει μουσική θυμάται εκείνη την εμπειρία και πιστεύει ότι οι άνθρωποι «λούζονται από φως και αγάπη».
Η Rosemary Thornton λέει ότι η εμπειρία αυτή συνέβη μετά από μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της. Ο σύζυγός της αυτοκτόνησε, αφήνοντάς την συντετριμμένη και γεμάτη ενοχές.
Είκοσι εννέα μήνες αργότερα, η Rosemary διαγνώστηκε με καρκίνο δεύτερου σταδίου. Εκείνη την περίοδο προσευχόταν κάθε βράδυ ζητώντας ανακούφιση από τον πόνο που βίωνε. Προσευχόταν επίσης να μην χρειαστεί να ξαναζήσει τραυματικές αναμνήσεις ή να πάρει άλλες δύσκολες αποφάσεις.
Λίγο μετά τη διάγνωση υποβλήθηκε σε γυναικολογική βιοψία και πήρε εξιτήριο, παρότι είχε έντονη αιμορραγία.
Μιλώντας στο κανάλι Shaman Oaks στο YouTube, είπε:
«Θυμάμαι να στέκομαι στο ντους και να σκέφτομαι… πεθαίνω από αιμορραγία. Στην αρχή σκέφτηκα ότι αυτό ίσως ήταν η διέξοδός μου», σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mirror.
Αφού σκέφτηκε φίλους που την είχαν στηρίξει μετά τον θάνατο του συζύγου της, ζήτησε βοήθεια. Ένα ασθενοφόρο τη μετέφερε στα επείγοντα, όπου - όπως λέει - έγιναν ιατρικά λάθη, μεταξύ των οποίων η χορήγηση μορφίνης ενώ εξακολουθούσε να αιμορραγεί, γεγονός που προκάλεσε μεγάλη πτώση της αρτηριακής πίεσης.
Αργότερα, μια φίλη της είπε ότι το μόνιτορ έδειχνε «32 προς 25», τιμή που πρακτικά σημαίνει ότι η ζωή είχε σχεδόν χαθεί!
«Ήμουν ήδη νεκρή»
Η Rosemary θυμάται ότι αποκοιμήθηκε πριν νιώσει ξαφνικά να εκτοξεύεται έξω από το σώμα της.
«Ένιωσα σαν να με πέταξαν έξω από το σώμα μου. Σαν το ψωμί που πετάγεται από την τοστιέρα», είπε. «Η καρδιά μου είχε σταματήσει. Στην πραγματικότητα δεν πέθαινα - ήμουν ήδη νεκρή»!
Η μεγαλύτερη αλλαγή, όπως περιγράφει, ήταν ψυχολογική: όλες οι ενοχές και η θλίψη που ένιωθε μετά τον θάνατο του συζύγου της εξαφανίστηκαν αμέσως.
«Η ενοχή, η αυτοκατηγορία, το άγχος, η λύπη, ο πόνος, η μεταμέλεια… κάθε αρνητικό συναίσθημα είχε μείνει πίσω», είπε. «Το κυρίαρχο συναίσθημα ήταν η ειρήνη».
Η πόρτα.
Στη συνέχεια, βρέθηκε - όπως λέει - σε έναν φωτεινό λευκό χώρο γεμάτο ομίχλη, όπου υπήρχε μια μοναδική πόρτα μπροστά της.
«Ήξερα ότι αυτή η πόρτα ήταν κάτι που θα με εμπόδιζε να επιστρέψω», είπε.
Καθώς πλησίαζε, αναρωτήθηκε αν ήταν θέλημα του Θεού να πεθάνει εξαιτίας ενός ιατρικού λάθους. Η απάντηση που ένιωσε ότι έλαβε ήταν «όχι» και ότι η επιλογή παρέμενε δική της.
Τη στιγμή που ετοιμαζόταν να ανοίξει την πόρτα, είδε ένα όραμα μιας νοσοκόμας από το τμήμα επειγόντων, η οποία νωρίτερα την είχε καθησυχάσει λέγοντάς της: «Δεν θα σε αφήσουμε να πεθάνεις».
Στο όραμα, η νοσοκόμα έκλαιγε μόνη της λέγοντας ότι είχε αποτύχει να κρατήσει την υπόσχεσή της.
Η εικόνα αυτή, λέει η Rosemary, της θύμισε τον πόνο που είχε νιώσει μετά τον θάνατο του συζύγου της.
«Αν μπορώ να γλιτώσω έστω έναν άνθρωπο από τόσο πόνο, τότε πρέπει να επιστρέψω», είπε.
Μόλις απομάκρυνε το χέρι της από την πόρτα, βρέθηκε ξανά στο φορείο του νοσοκομείου.
Είδε αγγέλους.
Οι γιατροί αργότερα της είπαν ότι είχε παραμείνει κλινικά νεκρή για περισσότερα από 10 λεπτά λόγω εσωτερικής αιμορραγίας.
Παρά τη μεγάλη έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλο, οι εξετάσεις δεν έδειξαν νευρολογική ή καρδιακή βλάβη.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό, όπως ισχυρίζεται, ήταν ότι μεταγενέστερες εξετάσεις δεν έδειξαν κανένα ίχνος καρκίνου!
Η εμπειρία αυτή, όπως λέει, άλλαξε ριζικά τη ζωή της. Πούλησε τα περισσότερα υπάρχοντά της και μετακόμισε στην αγροτική Αμερική.
Κατά την ανάρρωσή της ισχυρίζεται ότι είδε αγγέλους να εμφανίζονται γύρω από το κρεβάτι της και να τραγουδούν.
«Η μουσική ήταν τόσο όμορφη που άρχισα να κλαίω», είπε.
Από τότε, όπως δηλώνει, κάθε φορά που ακούει μουσική θυμάται εκείνη την εμπειρία και πιστεύει ότι οι άνθρωποι «λούζονται από φως και αγάπη».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου