Αρχαιολόγοι αποκωδικοποίησαν επιτέλους μια πλάκα 4.000 ετών - και προειδοποιεί: «Ένας βασιλιάς θα πεθάνει»

Οι μελετητές αποκρυπτογράφησαν επιγραφές σε πινακίδες 4.000 ετών περισσότερα από 100 χρόνια μετά την αρχική τους ανακάλυψη.

• Οι οιωνοί στην πλάκα απειλούν με τραγωδίες, όπως λιμούς, επιδημίες και εισβολές.
• Οι Μεσοποταμικοί πολιτισμοί έβλεπαν τις σεληνιακές εκλείψεις ως προειδοποιήσεις για το επερχόμενο κακό.

«Ένας βασιλιάς θα πεθάνει.»

Όχι ακριβώς αυτό που θα θέλατε να διαβάσετε σε μια αρχαία πλάκα αν τυχαίνει να είστε δεισιδαίμονες. Αλλά είναι ένας από τους πολλούς οιωνούς που διάβασε μια ομάδα αρχαιολόγων όταν τελικά αποκρυπτογράφησε μια συλλογή από σφηνοειδής πινακίδες 4.000 ετών - πάνω από έναν αιώνα μετά την ανακάλυψή τους,αναφέρει το popularmechanics.com

Σε μια εργασία που δημοσιεύτηκε στο Journal of Cuneiform Studies , ειδικοί περιέγραψαν και μετέφρασαν συνολικά 73 σφηνοειδή οιωνούς που προέρχονται από την αρχαία Βαβυλωνία. Η σφηνοειδής είναι ένα λογοσυλλαβικό σύστημα γραφής (ένα σύστημα όπου τα σύμβολα αντιπροσωπεύουν ολόκληρες λέξεις) που χρησιμοποιείται από πολλές γλώσσες μιας περιοχής που γεωγραφικά ευθυγραμμίζεται περίπου με τη σύγχρονη Μέση Ανατολή, γνωστή ως Αρχαία Εγγύς Ανατολή .

Όπως πολλοί άλλοι σε όλη την ιστορία, οι συγγραφείς των πινακίδων στράφηκαν στο υπερφυσικό για να προβλέψουν το μέλλον . «Η μαντεία ήταν ένα σήμα κατατεθέν της προσπάθειας των Βαβυλωνίων να κατανοήσουν τον κόσμο», δήλωσε στο Popular Mechanics σε ένα email ο Άντριου Τζορτζ , συνταξιούχος Ασσυριολόγος και ένας από τους συγγραφείς της εργασίας .

Οι ίδιοι οι οιωνοί συνδέονται με μια σεληνιακή έκλειψη, η οποία κάποτε πιστεύεται ότι προειδοποιούσε για επερχόμενα κακά. Οι αρχαίοι αστρονόμοι μπορεί να χρησιμοποίησαν εμπειρίες από πρώτο χέρι για να προβλέψουν τι προμήνυαν οι εκλείψεις, δήλωσε ο Τζορτζ στο Live Science . «Η προέλευση ορισμένων από τους οιωνούς μπορεί να έγκειται στην πραγματική εμπειρία - παρατήρηση οιωνού που ακολουθείται από καταστροφή».

Από μια σύγχρονη οπτική γωνία, ωστόσο, «οι οιωνοί αποκαλύπτουν τις τυπικές καταστροφές που θα μπορούσαν να συμβούν στο κράτος και μας λένε για τις ανησυχίες που συνδέονταν με την κυριαρχία και τη διακυβέρνηση στην αρχαία Βαβυλωνία», δήλωσε ο Τζορτζ στο Popular Mechanics .

Στους οιωνούς περιλαμβάνονταν απειλές για λιμό, πανώλη , ξηρασία, ακόμη και δολοφονίες ηγετών. Και σύμφωνα με την εφημερίδα, οι άνθρωποι του παρελθόντος έπαιρναν αυτές τις προειδοποιήσεις πολύ σοβαρά.

«Εάν η πρόβλεψη που σχετίζεται με έναν δεδομένο οιωνό ήταν απειλητική, για παράδειγμα, «ένας βασιλιάς θα πεθάνει», τότε διεξαγόταν μια μαντική έρευνα με εξισπισία [εξέταση των εντοσθίων ενός θυσιασμένου ζώου ] για να διαπιστωθεί εάν ο βασιλιάς βρισκόταν σε πραγματικό κίνδυνο», έγραψαν στη μελέτη τους οι George και Junko Taniguchi, οι άλλοι συγγραφείς της εργασίας.

Αν οι σύμβουλοι ενός βασιλιά εξακολουθούσαν να αισθάνονται ότι υπήρχε απειλή μετά την εξέταση, προσπαθούσαν να αποτρέψουν το κακό με ειδικές τελετουργίες , εξηγούσε η εφημερίδα.

Αν και οι πλήρεις μεταφράσεις είναι νέες, η γνώση για τις ίδιες τις πινακίδες δεν είναι. Το Βρετανικό Μουσείο απέκτησε αρχικά τρεις από τις πινακίδες τη δεκαετία του 1890 και ολοκλήρωσε το σετ με την τελική πινακίδα το 1914. Λίγο αργότερα, τα αντικείμενα εντάχθηκαν σε μια συλλογή άνω των 150.000 πινακίδων σφηνοειδούς γραφής. Λόγω της κλίμακας της συλλογής και της έλλειψης ερευνητών στον τομέα, οι πινακίδες ανακαλύφθηκαν ξανά μόνο όταν ένας μελετητής έπεσε πάνω τους και συνειδητοποίησε τη σημασία τους τη δεκαετία του 1970.

Οι μελέτες στις πινακίδες ακολούθησαν την τυπική διαδικασία για την ασσυριολογική έρευνα: αργή ανάγνωση, λεπτομερή γραμμικά σχέδια και πολλές επαναλήψεις είναι όλα μέρη της διαδικασίας αποκρυπτογράφησης, σύμφωνα με τον George. Η εργασία εξηγεί ότι οι πινακίδες έχουν τη τυπική μορφή μαντικού καταλόγου της Μεσοποταμίας. Η γλώσσα των κειμένων - η ακκαδική, η σημιτική γλώσσα του αρχαίου Ιράκ - αποδεικνύει επίσης ότι οι πινακίδες ήταν Βαϊλονιανές.

Η ανάγνωση του προφορικού και γραπτού λόγου που είναι χαραγμένος σε σφηνοειδή πινακίδες μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία μιας ακριβούς εικόνας για το πώς μπορεί να ήταν η ζωή και ο πολιτισμός πριν από 2.000 έως 4.500 χρόνια, σύμφωνα με τον Τζορτζ.

«Σε 150 χρόνια έχουμε προχωρήσει από το να μην γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα για τους Βαβυλώνιους και τους Ασσυρίους (μόνο ό,τι μας έλεγαν οι Έλληνες και τα βιβλικά βιβλία)», έγραψε, «στο να συσσωρεύσουμε ένα μεγάλο βουνό γνώσης για τον πολιτισμό τους, την ιστορία, τη θρησκεία , τη λογοτεχνία, την κοινωνική και οικονομική ιστορία τους, όλα ανακατασκευασμένα με σχολαστική επιμέλεια από εκείνα τα σφηνοειδή κείμενα που έχουν δημοσιευτεί στο μεταξύ».