Σε ένα θέατρο του παραλόγου, όπου η παγκόσμια ειρήνη και η σταθερότητα θυσιάζονται στον βωμό των πιο σκοτεινών γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων, η διακυβέρνηση Τραμπ αποδεικνύει για ακόμα μια φορά το αδίστακτο πρόσωπό της. Η ξαφνική και άκρως προσχηματική ακύρωση του ταξιδιού του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς στην Ελβετία, λίγες μόλις ώρες πριν από την έναρξη των κρίσιμων διπλωματικών συνομιλιών με το Ιράν, δεν αποτελεί ένα απλό «οργανωτικό κόλλημα», όπως επιχειρεί να το παρουσιάσει ο Λευκός Οίκος. Πρόκειται για μια ωμή, καλοστημένη επίδειξη ισχύος και ένα επικίνδυνο παιχνίδι νεύρων, όπου η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί το μέλλον ολόκληρων λαών ως ένα απλό διαπραγματευτικό χαρτί.
Οι αόριστες δικαιολογίες της αμερικανικής προεδρίας περί «μη οριστικοποιημένων τεχνικών λεπτομερειών» και «απρόβλεπτων διαδικασιών» δεν πείθουν κανέναν. Η στρατηγική της έντασης και της εσκεμμένης ασάφειας που υιοθετεί συστηματικά ο Ντόναλντ Τραμπ κρύβει πίσω της πολύ πιο ιδιοτελή κίνητρα. Πατώντας πάνω στις εύθραυστες ισορροπίες της Μέσης Ανατολής, η Ουάσιγκτον συντηρεί ένα καθεστώς παγκόσμιας αβεβαιότητας, το οποίο μεταφράζεται σε άμεση χειραγώγηση των διεθνών αγορών. Η σκόπιμη παράταση της εκκρεμότητας γύρω από τη συμφωνία, το ανοιγοκλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και οι σπασμωδικές κινήσεις της αμερικανικής διπλωματίας προκαλούν τεχνητές αναταράξεις στις τιμές του πετρελαίου και στα χρηματιστήρια, επιτρέποντας σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα να κερδοσκοπούν ασύστολα.
Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο ότι για τη σημερινή ηγεσία των ΗΠΑ, η διπλωματία δεν είναι μέσο για την επίτευξη της ειρήνης, αλλά ένα εργαλείο οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού. Το γεγονός ότι ολόκληρες κυβερνητικές αντιπροσωπείες και δημοσιογράφοι είχαν ήδη συγκεντρωθεί στην αεροπορική βάση, έτοιμοι για αναχώρηση, αποκαλύπτει ότι η απόφαση για το «πάγωμα» των συνομιλιών λήφθηκε την τελευταία στιγμή, με μόνο στόχο να πληγεί η αξιοπιστία της άλλης πλευράς και να κρατηθεί η ανθρωπότητα σε ομηρία. Η υπερδύναμη, υπό την καθοδήγηση του Τραμπ, αρνείται να λειτουργήσει ως εγγυητής της σταθερότητας, επιλέγοντας τον ρόλο του διεθνούς ταραχοποιού που παίζει με τις τύχες των λαών και τις οικονομίες του πλανήτη, απλώς και μόνο για να επιβάλει τους δικούς της, αποικιοκρατικού τύπου, όρους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου