Η ΡΩΣΙΑ, Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΤΩΝ ΑΜΑΘΩΝ
Του Έντουαρντ Κέρτιν
Πριν από δέκα χρόνια γευμάτισα με έναν άνθρωπο που επέμενε σθεναρά ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν ο σατανικός ηγέτης μιας κακής χώρας και η Χίλαρι Κλίντον ήταν μια σπουδαία Αμερικανίδα που θα έπρεπε να είναι Πρόεδρος.
Αυτό συνέβη δύο χρόνια αφότου η κυβέρνηση των ΗΠΑ υπό τον Μπαράκ Ομπάμα, τον Τζόζεφ Μπάιντεν, τη Βικτόρια Νούλαντ και τη CIA είχαν σχεδιάσει πραξικόπημα στην Ουκρανία ως μέρος του πολέμου δι' αντιπροσώπων κατά της Ρωσίας, φέρνοντας τους νεοναζί της Ουκρανίας σε μεγαλύτερη δύναμη.
Όταν η Ρωσία διαμαρτυρήθηκε για αυτό το πραξικόπημα στα δυτικά σύνορά της, η Ουάσιγκτον χλεύασε αυτές τις ανησυχίες. Κάθε φορά για δεκαετίες που η Ρωσία παραπονιόταν για τέτοιες προκλητικές κινήσεις, οι ΗΠΑ τις απέρριπταν ως ασήμαντες.
Για χρόνια οι ΗΠΑ υποστήριζαν τη δολοφονία των ρωσόφωνων λαών της ανατολικής Ουκρανίας από την Ουκρανία και, τέλος, όταν η Ουκρανία είχε συγκεντρώσει δυνάμεις για να εισβάλει στην περιοχή του Ντονμπάς, η ρωσική κυβέρνηση είχε βαρεθεί και τον Φεβρουάριο του 2022 έστειλε στρατεύματα στην περιοχή για να υπερασπιστεί αυτήν την περιοχή. Έτσι, η υποκριτική Δύση έπαιξε με οργή που αυτό που είχαν δημιουργήσει τελικά γύρισε μπούμερανγκ.
Η Ρωσία θεωρήθηκε ως ο ένοχος για την εισβολή στην Ουκρανία. Εδώ και χρόνια, ένας πλήρης πόλεμος δι' αντιπροσώπων ΗΠΑ/ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας βρίσκεται σε εξέλιξη μέσω της Ουκρανίας και θα γίνεται πιο επικίνδυνος όσο συνεχίζεται. Ο πυρηνικός αφανισμός γίνεται μια πολύ πραγματική πιθανότητα καθώς η κυβέρνηση Τραμπ συνεχίζει να πιέζει τα όρια, χρησιμοποιώντας τώρα τον γλωσσικό έλεγχο του μυαλού για να συγκαλύψει το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η κύρια δύναμη πίσω από τον πόλεμο.
Η Χίλαρι Κλίντον είχε υπηρετήσει ως υπουργός Εξωτερικών του Ομπάμα τα προηγούμενα πέντε χρόνια και ηγήθηκε της καταστροφής της Λιβύης από την κυβέρνηση το 2011, μεταξύ άλλων φρικαλεοτήτων. Όταν ο Λίβυος ηγέτης Μουαμάρ αλ-Καντάφι συνελήφθη, βασανίστηκε βάναυσα και εκτελέστηκε με συνοπτικές διαδικασίες, χαιρέτισε, γέλασε και είπε: «Ήρθαμε, είδαμε, πέθανε».
Αν αυτό δεν ήταν σημάδι κακού, τίποτα δεν είναι. Αλλά αυτός ο άντρας και η αδερφή του που ήταν επίσης στο γεύμα ήταν υποστηρικτές της και σκόπευαν να την ψηφίσουν.
Όταν υπερασπίστηκα τον Πούτιν και τη Ρωσία ενάντια στην πίεση των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ να περικυκλώσουν τη Ρωσία με στρατεύματα, βάσεις και πυρηνικά όπλα, δέχτηκα επίθεση από αυτόν τον άνθρωπο και την αδερφή του ως κακό θεωρητικό συνωμοσίας. Επέμεναν ότι ο Πούτιν ήταν σατανικός και χωρίς να το λένε ρητά με κατηγορούσαν ότι είμαι «κομμουνιστής» συμπαθών – αυτή η παλιά καραμέλα, που ακούω από αυτούς τους μεγάλους πατριώτες από τη δεκαετία του 1960, όταν αντιτάχθηκα στον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Βιετνάμ.
Για πολλά χρόνια, οι ΗΠΑ/ΝΑΤΟ έχουν μετακινήσει στρατιωτικές δυνάμεις και βάσεις σε χώρες που περικυκλώνουν τη Ρωσία. Αυτό περιλαμβάνει όπλα που μπορούν πολύ γρήγορα να μετατραπούν σε πυρηνική χρήση. Αυτό ισοδυναμεί με τη Ρωσία να κάνει το ίδιο στο Μεξικό και τον Καναδά, και ας προσθέσουμε και την Κούβα. Γνωρίζουμε ποια θα ήταν η απάντηση των ΗΠΑ, αλλά όταν ο Πούτιν και η κυβέρνησή του αντιτάχθηκαν και είπαν ότι αυτό είναι προδοσία προηγούμενων συμφωνιών και απειλή για εμάς, απολύθηκε σαν να ήταν παιδί που επινοούσε πράγματα.
Ο χρόνος και η προπαγάνδα επηρεάζουν πολλούς ανθρώπους καθώς γερνούν, όπως και για τους συνομιλητές μου, οι οποίοι στα νιάτα τους μπορεί να είχαν τρομοκρατηθεί από την Κλίντον και να μην την είχαν ψηφίσει. Ωστόσο, η αντιρωσική ιδεολογία που τους είχε τρυπηθεί από τη νεολαία κέρδισε, καθώς ξεπήδησε με οργή από έναν δαιμονικό γρύλο πολύ βαθιά στην ψυχή τους.
Με κατηγόρησαν επίσης ότι υποστήριξα τον Ντόναλντ Τραμπ στις επερχόμενες εκλογές του 2016, κάτι που ήταν γελοίο αφού δεν ψηφίζω Αμερικανούς προέδρους και ο Τραμπ ήταν πάντα αποκρουστικός και επικίνδυνος για μένα. Ωστόσο, δεδομένου ότι θεωρούσαν τον Τραμπ ως το δεξί χέρι του Πούτιν, όπως παράλογα ισχυρίστηκαν η Κλίντον και οι Δημοκρατικοί, έκανα διπλό λάθος, κατά κάποιο τρόπο αντιπατριώτης και συμπαθών του «κομμουνισμού». Ο πρώην αναλυτής της CIA Raymond McGovern κατέρριψε πειστικά το Russiagate. Δείτε εδώ, εδώ και εδώ.
Γι' αυτούς ο Πούτιν ήταν τρομερά κακός, αυτό ήταν όλο, και υπερασπιζόμουν τον διάβολο.
Δεν τους πέρασε από το μυαλό τότε, και μάλλον δεν τους περνάει από το μυαλό τώρα, ότι ο Τραμπ είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της Ρωσίας και εκπληρώνει τον ρόλο του ως πρόεδρος των ΗΠΑ συνεχίζοντας τη δυτική προσπάθεια να καταστρέψει τη Ρωσία μέσω του πολέμου στην Ουκρανία τώρα υπό την κάλυψη της ΝΑΤΟποίησης/Ουκρανοποίησης, όπως έκανε ο Ρίτσαρντ Νίξον με τη βιετναμοποίηση στο Βιετνάμ. Αυτός ο πόλεμος μαινόταν για 5-6 χρόνια μετά την εισαγωγή του ονόματος για να εξαπατήσει το κοινό. Ο σημερινός πόλεμος κατά της Ρωσίας θα κάνει το ίδιο, εκτός εάν η Ρωσία επιτύχει μια συντριπτική νίκη που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ή ξεσπάσει πυρηνικός πόλεμος και δεν θα μείνει τίποτα να πούμε.
Αναφέρω αυτό το περιστατικό πριν από μια δεκαετία, επειδή στα χρόνια που μεσολάβησαν έγινε ακόμη πιο σαφές ότι το βαθιά ριζωμένο μίσος των Αμερικανών για τη Ρωσία είναι τόσο ισχυρό όσο ποτέ και ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το ποιος είναι πρόεδρος, θα συνεχίσει τις προσπάθειές της να καταστρέψει τη Ρωσία. Δεν έχει σημασία ποιες αλλαγές έχουν συμβεί στη Ρωσία μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ή το τέλος της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ προεδρίας του Μπόρις Γέλτσιν τη δεκαετία του 1990 που τόσο έβλαψε τη χώρα.
Η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ δεν θέλει τίποτα λιγότερο από τον απόλυτο έλεγχο της Ρωσίας. Ακριβώς όπως στη δεκαετία του 1960, όταν ο Δημοκρατικός Πρόεδρος Λίντον Τζόνσον επιτέθηκε απροκάλυπτα στο Βιετνάμ και στη συνέχεια ο Ρεπουμπλικανός Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον το συνέχισε υπό τη γλωσσική προπαγάνδα της «βιετναμοποίησης» [και οι δύο εκλέχθηκαν ως υποψήφιοι «ειρήνης»], έτσι και η μεταμόρφωση από τον Μπάιντεν στον Τραμπ έχει σκοπό να εξαπατήσει.
Όταν αυτός ο άνθρωπος με κατηγόρησε ότι υποστηρίζω τον Τραμπ, ήταν το τέλειο παράδειγμα των επινοητικών Αμερικανών που δηλητηριάζονται από πολλά χρόνια αντιρωσικής προπαγάνδας, αυτό που ο Jacques Ellul στο κλασικό του έργο, Προπαγάνδα, περιγράφει ως εξής:
Δεν πρέπει να επιτραπεί στο άτομο να ανακάμψει, να συγκεντρωθεί, να παραμείνει ανέγγιχτο από την προπαγάνδα για σχετικά μεγάλες περιόδους, γιατί η προπαγάνδα δεν είναι το άγγιγμα του μαγικού ραβδιού. Βασίζεται σε αργό, συνεχή εμποτισμό. Δημιουργεί πεποιθήσεις και συμμόρφωση μέσω ανεπαίσθητων επιρροών που είναι αποτελεσματικές μόνο με συνεχή επανάληψη.
Πρέπει να δημιουργήσει ένα πλήρες περιβάλλον για το άτομο, ένα περιβάλλον από το οποίο δεν αναδύεται ποτέ. Και για να τον αποτρέψει από το να βρει εξωτερικά σημεία αναφοράς, τον προστατεύει λογοκρίνοντας οτιδήποτε μπορεί να έρθει από έξω. Η αργή οικοδόμηση αντανακλαστικών και μύθων, ψυχολογικού περιβάλλοντος και προκαταλήψεων, απαιτεί προπαγάνδα πολύ μεγάλης διάρκειας.
Αυτό ακριβώς ήταν η αντιρωσική προπαγάνδα για πολλούς Αμερικανούς.
Αναφέρω επίσης το περιστατικό γιατί πρόσφατα είχα μια πολύ σύντομη συνομιλία με την αδερφή του άνδρα που επέμενε ότι η Ουκρανία υπό τον Ζελένσκι ήταν δικαιολογημένη στον αγώνα της εναντίον της Ρωσίας. Όταν της πρότεινα ότι δεν γνώριζε το μακρύ υπόβαθρο της προσπάθειας των ΗΠΑ να καταστρέψουν τη Ρωσία, ανατρίχιασε και η συζήτηση τελείωσε απότομα όπως πριν από μια δεκαετία.
Στους ανθρώπους δεν αρέσει να τους λένε ότι δεν έχουν κάνει τα μαθήματά τους και ότι είναι θύματα προπαγάνδας. Θα έπρεπε να κάνουν έρευνα για να καταλήξουν σε ένα ολοκληρωμένο συμπέρασμα. Αλλά ο μέσος άνθρωπος δεν θέλει να κάνει έρευνα.
Προτιμούν να καταλήγουν σε συμπεράσματα με βάση τη διαβούλευση με τα εταιρικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία είναι οι βραχίονες προπαγάνδας της άρχουσας τάξης. Και αυτά τα μέσα παρουσιάζουν ένα τεράστιο καλειδοσκόπιο ιστορικών πληροφοριών χωρίς πλαίσιο που αιωρείται στο μυαλό τους καθώς εξαφανίζεται στις οθόνες των ψηφιακών τους dinguses – «σαν καμβάς πουαντιλίς» με τα λόγια του Ellul. Και έγραφε το 1965.
Τα μυαλά των Αμερικανών έχουν δηλητηριαστεί εναντίον της Ρωσίας εδώ και πολύ καιρό. Είναι σχεδόν θεολογικό σε εύρος. Προηγείται ακόμη και του πρώτου Ψυχρού Πολέμου. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι βρισκόμαστε στον δεύτερο Ψυχρό Πόλεμο, αλλά θα ήταν ακόμη πιο ακριβές να πούμε ότι ο πρώτος δεν τελείωσε ποτέ. Οι μύθοι αντέχουν πολύ καιρό και οι σατανικοί φόβοι των κακών Ρώσων και Κινέζων φυτεύονται βαθιά στις ψυχές των Αμερικανών. Ο άντρας και η αδερφή του, και οι δύο στα εβδομήντα τους, είναι καλά παραδείγματα αυτού.
Στον πυρήνα αυτής της πολυλογίας βρίσκεται η αντίθεσή της – η αυταπάτη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως ευλογημένη και καλή χώρα, έχουν μια θεϊκή αποστολή να διαδώσουν τη «δημοκρατία» και την «ελευθερία» σε όλο τον κόσμο, όπως δήλωσε η Χίλαρι Κλίντον κατά τη διάρκεια της προεδρικής εκστρατείας του 2016 όταν είπε ότι «είμαστε σπουδαίοι επειδή είμαστε καλοί» και το 2004 όταν ο Τζορτζ Μπους είπε: «Όπως οι γενιές πριν από εμάς, έχουμε ένα κάλεσμα πέρα από τα αστέρια να υπερασπιστούμε την ελευθερία».
Τέτοια συναισθήματα θα μπορούσαν να γίνουν δεκτά μόνο με σαρδόνιο γέλιο από τα αμέτρητα θύματα που έγιναν «ελεύθερα» και «δημοκρατικά» από τους βίαιους ηγέτες των ΗΠΑ.
Αλλά αυτή η δυϊστική πολιτική κοσμολογία – το θεϊκό εναντίον του δαιμονικού – είναι τόσο σταθερά τοποθετημένη στη μυθική Americana που όταν προκύψει η επόμενη ευκαιρία – και θα προκύψει – μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα κληθεί να δικαιολογήσει την επιθετικότητα των ΗΠΑ προς τη Ρωσία και τον «κακό» Πούτιν.
Δεν χρειάζεται να εξυμνήσει κανείς τη Ρωσία ή την πρώην Σοβιετική Ένωση και τους ηγέτες της, ούτε να διστάσει να επικρίνει τις ενέργειές τους, για να δει πώς η μανιχαϊστική μυθολογία των ΗΠΑ διαστρεβλώνει κατάφωρα την αλήθεια.
Ο καθηγητής Michel Chossudovsky, ο οποίος διευθύνει την Global Research στο Μόντρεαλ του Καναδά, έχει κάνει πολλά για να εκπαιδεύσει το κοινό σχετικά με το μακροχρόνιο ανταγωνιστικό μίσος ΗΠΑ/Δύσης για τη Ρωσία. Ακολουθεί η σύντομη περίληψή του για την ιστορία των πολέμων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας και της Σοβιετικής Ένωσης.
Παρέχει επίσης μια περίληψη του σχεδίου των ΗΠΑ για την εξάλειψη της Σοβιετικής Ένωσης από τον χάρτη: 204 ατομικές βόμβες, 66 πόλεις.(15 Σεπτεμβρίου 1945).
Αυτό το τελευταίο σχέδιο, που διατυπώθηκε όταν οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση ήταν σύμμαχοι κατά της ναζιστικής Γερμανίας, δείχνει το βάθος του μηδενιστικού μίσους για τη χώρα αυτή.
Αυτός ο φόβος και το μίσος ήταν κεντρικά στην προπαγάνδα των ΗΠΑ από τότε και σιγά-σιγά δηλητηρίασαν τα μυαλά των Αμερικανών προς τη Ρωσία και τους ηγέτες της. Έτσι, ο Πούτιν θεωρείται από τόσους πολλούς ως η ενσάρκωση του διαβόλου, ακόμη και αν ο ξεκάθαρος επιτιθέμενος είναι εδώ και καιρό οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Αλλά όταν οι μύθοι κυριαρχούν στο μυαλό, τα γεγονότα δεν έχουν σημασία. Το φανατικό πλήθος, δηλητηριασμένο από την παρατεταμένη προπαγάνδα, μισεί τη Ρωσία περισσότερο από ό,τι μισεί τον πόλεμο, και αν δεν μπορέσει να λύσει το ξόρκι στο οποίο βρίσκεται, θα είναι πρόθυμο να διακινδυνεύσει πυρηνικό πόλεμο για τους ηγέτες του προκειμένου να νικήσει τον «σατανικό» Πούτιν.
Όταν η άγνοια είναι δύναμη, η επίκληση ξένων διαβόλων προσφέρει «σωτηρία».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου