Ας σταματήσουμε να προσποιούμαστε.
Η ανθρωπότητα έχει διαμορφωθεί για να συμπιέσει το τεράστιο άγνωστο σε έναν καθαρό, παντοδύναμο “Θεό”. Ένα θρόνο. Ένας χάρακας. Μια φωνή. Αλλά η ιστορία, τα αρχαία κείμενα, ακόμα και τα λεγόμενα «ιερά βιβλία» λένε μια πολύ διαφορετική ιστορία – μια που αγνοήσαμε επειδή απειλεί τον έλεγχο.Την αλήθεια;
Η ιδέα ενός Θεού είναι μια απλοποιημένη εκδοχή μιας πολύ παλαιότερης, πιο πολύπλοκης πραγματικότητας.
Ας πάμε κατευθείαν στις πηγές που οι άνθρωποι υποστηρίζουν ότι είναι “η απόλυτη αλήθεια. ”
Στην ίδια τη Βίβλο:
Γένεσις 1:26 — «Ας κάνουμε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα μας, κατά ομοίωσή μας. ”
Ποιοι είναι “εμείς”; Ποιος είναι “μας”; Αυτή δεν είναι η γλώσσα ενός μεμονωμένου όντος. Αυτό είναι συμβούλιο.
Γένεσις 3:22 — «Ο άνθρωπος έχει γίνει πλέον σαν εμάς, γνωρίζοντας το καλό και το κακό. ”
Ξανά, πληθυντικός. Ούτε ένας. Πολλοί.
Ψαλμός 82:1 — «Ο Θεός στέκεται στην εκκλησία των ισχυρών· κρίνει ανάμεσα στους θεούς. ”
Όχι μεταφορικά. Όχι ποίηση. Κυριολεκτικά λέει θεοί.
Ψαλμός 82:6 — «Έχω πει, Είστε θεοί· και όλοι εσείς είστε παιδιά του Υψίστου. ”
Αυτό σημαίνει ότι η θεότητα δεν είναι αποκλειστική. Είναι ιεραρχία, όχι μονοπώλιο.
Τώρα βγείτε έξω από τη Βίβλο:
Στα κείμενα των Σουμερίων – τα παλαιότερα γνωστά γραπτά στη Γη – οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από όντα που ονομάζονται Anunnaki. Όχι πνεύματα. Όχι αόρατες δυνάμεις. Προηγμένα όντα που σχεδίασαν την ανθρωπότητα.
Στις Ινδουιστικές Βέδες, υπάρχουν πολλαπλοί θεοί -Brahma, Vishnu, Shiva – ο καθένας με ρόλους, δυνάμεις και περιοχές. Δεν υπάρχει σύγχυση εκεί. Καμία επιβεβλημένη “μοναδικότητα. ” Απλά δομημένος πλουραλισμός.
Στην ελληνική μυθολογία, οι θεοί πολέμησαν, κυβέρνησαν, αγάπησαν και ανακατεύτηκαν με τους ανθρώπους – και πάλι, πολλοί, όχι ένας.
Στις αφρικανικές παραδοσιακές θρησκείες, η θεότητα δεν είναι συγκεντρωτική. Υπάρχουν υπέρτατοι θεοί, ναι – αλλά και μικρότεροι θεοί, πνεύματα και μεσάζοντες που εμπλέκονται ενεργά στις ανθρώπινες υποθέσεις.
Γιατί λοιπόν ξαφνικά αλλάξαμε σε ΕΝΑΝ Θεό;
Έλεγχος.
Ένας μόνο Θεός είναι πιο εύκολο να πακετάρεις. Ευκολότερο να αμυνθείς. Πιο εύκολο να το χρησιμοποιήσεις για να κυβερνήσεις μυαλά.
Αμφισβητείς έναν Θεό – είσαι επαναστάτης.
Αμφισβητείς πολλούς θεούς – σκέφτεσαι.
Τώρα ας πιέσουμε πιο βαθιά.
Κι αν αυτοί οι “θεοί” δεν ήταν μυστικιστικά όντα που κάθονται στα σύννεφα…
αλλά προηγμένες οντότητες πέρα από τον πλανήτη μας – ή ακόμα και πέρα από το σύμπαν μας;
Σκέψου το:
Ιπτάμενα άρματα στο Ιεζεκιήλ 1:4–28 — τροχοί μέσα σε τροχούς, μέταλλο που λάμπει, όντα μέσα σε αυτά. Αυτό ακούγεται περισσότερο σαν τεχνολογία παρά “πνεύμα. ”
Οι “γιοι του Θεού” στη Γένεση 6:2 που κατέβηκαν και αναπαράχθηκαν με ανθρώπους – δημιουργώντας τα Νεφελίμ. Αυτό δεν είναι θρησκεία. Αυτό είναι παρέμβαση.
Οι αρχαίοι άνθρωποι δεν είχαν τη γλώσσα για διαστημόπλοια, γενετική ή υπερδιάστατα ταξίδια.
Λοιπόν τι έκαναν;
Τους αποκαλούσαν θεούς.
Και εμείς… κληρονόμησα την ιστορία χωρίς να την αμφισβητήσω.
Τώρα εδώ είναι η άβολη αλήθεια:
Αν υπάρχουν πολλοί “θεοί”…
τότε κανένα από αυτά δεν είναι απολύτως υπέρτατο.
Και αν καμία δεν είναι απολύτως υπέρτατη…
τότε η ανθρωπότητα υποτάσσεται σε όντα που ελάχιστα καταλαβαίνει.
Αυτό είναι επικίνδυνο.
Δεν έχει να κάνει με την απόρριψη της πνευματικότητας.
Έχει να κάνει με την ανάκτηση του μυαλού σου.
Διότι αν αυτοί οι “θεοί” είναι:
εξωγήινα όντα,
υπερδιάστατες οντότητες,
ή πολύ εξελιγμένες μορφές ζωής…
Δεν είναι η απόλυτη πηγή της ύπαρξής σου.
Και τη στιγμή που σταματάς τυφλά να λατρεύεις και αρχίζεις να ρωτάς…
αρχίζεις να εξελίσσεσαι.
Η ανθρωπότητα δεν χρειάζεται περισσότερη θρησκεία.
Η ανθρωπότητα χρειάζεται ευαισθητοποίηση.
Ξύπνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου