Η κρίση στη Ceuta ως προειδοποιητικό καμπανάκι για την Άγκυρα – Οι ανησυχίες για πιέσεις κατά της Τουρκίας και ο ρόλος του Erdogan
Η μαζική είσοδος χιλιάδων παράνομων μεταναστών από το Μαρόκο στην ισπανική πόλη Ceuta στα τέλη Ιουλίου αποτέλεσε, σύμφωνα με τον Τούρκο αναλυτή Murat Yetkin, ένα γεγονός που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια μιας διμερούς κρίσης μεταξύ Ισπανίας και Μαρόκου.
Το ερώτημα που θέτει ο Yetkin είναι ιδιαίτερα βαρύ: αν ένα τέτοιο κύμα πίεσης μπορούσε να εκδηλωθεί στην Ισπανία, τι θα μπορούσε να συμβεί στην Τουρκία;
Πιο συγκεκριμένα, η μαζική μετακίνηση δεκάδων χιλιάδων Μαροκινών προς τη Ceuta, μιας ισπανικής κτήσης στη Βόρεια Αφρική, προκάλεσε συναγερμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η Μαδρίτη αντέδρασε με κινητοποίηση στρατιωτικών δυνάμεων και διπλωματικές επαφές με το Rabat, ενώ χιλιάδες άνθρωποι επέστρεψαν στο Μαρόκο.
Όμως, σύμφωνα με τον Yetkin, η κρίση δεν έληξε πραγματικά.
Αντίθετα, αποκάλυψε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι.
Αρχικά, το επεισόδιο θεωρήθηκε αντίδραση του βασιλιά του Μαρόκου Mohammed VI στη συμφωνία φυσικού αερίου μεταξύ Ισπανίας και Αλγερίας.
Ωστόσο, ο Τούρκος αναλυτής υποστηρίζει ότι στη συνέχεια εμφανίστηκαν στοιχεία που συνδέουν την υπόθεση με μια μεγαλύτερη αντιπαράθεση γύρω από τη θέση της Ισπανίας στο παλαιστινιακό ζήτημα και τη σχέση της με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Ο Yetkin αναφέρεται σε κινήσεις και παρεμβάσεις στις ΗΠΑ που, κατά την άποψή του, δείχνουν αυξημένο ενδιαφέρον για το καθεστώς της Ceuta και της Mellila, δύο ισπανικών θυλάκων στη Βόρεια Αφρική που αποτελούν εδώ και δεκαετίες σημείο αντιπαράθεσης με το Μαρόκο.
Παράλληλα, κάνει αναφορά στις δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben-Gvir, αλλά και στη στάση του Donald Trump απέναντι στον Ισπανό πρωθυπουργό Pedro Sánchez, υποστηρίζοντας ότι η μεταναστευτική κρίση χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο πολιτικής πίεσης.
Το μήνυμα προς την Ευρώπη και η ανησυχία για την Τουρκία
Το βασικό συμπέρασμα του Murat Yetkin είναι ότι η υπόθεση της Ισπανίας μπορεί να αποτελέσει προηγούμενο.
«Αν αυτό έγινε στην Ισπανία, τι δεν θα μπορούσαν να επιχειρήσουν στην Τουρκία;» είναι το ερώτημα που επαναφέρει ο Τούρκος αναλυτής.
Η Τουρκία βρίσκεται εδώ και χρόνια στο επίκεντρο σύνθετων γεωπολιτικών ανταγωνισμών: από τη Συρία και το Ιράκ μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, τη Λιβύη και τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ.
Για την Άγκυρα, η μεταναστευτική πίεση, οι περιφερειακές συγκρούσεις και οι σχέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις αποτελούν διαρκείς παράγοντες αστάθειας.
Ο Yetkin υποστηρίζει ότι η Τουρκία έχει ήδη αντιμετωπίσει προσπάθειες αποσταθεροποίησης, αναφέροντας ως παράδειγμα τις εξελίξεις γύρω από κουρδικές ένοπλες οργανώσεις στην περιοχή, τις οποίες παρουσιάζει ως μέρος ενός ευρύτερου ανταγωνισμού ΗΠΑ – Ισραήλ – Τουρκίας.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη σχέση Donald Trump - Recep Tayyip Erdogan.
Οι δημόσιες δηλώσεις αναγνώρισης του Trump προς τον Τούρκο πρόεδρο παρουσιάζονται από τον Yetkin ως μόνο ένα μικρό μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης γεωπολιτικής εικόνας.
Η Άγκυρα θεωρεί ότι ο ρόλος της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, στη Μαύρη Θάλασσα και στο ΝΑΤΟ την καθιστά κρίσιμο παράγοντα, αλλά ταυτόχρονα και στόχο ανταγωνιστικών πιέσεων.
Η Τουρκία στο επίκεντρο
Η υπόθεση της Ceuta, σύμφωνα με την ανάλυση του Murat Yetkin, δεν αφορά μόνο τη μεταναστευτική κρίση.
Αποτελεί, όπως υποστηρίζει, μια υπενθύμιση ότι στον σύγχρονο κόσμο οι μεταναστευτικές ροές, οι ενεργειακές συμφωνίες, οι περιφερειακές συγκρούσεις και οι διπλωματικές πιέσεις μπορούν να αποτελέσουν εργαλεία άσκησης ισχύος.
Άλλωστε, το νιώσαμε αυτό στην Ελλάδα πολλάκις, με τους Τούρκους να στέλνουν κατά κύματα μετανάστες στη χώρα μας.
Και για την Τουρκία, μια χώρα που βρίσκεται στο σημείο συνάντησης Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας, το ερώτημα παραμένει ανοικτό:
Εάν τέτοιες πιέσεις μπορούν να εμφανιστούν στην Ισπανία, ποιο θα είναι το επόμενο μέτωπο στη μεγάλη γεωπολιτική σκακιέρα;
Το ερώτημα που θέτει ο Yetkin είναι ιδιαίτερα βαρύ: αν ένα τέτοιο κύμα πίεσης μπορούσε να εκδηλωθεί στην Ισπανία, τι θα μπορούσε να συμβεί στην Τουρκία;
Πιο συγκεκριμένα, η μαζική μετακίνηση δεκάδων χιλιάδων Μαροκινών προς τη Ceuta, μιας ισπανικής κτήσης στη Βόρεια Αφρική, προκάλεσε συναγερμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η Μαδρίτη αντέδρασε με κινητοποίηση στρατιωτικών δυνάμεων και διπλωματικές επαφές με το Rabat, ενώ χιλιάδες άνθρωποι επέστρεψαν στο Μαρόκο.
Όμως, σύμφωνα με τον Yetkin, η κρίση δεν έληξε πραγματικά.
Αντίθετα, αποκάλυψε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι.
Αρχικά, το επεισόδιο θεωρήθηκε αντίδραση του βασιλιά του Μαρόκου Mohammed VI στη συμφωνία φυσικού αερίου μεταξύ Ισπανίας και Αλγερίας.
Ωστόσο, ο Τούρκος αναλυτής υποστηρίζει ότι στη συνέχεια εμφανίστηκαν στοιχεία που συνδέουν την υπόθεση με μια μεγαλύτερη αντιπαράθεση γύρω από τη θέση της Ισπανίας στο παλαιστινιακό ζήτημα και τη σχέση της με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Ο Yetkin αναφέρεται σε κινήσεις και παρεμβάσεις στις ΗΠΑ που, κατά την άποψή του, δείχνουν αυξημένο ενδιαφέρον για το καθεστώς της Ceuta και της Mellila, δύο ισπανικών θυλάκων στη Βόρεια Αφρική που αποτελούν εδώ και δεκαετίες σημείο αντιπαράθεσης με το Μαρόκο.
Παράλληλα, κάνει αναφορά στις δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben-Gvir, αλλά και στη στάση του Donald Trump απέναντι στον Ισπανό πρωθυπουργό Pedro Sánchez, υποστηρίζοντας ότι η μεταναστευτική κρίση χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο πολιτικής πίεσης.
Το μήνυμα προς την Ευρώπη και η ανησυχία για την Τουρκία
Το βασικό συμπέρασμα του Murat Yetkin είναι ότι η υπόθεση της Ισπανίας μπορεί να αποτελέσει προηγούμενο.
«Αν αυτό έγινε στην Ισπανία, τι δεν θα μπορούσαν να επιχειρήσουν στην Τουρκία;» είναι το ερώτημα που επαναφέρει ο Τούρκος αναλυτής.
Η Τουρκία βρίσκεται εδώ και χρόνια στο επίκεντρο σύνθετων γεωπολιτικών ανταγωνισμών: από τη Συρία και το Ιράκ μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, τη Λιβύη και τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ.
Για την Άγκυρα, η μεταναστευτική πίεση, οι περιφερειακές συγκρούσεις και οι σχέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις αποτελούν διαρκείς παράγοντες αστάθειας.
Ο Yetkin υποστηρίζει ότι η Τουρκία έχει ήδη αντιμετωπίσει προσπάθειες αποσταθεροποίησης, αναφέροντας ως παράδειγμα τις εξελίξεις γύρω από κουρδικές ένοπλες οργανώσεις στην περιοχή, τις οποίες παρουσιάζει ως μέρος ενός ευρύτερου ανταγωνισμού ΗΠΑ – Ισραήλ – Τουρκίας.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη σχέση Donald Trump - Recep Tayyip Erdogan.
Οι δημόσιες δηλώσεις αναγνώρισης του Trump προς τον Τούρκο πρόεδρο παρουσιάζονται από τον Yetkin ως μόνο ένα μικρό μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης γεωπολιτικής εικόνας.
Η Άγκυρα θεωρεί ότι ο ρόλος της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, στη Μαύρη Θάλασσα και στο ΝΑΤΟ την καθιστά κρίσιμο παράγοντα, αλλά ταυτόχρονα και στόχο ανταγωνιστικών πιέσεων.
Η Τουρκία στο επίκεντρο
Η υπόθεση της Ceuta, σύμφωνα με την ανάλυση του Murat Yetkin, δεν αφορά μόνο τη μεταναστευτική κρίση.
Αποτελεί, όπως υποστηρίζει, μια υπενθύμιση ότι στον σύγχρονο κόσμο οι μεταναστευτικές ροές, οι ενεργειακές συμφωνίες, οι περιφερειακές συγκρούσεις και οι διπλωματικές πιέσεις μπορούν να αποτελέσουν εργαλεία άσκησης ισχύος.
Άλλωστε, το νιώσαμε αυτό στην Ελλάδα πολλάκις, με τους Τούρκους να στέλνουν κατά κύματα μετανάστες στη χώρα μας.
Και για την Τουρκία, μια χώρα που βρίσκεται στο σημείο συνάντησης Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας, το ερώτημα παραμένει ανοικτό:
Εάν τέτοιες πιέσεις μπορούν να εμφανιστούν στην Ισπανία, ποιο θα είναι το επόμενο μέτωπο στη μεγάλη γεωπολιτική σκακιέρα;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου