Μεγάλο μέρος της χώρας αντιμετωπίζει δριμύ κρύο και χιόνι καθώς γράφω αυτό. Στη Βιρτζίνια, μας χτύπησε χιόνι περίπου 30 εκατοστά, αλλά το χιονόνερο και η παγωμένη βροχή που έπεφταν για ώρες και κάλυπταν την επιφάνεια του, έκαναν τα πράγματα πραγματικά επικίνδυνα. Είναι σαν να περπατάς σε μια παγωμένη λίμνη, μόνο που κάθε λίγα βήματα η μπότα σου σπάει στο έδαφος.
Για τα πρώτα τριάντα ή και περισσότερα χρόνια της ζωής μου, δεν ανησυχούσα ποτέ πολύ για τον καιρό. Ως παιδί, ελπίζεις σε χιόνι για να χάσεις το σχολείο και κατεβαίνεις με έλκηθρο τις πλαγιές. Το μισούσα όταν τα παιχνίδια μου έπεφταν στη βροχή, αλλά κατά τα άλλα ο καιρός ήταν κάτι για το οποίο μιλούσες όταν δεν μπορούσες να σκεφτείς τίποτα άλλο. Έπειτα ήρθε μια χιονοθύελλα το 1993, όπου χάσαμε το ρεύμα για πέντε μέρες. Μένω στην ίδια κομητεία από τότε που ήμουν τριών χρονών. Έχω δει μόνο τα αξιοθέατα που μπορεί να δει ένα κορίτσι από το Μπρούκλιν Χάιτς. Αλλά ποτέ δεν χάσαμε ρεύμα όλα αυτά τα χρόνια, από χιόνι ή πάγο. Το ρεύμα μπορεί να κοπεί για λίγες ώρες σε μια καταιγίδα, αλλά αυτή ήταν η έκτασή του. Μέρες, ή ακατανόητα εβδομάδες χωρίς ρεύμα, ήταν κάτι που κανείς δεν σκεφτόταν καν. Έπειτα, πριν από περίπου 15 χρόνια, μια καταιγίδα που την ονόμαζαν «Ντερέτσο» κόβει το ρεύμα εδώ για μια εβδομάδα. Δεν είχα ξανακούσει για Ντερέτσο και δεν έχει ξανασυμβεί από τότε. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει Ντερέτσο. Αλλά το κοινό απλώς έγνεψε καταφατικά και άναψε περισσότερα κεριά,αναφέρει ο donaldjeffries.substack.com
Πριν από αυτή τη νέα «ιστορική» καταιγίδα, λάβαμε ένα email από την Dominion, την αξιόπιστη εταιρεία ηλεκτρικής ενέργειας. Το email έγραφε, εν μέρει: «Με παγωμένη βροχή, χιονόνερο και χιόνι να αναμένονται αργότερα απόψε και να συνεχίζονται μέχρι την Κυριακή, η Βιρτζίνια προετοιμάζεται για μια σημαντική χειμερινή καταιγίδα. Η προετοιμασία για την πιθανότητα διακοπών ρεύματος κατά τη διάρκεια ακραίου ψύχους είναι εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά σας. Η έντονη συσσώρευση πάγου, οι σοβαρές ζημιές σε δέντρα και γραμμές ηλεκτροδότησης και οι δύσκολες συνθήκες ταξιδιού θα μπορούσαν να παρατείνουν την αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης για πολλές ημέρες. Σας ενθαρρύνουμε να συνεχίσετε να προετοιμάζεστε για την πιθανότητα πολυήμερων διακοπών της παροχής ρεύματος». Όπως λέει ο φίλος μου ο John Barbour, ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ! Αυτό είναι το στάδιο στο οποίο έχουμε φτάσει στα χρόνια του λυκόφωτος της πρώην χώρας μας του Πρώτου Κόσμου. Οι εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας σας λένε τώρα, εκ των προτέρων, να περιμένετε διακοπές ρεύματος, ίσως για μέρες. Υποθέτω ότι έχουν ελάχιστη εμπιστοσύνη στο προσωπικό τους. Λοιπόν, για να είμαστε δίκαιοι, έχουν να κάνουν με δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας που δεν έχουν ενημερωθεί εδώ και πάνω από 60 χρόνια. Με κινέζικους αισθητήρες.
Έστειλα πίσω αυτήν την κοφτή απάντηση στον Dominion: «Ως κάποιος που ζει στην κομητεία Fairfax για πάνω από 60 χρόνια, θα ήθελα να μάθω γιατί κάποιος από εμάς θα πρέπει να «περιμένει» διακοπές ρεύματος σε μια χιονοθύελλα. Μέχρι τη δεκαετία του 1990, ΠΟΤΕ δεν είχαμε διακοπές ρεύματος λόγω χιονοθύελλας, καταιγίδων πάγου κ.λπ. Μόνο περιστασιακές διακοπές ρεύματος για λίγες ώρες το πολύ κατά τη διάρκεια καταιγίδων. Γιατί δεν μπορείτε να εγγυηθείτε ότι το ρεύμα θα παραμείνει σε δυνητικά θανατηφόρο κρύο; Πολλοί από εμάς τώρα έχουμε υπόγειες γραμμές, τις οποίες δεν είχαμε τη δεκαετία του 1960 και του 1970, όταν το ρεύμα ΔΕΝ κόπηκε ΠΟΤΕ λόγω χιονιού ή πάγου. Και όταν κοπεί, γιατί χρειάζεται τόσος χρόνος για να το αποκαταστήσετε; Γιατί βλέπουμε ακόμα φορτηγά στο πάρκινγκ σας, όπως συνέβαινε το 2016; Οι ηλικιωμένοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε αυτό το είδος κρύου καιρού. Δεν χρειάστηκε να ανησυχούν για αυτό πριν από 50 χρόνια. Παρακαλώ εξηγήστε μου.» Όσο σοκαριστικό κι αν φαίνεται, κανείς δεν απάντησε στο παράπονό μου για φουσκάλες. Ποτέ δεν ανταποκρίνονται στα παράπονά μου για φουσκάλες.
Περίμενα με απόλυτη σιγουριά ότι θα χάναμε το ρεύμα. Άλλωστε, ονόμασαν αυτή την καταιγίδα Φτέρη. Τώρα, μόλις ονομάσουν μια καταιγίδα, ξέρεις ότι θα είναι άσχημη. Και με τη θερμοκρασία πολύ κάτω από το μηδέν για την επόμενη εβδομάδα, οποιαδήποτε διακοπή ρεύματος θα μπορούσε να είναι θανατηφόρα για ηλικιωμένους ή/και ασθενείς. Οι ηλικιωμένοι και οι ασθενείς τα είχαν πολύ καλύτερα πριν από μισό αιώνα, όταν δεν τους περνούσε ποτέ από το μυαλό ότι μπορεί να είχαν κολλήσει μέσα στα σπίτια τους χωρίς θέρμανση ή ηλεκτρικό ρεύμα. Με τη μισή Αμερική να χρησιμοποιεί συσκευές BiPAP για να κοιμάται το βράδυ, σκεφτείτε το χάος που προκύπτει από το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να τις συνδέσουν στην πρίζα. Όσοι εξαρτώνται από συσκευές όπως οι μηχανές αιμοκάθαρσης είναι άτυχοι σε αυτές τις σφοδρές καταιγίδες. «Συνεχίστε να προετοιμάζεστε!» Μείνετε ασφαλείς! Καθώς το ρομπότ τεχνητής νοημοσύνης που μου παίρνει 7 δολάρια για στάθμευση κάθε φορά που επισκέπτομαι την ανιψιά μου στο νοσοκομείο λέει: «Να έχετε μια υγιή μέρα!» Έχετε κάνει το εμβόλιο της γρίπης; Είστε πλήρως ενισχυμένοι για τυχόν νέα κρούσματα «COVID»; Αυτό θα σας κρατήσει ζεστούς. Αυτό θα κρατήσει τα φώτα αναμμένα.
Αυτή είναι απλώς μια ακόμη ένδειξη του πόσο λίγο νοιάζονται αυτοί που διοικούν την κοινωνία μας για τους ανθρώπους. Ειδικά τους πιο ευάλωτους. Θα μπορούσατε ακόμη και να αποκαλέσετε τους άρρωστους και τους ηλικιωμένους «περιθωριοποιημένους». Προφανώς, νοιάζονταν για τους πιο ευάλωτους πολίτες πριν από 60 χρόνια, επειδή τουλάχιστον στην περιοχή μου κανένας από αυτούς δεν πάγωσε μέχρι θανάτου στα σπίτια του κατά τη διάρκεια μιας σφοδρής καταιγίδας. Η οποία δεν θα είχε όνομα τότε. Απλώς μια απλή ανώνυμη και οργανική καταιγίδα. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που στηριζόταν σε 250 στρέμματα δάσους. Δεν είδα ποτέ ούτε ένα δέντρο να χτυπιέται από κεραυνό στα δεκαεννέα χρόνια που έζησα εκεί. Τώρα, σχεδόν με κάθε καταιγίδα, τα δέντρα πέφτουν, συχνά πάνω στο σπίτι κάποιου. Μεγάλα κλαδιά πετιούνται παντού, συνήθως μπλοκάροντας βολικά κάποιον δρόμο. Τίποτα από αυτά τα συναρπαστικά πράγματα δεν συνέβαινε όταν ήμουν παιδί. Ίσως τα σύγχρονα δέντρα να είναι πιο αδύναμα. Τα δέντρα στην εποχή μου ήταν ανθεκτικά. Και είχαμε πολλά δέντρα. Λοιπόν, υποθέτω ότι πρέπει να περιμένετε μια καταιγίδα με όνομα να είναι απλώς πιο δυνατή.
Σοβαρά τώρα, κανείς άλλος εκτός από εμένα δεν φαίνεται να τα παρατηρεί αυτά. Όταν ένα μεγάλο δέντρο πέφτει στο παράθυρο του υπνοδωματίου κάποιου, κανείς δεν εκπλήσσεται. Κανείς δεν αναρωτιέται γιατί δεν έπεσε ποτέ πάνω στο σπίτι κάποιου παλιά. Και, φυσικά, είναι κακόγουστο για έναν θορυβώδη σαν εμένα να το αναφέρει. Τι θα πω, «Πώς μπόρεσε να συμβεί αυτό; Δεν συνέβη ποτέ τη δεκαετία του 1970», στους απελπισμένους κατοίκους; Κατά τη διάρκεια εκείνης της εβδομαδιαίας διακοπής ρεύματος «Derecho», οδηγούσα τριγύρω, χωρίς να βλέπω ούτε ένα φορτηγό της εταιρείας ηλεκτρισμού πουθενά. Δεν θα έπρεπε να είχαν κάθε πιθανό τεχνικό γραμμής εκεί έξω, και δεν θα έπρεπε να βλέπουμε εμείς φορτηγά παντού; Αντ' αυτού, μερικές ατρόμητες ψυχές δημοσίευσαν, στην πλέον ανενεργή ιστοσελίδα του Fairfax Underground, για το ότι πέρασαν από τα κεντρικά γραφεία της Dominion και είδαν το πάρκινγκ τους γεμάτο με οχήματα κοινής ωφέλειας. Σε μια εποχή που χιλιάδες ήταν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Για μέρες. Τι είδους έκτακτη ανάγκη περίμεναν; Μήπως ήταν πολύ φθηνοί για να πληρώσουν υπερωρίες;
Ίσως είναι απλώς η περιοχή μου. Αλλά δυσκολεύομαι να το πιστέψω, αφού ζω σε μια από τις πλουσιότερες κομητείες της χώρας. Σίγουρα, είμαι ένας από τους φτωχότερους κατοίκους αυτής της πολύ πλούσιας κομητείας, αλλά μέλη του Κογκρέσου ζουν εδώ. Ισχυρά μέλη του Σώματος Τύπου της Ουάσινγκτον ζουν εδώ. Τώρα, αυτό δεν μας εμποδίζει να έχουμε δρόμους γεμάτους λακκούβες και κατάφυτες μεσαίες λωρίδες σε στιλ Δημοκρατίας της Μπανάνα, αλλά θα νόμιζε κανείς ότι θα ήθελαν να διατηρήσουν το ρεύμα για την ελίτ της Ουάσινγκτον. Λοιπόν, πιθανότατα όλοι έχουν εντυπωσιακές εφεδρικές γεννήτριες. Ακόμα και εγώ, ένας ταπεινός φοιτητής κοινοτικού κολεγίου, κατάφερα να αγοράσω μια μικρή γεννήτρια που σίγουρα θα βοηθούσε σε μια διακοπή ρεύματος. Ίσως είναι μέρος της συμφωνίας στην οποία συμφωνούν. μεγάλος πλούτος, αδιανόητα προνόμια, αλλά θα επιβαρυνθείτε με τις υποδομές του Τρίτου Κόσμου μας. Αν παραπονεθείτε γι' αυτό, θα καταλήξετε σαν ένας χαιρετιστής του Walmart. Διαφορετικά, γιατί οι βουλευτές που οδηγούν σε αυτούς τους ίδιους ετοιμόρροπους δρόμους που κάνω εγώ, να μην απαιτήσουν να επισκευαστούν και να αναβαθμιστούν;
Μεγάλωσα δίπλα στην Λεωφόρο του Καπιτωλίου. Την παρακολουθούσα να χτίζεται και έπαιζα στο εργοτάξιο. Εκείνες τις μέρες, τα μικρά παιδιά μπορούσαν να το κάνουν αυτό και με κάποιο τρόπο δεν ακρωτηριάζονταν στη διαδικασία. Επίσης, δεν συνάντησα ποτέ ούτε ένα παιδί «αρπακτικό», παρόλο που πήγαινα με το ποδήλατο λίγα μίλια μακριά από το σπίτι μου για να παίξω σε πάρκα ή σε σπίτια φίλων. Αυτό είναι όσο πιο ευάλωτο γίνεται. Ακόμα και «περιθωριοποιημένο». Ένας παιδόφιλος θα μπορούσε να με είχε αρπάξει και να με είχε περάσει τα σύνορα δύο πολιτειών πριν καν οι γονείς μου καταλάβουν ότι έλειπα. Ίσως ήμουν πολύ χοντρός για να τους προσελκύσω. Φαίνεται ότι όλα τα αρπακτικά ήταν κρυμμένα, όπως τα δέντρα που αρνούνταν να συντρίψουν στα σπίτια των ανθρώπων ή να μπλοκάρουν δρόμους. Όλα αυτά βγήκαν από την ντουλάπα τώρα, στην Αμερική 2.0. Και ούτε ένα «Derecho» δεν φαίνεται. Και τι γίνεται με τα τσουνάμι; Όταν άκουσα για πρώτη φορά για το καταστροφικό τσουνάμι το 2004, η λέξη μου ήταν ξένη. Νόμιζα ότι είχε να κάνει με τα Pokemon. Προφανώς, τα τσουνάμι ήταν κάτι που συνέβαινε σε όλη την ιστορία. Υποψιαζόμουν ότι επινόησαν τη λέξη το 2004.
Σίγουρα φαίνεται ότι έχουμε βιώσει πολλά ακραία καιρικά φαινόμενα (που συνήθως αναφέρονται λαχανιασμένα ως «ιστορικά») τα τελευταία χρόνια, τα οποία ξεκίνησαν συμπτωματικά μόλις ξεκίνησαν οι πρώτες προσπάθειες γεωμηχανικής του καιρού. Το HAARP ήταν μια άκρως απόρρητη εγκατάσταση στην Αλάσκα, αφιερωμένη στη «μελέτη» του καιρού, αλλά δεν άφησαν τον Jesse Ventura να μπει στην εγκατάσταση όταν τους επισκέφθηκε για την εκπομπή του Tru TV Conspiracy Theory . Ο Nikola Tesla ισχυρίστηκε ότι εφηύρε μια μηχανή σεισμών. Ο Lyndon B. Johnson είπε κάποτε: «Αυτός που ελέγχει τον καιρό, θα ελέγχει τον κόσμο». Τώρα, ας πούμε υποθετικά ότι οι διεφθαρμένοι και ανίκανοι ηγέτες μας έχουν βρει έναν τρόπο να χειραγωγούν τον καιρό. Πιστεύει κανείς ότι αυτοί οι απόλυτοι κακοποιοί θα χρησιμοποιούσαν αυτήν την τεχνολογία για να πετάνε σύννεφα βροχής πάνω από περιοχές ξηρασίας; Για να κατευθύνουν τυφώνες στη θάλασσα; Αν είχαν αποκτήσει την έρευνα του Tesla, είναι απίστευτο να φανταστούμε ότι θα δημιουργούσαν τον σεισμό στην Αϊτή το 2010; Ξέρετε, αυτόν που ήταν συνυφασμένος με το Ίδρυμα Κλίντον;
Σίγουρα δεν είμαι μετεωρολόγος, αλλά ξέρω ότι αυτοί οι «ειδικοί» φαίνεται να κάνουν αρκετά λάθος για τον καιρό. Είναι σχεδόν σαν να μπορείς να βγάλεις το κεφάλι σου έξω από το παράθυρο. Μου άρεσαν οι παλιοί μετεωρολόγοι, όπως ο επίδοξος κωμικός Ντέιβιντ Λέτερμαν ή ο χαρούμενος Γουίλαρντ Σκοτ, που ξεκίνησε στον τομέα υποδυόμενος τον Μπόζο τον Κλόουν. Νομίζω ότι θα μπορούσες να πάρεις καλύτερες βαθμολογίες προσλαμβάνοντας χαριτωμένους μη μετεωρολόγους με μπικίνι για να γελούν και να δείχνουν τον αόρατο χάρτη. Είναι ωραίο να κοροϊδεύεις αυτούς τους «μετεωρολόγους» που δημοσιεύουν «παρατεταμένες ημερήσιες προβλέψεις» που είναι λανθασμένες και αλλάζουν καθημερινά. Αλλά δεν είναι διασκεδαστικό να σε χτυπάει μια χειμερινή καταιγίδα Φτέρη, ή μια τροπική καταιγίδα ΛαΚέσια, ή ένας τυφώνας Τζαμάλ. Αστειεύομαι με τα δύο τελευταία ονόματα. Αυτά τα σοβαρά καιρικά φαινόμενα είναι ρατσιστικά και δεν έχουν ποτέ ονόματα που σχετίζονται με «έγχρωμα άτομα». Να που είμαι εξίσου ρατσιστής με τις καταιγίδες. Υπάρχουν πολλά κορίτσια από τη Δανία που ονομάζονται ΛαΚέσια και αγόρια από τη Σκωτία που ονομάζονται Τζαμάλ. Η διαφορετικότητα είναι η δύναμή μας.
Αυτό που κάνει αυτά τα σοβαρά καιρικά φαινόμενα ακόμη χειρότερα είναι η ζαλιστική αντίδραση όχι μόνο των καλοπληρωμένων «μετεωρολόγων» και των τοπικών παρουσιαστών ειδήσεων, αλλά και το γεγονός ότι το ευρύ κοινό ενθουσιάζεται με αυτά. Τα περιμένουν με ανυπομονησία, και όσο πιο σοβαρά, τόσο το καλύτερο. Κατηγορία 5, μωρό μου! Δεν ξέρω, ίσως δεν χρειάζεται να φτυαρίζουν χιόνι σαν κι αυτό, όπου είναι τόσο σκληρό όσο μια πέτρα. Ίσως όλοι έχουν ισχυρές γεννήτριες που τους αφήνουν με πλήρες ίντερνετ και τηλεόραση, ακόμα κι αν συμβούν αυτές οι «αναμενόμενες» διακοπές. Γιατί χαίρεται οποιοσδήποτε ενήλικας που βλέπει μια μεγάλη χιονόπτωση; Δεν σε αφήνουν να βγεις από το σχολείο. Πιθανότατα θα πρέπει να οδηγήσεις στην άθλια δουλειά σου, σε δρόμους που είναι σίγουρο ότι θα είναι ανεπαρκώς επεξεργασμένοι και οργωμένοι. Γελάς ακόμα όταν συμβαίνει η «αναμενόμενη» διακοπή, καθισμένος στο σκοτάδι, σε καιρό 9 βαθμών; Είναι ακόμα «κουλ» και αστείο να καυχιέσαι για το πόσο βαθύ είναι το χιόνι τότε; Τίποτα δεν δείχνει την ανθρώπινη βλακεία περισσότερο από την ευφορία που νιώθουν οι ενήλικες για μια τόσο κρύα και ακατάστατη ταλαιπωρία.
Ήμουν εκεί το 2010 για τον «Χιονομαγεδδώνα», το πολύχρωμο όνομα που δόθηκε σε ένα από αυτά τα «ιστορικά» σύγχρονα καιρικά φαινόμενα. Ήμουν κολλημένος στο αυτοκίνητό μου για δύο ώρες, ενώ ολόκληρη η λεωφόρος του Καπιτωλίου σταμάτησε λόγω πέντε εκατοστών χιονιού. Λοιπόν, εννοώ, αν πρόκειται να το πείτε Χιονομαγεδδώνα, ο κόσμος θα πανικοβληθεί, ακόμα και στη θέα πέντε εκατοστών χιονιού. Είδα αμέτρητους σαστισμένους Ασιάτες οδηγούς να «κολλάνε» ενώ θα μπορούσαν εύκολα να είχαν στρίψει το τιμόνι με τη σωστή κατεύθυνση και να πάρουν τη θέση τους πιο πάνω στη γραμμή. Όχι για να σκιαγραφήσω φυλετικά κανέναν. Όχι για να ισχυριστώ ότι οι Ασιάτες είναι γνωστοί για τους κακούς οδηγούς. Σε κάθε περίπτωση, αυτό ήταν πολύ διαφορετικό από την πραγματική χιονοθύελλα περίπου του 1971, όταν μερικά μέτρα χιονιού δεν επηρέασαν καθόλου τη ζεστασιά και την ασφάλειά μας, στο μικρό αλλά συμπαγές τούβλινο σπίτι των γονιών μου. Τώρα, για να είμαστε δίκαιοι, δεν υπήρχαν ακόμα Ασιάτες εδώ, για να μπερδευτούν και να κολλήσουν στο δρόμο, αλλά παρόλα αυτά δεν παρατήρησα κανέναν μη Ασιάτη να έχει κολλήσει πουθενά. Αλλά πάλι, στην πραγματικότητα όργωναν τους δρόμους τότε.
Ο ξεχασμένος Charles Dudley Warner είπε κάποτε: «Όλοι παραπονιούνται για τον καιρό, αλλά κανείς δεν κάνει τίποτα γι' αυτό». Φαίνεται ότι οι κακοί ηγέτες μας έχουν κάνει κάτι γι' αυτό. Με την ύπουλη γεωμηχανική τους, έχουν ομαλοποιήσει ακραία καιρικά φαινόμενα. Και κανείς δεν παρατηρεί πώς χειρίζονται τέτοιες καταστάσεις. Δείτε τον τυφώνα Κατρίνα, όταν κάποιοι «τρελοί» κάτοικοι ισχυρίστηκαν ότι οι αστυνομικοί πυροβολούσαν ανθρώπους και ότι η κυβέρνηση σαμποτάρισε τα φράγματα. Πέρυσι, η FEMA, η οποία είναι άχρηστη σε οποιαδήποτε έκτακτη ανάγκη και αόρατη σε μη έκτακτες ανάγκες, εμπόδισε τους καλούς Σαμαρείτες να βοηθήσουν τα θύματα. Και ό,τι και αν συνέβη πραγματικά στη Χαβάη, είτε αναπτύχθηκαν DEW είτε όχι, οι αρχές τουλάχιστον εμπόδισαν τις προσπάθειες διάσωσης. Έχουν ανακάμψει ακόμα οι κάτοικοι της Ανατολικής Παλαιστίνης, στο Οχάιο; Είναι ακόμα καθαρό το νερό στο Φλιντ του Μίσιγκαν; Έχει επιστρέψει πλήρως το ρεύμα στο Πουέρτο Ρίκο; Είτε η κρίση είναι πραγματική είτε γεωμηχανική, αυτοί που έχουν αναλάβει να το κάνουν εμποδίζουν αντί να βοηθούν στις προσπάθειες ανακούφισης.
Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που μπορούσαμε να κάνουμε κάποτε. Όπως να πάμε στο φεγγάρι, για παράδειγμα. Ή να αλατίσουμε, να στρώσουμε με άμμο και μετά να οργώσουμε καλά τους χιονισμένους δρόμους, συμπεριλαμβανομένων των παράπλευρων δρόμων. Τώρα, δεν κάνουν παράπλευρους δρόμους. Και μας λένε ότι αυτό συνέβαινε πάντα. Η Ωκεάνια ήταν πάντα σε πόλεμο με την Ευρασία. Εκτός από το ότι ήμουν εκεί. Και ήταν πολύ διαφορετικά. Οι δρόμοι οργώνονταν όπως έπρεπε. Το ρεύμα παρέμενε όπως «αναμενόταν». Τα γερά, παλιά δέντρα δεν έπεφταν στις καταιγίδες. Τεράστια κλαδιά δεν έβρισκαν τον δρόμο τους προς τους πιο πολυσύχναστους δρόμους, όπου θα μπορούσαν να εμποδίσουν την κυκλοφορία ακόμη περισσότερο. Τα τέρατα και τα τσουνάμι ήταν ανήκουστα. Δεν ήταν μόνο ο Μουσολίνι που κρατούσε τα τρένα στην ώρα τους. Οι ηγέτες μας ήταν διεφθαρμένοι τότε, αλλά ήταν και ικανοί. Κανένα παιδί ή ηλικιωμένος δεν θα έπρεπε να ζει με τον φόβο ότι θα βυθιστεί σε ένα παγωμένο σκοτάδι κατά την επόμενη χιονόπτωση. Δεν υπάρχει δικαιολογία για αυτή την πλέον συνηθισμένη ανικανότητα. Δεν το παρατηρεί κανείς άλλος αυτό, στην κάποτε μεγαλύτερη και ακόμα πλουσιότερη χώρα στον κόσμο;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου