Ο Ευάγγελος Βενιζέλος παραχώρησε συνέντευξη στο πλαίσιο του 11ου Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, υπογραμμίζοντας πως «δεν θα υπάρξει τρίτη θητεία για την κυβέρνηση».
Αναφερόμενος αρχικά στις τοποθετήσεις της Λάουρα Κοβέσι, ο Ε.Βενιζέλος επισήμανε ότι υπάρχουν σημαντικές ερμηνευτικές δυσκολίες σχετικά με τον κανονισμό που διέπει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, οι οποίες προκύπτουν από τη συνεχή αλληλεπίδραση με την εθνική έννομη τάξη.
Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, «στην πραγματικότητα υφίσταται και μια τρίτη έννομη τάξη, πολύ παλαιότερη, η διεθνής, η οποία εμπλέκεται σε αυτή τη συνύπαρξη».
Επιπλέον, σημείωσε ότι στη χώρα απουσιάζει η δυνατότητα ουσιαστικού και σε βάθος διαλόγου, υποστηρίζοντας πως η κυβέρνηση, τα τελευταία επτά χρόνια, δεν μερίμνησε για τη διαμόρφωση της απαραίτητης συναίνεσης — ένα στοιχείο που, όπως τόνισε, είναι καθοριστικό τόσο για την κοινωνική συνοχή όσο και για τον εθνικό σχεδιασμό, δύο έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες.
Αναφερόμενος στο θεσμικό πλαίσιο, επισήμανε ότι δεν υπάρχει σαφής και ολοκληρωμένη πρόβλεψη για την ανανέωση της θητείας, ούτε σε επίπεδο κανονισμού ούτε νομοθεσίας.
Όπως εξήγησε, βάσει του Συντάγματος, οποιαδήποτε αλλαγή απαιτεί απόφαση του Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, καθώς οι Ευρωπαίοι εντεταλμένοι εισαγγελείς διατηρούν παράλληλα και την ιδιότητα του εθνικού εισαγγελέα ή ακόμη και δικαστή. Διευκρίνισε επίσης ότι η θητεία της Λάουρα Κοβέσι είναι επταετής και μη ανανεώσιμη, ενώ για τους εθνικούς Ευρωπαίους εισαγγελείς είναι εξαετής, επίσης χωρίς δυνατότητα ανανέωσης.
Σχετικά με τις θέσεις της κυβέρνησης, υπογράμμισε ότι το ζήτημα αντιμετωπίζεται με πολιτικούς όρους με τρόπο «άκομψο» και «επιθετικό», γεγονός που δημιουργεί την εντύπωση παρέμβασης στο έργο της Δικαιοσύνης. Όπως ανέφερε, η στάση αυτή από πλευράς κυβέρνησης και βουλευτών της πλειοψηφίας απέναντι στην Λ.Κοβέσι ενδέχεται τελικά να οδηγήσει στο αντίθετο αποτέλεσμα, καθιστώντας την ανανέωση της θητείας της ουσιαστικά αναπόφευκτη.
Στη συνέχεια, η συζήτηση στράφηκε στον ΟΠΕΚΕΠΕ, με τον πρώην υπουργό να τονίζει ότι υφίσταται σκάνδαλο ανεξαρτήτως της εμπλοκής βουλευτών, εξαιτίας ψευδών δηλώσεων και κακοδιαχείρισης ευρωπαϊκών πόρων.
Θέτοντας μάλιστα ένα ευρύτερο ερώτημα, διερωτήθηκε αν, πέρα από την πιθανή ηθική αυτουργία βουλευτών σε πράξεις απιστίας ή απάτης εις βάρος του Δημοσίου, υπάρχει και «ηθικός αυτουργός του ηθικού αυτουργού» — δηλαδή κάποιος που ανέχθηκε ή και ενίσχυσε μια τέτοια νοοτροπία. Όπως σημείωσε, το επιχείρημα ότι πρόκειται για «συνήθη πρακτική» γεννά εύλογα ερωτήματα: πρακτική τίνος και για ποιο λόγο;
Συμπληρώνοντας, ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Σήμερα βλέπουμε ένα παράδοξο φαινόμενο: όσοι πραγματοποιούσαν υποκλοπές, τελικά έπεσαν οι ίδιοι θύματά τους. Με άλλα λόγια, παγιδεύτηκαν από τις ίδιες πρακτικές τους· είναι μια μορφή “επιστροφής” αυτών των ενεργειών. Πρόκειται ουσιαστικά για μια σύμπτωση πολλαπλών σκανδάλων».
Αναφερόμενος στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, ο Ευάγγελος Βενιζέλος υποστήριξε ότι το μοντέλο της μονοκομματικής, αυτοδύναμης και έντονα προσωποκεντρικής διακυβέρνησης —όπου οι αποφάσεις συγκεντρώνονται σε ένα πρόσωπο— έχει πλέον εξαντλήσει τα όριά του. Όπως σημείωσε, η ελληνική κοινωνία βρίσκεται μπροστά στο κρίσιμο ερώτημα του πώς η χώρα μπορεί να καταστεί πραγματικά «διακυβερνήσιμη» στο εξής.
Παράλληλα, τόνισε ότι το εκλογικό σώμα συνήθως παρέχει έως δύο ευκαιρίες διακυβέρνησης, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει περιθώριο για τρίτη. Γι’ αυτό, όπως είπε, είναι απαραίτητο να υπάρξει προετοιμασία για μια νέα πολιτική πραγματικότητα.
Κλείνοντας, υπογράμμισε πως οι πολίτες, μέσα από την ψήφο τους, έχουν τη δυνατότητα να διαμορφώσουν τις συνθήκες για αυτή τη νέα εποχή, συμβάλλοντας στην επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα. Αυτό, όπως εξήγησε, προϋποθέτει αποτίμηση των λαθών της περιόδου της κρίσης και τη διαμόρφωση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου