ΠΩΣ ΝΑ... ΝΟΘΕΥΣΤΕ ΤΙΣ ΝΟΘΕΥΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΑΣ.
Είστε επίδοξος ολιγάρχης, δικτάτορας ή αυταρχικός; Θέλετε να ασκήσετε εξουσία διατηρώντας παράλληλα μια πρόσοψη λαϊκής υποστήριξης και δημοκρατικής εντολής; Θέλετε να κάνετε τους προλετάριους σας να πιστέψουν ότι έχουν επιλογή;
Λοιπόν, καλώς ήρθατε στο πρώτο από τα «Πώς να...» σειρά. Μια επιλογή άρθρων αφιερωμένων στη διδασκαλία επίδοξων αυταρχικών πώς να κρύβουν την τυραννία πίσω από μια καθησυχαστική μάσκα ελευθερίας.
Εδώ θα πάμε στα λεπτότερα σημεία για το πώς είναι δυνατόν να έχουμε «εκλογές» που δεν σημαίνουν σχεδόν τίποτα.
Τι μιλάμε όταν μιλάμε για νοθεία στις εκλογές
Πρώτα απ' όλα, πρέπει να καθορίσουμε τι εννοούμε όταν μιλάμε για «εκλογική νοθεία».
Ο έλεγχος του αποτελέσματος των εκλογών είναι μια σχετικά απλή, ακόμη και χυδαία, διαδικασία. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να χειριστείτε την καταμέτρηση ή/και απλώς να πείτε ψέματα για το αποτέλεσμα.
Ωστόσο, το να το κάνεις αυτό αποτελεσματικά – να νοθεύσεις τις εκλογές με όσο το δυνατόν λιγότερη προσπάθεια και να συγκαλύψεις αυτό το γεγονός είναι πιο δύσκολο.
Εν ολίγοις, εάν οι νοθευμένες εκλογές σας εξαρτώνται εξ ολοκλήρου από την απλή πλαστογράφηση ψηφοδελτίων, έχετε κάνει κάτι λάθος. Αν θέλετε να ελέγχετε αξιόπιστα και με συνέπεια τα αποτελέσματα των «εκλογών» σας, πρέπει να είστε πιο δημιουργικοί από αυτό.
Η συντριπτική πλειοψηφία της δουλειάς σας πριν από τις εκλογές θα αφιερωθεί στο να θέσετε τις βάσεις, να δημιουργήσετε υποδομές και να λιπάνετε το κοινό.
Η ίδια η ψηφοφορία είναι ο τελικός προορισμός σε ένα μακρύ ταξίδι που ξεκινά με...
1. Το Σύστημα
Η CIA είναι ένα τέλειο παράδειγμα του είδους του θεσμού που δεν λογοδοτεί στο εκλογικό σώμα. Θα χρειαστεί να δημιουργήσετε τη δική σας εκδοχή αυτού.
«Αν η ψηφοφορία άλλαζε κάτι, θα το καθιστούσαν παράνομο».
Η πρώτη σας προτεραιότητα κατά την κατασκευή του συστήματός σας θα πρέπει να είναι η δημιουργία μιας υποδομής που δεν επηρεάζεται σημαντικά από τις εκλογές.
Οι μη εκλεγμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι υπηρεσίες πληροφοριών, οι στρατιωτικοί, οι δικαστές, οι ΜΚΟ, τα εταιρικά συμφέροντα και οι ομάδες λόμπι θα πρέπει να αποτελούν τα μόνιμα θεμέλια της δομής της εξουσίας, ενώ οι «εκλεγμένοι αξιωματούχοι» θα πρέπει ιδανικά να είναι απλώς βιτρίνες και ταπετσαρίες τοίχου, με μηδενικές ευκαιρίες να ενεργούν ανεξάρτητα.
Έχοντας δημιουργήσει με αυτόν τον τρόπο μια συγκεκαλυμμένη δομή εξουσίας που εγγυάται αποτελεσματικά ότι οι εκλογές δεν θα μπορέσουν ποτέ να αλλάξουν τίποτα ουσιαστικό – αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε «Βαθύ Κράτος» σας – πρέπει να ξεκινήσετε τη δημιουργία μιας «δημοκρατίας» που καμουφλάρει αυτό το γεγονός.
Ο σχεδιασμός της «δημοκρατίας» σας μπορεί να κάνει ή να χαλάσει μια αποτελεσματικά ελεγχόμενη εκλογή. Ακολουθώντας τις συμβουλές μας σχετικά με το σύστημα ψηφοφορίας που χρησιμοποιείτε μπορεί να κάνετε τον έλεγχο του αποτελέσματος των «εκλογών» σας σχετικά χωρίς προβλήματα.
Για αρχή, θα πρέπει να στοχεύετε να κάνετε όσο το δυνατόν λιγότερη δουλειά για το Deep State σας. Μια χώρα είναι μια μεγάλη και πολύπλοκη οντότητα και η αποτελεσματική μικροδιαχείριση εκατομμυρίων εκατομμυρίων ατομικών ψήφων απαιτεί εργατοώρες και ανθρώπινο δυναμικό.
Εκεί μπαίνει στο παιχνίδι το «εκλογικό σας σύστημα» και θα πρέπει να λειτουργεί, όχι παραποιώντας και χειραγωγώντας κάθε ψήφο, αλλά κάνοντας τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ψήφων να ακυρώνονται αμοιβαία.
Χρησιμοποιώντας το πλήρως ελεγχόμενο «δικομματικό σύστημα» (σημείο 2), θα πρέπει να προσπαθήσετε να επιτύχετε ένα status quo στο οποίο οι προθέσεις ψήφου της πλειοψηφίας θα μοιράζονται πάντα αρκετά ομοιόμορφα μεταξύ δύο ανούσιων «επιλογών».
Μπορείτε να το κάνετε αυτό με μηνύματα τάξης ή φυλής ή φύλου, δεν έχει σημασία, αρκεί να αποφασίζουν σε πρώιμο στάδιο και να τείνουν να παραμένουν έτσι.
Ουσιαστικά χρειάζεστε μια κατάσταση στην οποία περίπου το 49% του πληθυσμού σας θα ψηφίσει την Κόκκινη Ομάδα και το 49% θα ψηφίσει την Μπλε Ομάδα.
Αυτό δημιουργεί στη συνέχεια τους μυθικούς «εκλογικούς αποφασίζοντες» – το υπόλοιπο 2% του εκλογικού σώματος για τις ψήφους του οποίου θα πρέπει να νοιαστείτε. Μπορείτε να τα ονομάσετε «swing states» ή «κυμαινόμενους ψηφοφόρους» ή κάποια δική σας ορολογία.
Αυτό που στοχεύετε με αυτόν τον τρόπο είναι μια «εκλογή» που αποφασίζεται με όσο το δυνατόν λιγότερες ψήφους.
Μόλις εφαρμόσετε το σύστημα, πρέπει να αρχίσετε να σκέφτεστε τα πολιτικά σας κόμματα.
2. Τα μέρη
«Δεν υπάρχει τίποτα που να φοβάμαι τόσο πολύ όσο η διαίρεση της δημοκρατίας σε δύο μεγάλα κόμματα».
Ένα ουσιαστικό μέρος του μηχανισμού ελέγχου σας είναι, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το «Δικομματικό Σύστημα». Ιδανικά αυτό θα ήταν ένα τέλειο αλλά χωρίς νόημα δυαδικό, αλλά αυτή η μέθοδος μπορεί να απορροφήσει μερικές συμβολικές επιλογές «τρίτων» υπό την προϋπόθεση ότι παραμένουν καθαρά μειοψηφικές επιλογές.
Στην πραγματικότητα, το να επιτρέψουμε σε μερικούς «ανεξάρτητους» ή «μπαλαντέρ» να πολλαπλασιαστούν μπορεί ακόμη και να είναι επωφελές για μερικούς λόγους –
α) ενισχύει την επίφασή σας για γνήσια δημοκρατία, ενώ παραμένει σε μεγάλο βαθμό χωρίς νόημα, καθώς η προαναφερθείσα περιχαράκωση σημαίνει ότι δεν θα αποκτήσουν ποτέ σοβαρή έλξη.
β) επειδή το να στριμώχνεις τα δύο μεγάλα κόμματά σου ανάμεσα στο κόμμα «σκότωσε τους πλούσιους και φάε τα μωρά τους» στην Αριστερά και το κόμμα «βάλε φωτιά σε όλους όσους είναι πιο σκούροι από το γκρι στην κλίμακα βαφής Dulux» στη Δεξιά κάνει τα δύο «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ» πάρτι σου να φαίνονται πιο λογικά και «ασφαλή».
γ) Τα απελπισμένα τρίτα μειοψηφικά μέρη μπορούν να λειτουργήσουν ως καλά σφουγγάρια θυμού και βαλβίδες ασφαλείας για τους ανθρώπους που μπορεί να αρχίσουν να βλέπουν μέσα από το στημένο σύστημά σας.
Φυσικά, εάν το κάνετε αυτό διεξοδικά, πιθανότατα θα ελέγχετε και τα τρίτα μέρη. Αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο και κυρίως, θα θελήσετε να εστιάσετε στο The Big Two.
Η δημιουργία των Big Two σας είναι σχετικά εύκολη, σε τελική ανάλυση, έχετε χρήματα και δύναμη και (χάρη στις διαδικασίες φιλτραρίσματος των υποψηφίων σας, σημείο 3) έχετε μια ολόκληρη πολιτική τάξη αφιερωμένη στην επιδίωξη αυτών των πραγμάτων.
Το να φέρετε και τα δύο μεγάλα κόμματα κάτω από τη σημαία σας είναι εύκολο. Το δύσκολο μέρος είναι να τελειοποιήσεις την ικανότητα να παίρνεις δύο σχεδόν πανομοιότυπα πράγματα και με κάποιο τρόπο να τα κάνεις να φαίνονται όχι απλώς διαφορετικά αλλά εκ διαμέτρου αντίθετα.
Ο Τύπος σας θα παίξει σημαντικό ρόλο εδώ. Πρέπει να αναφέρουν μόνο τα δευτερεύοντα σημεία διαφοράς και να αγνοούν εντελώς ή να αποφεύγουν το προφανές γεγονός ότι τα δύο μέρη συμφωνούν σε κάθε σημαντικό ζήτημα.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ – Οι αδιαμφισβήτητες υποθέσεις που κρατούν το σύστημά σας στη θέση του λειτουργούν μόνο εάν παραμένουν αδιαμφισβήτητες και παραμένουν αδιαμφισβήτητες μόνο εάν οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι είναι εκεί.
Αυτός είναι ο πρωταρχικός σκοπός των δύο μεγάλων κομμάτων, να περιορίζουν τις επιλογές και να ελέγχουν τον δημόσιο λόγο – ενώ φαίνεται να κάνουν ακριβώς το αντίθετο.
Όταν ο Τύπος συζητά για τα δύο μεγάλα κόμματα, θα πρέπει να μιλάει για κακώς καθορισμένες έννοιες αντί για γεγονότα. Χρησιμοποιήστε λέξεις όπως «προοδευτικός», «φιλελεύθερος», «παραδοσιακός» και «κοινή λογική». Λέξεις με σχετική ποιοτική σημασία σε αντίθεση με την αντικειμενική ποσοτική αξία.
Επικεντρωθείτε σε αισθητικές διαφορές σε επίπεδο επιφάνειας. Χρώματα αντίθεσης και εικονογραφία. Βεβαιωθείτε ότι στοχεύουν σε διαφορετικές βάσεις και δημογραφικά στοιχεία για να ενθαρρύνουν την περιχαράκωση 50/50 που συζητήσαμε στο σημείο 1.
Υποσημείωση: Ένα από τα πρόσθετα πλεονεκτήματα αυτών των δύο σχεδόν πανομοιότυπων κομμάτων που προσποιούνται συνεχώς ότι είναι εκ διαμέτρου αντίθετα είναι ότι όταν χρειάζεται πραγματικά να πουλήσεις κάτι σε όλους, μπορείς να ενώσεις τα κόμματα σε «δικομματική υποστήριξη» και ο Τύπος μπορεί να πουλήσει το θέμα ως «τόσο σημαντικό που ακόμη και το Κόκκινο και το Μπλε συμφωνούν».
3. Οι υποψήφιοι
Εάν είστε όλοι στο ψηφοδέλτιο, δεν χρειάζεται να νοθεύσετε τίποτα.
«Αν σου ανήκουν όλοι στο ψηφοδέλτιο, δεν χρειάζεται να νοθεύσεις τίποτα».
Έτσι, έχετε μια δομή εξουσίας που λειτουργεί ανεξάρτητα από οποιονδήποτε και όλους τους «εκλεγμένους» αξιωματούχους, έχετε ένα εκλογικό σύστημα που είναι εύκολο να ταλαντευτεί προς οποιαδήποτε κατεύθυνση και έχετε δύο κόμματα σχεδόν πανομοιότυπα που δεν κάνουν καμία διαφορά.
Αλλά εξακολουθείτε να χρειάζεστε πραγματικούς – ελλείψει καλύτερης λέξης – «ανθρώπους», για να εκπληρώσετε το ρόλο του «ηγέτη». Αυτοί είναι οι υποψήφιοί σας, η δεξαμενή των πιθανών μαριονετών από τις οποίες επιλέγετε.
Τα καλά νέα εδώ είναι ότι αυτή η διαδικασία είναι εν μέρει αυτοματοποιημένη μέσω αυτοεπιλογής. Το είδος των ρηχών ναρκισσιστών που αναζητούν θέσεις εξουσίας είναι ακριβώς το είδος των ανθρώπων που θέλετε στο ρόστερ σας.
Είναι απαραίτητο για τη διατήρηση του status quo ότι ΟΠΟΙΟΙΔΗΠΟΤΕ υποψήφιοι για υψηλά πολιτικά αξιώματα πρέπει να περάσουν από επίπεδα φιλτραρίσματος προτού οποιοσδήποτε απλός άνθρωπος έχει την ευκαιρία να βάλει μια επιταγή δίπλα στο όνομά του σε ένα ψηφοδέλτιο.
α) Χρήματα. Το σύστημά σας πρέπει να διασφαλίσει ότι κανείς δεν μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για υψηλό αξίωμα χωρίς ΠΟΛΛΑ χρήματα πίσω του. Δεδομένου ότι εσείς και οι σύμμαχοί σας ελέγχετε όλα τα χρήματα που αξίζει να ελέγχετε, αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι κανείς δεν μπορεί να θέσει υποψηφιότητα χωρίς την έγκρισή σας.
β) Εκπαίδευση και κατάρτιση. Ως μέρος της δομής εξουσίας σας θα έπρεπε να έχετε επενδύσει πόρους στο εκπαιδευτικό σας σύστημα. Θα πρέπει να επιλέγετε πιθανούς «ηγέτες» σε πρώιμο στάδιο και να κατευθύνετε την ανάπτυξή τους μέσω πρακτικής άσκησης και «προγραμμάτων αριστείας» κ.λπ.
Καθώς οι άνθρωποι προχωρούν σε αυτό το σύστημα, πρέπει να τους προσφέρετε ευκαιρίες να συμβιβαστούν – ηθικά και οικονομικά. Όποιος δεν επωφελείται από αυτές τις ευκαιρίες πρέπει να απορριφθεί αμέσως και η καριέρα του να σταματήσει ή να περιοριστεί.
Μόνο εκείνοι οι υποψήφιοι που είναι πρόθυμοι να συμβιβαστούν θα προχωρήσουν στο επόμενο επίπεδο.
Αυτό αποεπιλέγει ακατάλληλους αιτούντες και παρέχει σημαντικό κόστος για μελλοντική χρησιμότητα. Οι υπηρεσίες πληροφοριών σας θα πρέπει να διατηρούν ενημερωμένους φακέλους για πιθανούς υποψηφίους. Αρχεία που χρησιμοποιούνται για αυτό που θα μπορούσε να περιγραφεί χυδαία ως «δωροδοκία» ή/και «εκβιασμός».
Προτιμούμε τον όρο «καρότο και μαστίγιο».
4. Ο Τύπος
Είναι σχεδόν ημέρα εκλογών. Ο μακροπρόθεσμος προγραμματισμός έχει ολοκληρωθεί. Έχετε ένα πολιτικό σύστημα απρόσβλητο από αλλαγές, ένα σύστημα ψηφοφορίας όπου οι περισσότερες ψήφοι είναι άσχετες, σχεδόν πανομοιότυπα πολιτικά κόμματα που υποστηρίζουν την επιλεγμένη ατζέντα σας με ελαφρώς διαφορετικά λόγια και μια λίστα υποψηφίων που επιλέξατε και μπορείτε εύκολα να ελέγξετε με καρότα ή μαστίγια.
Αλλά, όταν πρόκειται να γίνει η πραγματική ψηφοφορία, όλα αυτά είναι δευτερεύουσας σημασίας για τον Τύπο.
Ένας συνεργατικός Τύπος είναι ένας από τους θεμελιώδεις πυλώνες του πολιτικού σας συστήματος (σημείο 1), και δεν θα το δημιουργήσουμε εδώ, αυτό είναι άλλο ένα μάθημα για άλλη φορά.
Για χάρη αυτού του μαθήματος, θα υποθέσουμε ότι τα περιουσιακά σας στοιχεία του «Βαθέως Κράτους» κατέχουν και λειτουργούν τη συντριπτική πλειοψηφία των κυρίαρχων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, των έντυπων μέσων ενημέρωσης και των οπτικοακουστικών μέσων.
Σε αυτό το σημείο, ο Τύπος είναι το πρώτο και καλύτερο εργαλείο σας για να συγκαλύψετε αποτελεσματικά τη φύση της «δημοκρατίας» σας.
Ο Τύπος σας θα πει την ιστορία των εκλογών και οι αποτελεσματικά ελεγχόμενες εκλογές δεν είναι παρά μια ιστορία. Ένας υποψήφιος λέει μόνο ό,τι λέει ο Τύπος.
Ένας υποψήφιος κάνει μόνο ό,τι λέει ο Τύπος ότι κάνει. Ίντριγκες, σκάνδαλα, σκαμπανεβάσματα είναι το κρέας και η ψυχή που κάνουν αυτή την παράσταση να αισθάνεται «σχετική» – ένα κύμα «συμβάντων» που ζωγραφίζει μια εικόνα μιας δυναμικής ρευστής κατάστασης με αβέβαιο αποτέλεσμα, ακόμη και όταν κατευθύνει σταθερά το αποτέλεσμα προς την κατεύθυνση που έχετε επιλέξει.
Θυμηθείτε, αυτό δεν έχει να κάνει με το να πείσετε τους ανθρώπους πώς να ψηφίσουν – το κλειδωμένο δικομματικό σύστημα το καθιστά ήδη αυτοακυρωτικό και χωρίς νόημα σε όλες εκτός από αυτές τις ζωτικής σημασίας «πολιτείες ταλάντευσης» (ή όποια ορολογία επιλέξετε). Αυτό έχει να κάνει απλώς με το να κάνεις τους ανθρώπους να δώσουν προσοχή, να νοιαστούν για το αποτέλεσμα, να νιώσουν ότι διακυβεύονται ζωτικές επιλογές που αλλάζουν τη ζωή και ότι έχεις επενδύσει σε αυτές τις επιλογές.
Επιπλέον, αυτό είναι ένα είδος προπαγάνδας που πρέπει να υπάρχει στο μετα-επίπεδο για να διατηρήσει την πρόσοψη της επιλογής. Η ίδια η πράξη της απόπειρας πειθούς ενισχύει την ιδέα ότι οι άνθρωποι πρέπει να πειστούν και, ως εκ τούτου, ότι οι ψήφοι τους έχουν σημασία.
Αυτό είναι το πιο ζωτικό καθήκον του δεσμευμένου τύπου σας – όχι να ελέγχετε το αποτέλεσμα, αλλά να κάνετε το αποτέλεσμα που έχετε επιλέξει πιστευτό.
Αν θέλετε μια κατολίσθηση, οι δημοσκοπήσεις μπορούν να προβλέψουν μια κατολίσθηση, αν θέλετε να είναι κοντά, οι δημοσκοπήσεις μπορούν να προβλέψουν ότι θα είναι κοντά. Κάνοντας το προσεκτικά επιμελημένο μέλλον σας αυτό που οι άνθρωποι περιμένουν να συμβεί, θα το αποδεχτούν περισσότερο όταν συμβεί.
Υποσημείωση: Ο έλεγχος του Τύπου ήταν απλούστερος για τις προηγούμενες γενιές. Δυστυχώς, ενώ ορισμένες πτυχές της δουλειάς σας έχουν γίνει ευκολότερες από την τεχνολογία, κάποιες άλλες έχουν γίνει πολύ πιο δύσκολες. Ο σύγχρονος τύραννος πρέπει να ασχολείται με τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, αλλά αυτό είναι άλλο ένα άρθρο αυτής της σειράς.
5. Οι ψήφοι
«Αυτοί που ψηφίζουν δεν αποφασίζουν τίποτα. Αυτοί που μετρούν την ψήφο αποφασίζουν τα πάντα».
Ίσως αναρωτιέστε, αν ελέγχετε και τις δύο πλευρές των εκλογών, επιλέγετε τους υποψηφίους, μαριονετίζετε τον Τύπο και έχετε ένα σύστημα που σημαίνει ότι τα συμφέροντά σας είναι και στα δύο ψηφοδέλτια και κυριολεκτικά δεν μπορούν ποτέ να χάσουν, χρειάζεται πραγματικά να νοθεύσετε τις ψήφους;
Λοιπόν, φυσικά και το κάνετε.
Ενώ όλοι οι υποψήφιοί σας είναι υπό τον έλεγχό σας και προωθούν την ίδια βασική ατζέντα, θα εξακολουθείτε να έχετε μια προτιμώμενη ιστορία που θέλετε να πείτε ανά πάσα στιγμή και μια μαριονέτα που ταιριάζει καλύτερα για την προώθηση αυτής της ιστορίας.
Για παράδειγμα, μπορεί να έχετε προγραμματίσει ένα μελλοντικό psy-op που λειτουργεί μόνο εάν η Team Red είναι στο τιμόνι.
Ή μπορεί να υπάρχει πολύ κακό συναίσθημα στον πληθυσμό ότι θέλετε είτε α) να εστιάσετε σε μια νέα φιγούρα μίσους είτε β) να διαλύσετε με μια προφανή αλλαγή καθεστώτος.
Μπορεί να χρωστάτε κάποιες χάρες σε έναν ισχυρό σύμμαχο και το να βάλετε τον συγγενή/σύζυγο/γιο του στο αξίωμα είναι μια ανταμοιβή.
Μπορεί να έχετε συνειδητοποιήσει, πολύ αργά, ότι η μαριονέτα που επιλέξατε είναι τόσο διανοητικά ανισόρροπη που μπορεί να γίνει ουσιαστικά ανεξέλεγκτη μέσω των συνηθισμένων μεθόδων σας και χρειάζεται μια αλλαγή της τελευταίας στιγμής.
Αυτές είναι περιστάσεις όπου η πραγματική νοθεία των ψήφων καθίσταται απαραίτητη.
Ευτυχώς, όπως συζητήσαμε στο πρώτο σημείο, έχετε σχεδιάσει ένα σύστημα όπου οι εκλογές με εκατομμύρια ψήφους μπορούν να αποφασιστούν από μερικές χιλιάδες, και έχετε έναν Τύπο που πάντα θα θέτει υπάκουα τις βάσεις «προβλέποντας» το προγραμματισμένο αποτέλεσμα, όσο απίθανο κι αν φαίνεται και ακόμα κι αν απαιτεί μια αλλαγή κατεύθυνσης της τελευταίας στιγμής που αψηφά κάθε λογική και λογική.
Έχετε επίσης «ήμερα» πολιτικά κόμματα που μπορείτε να ενώσετε σε δικομματική αποδοχή του αποτελέσματος και έχετε υποψηφίους που θα κάνουν πάντα ό,τι τους λένε, γεγονός που καθιστά σχετικά εύκολη την απόκρυψη της νοθείας.
Λοιπόν – πώς κάνουμε την πραγματική αρματωσιά;
Παραδόξως, σύμφωνα με την εμπειρία μας, τα παραδοσιακά προσωπικά χειρόγραφα ψηφοδέλτια είναι στην πραγματικότητα τα πιο δύσκολα να χειραγωγηθούν, ειδικά όταν υπάρχει υποδομή για την επιβεβαίωση των ταυτοτήτων και την καταμέτρηση γρήγορα και αποτελεσματικά.
Επομένως, η μέθοδος αυτή θα πρέπει να αποθαρρύνεται.
Βάλτε τον αιχμάλωτο Τύπο σας να το αναφέρει ως «παλιομοδίτικο» και «ξεπερασμένο». Ισχυριστείτε ότι ωφελεί τη μία πλευρά ή είναι «ρατσιστικό». Οι λεπτομέρειες δεν έχουν σημασία.
Ταυτόχρονα, πρέπει να προωθήσετε πιο «σύγχρονες», «αποτελεσματικές» και «δικαιότερες» μεθόδους ψηφοφορίας – επιστολική ψήφο, drop boxes, ηλεκτρονικές μηχανές ψηφοφορίας και ηλεκτρονική ψηφοφορία.
Όλες αυτές οι μέθοδοι επιτρέπουν την προσθήκη επιπλέον ψήφων πολύ εύκολα μέσω απάτης μέσω αλληλογραφίας ή αλγορίθμου ή την αφαίρεση μέσω «χαμένων ψηφοδελτίων» ή «τεχνικών δυσλειτουργιών». Βάζουν χώρο – πραγματικό ή μεταφορικό – μεταξύ του ψηφοφόρου και των ανθρώπων που μετρούν τις ψήφους.
Μπορείτε να γλιστρήσετε σε αυτόν τον χώρο και να πιάσετε δουλειά.
Και δεδομένου ότι το σύστημά σας σημαίνει ότι μόνο μερικές χιλιάδες ψήφοι σε μια σχετικά μικρή περιοχή πιθανότατα θα κρίνουν τις εκλογές, δεν χρειάζεται να τρελαθείτε πολύ.
Μόνο ένας αντίχειρας στη ζυγαριά και έχετε το αποτέλεσμα που θέλετε.
Κανείς δεν θα το προσέξει – εκτός αν τύχει να αντιμετωπίσετε μια κατάσταση όπου η μαριονέτα που επιλέξατε αποδειχθεί πολύ πιο αντιδημοφιλής από ό,τι περιμένατε.
Αυτό μπορεί να απαιτήσει «προσαρμογές» της τελευταίας στιγμής αρκετά εμφανείς ώστε να εγείρουν κάποιο σχόλιο. Ωστόσο, απλώς βεβαιωθείτε ότι ο ήμερος Τύπος σας απορρίπτει όλα αυτά τα σχόλια ως "θεωρία συνωμοσίας" και δεν θα υπάρξει σημαντική μακροπρόθεσμη ζημιά.
Υποσημείωση: Για να το τελειοποιήσετε ακόμη περισσότερο, βάλτε τον Τύπο να αναφέρει ορισμένες «δυσλειτουργίες» και «χαμένα ψηφοδέλτια».
Δημιουργήστε ένα φόντο λευκού θορύβου χάους, αλλά βεβαιωθείτε ότι και οι δύο πλευρές φαίνεται να υποφέρουν και να επωφελούνται και να υπογραμμίζουν ότι αυτός είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν οι τεράστιες σύγχρονες εκλογές και το περιθώριο δεν επηρεάστηκε. Στη συνέχεια, εκ των υστέρων, ζητήστε συγγνώμη, λογοκρίνετε τους «υπεύθυνους» και υποσχεθείτε να βελτιωθείτε.
Αυτό το ονομάζουμε «καμουφλάζ ανικανότητας».
*
Συμπέρασμα
Συγχαρητήρια, με την ολοκλήρωση αυτού του οδηγού είστε πλέον ένα βήμα πιο κοντά σε μια απόλυτα ελεγχόμενη δικτατορία με το πρόσχημα της δημοκρατίας.
Θα πρέπει να έχετε στη διάθεσή σας:Ένα σύστημα όπου οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι σας έχουν πολύ μικρή εξουσία και οι περισσότερες ψήφοι δεν μετράνε.
Πολιτικά κόμματα που συμφωνούν σε όλα τα σημαντικά, ενώ συνεχώς τσακώνονται για θέματα πολύ μικρής σημασίας.
Ένας κατάλογος υποψηφίων που είναι είτε ηθικά είτε οικονομικά συμβιβασμένοι και έχουν εκπαιδευτεί να κάνουν ό,τι τους λένε.
Ένας αιχμάλωτος Τύπος που θα αναφέρει μόνο ό,τι του λέτε να αναφέρει.
Μέτρα που κάνουν την πραγματική νοθεία της ψηφοφορίας απλή.
Θυμηθείτε, με όλες αυτές τις διασφαλίσεις και τα σχέδια, είναι εύκολο να ελέγξετε το αποτέλεσμα των εκλογών χωρίς κανείς να αποκαλύψει ποτέ το επίπεδο διαφθοράς.
… εκτός αν, για κάποιο λόγο, θέλετε να το κάνετε προφανές, ίσως για να δυσφημίσετε τη δημοκρατία ή να ξεκινήσετε έναν εμφύλιο πόλεμο.
Αλλά αυτή είναι η διαχείριση αφήγησης προηγμένου επιπέδου, την οποία θα καλύψουμε σε μελλοντικό μάθημα.
Πρέπει να θυμάστε – Η πίστη του κοινού είναι ο λόγος που τα κάνουμε όλα αυτά. Η ψευδαίσθηση της επιλογής είναι η ψυχή του συστήματός σας. Μόλις αποκαλύψετε ότι είναι σταθερό και η ψήφος δεν έχει σημασία, θα σταματήσουν να ψηφίζουν και θα χάσουν κάθε επένδυση.
Από εκεί η βάση ισχύος σας μπορεί γρήγορα να καταρρεύσει.
Στοχεύστε σε αυτό μόνο εάν έχετε ήδη ρυθμίσει ένα καλύτερο σύστημα για να το αντικαταστήσετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου