Κόμμα Καρυστιανού: Οι "Δούρειοι Ίπποι" και μια "Ελπίδα" που σβήνει - Τα λάθη που οδήγησαν στην "αποψίλωση" και το σενάριο για "λουκέτο" πριν από τις εκλογές.

Το αφήγηµα ότι η «Ελπίδα για τη ∆ηµοκρατία» υπέστη επικοινωνιακή δολιοφθορά από «προβοκάτορες εισοδιστές» προβάλλει η Μαρία Καρυστιανού, στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τις ηχηρές αποχωρήσεις από το κόµµα της που λαµβάνουν χώρα.

Σύμφωνα µε πληροφορίες, η Μ. Καρυστιανού θεωρεί ότι «αυτοί που εκδηλώνουν θορυβωδώς την απόσυρση της εµπιστοσύνης τους προς το πρόσωπό της» ήταν σε µια άτυπη διατεταγµένη υπηρεσία αντίπαλων πολιτικών σχηµατισµών και εισήλθαν στο κόµµα της µε καθαρά υστερόβουλες διαθέσεις και µε σκοπό να εξυπηρετήσουν «αλλότρια» κοµµατικά συµφέροντα. Μπορεί η συγκεκριµένη εκτίµησή της να παραπέµπει σε θεωρία συνωµοσίας, ωστόσο τις τελευταίες ώρες προβάλλεται µε έµφαση από τα επικοινωνιακά δίκτυα που ακόµη είναι σε θέση να ελέγχει. Κοινώς, τόσο η ίδια όσο και οι στενοί της συνεργάτες, όπως η Μ. Γρατσία, αφήνουν να εννοηθεί ότι «έπεσαν θύµατα µιας καλά οργανωµένης υπονόµευσης», την οποία έστησαν σε βάρος τους «όλοι αυτοί που παρίσταναν τους άσπιλους και αµόλυντους» υποστηρικτές τους, ενώ την ίδια στιγµή δρούσαν µε γνώµονα την εξυπηρέτηση «ξένων» συµφερόντων.

Ενδεικτικό της επικοινωνιακής αντεπίθεσης της Μ. Καρυστιανού είναι και το ακόλουθο σχόλιο στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης από τον λογαριασµό υποστηρικτή της: «Οι φίρµες της κοινωνίας που έπεισαν και έσπρωξαν την κ. Καρυστιανού στην ανακοίνωση πολιτικού φορέα πήγαν, κάθισαν στα πόστα του κόµµατος και σε επιλεγµένο τάιµινγκ βγάζουν ανακοινώσεις αποχώρησης, ώστε να δηµιουργήσουν την εντύπωση µιας προβληµατικής και ανήµπορης Καρυστιανού. Γνωστό το έργο. Οργανωµένο σε σκοτεινές σπηλιές. Μια αλήτικη στάση, γεµάτη αναξιοπρέπεια. Αν υπήρχε αξιοπρέπεια, οι αποχωρήσεις θα γίνονταν σιωπηλά, χωρίς τις τυµπανοκρουσίες. Φοβερό να δηλώνεις αποχώρηση από πολιτικό φορέα και να γίνεσαι πασίγνωστος, ενώ όταν δήλωνες συµµετοχή σε ήξεραν απλώς µόνο οι φίλοι σου και το περιβάλλον σου. Ναι, ελέω Καρυστιανού, οι αποχωρούντες από δίπλα της έγιναν πασίγνωστοι».

Αδιέξοδο

Τις τελευταίες εξελίξεις στο κόµµα της Μ. Καρυστιανού σχολιάζει µε δήλωσή του στα «Π» ο γνωστός επικοινωνιολόγος Νίκος Καραχάλιος, ο οποίος ήταν ο πρώτος που την έκανε µε... ελαφρά πηδηµατάκια από το συγκεκριµένο κόµµα, διαπιστώνοντας ότι δεν µπορούσε να συνεργαστεί µαζί της. Στη δήλωσή του ο Ν. Καραχάλιος αναφέρει: «Αυτό που ζούµε σήµερα µε την αυτοδιάλυση του πολιτικού εγχειρήµατος της Μαρίας Καρυστιανού είναι για µένα µια πικρή δικαίωση. Πικρή, γιατί κανείς δεν χαίρεται όταν µια προσπάθεια που στήριξαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι οδηγείται σε αδιέξοδο. Και δικαίωση, γιατί όσοι από την πρώτη στιγµή επισηµάναµε ότι υπήρχαν σοβαρά πολιτικά και οργανωτικά προβλήµατα αντιµετωπιστήκαµε ως εχθροί. Σήµερα, όµως, οι αποχωρήσεις στελεχών και οι δηµόσιες συγκρούσεις δείχνουν ότι οι ανησυχίες αυτές δεν ήταν προσωπικές εµµονές. Στην πολιτική, τελικά, τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσµατος. Όταν ξεκινάς µε πρωτοφανή κοινωνική αποδοχή και µέσα σε λίγους µήνες τη βλέπεις να καταρρέει, κάτι έχει πάει λάθος. Όταν ένα εγχείρηµα δηµιουργεί τεράστιες προσδοκίες και στη συνέχεια αδυνατεί ακόµα και να αποκτήσει στοιχειώδη οργα νωτική συνοχή, το πρόβληµα δεν µπορεί να αποδοθεί µόνο στους “άλλους”», αναφέρει µε νόηµα ο κ. Καραχάλιος.

Και συνεχίζει: «Κατά τη γνώµη µου, το πρόβληµα εντοπίζεται στον τρόπο που ασκήθηκε η ηγεσία. Ενα εγχείρηµα που γεννήθηκε ως υπόσχεση συµµετοχικής δηµοκρατίας εξελίχθηκε σε ένα κλειστό σύστηµα λήψης αποφάσεων. Αυτή είναι η µεγαλύτερη πολιτική του αποτυχία. Οι πολίτες πίστεψαν ότι θα δηµιουργηθεί κάτι διαφορετικό από τα παραδοσιακά κόµµατα. Πίστεψαν στις ανοιχτές διαδικασίες, στη συλλογικότητα και στη συµµετοχή. Αντί γι’ αυτό, είδαν εσωτερικές συγκρούσεις, αποχωρήσεις, αλληλοκατηγορίες και διαψευσµένες προσδοκίες. Αυτή είναι η πραγµατική προδοσία. Όχι απέναντι σε πρόσωπα, αλλά απέναντι σε µια ιδέα. Προδόθηκε η ελπίδα ότι µπορεί να υπάρξει ένα διαφορετικό µοντέλο πολιτικής οργάνωσης. Και, όταν διαψεύδεις την ελπίδα, η ζηµιά είναι πολύ µεγαλύτερη από µια εκλογική ήττα. Γιατί απογοητεύεις ανθρώπους που πίστεψαν ότι η πολιτική µπορεί να αλλάξει. Από εκεί και πέρα, η αξιοπιστία κρίνεται και από τη συνέπεια µεταξύ λόγων και πράξεων».

«Όταν ένας πολιτικός χώρος οικοδοµεί την ταυτότητά του πάνω σε συγκεκριµένες καταγγελίες, είναι λογικό να κρίνεται αυστηρά για το αν οι ίδιες του οι επιλογές συµβαδίζουν µε όσα δηµόσια υποστηρίζει. Η πολιτική δεν συγχωρεί τις µεγάλες αντιφάσεις. Και γι’ αυτό πιστεύω ότι η κρίση που βιώνει σήµερα το συγκεκριµένο εγχείρηµα δεν είναι αποτέλεσµα συνωµοσιών ούτε επικοινωνιακών επιθέσεων. Είναι κυρίως αποτέλεσµα των δικών του επιλογών. Η πολιτική είναι σκληρή. Και τελικά δεν επιβραβεύει ούτε τις αυταπάτες ούτε την οργανωτική ανεπάρκεια. Επιβραβεύει την αξιοπιστία, τη συνέπεια και την ικανότητα να µετατρέπεις την κοινωνική εµπιστοσύνη σε σοβαρή πολιτική πρόταση. Όταν αυτά χαθούν, η κοινωνία αποσύρει την εµπιστοσύνη της µε την ίδια ταχύτητα που κάποτε την πρόσφερε», καταλήγει ο κ. Καραχάλιος, εκ των πρώτων συνεργατών της κ. Καρυστιανού, που ωστόσο διαφοροποιήθηκε πριν ακόµα από τη διακήρυξη του κόµµατος «Ελπίδα». Βεβαίως, το ζήτηµα του αδιεξόδου δεν αποτελεί συµπέρασµα µόνο του κ. Καραχάλιου, καθώς πολλά στελέχη που βρέθηκαν κοντά στο πολιτικό εγχείρηµα και είδαν την οργάνωση του κόµµατος θεωρούν πως αυτό δεν θα καταφέρει να φτάσει καν στην κάλπη, για να κριθεί από τον λαό.

Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά

parapolitika.gr