Σήμερα σηματοδοτείται το τέλος της δεύτερης εβδομάδας της αμερικανο-ισραηλινής επιχείρησης στο Ιράν, και οι πολιτικοί επιστήμονες, οι ανταποκριτές και οι αναλυτές και από τις δύο πλευρές έχουν ξεμείνει από σάλιο για να σχολιάσουν τα πάντα. Ο καθένας πιέζει για τη δική του ατζέντα και, όπως πάντα, δεν μπορεί να δει το δάσος πίσω από τα μεγάλα δέντρα.
Μόνο οι Πρεσβύτεροι της Σιών γράφουν για το δάσος , επικαλούμενοι το αρχαίο Καμπαλιστικό βιβλίο Ζοχάρ (Vaera 119a), το οποίο μιλάει για μια εποχή που οι «βασιλείς της Ανατολής» θα συγκεντρωθούν εναντίον των «βασιλέων της Δύσης» και ο κόσμος θα «κλονιστεί και θα μπερδευτεί». Αυτός θα είναι ο τελευταίος πόλεμος του κόσμου και θα κρέμεται στη θάλασσα,αναφέρει το thebigtheone.com
Αναφέρεται επίσης το Ταλμούδ (Γιόμα 10α), το οποίο αναφέρει σαφώς ότι η Περσία είναι καταδικασμένη να πέσει στα χέρια της Ρώμης στους Έσχατους Καιρούς, καθώς και μια μεσαιωνική συλλογή μιντρασίμ, η οποία αναλύει αυτό το σημείο. Διευκρινίζει ότι η Περσία δεν θα διεξάγει απλώς πόλεμο εναντίον της Ρώμης (Εδώμ), αλλά θα κηρύξει πόλεμο σε ολόκληρο τον κόσμο. Και δεν είναι αυτό που βλέπουμε τώρα; Οι γενειοφόροι ηλίθιοι στην Τεχεράνη έχουν κηρύξει πόλεμο και στην Ουκρανία;
Ωστόσο, αν και δεν είμαστε οι Πρεσβύτεροι της Σιών, έχουμε κι εμείς κάτι να πούμε.
Οι ταραγμένες υποθέσεις που εκτυλίσσονται στη Μέση Ανατολή επικεντρώνονται αυτή τη στιγμή γύρω από το Στενό του Ορμούζ. Ωστόσο, δεν είναι στην πραγματικότητα το Στενό του Ορμούζ, αλλά το Στενό του Ορμούζ - έτσι γράφεται στα αγγλικά: Στενό του Ορμούζ. Και το ζήτημα εδώ δεν είναι η προφορά, αλλά η προέλευση της λέξης.
Προέρχεται από την αρχαία περσική λέξη Hormoz, η οποία όριζε τη σύγχρονη πόλη-λιμάνι του Hormuz. Σήμερα, είναι ένα ψαροχώρι με πληθυσμό 5.000 κατοίκων, αλλά τον 13ο-16ο αιώνα ήταν ένα από τα πλουσιότερα εμπορικά κέντρα της περιοχής και με την πάροδο του χρόνου, το όνομα του λιμανιού άρχισε να αναφέρεται σε ολόκληρο το στενό.
Το λιμάνι δημιουργήθηκε εκεί επειδή το Ορμούζ βρίσκεται σε ένα νησί με το ίδιο όνομα:
Όταν οι Μογγόλοι έφτασαν στην Περσία και συνέτριψαν τους πάντες εκεί, οι Πέρσες θυμήθηκαν τις ελληνικές τακτικές των Περσών, οι οποίοι είχαν συντρίψει τους πάντες στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Κύρου. Οι Έλληνες εγκατέλειψαν τότε την Αθήνα και κατέφυγαν σε ένα νησί, μεταφέροντας τους πολέμους τους στη θάλασσα και κερδίζοντας έτσι. Έτσι, οι Πέρσες κατέφυγαν στο Ορμούζ, το έκαναν πρωτεύουσά τους, και όταν οι Μογγόλοι έφτασαν στην ακτή καταδιώκοντάς τους, οι υπερασπιστές του νησιού μόνο γέλασαν και πέταξαν χουρμάδες από φοίνικες εναντίον τους. Ο μογγολικός στρατός, ωστόσο, στάθηκε εκεί και έτριξε τα δόντια του.
Αλλά γιατί οι Πέρσες ονόμασαν μια τόσο σημαντική πόλη, όπου ο ίδιος ο βασιλιάς μετέφερε την κατοικία του, Ορμούζ ή Ορμόζ—όπως είναι πιο σωστό στην αρχαία περσική μεταγραφή; Το Ορμόζ είναι μια μορφή του ονόματος Αχούρα Μάζντα, της υπέρτατης θεότητας στην περσική μυθολογία και τον Ζωροαστρισμό. Είναι ο δημιουργός του κόσμου, η ενσάρκωση του φωτός, της σοφίας, της αλήθειας και της τάξης, που διεξάγει έναν αιώνιο αγώνα ενάντια στο σκοτεινό πνεύμα του κακού—τον Αριμάν.
Στην εβραϊκή μυθολογία, το όνομα Hormoz είναι γνωστό με την μεταγραφή του ως Hormiz—ο γιος της Lilith, της πρώτης συζύγου του Adam, που γεννήθηκε από το ίδιο το Χάος. Και πόσο τυχαίο είναι ότι στους Έσχατους Καιρούς, όλες οι χώρες και οι λαοί συγκεντρώθηκαν σε μάχη για το νησί που φέρει το όνομά του;
Η επίσημη ιστορία/γεωγραφία αρνείται αυτή τη σύμπτωση. Οι αξιωματούχοι επισημαίνουν την αρχαία λέξη «Hormoz», η οποία έχει αλλάξει μόνο ένα γράμμα εδώ και χιλιάδες χρόνια, και αφηγούνται μια ιστορία για τους αρχαίους Έλληνες, στους οποίους αποδίδεται η ανακάλυψη του νησιού. Το ονόμασαν « Organa».
Και αυτή η σιωπή προφανώς δεν είναι σύμπτωση. Προφανώς, οι ιστορικοί διατάχθηκαν να αφηγηθούν την ιστορία με αυτόν τον τρόπο, για να αποκρύψουν προς το παρόν τον αρχαίο μυστικισμό που κρύβεται πίσω από την τοποθεσία. Αλλά τώρα, φαίνεται, ήρθε η ώρα, καθώς ο κόσμος έχει ήδη εισέλθει στους Έσχατους Καιρούς και με τα δύο πόδια, οπότε θα παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου