ΛΥΚΑΣΤΡΟΣ :
ΩΔΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΗ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ
Τρία πουλάκια κάθουνταν ψηλά στη Χαλκουμάτα,
το να τηράει τη Λιβαδιά και τ’ άλλο το Ζιτούνι,
το τρίτο το καλύτερο μοιριολογάει και λέει:
"Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα.
Μην ειν' ο Τσίπρας που 'ρχεται,
μην ο Λεβεντογιάννης;
Μην είν' φυλή το τσούρμο αυτό
που ζει απ' τα κλεμμένα"?
Και τα πουλιά συσκέφτηκαν και είπαν σε συγχωρδία:
– "Νούδ’ ειν' ο Τσίπρας που 'ρχεται,
νούδ’ ο Λεβεντογιάννης,
Νουδ' η Ευρώπη πια τους θε που τα 'καναν μαντάρα
Τα ευρώπουλα τελειώνουνε, μαζί με τα πακέτα.
Τώρα ο ένας θε να τρώει του άλλου την πραμάτεια!
Και όλοι μαζί θα βάφονται
στα χρώματα του Τράμπα
μπας και τους σώσει ο Αργυρός,
μαζί με τον Καμένο
Και όλοι μαζί θα ψάχνουνε
κορόιδα να 'βρουν άλλα
Μ' έξι δαχτύλια να μετρούν
(σε κάθε χέρι χώρια
σαν Νετανιάχου της Α-Ι)
τις μπάζες που θα κάνουν
απ' τα αέρια που τα παν'
στου Ερντογάν την Πύλη".
Γκουντ αφτερνουμ να έχουμε....και καλό κουράγιο με αυτούς που μπλέξαμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου