Ελί Μίσελ
Στην αγγλόφωνη συνεδρίαση του δημαρχείου του Israel365 News για τις εκλογές , το μέλος της Κνεσέτ Ohad Tal και ο Moshe Feiglin υποστήριξαν ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να κερδίσει τους πολέμους του μέχρι να θυμηθεί ποιος είναι.
Μια Παρασκευή πριν από μερικές εβδομάδες, χτύπησε το τηλέφωνο του στρατηγού Ohad Tal. Στη γραμμή ήταν η μητέρα ενός στρατιώτη των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Ο γιος της ήταν ένας υποδειγματικός στρατιώτης με καθαρό μητρώο, ο μόνος στη μονάδα του που είχε εκπαιδευτεί να χειρίζεται το σύστημα κατά των drones. Εκείνη την εβδομάδα, ο στρατός τον απέλυσε από τη θέση του,αναφέρει το israel365news.com
Η επίθεσή του συνίστατο στο να φοράει ένα έμπλαστρο στον ώμο του που έφερε μια μόνο εβραϊκή λέξη: Μασίαχ , Μεσσίας. Όταν οι διοικητές του τού είπαν να το βγάλει, συμμορφώθηκε αμέσως. Ο στρατός τον απομάκρυνε ούτως ή άλλως, όχι για λίγες εβδομάδες ή μήνες, αλλά οριστικά, και από την εφεδρεία.
Για τη μητέρα του, το έμπλαστρο ήταν η πηγή του θάρρους του. «Δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι που τους δίνει δύναμη, ότι αυτό είναι που τους ανεβάζει το πνεύμα», είπε στον Ταλ μέσα σε δάκρυα. Ο γιος της δεν είναι ο πρώτος. Οι στρατιώτες φορούν κάθε είδους έμπλαστρα στις στολές τους, αλλά οι διοικητές έχουν εμμονή με το να αφαιρέσουν ένα συγκεκριμένο. «Από τόσα πολλά έμπλαστρα στον στρατό, γιατί έχουν πάντα εμμονή με το έμπλαστρο του Μασιάχ;» ρώτησε ο Ταλ. «Πάντα η ίδια ιστορία».
Ο Ταλ αφηγήθηκε την ιστορία την περασμένη εβδομάδα στο Κέντρο Μπέγκιν στην Ιερουσαλήμ, όπου το Israel365 News φιλοξένησε ένα αγγλόφωνο δημαρχείο με υποψηφίους από 10 κόμματα τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου. Για δύο ώρες, οι υποψήφιοι συγκρούστηκαν για τις αποτυχίες της 7ης Οκτωβρίου, την ένταξη υπερορθόδοξων ανδρών στον ισραηλινό στρατό και το κόστος ζωής. Αλλά δύο άνδρες που κατέβαιναν με την ίδια κοινή λίστα προέβαλαν ένα διαφορετικό επιχείρημα: το πραγματικό ερώτημα στο ψηφοδέλτιο είναι αν το Ισραήλ γνωρίζει ακόμα τι σημαίνει να είσαι εβραϊκό κράτος. Μια χώρα που έχει ξεχάσει δεν θα μάθει ποτέ πώς να κερδίζει τους πολέμους της.
Ο Ταλ, βουλευτής του Θρησκευτικού Σιωνιστικού Κόμματος, υπηρέτησε ως διοικητής τανκ και πολέμησε στην Τζαμπάλια κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα. Ο Μοσέ Φέιγκλιν, επικεφαλής του κόμματος Ζεχούτ, είναι φέτος υποψήφιος μαζί με τον Θρησκευτικό Σιωνισμό. Τη δεκαετία του 1990, ο Φέιγκλιν ίδρυσε το Zo Artzeinu (Αυτή είναι η Γη μας), ένα μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας κατά των Συμφωνιών του Όσλο, και δικάστηκε για στασιασμό εξαιτίας αυτού. «Είμαι πολύ περήφανος γι' αυτό», είπε στο ακροατήριο.
Ο Ταλ ξεκίνησε την ομιλία του με μια φωτογραφία. Κατά τη διάρκεια της γιορτής του Σουκότ, οι ηγέτες των κομμάτων της αντιπολίτευσης του Ισραήλ συγκεντρώθηκαν για καφέ σε ένα σαλόνι. Πολλοί Ισραηλινοί παρατήρησαν πού δεν κάθονταν: σε μια σουκά , οι προσωρινοί Εβραίοι έχουν την εντολή να κατοικούν σε αυτούς κατά τη διάρκεια της Γιορτής της Σκηνοπηγίας. Η Βίβλος προστάζει τον Ισραήλ: «Θα κατοικείτε σε σκηνές επτά ημέρες» (Λευιτικό 23:42).
Για τον Ταλ, αυτή η εικόνα τα έλεγε όλα. Κάθε χρόνο, οι σουκκά γεμίζουν μπαλκόνια, στέγες και αυλές σε όλο το Ισραήλ. Ωστόσο, κανένας από τους πολιτικούς που ελπίζουν να ηγηθούν του εβραϊκού κράτους δεν σκέφτηκε να πραγματοποιήσει τη συνάντησή του σε ένα τέτοιο χώρο, όπως προστάζει ο Θεός. Αυτό δεν είναι παράλειψη. Δείχνει πόσο πολύ έχει απομακρυνθεί η αντιπολίτευση του Ισραήλ από τις πιο βασικές εκφράσεις της εβραϊκής ζωής.
«Μπορεί να ακούγεται σαν μια μικρή, ασήμαντη λεπτομέρεια που δεν ενδιαφέρει κανέναν, αλλά νομίζω ότι αντιλαμβάνεται ολόκληρη την ουσία αυτών των εκλογών. Βρισκόμαστε στη μεγαλύτερη μάχη για το πιο σημαντικό ζήτημα, και αυτό είναι η ταυτότητα αυτής της χώρας. Αυτό είναι που χωρίζει σήμερα την αριστερά και τη δεξιά στο Ισραήλ».
Ο Φάιγκλιν ξεκίνησε θέτοντας μια ερώτηση στο πλήθος. «Ποιο είναι το κύριο ζήτημα αυτών των εκλογών;» ρώτησε. Όταν οι απαντήσεις δεν τον ικανοποίησαν, έδωσε τη δική του. «Δεν νομίζετε ότι το ζήτημα είναι η 7η Οκτωβρίου; Δεν νομίζετε ότι το ζήτημα είναι πώς θα διασφαλίσουμε ότι κάτι τέτοιο δεν θα ξανασυμβεί στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας;»
Στη συνέχεια, επέκρινε την ηγεσία τόσο της Αριστεράς όσο και της Δεξιάς. Οι πολιτικοί του Ισραήλ πέρασαν τρία χρόνια χρησιμοποιώντας τη σφαγή «για να επιτεθούν στην άλλη πολιτική πλευρά» αντί να προσπαθήσουν να την κατανοήσουν. Η αριστερά έφερε τη διαδικασία του Όσλο και τους τρομοκράτες της στις πύλες των κιμπούτς του Ισραήλ. Αλλά η δεξιά κυβέρνησε για το μεγαλύτερο μέρος των 30 ετών που ακολούθησαν. «Πετάξαμε τη διαδικασία του Όσλο στον κάδο των αχρήστων της ιστορίας; Όχι. Τη συνεχίσαμε. Επομένως, δεν μπορούμε πλέον να κατηγορούμε την Αριστερά».
Η ρίζα της αποτυχίας είναι πνευματική, όχι στρατιωτική. «Το πρόβλημά μας είναι ότι χάσαμε την εβραϊκή μας ταυτότητα, την εθνική μας εβραϊκή ταυτότητα. Και μαζί με αυτήν, χάσαμε την αίσθηση της δικαίωσης. Η Λωρίδα της Γάζας είναι μέρος της Eretz Yisrael , της γης του Ισραήλ που πήραμε από τον Θεό. Είναι δική μας».
Το δωμάτιο εξερράγη.
Ο Ταλ πήγε αυτό το επιχείρημα ένα βήμα παραπέρα. Συμφώνησε με τον Φάιγκλιν ότι η 7η Οκτωβρίου βρίσκεται στο επίκεντρο αυτών των εκλογών. Αλλά ένα έθνος που δεν ξέρει γιατί υπάρχει δεν μπορεί καν να ορίσει για τι αγωνίζεται.
«Χωρίς να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε, γιατί βρισκόμαστε εδώ και τι σημαίνει καν να είσαι εβραϊκό κράτος, θα είναι πολύ, πολύ δύσκολο να ορίσουμε πώς μοιάζει η νίκη. Τι θέλουμε καν; Αυτός είναι ο αγώνας.»
Κατά την άποψη του Ταλ, η απάντηση φαίνεται στον χάρτη. «Ηγηθήκαμε μιας επανάστασης τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια», δείχνοντας περισσότερες από 100 νέες κοινότητες, σχεδόν 200 αγροκτήματα που καλύπτουν ένα εκατομμύριο ντουνάμ και αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε «de facto κυριαρχία». Καμία ατάκα της βραδιάς δεν προκάλεσε πιο δυνατά χειροκροτήματα. «Υπάρχει μόνο ένα κόμμα που εκπληρώνει τις υποχρεώσεις, όχι μόνο υποσχέσεις».
Για τον Φέιγκλιν, η εβραϊκή ταυτότητα οδηγεί κατευθείαν στη Γάζα. Αν ο Θεός έδωσε τη γη στον εβραϊκό λαό, τότε το Ισραήλ δεν πρέπει να ζητήσει συγγνώμη που την εποικίστηκε και σίγουρα δεν έχει καμία υποχρέωση να την παραδώσει σε έναν πληθυσμό που ζητωκραύγαζε καθώς η Χαμάς παρέλανε ομήρους στους δρόμους του. Ένα έθνος που πιστεύει ότι η γη είναι δική του μάχη για να κερδίσει. Ένα έθνος που έχει χάσει αυτή την πεποίθηση καταλήγει να στέλνει εκατοντάδες φορτηγά με προμήθειες στη Γάζα κάθε μέρα για να θρέψει τον εχθρό, ενώ η Χαμάς ανασυντάσσεται. Ο Ζέχουτ σχεδιάζει να τους σταματήσει.
Στην καταληκτική του δήλωση, ο Φάιγκλιν εξήγησε τι σημαίνει νίκη: κατάκτηση. «Διώξτε τους μακριά και μπορούμε να κάνουμε τη γη να ανθίσει με εβραϊκά χωριά. Αυτή είναι η μόνη ηθική λύση».
Νωρίτερα το βράδυ, πριν ο Φάιγκλιν πει κάτι για την απέλαση, ο Μόραν Ζερ-Κάτσενσταϊν των αριστερών Δημοκρατικών προειδοποίησε το κοινό ότι ο Φάιγκλιν υπαινίσσεται την απομάκρυνση του πληθυσμού της Γάζας και προκάλεσε το πλήθος να την απορρίψει. «Αν πραγματικά πιστεύετε ότι αυτό είναι δυνατό, αυτό σημαίνει εβραϊκή ηθική, τότε μπορείτε να χειροκροτήσετε». Μεγάλο μέρος του κοινού έκανε ακριβώς αυτό.
Οι δύο άνδρες δεν ήταν οι μόνοι που εμφανίστηκαν στη σκηνή για να παρουσιάσουν τις εκλογές ως μια μάχη για την ψυχή του Ισραήλ. Η Φλερ Χασάν-Ναχούμ, υποψήφια με το κόμμα Amcha Yisrael του πρώην Ταξίαρχου Όφερ Γουίντερ, υπενθύμισε στο κοινό ότι οι ανώτεροι του Γουίντερ τον επέπληξαν επειδή απήγγειλε το Σέμα με τους στρατιώτες του πριν τους οδηγήσει στη μάχη. Από την άλλη πλευρά του πολιτικού χάρτη, η Λιάν Πολάκ-Ντέιβιντ του κόμματος Γιασάρ του Γκάντι Άιζενκοτ επέμεινε ότι η σημερινή κυβέρνηση «δεν αντιπροσωπεύει το ισραηλινό πνεύμα».
Όλοι στη σκηνή, όπως φαινόταν, ήθελαν να διεκδικήσουν την ψυχή του Ισραήλ. Διαφωνούσαν για το τι είναι αυτή η ψυχή.
Ο Φάιγκλιν έκλεισε το πρώτο πάνελ δείχνοντας την καρφίτσα στο πέτο του, μια εικόνα του Ιερού Ναού. «Δεν ξεχάσαμε το όνειρο του εβραϊκού έθνους. Συνδέουμε τους εαυτούς μας πίσω στο όραμά μας, το όραμα του λαού του Ισραήλ για 3.000 χρόνια».
Ο Ταλ το έθεσε πιο απλά. «Βρισκόμαστε σε έναν αγώνα για την ψυχή αυτής της χώρας, για την ταυτότητά της».
Ο στρατιώτης που φορούσε αυτό το έμπλαστρο ήταν ο μόνος άνδρας στη μονάδα του που ήξερε πώς να καταρρίπτει εχθρικά drones. Σήμερα δεν μπορεί να επιστρέψει στη θέση του και ο στρατός του έχει απαγορεύσει την εφεδρική υπηρεσία. Το αδίκημά του ήταν μία μόνο λέξη: Μασίαχ , Μεσσίας. Οι Εβραίοι προσεύχονταν για τον ερχομό του Μεσσία τρεις φορές την ημέρα εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.
Ο Ταλ και ο Φέιγκλιν πιστεύουν ότι το Ισραήλ δεν θα κερδίσει τους πολέμους του μέχρι ο στρατός του να σταματήσει να αντιμετωπίζει την πίστη στον Μεσσία ως απειλή και να αρχίσει να την βλέπει για αυτό που είναι: τη δύναμη που μεταφέρουν οι στρατιώτες του στη μάχη. Στις 27 Οκτωβρίου, οι Ισραηλινοί θα αποφασίσουν αν συμφωνούν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου