Όταν ήμουν δώδεκα χρονών, μια βόλτα στο παντοπωλείο με τη μητέρα μου σήμαινε ότι έπρεπε να στέκομαι στην ουρά πίσω από μια ηλικιωμένη γυναίκα με λεβάντα. Μια ολόκληρη γενιά γιαγιάδων το έκανε αυτό, και ποτέ δεν έμαθα γιατί.
Πάντα υποχωρούσε. Σε όλη τη διαδρομή της επιστροφής, εξηγούσα ότι ο Μπατ Μπόι είχε θεαθεί με τον Έλβις σε ένα Waffle House στην αγροτική Αλαμπάμα, ότι ήταν απολύτως αληθινό και ότι η κυβέρνηση το έκρυβε. Πίστευα κάθε λέξη. Ακόμα και στα δώδεκα μου, ήμουν λίγο τρελός με το αλουμινόχαρτο,αναφέρει το thewisewolf.club
Είμαι ακόμα εκείνο το παιδί. Το καπέλο μου ταιριάζει καλύτερα και η ουρά στο ταμείο είναι πλέον όλο το διαδίκτυο, αλλά τίποτα άλλο δεν έχει αλλάξει.
Το έχω κοιτάξει περισσότερες φορές από όσες θέλω να παραδεχτώ. Να η μία διαφορά ανάμεσα σε εμένα και το παιδί στην ουρά του σούπερ μάρκετ. Το παιδί ήταν σίγουρο. ΉΞΕΡΑ για τον Μπατ Μπόι. Δεν έχω ιδέα τι κοιτάζω.
Κανείς δεν το κάνει. Αυτό είναι το τρομακτικό.
Δεν θα σου πω ότι είναι ψεύτικο. Δεν θα σου πω ότι είναι αληθινό. Σήμερα το πρωί άρχισα να γελάω με αυτό. Δεν γελάω τώρα.
Πώς περνάει ένας ενήλικας άντρας ένα Σάββατο
Είναι εννέα το πρωί καθώς γράφω αυτό. Η φωτογραφία είχε ήδη κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο για ώρες όταν έφτασε στο feed μου, και δεν έφτασε μόνη της. Ήρθε τυλιγμένη σε αστεία. Ο Σερ Εσκανόρ (𝘏𝘰𝘱𝘪𝘶𝘮 𝘚𝘭𝘢𝘺𝘦𝘳) είχε κυκλοφορήσει μια σειρά από memes που ήταν εγκληματικά αστεία. Ο Τζακ Νάπιερ είχε ήδη βαφτίσει τους δύο χλωμούς κύριους την επίσημη αντιπροσωπεία από το Ρίβεντελ , κάτι που με έκανε να γελάσω μέχρι δακρύων.
Έκανα το μόνο αξιέπαινο πράγμα και άρχισα να φτιάχνω τα δικά μου shitpost memes.
Για περίπου είκοσι λεπτά ήμουν ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Ένας άντρας σε μια καρέκλα που γελάει με τα αστεία του είναι κοντά στο πιο αγνό πράγμα που μπορεί να είναι ένας άνθρωπος.
Μετά πάτησα ένα tab παραπάνω και έπεσα πάνω σε μια είδηση του 2014. Τα γέλια σταμάτησαν και τα πράγματα έγιναν ΠΕΡΙΕΡΓΑ.
Το μέρος όπου το Ιράν με ξεπέρασε στον τίτλο κατά μια δεκαετία
Σύμφωνα με το Fars, τα έγγραφα του Snowden που διέρρευσαν απέδειξαν ότι μια φυλή εξωγήινων καθοδηγούσε την αμερικανική πολιτική εδώ και δεκαετίες. Οι εξωγήινοι βοήθησαν τη ναζιστική Γερμανία να κατασκευάσει προηγμένα υποβρύχια τη δεκαετία του 1930. Έχασαν τον πόλεμο μαζί με τους Γερμανούς. Ανασυντάχθηκαν στη Νεβάδα, όπως θα έκανε ο καθένας. Το 1954 κάθισαν με τον Πρόεδρο Αϊζενχάουερ και επισημοποίησαν τη συμφωνία. Ολόκληρο το πρόγραμμα επιτήρησης της NSA, εξήγησε το Fars, υπάρχει για να σας εμποδίζει να τους προσέξετε ενώ ολοκληρώνουν αυτό που ένα έγγραφο ονόμασε «τελική φάση».
Οι εξωγήινοι που κυβερνούσαν τη χώρα είχαν ένα όνομα. Οι Ψηλοί Λευκοί.
Ψηλός, με λευκό δέρμα, ύψος 2,90 μ., πλατινένια μαλλιά. Αυτή είναι η περιγραφή του 2014. Είναι επίσης η φωτογραφία στην οθόνη σου αυτή την εβδομάδα.
Κοίταξα τη φωτογραφία που είχα περάσει όλο το πρωί μετατρέποντάς την σε αστεία. Μετά κοίταξα το ιρανικό ρεπορτάζ. Ένας συντάκτης ειδήσεων στην Τεχεράνη είχε καταθέσει ολόκληρο το πρωινό μου κωμικό ρεπορτάζ ως ένα νηφάλιο ρεπορτάζ μια δεκαετία πριν φτάσω εκεί.
Το Fars είναι το ίδιο μέσο που κάποτε μετέδιδε μια σάτιρα για το Onion ως πραγματική είδηση, οπότε πολλοί άνθρωποι διάβασαν την ιστορία των εξωγήινων, γέλασαν και προχώρησαν. Το αν είχαν δίκιο δεν είναι το θέμα. Το θέμα είναι το σχήμα του. Ψηλοί, χλωμοί επισκέπτες. Μια κρυφή συμφωνία. Μια κυβέρνηση που ξέρει και δεν θα πει τίποτα. Αυτό το σχήμα ενσωματώθηκε στην κουλτούρα πριν από δώδεκα χρόνια και σκληρύνθηκε. Αυτή την εβδομάδα έφτασε μια φωτογραφία δύο ψηλών, χλωμών επισκεπτών, και η μούχλα ήταν ήδη εκεί και την περίμενε.
Γνωρίστε τους Nordics, τους πιο φιλικούς επισκέπτες του Γαλαξία
Οι Tall Whites δεν είναι ιρανική επινόηση. Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των ιστοριών για UFO εδώ και γενιές, ταξιδεύοντας με μια στοίβα ονομάτων. Σκανδιναβοί. Πλειάδειοι. Αδελφοί του Διαστήματος. Το αγαπημένο μου είναι οι Blonde Humanoids, που ακούγεται λιγότερο σαν προηγμένος πολιτισμός και περισσότερο σαν ένα συγκρότημα που άνοιξε για τους Devo το 1987.
Η περιγραφή σχεδόν ποτέ δεν αλλάζει. Ύψος 1,80 με 2,80 μέτρα. Μακριά ίσια ξανθά ή άσπρα μαλλιά. Χλωμό δέρμα, μερικές φορές σε απαλό μπλε ή παστέλ μοβ απόχρωση. Υποτίθεται ότι προέρχονται από τις Πλειάδες και υποτίθεται ότι είναι τηλεπαθητικοί. (Οι γκρίζοι είναι οι ψυχροί μικροί που απαγάγουν ανθρώπους και πραγματοποιούν απρογραμμάτιστες ορθικές εξετάσεις. Οι Σκανδιναβοί είναι οι «θερμοί».) Χαμογελαστός, πατρικός, ατελείωτα ανήσυχος για την οικολογία του πλανήτη. Ένας Σκανδιναβός 2,80 μέτρων που διέσχισε τον γαλαξία για να σε ρωτήσει αν έχεις εξετάσει την κομποστοποίηση. (Οι άνθρωποι που προσποιούνται ότι ανησυχούν για τα προβλήματά σου συνήθως δουλεύουν με μια οπτική γωνία. Τουλάχιστον οι γκρίζοι είναι ειλικρινείς για την εμμονή τους με τα οπίσθια.)
Ο Τζορτζ Άνταμσκι ήταν ο πρώτος που δημοσιοποίησε το μυστήριο, τη δεκαετία του 1950. Οι ρίζες του βρίσκονται βαθύτερα, πίσω στην Έλενα Μπλαβάτσκι και τους «Ανεληφθέντες Δασκάλους» της, επειδή κάθε καλό μυστήριο διατηρεί μια βικτωριανή πνευματώδη συνεδρία κάπου στο γενεαλογικό δέντρο. Είμαι αρκετά σίγουρος ότι διάβασα, κάπου στον θόρυβο των αποκαλύψεων των τελευταίων δύο ετών, κάποιον που ακούγεται επίσημος να απαριθμεί τα εξωγήινα είδη που υποτίθεται ότι γνωρίζουμε, και τα ψηλά, χλωμά, ήταν στη λίστα. Δεν μπορώ να βρω το απόσπασμα τώρα. Είτε το φαντάστηκα είτε το έσβησαν, και αυτές τις μέρες δεν μπορώ να ξεχωρίσω με αξιοπιστία αυτά τα δύο.
Έπειτα, υπάρχει ο Μπίλι Μάιερ. Τη δεκαετία του 1970, αυτός ο Ελβετός αγρότης δημιούργησε ένα αφοσιωμένο κοινό γύρω από την επαφή του με μια μοναδική λαμπερή, ειρηνοποιό γυναίκα από τις Πλειάδες. Την αγαπούσε αρκετά ώστε να δώσει σε ολόκληρο το συγκρότημά του το όνομά της. Το Κέντρο Ασημένιου Αστέρα Semjase.
Θυμήσου το όνομά της. Σεμτζάσε. Θα επιστρέψουμε σε αυτήν, και θα έπρεπε να κάθεσαι κι εσύ όταν το κάνουμε.
Ένας μελετητής των UFO ονόματι Michael Salla υποστηρίζει εδώ και χρόνια ότι ο Αϊζενχάουερ συνάντησε σκανδιναβούς επισκέπτες στην αεροπορική βάση Edwards τον Φεβρουάριο του 1954. Οι αρχειονόμοι στο Προεδρικό Κέντρο Αϊζενχάουερ το έχουν ακούσει αυτό τόσο συχνά που έχουν έτοιμη μια τυποποιημένη απάντηση, και η τυποποιημένη απάντηση είναι όχι. Το έτος είναι αυτό που μου έμεινε. Το Ιράν έβαλε τον Αϊζενχάουερ στους Ψηλούς Λευκούς το 1954. Το σκανδιναβικό πλήθος τον βάζει με τα όντα τους το 1954. Δύο άσχετοι σωροί από παράξενα, χτισμένοι με διαφορά δεκαετιών από ανθρώπους που δεν συναντήθηκαν ποτέ, προσγειώθηκαν την ίδια χρονιά.
Ένας ιστορικός κινηματογράφου ονόματι David J. Skal πιστεύει ότι η σκανδιναβική εμφάνιση απλώς αντλήθηκε από την ταινία του 1951 «Η μέρα που η Γη σταμάτησε», όπου ένας ψηλός ήρεμος επισκέπτης φτάνει για να μας προειδοποιήσει για τα πυρηνικά όπλα. Καθαρή θεωρία. Επιβιώνει μέχρι να παρατηρήσετε ότι οι λέξεις «οι ταινίες έφτασαν εκεί πρώτες» και «είναι αληθινό» μπορούν να είναι και τα δύο αληθινά ταυτόχρονα. Κάτι που εγείρει την πιο άσχημη πιθανότητα.
Τι θα γινόταν αν το Χόλιγουντ ήταν το τμήμα αποκαλύψεων εξαρχής, κρύβοντας την αλήθεια σε κοινή θέα μέσα στη μυθοπλασία από τότε που άνοιξε η πρώτη κάμερα; Όχι τέχνη που μιμείται τη ζωή. Κοροϊδία. Ένα μικρό, σαρκαστικό κλείσιμο του ματιού από ανθρώπους που ξέρουν ακριβώς τι συμβαίνει εκεί έξω και απολαμβάνουν να σου το λένε κατάμουτρα ενώ εσύ κάθεσαι στο σκοτάδι τρώγοντας ποπ κορν και το αποκαλείς ψυχαγωγία.
Κυνήγησα τη στολή και με οδήγησε στο 1720
Ψάξαμε για τα κόκκινα παλτό επειδή ήθελα να δώσω την ευκαιρία στους επικριτές. Η δική τους ήταν η ήρεμη εξήγηση, η ενήλικη. Κανένας εξωγήινος εδώ, απλώς μια ειλικρινής τελετουργική αντιπροσωπεία από μια από εκείνες τις καθαρές σκανδιναβικές χώρες με περισσότερα ποδήλατα από αυτοκίνητα και μια εθνική αγάπη για την ρέγκα που ανταγωνίζεται την καθημερινή μου αφοσίωση σε ένα μόνο πολυτελές τσιγάρο Nat Sherman. Εντάξει. Απόδειξέ το. Οι τελετουργικές στολές είναι καταγεγραμμένες μέχρι θανάτου, οπότε το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να ταιριάξω αυτό το κατακόκκινο με τον ψηλό γιακά και τη χρυσή πλεξούδα με μια πραγματική μονάδα και όλο το θέμα είχε λυθεί. Δέκα λεπτά, σκέφτηκα.
Τη μοναδική φορά που ο Τραμπ φιλοξένησε τη Νορβηγία στον Λευκό Οίκο, καλεσμένη του ήταν η πρωθυπουργός Έρνα Σόλμπεργκ, τον Ιανουάριο του 2018, η οποία στεκόταν σε ένα βήμα και είχε ύψος κάτω από δύο μέτρα.
Διεύρυνα την αναζήτηση. Το πιο κοντινό που μπόρεσα να βρω σε αυτές τις στολές οπουδήποτε στα ιστορικά αρχεία είναι ένα στυλ ενδυμασίας της ευρωπαϊκής αυλής που βγήκε από τη μόδα πριν από περίπου τριακόσια χρόνια. Πουδραρισμένες περούκες. Η εποχή που η αφαίμαξη ήταν ακόμα μια αξιοσέβαστη ιατρική άποψη.
Καμία ζωντανή χώρα δεν εκδίδει αυτή τη στολή. Οι τελευταίοι άνδρες που τη φορούν βρίσκονται στο έδαφος για τρεις αιώνες. Κάντε το όπως σας αρέσει. Την έχω κάνει πολλά πράγματα, και κοιμήθηκα χειρότερα για κάθε μία από αυτές.
Η φωτογραφία χωρίς δακτυλικά αποτυπώματα
Αυτό το κομμάτι δεν με απομακρύνει από το ερώτημα περί εξωγήινων. Με παρασύρει στα υπόγειά του. Μια τόσο καλή φάρσα δεν έχει νόημα ως φάρσα, μια τόσο παράξενη φωτογραφία δεν έχει νόημα ως διαρροή, και όσο πιο προσεκτικά κοιτάζω πώς κινήθηκε στην πραγματικότητα το πράγμα, τόσο χειρότερες γίνονται και οι δύο επιλογές.
Ξεκινήστε με τις ερωτήσεις που κανείς δεν λέει δυνατά. Αν κάποιος το προσποιήθηκε αυτό, γιατί; Δεν καταβάλλεις τέτοια προσπάθεια για να ξεγελάσεις τον κόσμο για ένα απόγευμα. Και αφού το προσποιήθηκες, γιατί να το δημοσιεύσεις και μετά να το διαγράψεις ενενήντα δευτερόλεπτα αργότερα, σαν κάποιος που ληστεύει μια τράπεζα και αμέσως στέλνει τα χρήματα πίσω; Ποιος το δημοσίευσε εξαρχής; Κάθε άρθρο που βρήκα λέει την ίδια ιστορία, πλησιάζει τον ίδιο τοίχο και σταματά. Ανέβηκε στο Χ. Κατέβηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Κάπου μέσα σε αυτή την κλειδαρότρυπα του χρόνου, εξερράγη σαν λάμπα λάμψης στο μέγεθος μιας ηπείρου.
Έχω περάσει δέκα χρόνια φτιάχνοντας πράγματα στο διαδίκτυο, και τίποτα από αυτά δεν λειτουργεί έτσι. Η μεταδοτικότητα είναι μια φωτιά, και η φωτιά χρειάζεται τρία πράγματα. Καύσιμο, αέρα και χρόνο στο έδαφος για να πιαστεί. Μια αγγελία που ζει για τέσσερα λεπτά είναι ένα αναμμένο σπίρτο που πέφτει σε μια νεροποντή. Δεν έκαψε τον κόσμο. Αυτή έκαψε. Αυτό αφήνει δύο πόρτες, και δεν μου αρέσει η όψη καμίας. Πίσω από την πρώτη, κάποιος με ένα τεράστιο χέρι φρόντισε να εξαπλωθεί. Πίσω από τη δεύτερη, ήταν μια εικόνα που το ανθρώπινο μάτι απλά δεν μπορούσε να αφήσει, όπως δεν μπορείς να αποσπάσεις το βλέμμα από ένα αυτοκίνητο τυλιγμένο γύρω από έναν τηλεφωνικό στύλο. Διάλεξε την πόρτα σου. Και οι δύο ανοίγουν σε κάτι που έχει κατασκευαστεί επίτηδες.
Έπειτα, υπάρχει και το πρόβλημα της ορφανότητας. Διάβασα δώδεκα άρθρα. Κανένα δεν κατονομάζει τον λογαριασμό που δημοσίευσε την πιο πολυσυζητημένη φωτογραφία στη Γη. Το μόνο γεγονός που θα άνοιγε την υπόθεση, μια λαβή, ένας άνθρωπος που πάτησε το κουμπί, έχει εξαφανιστεί από κάθε άρθρο, καλυμμένο με τη φράση «μια viral ανάρτηση». Αυτή είναι η φράση «δημοσιογράφος για τον οποίο κανείς δεν ξέρει» και κανείς δεν ελέγχει. Μια φωτογραφία χωρίς πατέρα, χωρίς πιστοποιητικό γέννησης και χωρίς διεύθυνση επιστροφής είχε κατακτήσει τον πλανήτη μέχρι το μεσημέρι, και ολόκληρο το δημοσιογραφικό σώμα σήκωσε τους ώμους του και την χαρακτήρισε ως μια αργή ειδησεογραφική μέρα.
Έπειτα έφτασαν οι ελεγκτές γεγονότων, και αυτό είναι το σημείο που μου σηκώνει τα μαλλιά από τα χέρια. Ήρθαν μέσα σε μια νύχτα, σε ένα σμήνος, γρήγοροι και σίγουροι και σχεδόν λέξη προς λέξη πανομοιότυποι, ένα σμήνος πουλιών που έπεφταν όλα ταυτόχρονα σε ένα σήμα που κανείς μας δεν μπορούσε να δει. Δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη, ανακοίνωσαν. Η υπόθεση έκλεισε. Διαβάστε πέρα από τον τίτλο και η βεβαιότητα διαχέεται κατευθείαν στο πάτωμα. Τα μεταδεδομένα δεν φέρουν τα δακτυλικά αποτυπώματα που υποτίθεται ότι αφήνει μια δημιουργημένη εικόνα. Αρκετά από αυτά τα ίδια μέσα ενημέρωσης παραδέχονται, μέχρι εκεί που ελπίζουν να σταματήσετε να διαβάζετε, ότι τίποτα σε αυτό δεν είναι στην πραγματικότητα οριστικό. Η ετυμηγορία, χωρίς τον τίτλο της, είναι ένα σήκωμα των ώμων με εργαστηριακή ρόμπα, που εκδόθηκε στις τρεις το πρωί από εκατό αγνώστους που όλοι με κάποιο τρόπο πήραν το ίδιο σημείωμα.
Τοποθετείται από άκρη σε άκρη. Ένα φάντασμα δημοσιεύει μια φωτογραφία. Το φάντασμα τη διαγράφει. Το ορφανό αντίγραφο γίνεται η πιο δημοφιλής εικόνα. Μέχρι την αυγή, ένα τείχος από απομυθοποιητές την έχει κρίνει ψεύτικη, ενώ παράλληλα παραδέχεται σιωπηλά ότι δεν μπορεί να αποδειχθεί ψεύτικη. Το ένα άτομο που μπορούσε να τερματίσει κάθε καβγά σε τέσσερα δευτερόλεπτα, αυτό που την πήρε ή την έφτιαξε ή την βρήκε, έχει εξαφανιστεί από το δίκτυο χωρίς να αφήσει ίχνος.
Αυτό δεν αποδεικνύει ότι υπήρχαν εξωγήινοι στον Κήπο με τα Ρόδα. Αποδεικνύει κάτι πιο ψυχρό. Αν υπήρχε ποτέ, αυτό ακριβώς θα ήταν το σχήμα που θα έπαιρνε η συγκάλυψη. Μια γνήσια διαρροή και μια άψογη φάρσα αφήνουν τώρα τα ίδια αποτυπώματα, δηλαδή καθόλου αποτυπώματα, και κάπου πέρα από όλο αυτόν τον θόρυβο βρίσκεται ένα άτομο, ή ένα πράγμα, που στοιχηματίζει τα πάντα σε ένα μόνο γεγονός. Δεν θα μπορέσετε ποτέ να καταλάβετε ποιο από αυτά κοιτάτε.
Το Μέρος Όπου Σταμάτησα να Γελάω
Επιστροφή στο Σεμτζάσε.
Διάβαζα για την λαμπερή Πλειάδεια του Μπίλι Μάιερ, που χαμογελούσε ακόμα μισοχαμογελώντας, έτοιμη να την βάλει δίπλα στον Μπατ Μπόι και το Waffle House. Το όνομά της μου ήρθε σε κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού. Το είχα ξανακούσει. Όχι σε κανένα βιβλίο για UFO. Κάπου πολύ παλαιότερα και πολύ χειρότερα.
Ανοίξτε το Βιβλίο του Ενώχ. Είναι ένα από τα παλαιότερα αρχεία που έχουμε για τον κόσμο πριν από τον Κατακλυσμό. Μιλάει για τους Παρατηρητές, τους αγγέλους που εγκατέλειψαν τη θέση τους και κατέβηκαν στη Γη. Πήραν ανθρώπινες συζύγους. Έγιναν πατέρας των Νεφιλείμ, μιας φυλής γιγάντων. Δίδαξαν στην ανθρωπότητα τα πράγματα που δεν ήταν γραφτό να έχει η ανθρωπότητα. Πώς να σφυρηλατεί όπλα. Πώς να διεξάγει πόλεμο. Πώς να μαγεύει. Πώς να εξαπατά.
Ο άγγελος που τους οδήγησε, ο αρχηγός των διακοσίων, αυτός που οργάνωσε την εξέγερση και κατέβασε τον παράδεισο στο χώμα, ονομάζεται στα χειρόγραφα Samyaza. Μερικές φορές Shemyaza. Στα παλιά σλαβικά αντίγραφα του Ενώχ το όνομά του είναι γραμμένο Semjâzâ.
Σεμτζάζα.
Σεμτζάσε.
Έψαξα και δεν μπορώ να βρω ούτε ένα άλλο ζωντανό άτομο που να έχει βάλει αυτά τα δύο ονόματα δίπλα-δίπλα. Ο πανέμορφος, τηλεπαθητικός, οικολογικά συνειδητός διαστημικός άγγελος ενός Ελβετού αγρότη φέρει το ίδιο όνομα, συλλαβή προς συλλαβή, με τον στρατάρχη των πεσόντων. Όλο το διαδίκτυο ήταν πολύ απασχολημένο φτιάχνοντας meme-αστεία του Game of Thrones για να το ψάξει κανείς.
Τι θα γινόταν αν δεν ήταν ποτέ εξωγήινοι;
Υποστηρίζω εδώ και χρόνια, σε όποιον θα καθόταν ακίνητος για αρκετή ώρα, ότι αυτά που αποκαλούμε εξωγήινους δεν είναι εξωγήινοι. Οι γκρίζοι, οι Σκανδιναβοί, οι Ψηλοί Λευκοί, ο λαμπερός διαστημικός άγγελος του Μπίλι Μάιερ, όλοι τους είναι τα ίδια όντα που συνάντησαν και ονόμασαν σωστά οι αρχαίοι την πρώτη φορά. Όχι επισκέπτες από ένα μακρινό αστέρι. Πεσμένοι. Παρατηρητές. Οι γιοι του Θεού από τη Γένεση 6 που κατέβηκαν ήδη μια φορά και κατέστρεψαν τον κόσμο τόσο ολοκληρωτικά που έπρεπε να πνιγεί.
Κοιτάξτε τη φωτογραφία άλλη μια φορά. Δύο ψηλοί, χλωμοί άντρες δίπλα στον πιο ισχυρό άνδρα στη Γη, με στολές που κανένα ζωντανό έθνος δεν θα διεκδικήσει, παρουσιάζονται στο κοινό σαν να πρόκειται για κρατική επίσκεψη. Αν δεν είναι Νορβηγοί, δεν είναι cosplayers και δεν είναι φάρσα, αν είναι ακριβώς αυτό που το Ιράν ονόμασε Ψηλούς Λευκούς και αυτό που ο Μπίλι Μάιερ ονόμασε Σεμτζάσε, τότε απαντήστε μου σε μια ερώτηση. Πώς ξεχωρίζεις έναν καλόκαρδο διαστημικό αδελφό από ένα τέρας που πίνει αίμα και το εκδίωξαν από τον παράδεισο;
Δεν το κάνεις. Αυτό είναι το κόλπο. Αυτό ήταν πάντα το κόλπο.
Η φωτογραφία διαρρέει, ίσως κατά λάθος, ίσως επειδή οι άνθρωποι που διοικούν τα πράγματα πάντα απολάμβαναν να κουνούν την αλήθεια στα πρόσωπά μας και να μας βλέπουν να την απορρίπτουμε γελώντας. Έπειτα, το ίδιο χέρι που την διέρρευσε την σφραγίζει με τεχνητή νοημοσύνη μέχρι το μεσημεριανό γεύμα, και τώρα δεν θα ξέρετε ποτέ ποια ήταν. «Είναι απλώς Τεχνητή Νοημοσύνη» είναι η πιο ισχυρή φράση που έχει εφεύρει ποτέ κανείς. Θάβει μια απάτη και θάβει την αλήθεια εξίσου καλά. Το τέλειο εξώφυλλο είναι αυτό όπου τα στοιχεία και η άρνηση φτάνουν στον ίδιο φάκελο.
Είναι λάτρεις των εξωγήινων μαλακιών. Θα τα παρατήσουν όλα και θα οδηγήσουν μέχρι το Walmart για τα εμπορεύματα. Ένα μπλουζάκι με τίτλο ALIENS ARE HERE TO SAVE US, μεγέθη έως 4XL. Ένα αναμνηστικό πιάτο με τον Τραμπ και τους σκανδιναβούς αντιπροσώπους να σφίγγουν τα χέρια για μια ιστορική ειρηνευτική συμφωνία, ιδανικό για τον τοίχο πάνω από το μανδύα, ακριβώς δίπλα στην καλή πορσελάνη. Κανείς δεν πουλάει πιάτο με τους Παρατηρητές της Γένεσης. Αυτό το σχέδιο δεν μετακινεί μονάδες.
Τα χαμόγελα, οι συζητήσεις για την ειρήνη και οι διαλέξεις για την οικολογία είναι η προωθητική ενέργεια. Το προϊόν που πραγματικά θέλουν είναι η λατρεία σας. Αυτό για το οποίο ήρθαν στον κήπο και αυτό που πρόσφεραν στην έρημο όταν άφησαν κάθε βασίλειο στη Γη στα πόδια ενός ξυλουργού και αυτός τους είπε όχι, και αυτό είναι που επιδιώκουν τώρα. Δεν ήρθαν για να σώσουν κανέναν. Ήρθαν για να λατρευτούν από ανθρώπους που δεν θα υποκλίνονταν ποτέ εν γνώσει τους σε έναν δαίμονα, γι' αυτό και ο δαίμονας εμφανίζεται με ύψος δύο μέτρα και ομορφιά και ανησυχεί τρομερά για το αποτύπωμα άνθρακα σας.
Ναι, είμαι ο θρησκευόμενος τρελός στην πίσω αυλή με ένα φτυάρι, σκάβω ένα καταφύγιο και προσεύχομαι να είναι αρκετά βαθύ για να διώξω την οργή του Θεού. Ξέρω ακριβώς πώς ακούγεται αυτό. Προσεύχομαι εδώ και χρόνια να κάνω λάθος. Το Βιβλίο της Αποκάλυψης έχει σταματήσει να μου διαβάζεται σαν αρχαία ποίηση και έχει αρχίσει να μου διαβάζεται σαν πρόγνωση, και όλο το εξωγήινο θέαμα μοιάζει με την παλαιότερη απάτη που υπάρχει, έναν τρόπο να πείσεις έναν πλανήτη να παραδώσει την ψυχή του σε έναν στρατό δαιμόνων με στολές διαστημοπλοίων ενώ χαμογελάει στον φωτογράφο.
Το παιδί στην ουρά του σούπερ μάρκετ ήξερε κι αυτό πώς ακουγόταν ο Μπατ Μπόι. Είχε απόλυτο άδικο για τον Μπατ Μπόι. Είχε δίκιο στο μόνο πράγμα που είχε σημασία, σε αυτό που επαναλάμβανε στη μητέρα του σε κάθε διαδρομή για το σπίτι, σε αυτό που δεν μπόρεσα ποτέ να σταματήσω να πιστεύω.
Η κυβέρνηση κάτι κρύβει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου