Ο Σατανάς ήταν πάντα «πράσινος από φθόνο» για την ανθρωπότητα.

 

Αυτό το «φιλικό φυτικό πνεύμα» στο οποίο μιλάς δεν είναι η Μητέρα Φύση. Είναι το ίδιο Φίδι που έβαλε σε πειρασμό τον Αδάμ και την Εύα στον κήπο.

Πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια, το πιο ισχυρό ιερατείο στη Γη έβαψε τον θεό των νεκρών στο χρώμα ενός φυτού εσωτερικού χώρου,αναφέρει το thewisewolf.club

Το όνομά του ήταν Όσιρις. Κυριάρχησε στον κάτω κόσμο. Δολοφονήθηκε, κομματιάστηκε σε κομμάτια, ανασυντάχθηκε και αναστήθηκε, κάτι που είναι μια δύσκολη εβδομάδα για τα δεδομένα οποιουδήποτε. Και όταν οι Αιγύπτιοι τον ζωγράφισαν στους τοίχους των τάφων, του έδωσαν το δέρμα στο χρώμα του ανοιξιάτικου χόρτου. Ένας από τους πραγματικούς του τίτλους ήταν «ο Μεγάλος Πράσινος». Φύτεψαν ακόμη και μικρά καλούπια Όσιρι γεμάτα χώμα με σπόρους σιτηρών, έτσι ώστε ένας μικροσκοπικός πράσινος Όσιρις να ΦΥΤΡΩΣΕΙ κυριολεκτικά μέσα στον τάφο, κάτι που είναι είτε όμορφο είτε το πιο ανατριχιαστικό Chia Pet στην ιστορία, ανάλογα με τη θεολογία σας.

Ένας πράσινος θεός του θανάτου, της ανάστασης και της μυστικής γνώσης του κόσμου από κάτω. Οι Αιγύπτιοι αφιέρωσαν τρεις χιλιάδες χρόνια και απίστευτο πλούτο λατρεύοντάς τον. Αυτό εγείρει το μόνο ερώτημα που έχει σημασία: ποιον ακριβώς ζωγράφιζαν;

Φτερωτές Μπάλες Φωτιάς και Άλλοι Κίνδυνοι Αεροπορίας

Η Βίβλος απαντά σε αυτό το ερώτημα, και η απάντηση δεν είναι «κανείς». Το Δευτερονόμιο 32:17 λέει ότι τα έθνη θυσίαζαν σε δαίμονες. Ο Παύλος το επαναλαμβάνει κατηγορηματικά στην Α΄ Κορινθίους 10:20. Οι ειδωλολατρικοί θεοί ήταν πραγματικοί, οι αρχαίοι μιλούσαν σε ΚΑΤΙ, και αυτό το κάτι δεν ήταν φιλικό. Ο γενικός τίτλος για αυτά τα τοπικά «κάτι» ήταν Βάαλ, που σημαίνει απλώς «κύριος». Υπήρχαν Βάαλ παντού. Ο Βάαλ αυτού του βουνού, ο Βάαλ εκείνης της κοιλάδας, ο Βάαλ-ζεβούλ της Ακκαρών, του οποίου το όνομα μπορεί να αναγνωρίζετε από κάθε ταινία εξορκισμού που έχει γίνει ποτέ. Η αρχαία Εγγύς Ανατολή είχε περισσότερους άρχοντες από ένα βρετανικό μπαστούνι γκολφ.

Και όταν οι αρχαίοι ζωγράφιζαν αυτούς τους άρχοντες του ουρανού, συνέχιζαν να ζωγραφίζουν το ίδιο πράγμα. Σε όλους τους πολιτισμούς που υποτίθεται ότι δεν συνέκριναν ποτέ τις νότες, η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται. Μια μπάλα. Ένας δίσκος. Μια λαμπερή σφαίρα, με φτερά.

Οι Αιγύπτιοι έβαζαν τον φτερωτό ηλιακό δίσκο πάνω από κάθε πόρτα ναού. Οι Ασσύριοι απεικόνιζαν τον θεό τους Ασούρ ως γενειοφόρο φιγούρα που ιππεύει μέσα σε μια φτερωτή σφαίρα. Οι Πέρσες έκαναν το ίδιο με το Φαραβαχάρ. Η μισή αρχαία Εγγύς Ανατολή προφανώς συμφωνούσε ότι τα θεϊκά όντα μετακινούνται με ιπτάμενη μπάλα.Αυτή η εικόνα δεν εξαφανίστηκε με τις αυτοκρατορίες που τη χάρισαν. Οι σύγχρονοι μάρτυρες UFO περιγράφουν σφαίρες. Μπάλες φωτός. Λαμπερές σφαίρες που κινούνται σαν να βρίσκονται κάπου.

Οι ακροάσεις του Κογκρέσου για την UAP του 2023 ήταν καταθέσεις από στρατιωτικούς πιλότους (οι οποίοι, ό,τι άλλο κι αν πιστεύετε γι' αυτούς, είναι επαγγελματικά εκπαιδευμένοι για να αναγνωρίζουν πράγματα στον ουρανό, είναι λίγο-πολύ δική τους υπόθεση). Τι θα γινόταν αν οι αρχαίοι ζωγράφιζαν φτερωτές μπάλες φωτός επειδή ΕΒΛΕΠΑΝ φτερωτές μπάλες φωτός, τις αποκαλούσαν άρχοντες και έχτιζαν βωμούς; Δεν σας λέω ότι συνέβη αυτό. Ρωτάω γιατί ο σκιτσογράφος συνεχίζει να σχεδιάζει τον ίδιο ύποπτο.

Επειδή αυτοί οι άρχοντες έχουν έναν αρχηγό. Και τα παλαιότερα έγγραφα που έχουμε γι' αυτόν καταγράφουν, με τα δικά του λόγια, ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημά του.

Η αρχική κατάρρευση του μεσαίου παιδιού

Η Ζωή του Αδάμ και της Εύας, ένα εβραϊκό κείμενο που χρονολογείται περίπου την εποχή του Χριστού, παρουσιάζει τον διάβολο να παραπονιέται ΕΥΘΕΙΑ στον Αδάμ. Λέει ότι έχασε τη δόξα του «εξαιτίας σου». Ο Θεός έφτιαξε τον Αδάμ, διέταξε τους αγγέλους να υποκλιθούν στο νεότερο πλάσμα, και ένας άγγελος κοίταξε αυτό το λασπωμένο πλάσμα και είπε κατηγορηματικά όχι. Ήμουν εδώ πρώτος. Είμαι μεγαλύτερος, πιο λαμπερός και καλύτερος, και δεν θα λυγίσω στο χώμα.

Αυτή δεν είναι φιλοσοφική αντίρρηση. Αυτή είναι η πρώτη περίπτωση αδελφικής οργής στον κόσμο. Ο μεγαλύτερος παρακολουθεί το μωρό να παίρνει το βασίλειο.

Και η Αγία Γραφή κατονομάζει το κίνητρο. Σοφία Σολομώντος 2:24, που αναφέρεται συνεχώς από τους πρώτους πατέρες της εκκλησίας: «μέσω του φθόνου του διαβόλου ήρθε ο θάνατος στον κόσμο». Φθόνος. Όχι υπερηφάνεια για το αφηρημένο, όχι φιλοδοξία, ΦΘΟΝΟΣ, που απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο άτομο, για μια συγκεκριμένη προαγωγή. Ο Κυπριανός της Καρχηδόνας έγραψε μια ολόκληρη πραγματεία αναγνωρίζοντας τον φθόνο του διαβόλου για τον Αδάμ ως τον πρώτο φθόνο που υπήρξε ποτέ. Ο Κάιν που σκότωσε τον Άβελ ήταν απλώς η συνέχεια, που ερμηνεύτηκε από τον μαθητή του αρχικού καλλιτέχνη.

Έτσι, η πρώτη αμαρτία στο σύμπαν ήταν ότι ένας πρεσβύτερος άρχισε να ζηλεύει έναν νεότερο, και η Γραφή τον έθαψε γι' αυτό. Αλλά η ιστορία του αγγέλου που αρνήθηκε να υποκλιθεί δεν έμεινε θαμμένη. Επανεμφανίστηκε, αιώνες αργότερα, στα βουνά του βόρειου Ιράκ. Με το τέλος να ξαναγράφεται.

Ο Άγγελος Παγώνι Θα Θέλει Μια Λέξη

Τα βουνά ανήκουν στους Γιαζίντι, μια από τις παλαιότερες και πιο διωκόμενες θρησκευτικές μειονότητες στη Γη. Ο επικεφαλής άγγελός τους είναι ο Μελέκ Ταούς, ο Άγγελος Παγώνι, και η ιστορία της καταγωγής του έχει ως εξής. Ο Θεός τον δημιούργησε πρώτα, πριν από οτιδήποτε άλλο. Έπειτα, ο Θεός δημιούργησε τον Αδάμ και διέταξε τους αγγέλους να υποκλιθούν. Ο Μελέκ Ταούς αρνήθηκε, λέγοντας ότι δεν θα υποκλιόταν σε κανέναν άλλον παρά μόνο στον Θεό. Και γι' αυτό, ο Θεός δεν τον έδιωξε. Ο Θεός τον ΠΡΟΗΓΜΙΣΕ. Τον έκανε αρχηγό των αγγέλων και κυβερνήτη των υποθέσεων του κόσμου, που ως βραβεία παρηγοριάς είναι ολόκληρο το καζίνο.

Αυτή είναι η ιστορία του Ιμπλίς, βήμα προς βήμα. Η ίδια δοκιμασία. Η ίδια άρνηση. Ο ίδιος χαρακτήρας, όσον αφορά την πλοκή. Το μόνο που άλλαξε είναι η ετυμηγορία. Οι Γιαζίντι επιμένουν, ειλικρινά και εμφατικά, ότι ο Μελέκ Ταούς δεν είναι ο Σατανάς και έχουν υποφέρει φρικτά εδώ και αιώνες επειδή οι γείτονές τους διαφωνούσαν. Δεν χλευάζω αυτούς τους ανθρώπους. Έχουν σφαγιαστεί από όλους, από τους Οθωμανούς μέχρι το ISIS, και τίποτα εδώ δεν αποτελεί έκκληση να τους αντιμετωπίσουμε ως οτιδήποτε άλλο εκτός από ανθρώπινα όντα που τους οφείλονται αξιοπρέπεια και προστασία.

Αλλά μου επιτρέπεται να παρατηρήσω την πλοκή. Και η πλοκή είναι η άρνηση που ξαναγράφεται ως η προέλευση του ήρωα. Οι μελετητές έχουν εντοπίσει ακόμη και την πιθανή οδό παράδοσης. Ο μεταρρυθμιστής του 12ου αιώνα που διαμόρφωσε τον Γιαζιδισμό, ο Σεΐχης Άντι, ήταν Σούφι, και υπήρχε ένα ολόκληρο ρεύμα στον Σουφισμό (μέσω μυστικιστών όπως ο αλ-Χαλάζ) που υποστήριζε ότι ο Ιμπλίς ήταν στην πραγματικότητα ο απόλυτος μονοθεϊστής, ο εραστής του Θεού τόσο αγνός που αρνούνταν να υποκλιθεί ακόμη και στις εντολές του Θεού. Κάποιος πήρε την αποκατάσταση αρκετά σοβαρά ώστε να χτίσει μια θεολογία πάνω σε αυτήν.

Αυτό ακριβώς θα το ήθελε ο αντίπαλος. Έχει πρόβλημα μάρκετινγκ. Θέλει λατρεία, και δεν μπορεί να εμφανιστεί με κέρατα και δίκρανο, αυτή η αγορά είναι κορεσμένη. Η λύση είναι κακή πληροφορία. Τροφοδοτήστε μια μικρή, απομονωμένη κοινότητα με την ίδια ιστορία που όλοι οι άλλοι ήδη γνωρίζουν, με μία διόρθωση. Η άρνηση δεν ήταν επανάσταση. Ήταν ΑΦΟΣΙΩΣΗ. Και κέρδισε μια προαγωγή. Ο Παύλος προειδοποίησε ότι ο Σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός (Β' Κορινθίους 11:14). Δεν διευκρίνισε ποιο χρώμα φωτός. Έχω μια εικασία.

Επειδή το πουλί που προτιμά ο Άγγελος Παγώνι είναι ιριδίζον ΠΡΑΣΙΝΟ. Και μόλις το προσέξετε αυτό, αρχίζετε να παρατηρείτε ότι κάθε φορά που ο αποκατεστημένος θεός δημιουργεί ένα νέο υποκατάστημα, το διακοσμεί με τον ίδιο τρόπο.

Όλα τα παλιά είναι ξανά πράσινα

Στη Μεσοποταμία είναι ο Ταμμούζ, ο θεός της βλάστησης που πεθαίνει και ανασταίνεται, τον οποίο μια μακρά παράδοση Χριστιανών συγγραφέων αναγνώρισε ως τον θεοποιημένο γιο του Νεβρώδ, του αρχικού επαναστάτη βασιλιά της Βαβέλ. Ο Ταμμούζ πεθαίνει, το πράσινο μαραίνεται, οι γυναίκες κλαίνε, ο Ταμμούζ ανασταίνεται, το πράσινο επιστρέφει. Ο Ιεζεκιήλ είδε γυναίκες να εκτελούν ακριβώς αυτό το τελετουργικό πένθους ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ στην Ιερουσαλήμ και ο Θεός το κατέταξε ανάμεσα στα βδελύγματα (Ιεζεκιήλ 8:14). Ο πράσινος θεός είχε διεισδύσει στο μοναδικό μέρος στη Γη από το οποίο είχε απαγορευτεί.

Στη μεσαιωνική Ευρώπη είναι ο Πράσινος Άνθρωπος, το πρόσωπο που βλασταίνει σαν φύλλα και έχει σκαλιστεί σε εκατοντάδες χριστιανικές εκκλησίες από χτίστες που δεν εξήγησαν ποτέ τον εαυτό τους. Κανείς δεν ξέρει γιατί βρίσκεται εκεί. Απλώς κοιτάζει κάτω από την πέτρα, με το φύλλωμα να ξεπροβάλλει από το στόμα του, ενώ οκτώ αιώνες εκκλησιασμάτων τραγουδούν ύμνους και αρνούνται ευγενικά να τον κοιτάξουν στα μάτια.

Και στη σύγχρονη Δύση επιστρέφει ως Γαία, η Μητέρα Γη, η ιερή οικολογία του κινήματος της Νέας Εποχής, όπου η ίδια η φύση είναι θεϊκή και η άγρια ​​φύση είναι ο ναός. Διαφορετική εποχή, ίδιο προϊόν. Μια πράσινη δύναμη που συνδέεται με φυτά, ζώα, κύκλους θανάτου και αναγέννησης, προσφέροντας πνευματική σύνδεση χωρίς να απαιτείται μετάνοια. Ο θεός της βλάστησης που πεθαίνει και ανασταίνεται δεν πέθανε ποτέ στην πραγματικότητα. Απλώς συνέχισε να ανασταίνεται, κάτι που, για να είμαστε δίκαιοι, είναι σωστό.

Τι γίνεται αν αυτό δεν είναι αρχέτυπο; Τι γίνεται αν είναι λίστα πελατών; Επειδή οι πελάτες σε αυτήν τη λίστα μοιράζονται περισσότερα από ένα απλό χρωματικό συνδυασμό. Μοιράζονται έναν χώρο.

Το Βιομηχανικό Συγκρότημα του Γκρότο

Ο πράσινος θεός δεν νοιάστηκε ποτέ για καθεδρικούς ναούς. Η αγαπημένη του τοποθεσία είναι τα πυκνά δάση. Οι δρυίδες τελούσαν τις τελετουργίες τους σε ιερά άλση, σε σπηλιές, στα μέρη όπου το θόλο κλείνει πάνω από το κεφάλι σου και το ίδιο το φως γίνεται πράσινο. Οι Ρωμαίοι, που δεν ήταν σιχαμεροί άνθρωποι, ενοχλήθηκαν από αυτά που έβρισκαν σε αυτά τα άλση. Ο ποιητής Λουκάν περιγράφει ένα ιερό δάσος κοντά στη Μασσαλία όπου κάθε δέντρο ήταν αλειμμένο με ανθρώπινο αίμα, και όταν ο Καίσαρας διέταξε να κοπεί, οι δικοί του στρατιώτες πάγωσαν, οπότε ο Καίσαρας άρπαξε ένα τσεκούρι και χτύπησε πρώτος, λέγοντάς τους ότι η ενοχή ήταν μόνο δική του. Αυτοί ήταν άνθρωποι που σταύρωναν τους ανθρώπους ως καριέρα. Το άλσος ήταν το σημείο όπου έθεταν τα όρια.

Οι πλούσιοι δεν σταμάτησαν ποτέ να τα χτίζουν. Από την Αναγέννηση και μετά, οι Ευρωπαίοι αριστοκράτες ξόδευαν περιουσίες κατασκευάζοντας τεχνητά σπήλαια, τεχνητές σπηλιές φτιαγμένες με κοχύλια, αγάλματα νυμφών και του Πάνα, στάζοντας νερό, όλη την αισθητική ενός δασώδους ιερού, στους δικούς τους κήπους. Η παράδοση συνεχίζεται κατευθείαν σε ορισμένα καταφύγια από σεκόγια στη Βόρεια Καλιφόρνια για τα οποία έχω γράψει και στο παρελθόν, όπου οι πιο ισχυροί άνδρες του κόσμου συγκεντρώνονται ετησίως σε ένα άλσος για να τελέσουν μια τελετή μπροστά σε μια κουκουβάγια δεκατριών ποδιών. (Αυτή είναι πλήρως καταγεγραμμένη. Υπάρχει βίντεο.)

Γιατί οι πλουσιότεροι άνθρωποι σε κάθε εποχή συνεχίζουν να ανοικοδομούν το γραφείο του δρυΐδη; Ίσως επειδή το γραφείο δεν εκκενώθηκε ποτέ. Έχει ακόμα έναν ενοικιαστή, και έχουμε ακόμη και το πορτρέτο του.

Ο Κερασοφόρος Τύπος στη Σήραγγα

Το πορτρέτο βρίσκεται στο καζάνι Gundestrup, και το όνομα του ενοικιαστή, από τη μία σωζόμενη επιγραφή, ήταν Κερνούνος, ο θεός με τα κέρατα των βαθιών δασών της Γαλατίας. Δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα άλλο γι' αυτόν.

Το καζάνι απεικονίζει μια κερασφόρο φιγούρα να κάθεται σταυροπόδι, περιτριγυρισμένη από ζώα, κρατώντας ήρεμα ένα κερασφόρο ΦΙΔΙ στο ένα χέρι σαν να είναι επαγγελματική κάρτα. Άρχοντας της ερημιάς. Κέρατα. Ένα φίδι αντί για σκήπτρο. Μερικά βιογραφικά διαβάζονται μόνα τους.

Κάποιοι πιστεύουν ότι το CERN, το εργαστήριο σωματιδιακής φυσικής στη Γενεύη, φέρει κρυφά το όνομά του προς τιμήν του. Οι επικριτές θα σας πουν ότι το CERN είναι απλώς ένα ακρωνύμιο (Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire), και εντάξει, στα χαρτιά είναι. Το ακρωνύμιο έχει ακόμα κάποια πράγματα να εξηγήσει. Το CERN έχει ένα άγαλμα του Σίβα, του καταστροφέα, που χορεύει τον χορό της κοσμικής εξόντωσης, στην πανεπιστημιούπολη του ως δώρο από την Ινδία. Το 2016, εμφανίστηκε βίντεο με άτομα με μαύρες ρόμπες να σκηνοθετούν μια ψεύτικη ανθρωποθυσία μπροστά σε αυτό το άγαλμα, στους χώρους του CERN, την οποία το CERN απέρριψε ως φάρσα από τους ερευνητές. «Οι επιστήμονές μας προσποιήθηκαν τελετουργικά ότι μαχαίρωσαν μια γυναίκα μπροστά στον θεό του καταστροφέα ως βλάκας» είναι μια φράση που θα έπρεπε να τερματίσει καριέρες και κάπως δεν έγινε. Την ίδια χρονιά, η τελετή έναρξης της σήραγγας βάσης Gotthard, της βαθύτερης σήραγγας στη Γη, που διασχίζει τις Άλπεις λίγες ώρες από τη Γενεύη, παρουσίασε μια κερασφόρο θεότητα κατσίκα-άνθρωπο να λατρεύεται από στριφογυριστούς χορευτές μπροστά σε συγκεντρωμένους Ευρωπαίους αρχηγούς κρατών, και όλοι χειροκρότησαν.

Ίσως το όνομα να είναι σύμπτωση. Αλλά ο κερασφόρος θεός της άγριας φύσης φαίνεται να νιώθει τρομερά άνετα κοντά στα πιο αναγνωρισμένα ιδρύματα της Ευρώπης. Και τα ιδρύματα, αρχαία ή σύγχρονα, ανακοινώνουν πάντα την αφοσίωσή τους με τον ίδιο τρόπο. Το θέτουν στο εμπορικό σήμα.

Πράσινη Ομάδα

Το branding τυχαίνει να είναι το παλιό μου πεδίο. Πριν υπάρξει ο Σοφός Λύκος, πέρασα δεκαετίες κάνοντας γραφιστική και μπορώ να σας πω ότι καμία εταιρεία δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν επιλέγει ένα λογότυπο τυχαία. Το branding περνάει από επιτροπές, ομάδες εστίασης, δικηγόρους εμπορικών σημάτων και στελέχη που θα παλέψουν μέχρι θανάτου για μια απόχρωση του μπλε. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Αυτό κάνει δύο από τις μεγαλύτερες σημαίες της τεχνολογίας πολύ ενδιαφέρουσες.

Η Nvidia, η πιο πολύτιμη εταιρεία στη Γη, η εταιρεία της οποίας τα τσιπ τροφοδοτούν ουσιαστικά κάθε είδους τεχνητή νοημοσύνη. Πράσινο λογότυπο. Πράσινα τα πάντα. Οι θαυμαστές τους κυριολεκτικά τους αποκαλούν Ομάδα Πράσινη.

Και αυτό το λογότυπο δεν είναι ένα αφηρημένο swoosh. Είναι ένα ΜΑΤΙ. Ένα στυλιζαρισμένο, σπειροειδές, μάτι που δεν ανοιγοκλείνει τα μάτια, που κοιτάζει έξω από ένα πράσινο τετράγωνο από κάθε κουτί κάρτας γραφικών στον πλανήτη. Η Nvidia το αποκαλεί «μάτι της περιέργειας». Ένα λιγότερο περίεργο μυαλό θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κάτι παλαιότερο.

Και το όνομά τους; Σύμφωνα με την ίδια την αφήγηση των ιδρυτών, ήθελαν μια λέξη που να περιέχει το «NV» και κατέληξαν στην invidia. Η λατινική λέξη για το ENVY. Η εταιρεία που κατασκευάζει τα μηχανικά μυαλά του μέλλοντος ονομάζεται Envy, με την επωνυμία «πράσινο μάτι που βλέπει τα πάντα», που σημαίνει «πράσινο από φθόνο». Δεν είναι αστείο μου, είναι η πραγματική εταιρική τους ετυμολογία. Αυτά τα τσιπ μπαίνουν σε κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης που η βιομηχανία συνεχίζει να ονομάζει από Τιτάνες και παγανιστικές δυνάμεις, τον Κολοσσό σας, τον Υπερίωνα σας, τον Προμηθέα σας, επειδή προφανώς το «Server Farm 7» δεν ήταν αρκετά υποβλητικό.

Ή η Razer, ο γίγαντας του gaming. Πράσινο λογότυπο. Και το ίδιο το λογότυπο; Τρία αλληλένδετα Φίδια. Ένα έμβλημα φιδιού, που αποδίδεται σε λαμπερό πράσινο, σε εκατομμύρια συσκευές σε εκατομμύρια υπνοδωμάτια εφήβων. Το φίδι απεικονίζεται πράσινο στη θρησκευτική τέχνη από τότε που υπάρχει θρησκευτική τέχνη, επειδή πολλά φίδια ΕΙΝΑΙ πράσινα, συμπεριλαμβανομένου, στη λαϊκή φαντασία, αυτού στον κήπο.

Οι εταιρείες αυτού του μεγέθους δεν υιοθετούν τυχαία τον φθόνο, τα μάτια και τα φίδια. Κάποιος τα επέλεξε όλα αυτά. Το ερώτημα είναι μόνο τι νόμιζαν ότι επέλεγαν. Αλλά η Nvidia και η Razer είναι πρόσφατες αφίξεις στην Πράσινη Ομάδα. Η παλαιότερη πράσινη μάρκα στον κόσμο λειτουργεί εδώ και ενάμιση αιώνα και πιθανότατα την κουβαλάτε αυτή τη στιγμή.

Ο Γκουρού στο Πράσινο Δολάριο

Αυτή η μάρκα είναι το δολάριο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες τυπώνουν τα χρήματά τους πράσινα, και στο πίσω μέρος του χαρτονομίσματος του ενός δολαρίου βρίσκεται μια αιγυπτιακή πυραμίδα δεκατριών βαθμίδων χωρίς την επιστέγασή της και ένα ασώματο λαμπερό μάτι να αιωρείται εκεί που θα έπρεπε να είναι η κορυφή, πάνω από τις λατινικές λέξεις NOVUS ORDO SECLORUM, «μια νέα τάξη των εποχών». Ένα μάτι που δεν ανοιγοκλείνει τα μάτια, που παρακολουθεί από ένα πράσινο πεδίο. Μόλις γνωρίσατε μία από αυτές τις δύο παραγράφους πριν από μια κάρτα γραφικών. Εκατοντάδες ερευνητές έχουν χαρακτηρίσει το σχέδιο του δολαρίου ως απόκρυφης προέλευσης. Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν πάντα ότι το μάτι είναι το Μάτι της Πρόνοιας, ένα απόλυτα υγιές χριστιανικό σύμβολο, στο οποίο η προφανής απάντηση είναι ότι μια αιγυπτιακή πυραμίδα έχει περίπου τόση σχέση με τον Χριστιανισμό όσο και το ίδιο το χρήμα.

Τα έγγραφα που αποδεικνύουν το πώς βρέθηκε εκεί είναι πιο παράξενα από το ίδιο το σύμβολο. Το σχέδιο παρέμεινε αχρησιμοποίητο στα αρχεία της κυβέρνησης για 150 χρόνια, μέχρι το 1935, όταν ο Φράνκλιν Ρούσβελτ ενέκρινε προσωπικά την τοποθέτησή του στο χαρτονόμισμα του δολαρίου, κατόπιν παρότρυνσης του Χένρι Γουάλας, Υπουργού Γεωργίας και αργότερα Αντιπροέδρου.

Ο Γουάλας ήταν ο αφοσιωμένος μαθητής του Νικολάου Ρόριχ, ενός Ρώσου μυστικιστή και αποκρυφιστή, τον οποίο ο Γουάλας αποκαλούσε σε ιδιωτικές επιστολές «Αγαπητέ Γκουρού» (αυτές οι επιστολές διέρρευσαν, είναι αληθινές και παραλίγο να τερματίσουν την καριέρα του).

Ο Γουάλας διάβασε τη «νέα τάξη των εποχών» ως μια εσωτερική προφητεία και την ήθελε στα χρήματά του. Έτσι, το παντογνώστη μάτι που σε παρακολουθεί από το πορτοφόλι σου είναι εκεί επειδή ο Αμερικανός μαθητής ενός Ρώσου αποκρυφιστή ψιθύρισε στο αυτί του προέδρου, μια πρόταση που θα σε έκανε να γελάσεις αν δεν ήταν καταγεγραμμένη ιστορία.

Και η Αγία Γραφή έχει ένα όνομα για τον θεό αυτού του πορτοφολιού. Ο Ιησούς τον ονόμασε προσωπικά: «Δεν μπορείτε να υπηρετήσετε τον Θεό και τον Μαμμωνά». Ο Μαμμωνάς είναι απλώς η αραμαϊκή λέξη για το χρήμα, η ίδια λέξη που χρησιμοποιείται για τον πλούτο σε όλα τα ραβινικά γραπτά, και ο Ιησούς μιλάει για αυτόν ως έναν αντίπαλο που μπορεί να ΥΠΗΡΕΤΕΙΤΑΙ, έναν αφέντη που απαιτεί λατρεία. Η εκκλησία τον πίστεψε στα λόγια Του. Ο Γρηγόριος Νύσσης είπε ότι ο Μαμμωνάς ήταν ένα άλλο όνομα για τον Βεελζεβούλ, και η μεσαιωνική παράδοση τον κατέταξε ανάμεσα στους πρίγκιπες της Κόλασης. Ο Παύλος ονόμασε την αγάπη για το χρήμα τη ρίζα όλου του κακού, και σκεφτείτε τι είναι στην πραγματικότητα η αγάπη για το χρήμα. Είναι η επιθυμία για αυτό που έχει ο άλλος. Είναι ο φθόνος, η λειτουργία ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου με μια πράσινη μπαταρία, στην υπηρεσία ενός θεού που η Αγία Γραφή προσδιορίζει ως διάβολο. Η πρώτη αμαρτία που διαπράχθηκε ποτέ είναι τώρα το λειτουργικό σύστημα του πολιτισμού, και την τυπώνουμε στο χρώμα του, κάτω από το μάτι του.

Το Σμαράγδι που Έπεσε

Το χρώμα του, αν ο παλαιότερος μύθος γι' αυτό είναι σωστός, καθορίστηκε τη στιγμή της πτώσης. Η μεσαιωνική παράδοση έλεγε ότι όταν ο Εωσφόρος έπεσε, ένα σμαράγδι αποκολλήθηκε από το στέμμα του και αυτή η πράσινη πέτρα έπεσε στη Γη, όπου έγινε αντικείμενο λατρείας. Ο λαμπρότερος από τους αγγέλους, και το κομμάτι του που οι άνθρωποι φύλαγαν και θεωρούσαν πολύτιμο, ήταν ΠΡΑΣΙΝΟ.

Ακόμα και η γλώσσα μας φαίνεται να θυμάται. Κανείς δεν ξέρει γιατί τα αγγλικά λένε «πράσινο από φθόνο». Τα αδιέξοδα στον Σαίξπηρ, ο οποίος επινόησε τις λέξεις «πράσινη ζήλια» και «το τέρας με τα πράσινο μάτια» και πήρε την αιτία στον τάφο του. Η τυπική εξήγηση, ότι οι Έλληνες πίστευαν ότι ο φθόνος πρασίνιζε το δέρμα σου από χολή, εξανεμίζεται όταν ψάχνεις έστω και έναν αρχαίο γιατρό που να το είπε ποτέ. Δεν υπάρχει ούτε ένας. Η προέλευση της φράσης είναι ένα πραγματικό κενό σημείο. Τέσσερις αιώνες αγγλόφωνων έχουν βάψει την παλαιότερη αμαρτία με το ίδιο χρώμα με τον παλαιότερο αμαρτωλό, χωρίς κανείς να μπορεί να πει γιατί.

Έτσι, τα «τι θα γινόταν αν» συσσωρεύονται. Τι θα γινόταν αν η πρώτη αμαρτία ήταν ο φθόνος, ένα παλαιότερο δημιούργημα που μαινόταν που ο Θεός επέλεξε τον Αδάμ για βασιλιά του; Τι θα γινόταν αν τα χαρακτηριστικά αυτού του όντος, σε κάθε πολιτισμό στον οποίο έχει εργαστεί, ήταν η ερημιά, το φίδι, ο πράσινος θεός που πεθαίνει και ανασταίνεται, το άλσος, η σπηλιά, το μάτι που δεν ανοιγοκλείνει και η λαμπερή σφαίρα στον ουρανό; Τι θα γινόταν αν υπήρχε ένα νήμα, πείτε το νεοδρυιδικό, πείτε το όπως θέλετε, που εκτείνεται από τα άλση της Γαλατίας μέχρι τις σπηλιές κήπων των αριστοκρατών, σε μια συγκεκριμένη τελετή κουκουβάγιας στις σεκόγιες και σε έναν κερασφόρο θεό που χορεύει για πρωθυπουργούς σε μια σήραγγα; Τι θα γινόταν αν η λαϊκή παροιμία είναι πιο κυριολεκτική από ό,τι σκόπευε κανείς, και ο διάβολος είναι όντως πράσινος από φθόνο;

Μπορεί να κάνω λάθος. Θέλω να λάβετε υπόψη σας ότι κάνω λάθος. Ελέγξτε κάθε ισχυρισμό σε αυτό το άρθρο, οι πηγές είναι πραγματικές και εύκολα εντοπίσιμες, και μερικά από αυτά που έχω συνδέσει είναι εικασίες που βασίζονται σε θρύλους, και προσπάθησα να επισημάνω ποιο είναι ποιο. Μην βασίζεστε στα λόγια μου και μην βασίζεστε ούτε στα λόγια αυτών που απομυθοποιούν. Αμφισβητήστε την έρευνά μου. Μετά αμφισβητήστε και τη δική τους.

Αλλά όταν το ίδιο χρώμα συνεχίζει να εμφανίζεται στον ίδιο χαρακτήρα για πέντε χιλιάδες χρόνια, κάποια στιγμή η «σύμπτωση» αρχίζει να απαιτεί περισσότερη πίστη από την εναλλακτική λύση.