Οι δορυφόροι αποκάλυψαν τον πυρετό προετοιμασιών στις υπόγειες σήραγγες, σε αναμμένα κάρβουνα οι ΗΠΑ.
Σε ανασυγκρότηση κρίσιμων στρατιωτικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων των λεγόμενων «πυραυλικών πόλεων», φαίνεται να προχωρά το Ιράν, εκμεταλλευόμενο την εκεχειρία, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στο Ισραήλ και ευρύτερα στη διεθνή κοινότητα.
Την ίδια στιγμή, το ενδεχόμενο εκ νέου κλιμάκωσης στην περιοχή του Περσικού Κόλπου επαναφέρει στο προσκήνιο τη στρατηγική σημασία των θαλάσσιων διαύλων και ειδικά του Στενό του Hormuz, από όπου διέρχεται σημαντικό ποσοστό της παγκόσμιας ενεργειακής ροής.
Σε αυτό το ήδη εύφλεκτο περιβάλλον, αναφορές κάνουν λόγο για διπλωματικές παρεμβάσεις και μηνύματα αποκλιμάκωσης, με τον Κινέζο πρόεδρο Xi Jinping να φέρεται να επιχειρεί ρόλο σταθεροποίησης, σε μια προσπάθεια αποτροπής περαιτέρω έντασης.
Παρέμβαση Xi
Ειδικότερα, ο Κινέζος Πρόεδρος Xi Jinping δήλωσε τη Δευτέρα 20/4 ότι πρέπει να διατηρηθεί η ομαλή διέλευση από τα Στενά του Hormuz.
Ο Xi προέβη στις δηλώσεις αυτές κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας με τον διάδοχο του θρόνου και Πρωθυπουργό της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman Al Saud.
Ο Κινέζος πρόεδρος επεσήμανε ότι η Κίνα αποδίδει μεγάλη σημασία στην ανάπτυξη των σχέσεων με τη Σαουδική Αραβία και ανέκαθεν τηρούσε τις αρχές του αμοιβαίου σεβασμού, της ισότητας και του αμοιβαίου οφέλους.
Σημειώνοντας ότι φέτος συμπληρώνονται 10 χρόνια από την ολοκληρωμένη στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ Κίνας και Σαουδικής Αραβίας, ο Xi δήλωσε ότι η Κίνα είναι πρόθυμη να συνεργαστεί με τη Σαουδική Αραβία για να αξιοποιήσει αυτή την ευκαιρία, ώστε να εμβαθύνει τη στρατηγική αμοιβαία εμπιστοσύνη, να ενισχύσει την πρακτική συνεργασία και να αναβαθμίσει τις ανταλλαγές σε όλα τα επίπεδα.
Στόχος είναι η συνεχής διεύρυνση του εύρους και του βάθους των διμερών σχέσεων και η δημιουργία ενός προτύπου για την προώθηση των σχέσεων μεταξύ της Κίνας και των αραβικών χωρών.
Σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή και την περιοχή του Κόλπου, ο Σι τόνισε ότι η Κίνα ζητά άμεση και συνολική κατάπαυση του πυρός και παύση των εχθροπραξιών, υποστηρίζει κάθε προσπάθεια που συμβάλλει στην αποκατάσταση της ειρήνης και παραμένει προσηλωμένη στην επίλυση των διαφορών μέσω πολιτικών και διπλωματικών μέσων.
Ο Xi ανέφερε ότι η ομαλή διέλευση από τα Στενά του Hormuz εξυπηρετεί τα κοινά συμφέροντα των χωρών της περιοχής και της διεθνούς κοινότητας, προσθέτοντας ότι η Κίνα υποστηρίζει τις χώρες της περιοχής στην οικοδόμηση μιας κοινής εστίας που θα χαρακτηρίζεται από καλή γειτονία, ανάπτυξη, ασφάλεια και συνεργασία, ορίζοντας το μέλλον και το πεπρωμένο τους και προωθώντας τη μακροπρόθεσμη ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή.
Εκτίμηση σοκ
Ο Κινεζοκαναδός αναλυτής Xueqin Jiang, με έδρα το Πεκίνο, παρουσίασε στο κανάλι του στο YouTube μια εκτίμηση για τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις.
Η ανάλυσή του, που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες ημέρες, βασίζεται σε δορυφορικές εικόνες οι οποίες αποτυπώνουν την κατάσταση στο Ιράν.
Είναι ευρέως αντιληπτό ότι το Ιράν αξιοποιεί την εκεχειρία για να ανασυνταχθεί• θα ήταν άλλωστε παράδοξο αν δεν το έκανε.
Τρία στοιχεία ξεχωρίζουν και αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή.
Σύμφωνα με εικόνες που ανέλυσαν ειδικοί του Κέντρου Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων James Martin, παρατηρούνται εμφανείς μεταβολές σε ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Πρώτον, το Ιράν προχωρά εντατικά στον καθαρισμό των υπόγειων πυραυλικών βάσεων του, τις οποίες αποκαλεί «πυραυλικές πόλεις».
Οι είσοδοι πολλών υπόγειων σηράγγων, που είχαν φραχθεί από ερείπια μετά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς, έχουν ήδη αποκατασταθεί.
Στις εικόνες διακρίνονται φορτηγά και εκσκαφείς να εργάζονται αδιάκοπα: ο εξοπλισμός απομακρύνει τα μπάζα, τα φορτηγά μεταφέρουν πέτρες και οι είσοδοι των σηράγγων ανοίγουν εκ νέου.
Οι υπόγειες αυτές εγκαταστάσεις δεν αποτελούν απλώς αποθήκες, αλλά ολοκληρωμένα συστήματα εκτόξευσης πυραύλων.
Το Ιράν αναπτύσσει τη συγκεκριμένη στρατηγική εδώ και περίπου δύο δεκαετίες, στηριζόμενο στη λογική της επιβίωσης μετά από ένα πρώτο πλήγμα: παραμονή στο υπέδαφος, εκκαθάριση των εξόδων και επανέναρξη των εκτοξεύσεων.
Οι αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές κατά την αρχική φάση της σύγκρουσης στόχευσαν κυρίως τις εισόδους αυτών των εγκαταστάσεων, χωρίς όμως να καταστρέψουν το εσωτερικό τους σε βάθος.
Πύραυλοι, εκτοξευτές και συστήματα καθοδήγησης φαίνεται να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άθικτα.
Έτσι, έως τη λήξη της εκεχειρίας, εκτιμάται ότι θα είναι εκ νέου επιχειρησιακά.
Δεύτερον, οι δορυφορικές εικόνες δείχνουν συστηματικές προσπάθειες αποκατάστασης της ιρανικής αεράμυνας.
Σταθμοί ραντάρ που υπέστησαν ζημιές είτε επισκευάζονται είτε αντικαθίστανται από κινητά συστήματα, τα οποία έχουν μεταφερθεί από άλλες περιοχές.
Οι αντιαεροπορικές πυραυλικές συστοιχίες καλύπτουν σταδιακά τα κενά που είχαν αξιοποιήσει τα αμερικανικά αεροσκάφη.
Το δίκτυο αεράμυνας, που υπέστη εκτεταμένα πλήγματα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, φαίνεται να ανασυγκροτείται.
Τρίτον, οι ιρανικές ναυτικές δυνάμεις στον Περσικό Κόλπο —ταχύπλοα σκάφη, μέσα ναρκοθέτησης και παράκτια αντιπλοϊκά συστήματα— αναπτύσσονται εκ νέου και ενισχύονται.
Μετά τις 21 Απριλίου, εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμες να επανέλθουν σε επιχειρησιακή δράση.
Το ερώτημα είναι τι σημαίνουν όλα αυτά για τη διπλωματική διάσταση, καθώς τα δορυφορικά δεδομένα δεν μπορούν να εξεταστούν αποκομμένα από το ευρύτερο πλαίσιο.
Η στρατιωτική ανασυγκρότηση και η διπλωματική δραστηριότητα δεν αποτελούν αντικρουόμενες επιλογές, αλλά συμπληρωματικές πτυχές της ίδιας στρατηγικής.
Στην περίπτωση του Ιράν, στόχος είναι η ενίσχυση της διαπραγματευτικής του θέσης. Κάθε πύραυλος που καθίσταται ξανά επιχειρησιακός, κάθε αναπτυγμένη συστοιχία αεράμυνας, κάθε ενισχυμένο ναυτικό μέσο λειτουργεί ως διαπραγματευτικό πλεονέκτημα.
Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα, και επιχειρεί να στείλει σαφές μήνυμα: ότι άντεξε το πρώτο πλήγμα, αποκαθιστά τις στρατιωτικές της δυνατότητες και ότι το κόστος μιας νέας σύγκρουσης θα είναι υψηλότερο.
Με τον τρόπο αυτό διευρύνει τα περιθώρια για επιλεκτικές παραχωρήσεις στο πυρηνικό της πρόγραμμα.
Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ εμφανίζεται αντίθετο σε περαιτέρω καθυστερήσεις στις διαπραγματεύσεις, επιδιώκοντας την οριστική εξουδετέρωση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, ενώ παράλληλα περιορίζει τη δυνατότητα του Donald Trump να εμφανίσει την κατάσταση ως επιτυχία.
Ως εκ τούτου, η πιθανότητα παράτασης της εκεχειρίας χωρίς ουσιαστικές παραχωρήσεις από την Τεχεράνη εκτιμάται ως ιδιαίτερα χαμηλή, γύρω στο 15%.
Ωστόσο, εάν το Ιράν καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση για το πυρηνικό ζήτημα, αξιοποιώντας τη θέση ισχύος που του προσφέρει η ανασυγκρότηση των δυνάμεών του, η πιθανότητα διπλωματικής προόδου αυξάνεται και θα μπορούσε να φτάσει περίπου στο 35%.
Αυτό δεν οφείλεται απαραίτητα σε μεγαλύτερη διάθεση συμβιβασμού, αλλά στη μεταβολή της στρατιωτικής ισορροπίας εντός της οποίας διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις, η οποία τείνει να ευνοεί περισσότερο το Ιράν.
Το πιθανότερο σενάριο
Ωστόσο, το πιθανότερο σενάριο παραμένει η επανέναρξη των εχθροπραξιών.
Μελετώντας δορυφορικές εικόνες, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα δίλημμα: είτε να αποδεχθούν την ενίσχυση του αντιπάλου ως μια νέα πραγματικότητα είτε να επιχειρήσουν να αποδυναμώσουν την άμυνα του Ιράν προτού αυτή καταστεί ακόμη ισχυρότερη.
Κάθε ημέρα αδράνειας επιτρέπει στις «πυραυλικές πόλεις» του Ιράν να ενισχύονται, στην αεράμυνά του να γίνεται πιο επικίνδυνη και στις ναυτικές του δυνάμεις να αποκτούν ευνοϊκότερη στρατηγική διάταξη.
Κατά συνέπεια, η πιθανότητα κλιμάκωσης της σύγκρουσης σε θερμή φάση εκτιμάται στο 50%.
Το Ιράν διαθέτει σημαντική εμπειρία από τον οκταετή πόλεμο με το Ιράκ, κατά τον οποίο σημειώθηκαν και περίοδοι κατάπαυσης του πυρός.
Η Τεχεράνη έχει βαθιά κατανόηση του τρόπου με τον οποίο μπορούν να αξιοποιηθούν τέτοιες εκεχειρίες σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, βελτιώνοντας αυτή τη γνώση επί τέσσερις δεκαετίες.
Έτσι, με την έναρξη της εκεχειρίας, προχώρησε άμεσα σε ανασυγκρότηση των δυνάμεών της.
Το γεγονός ότι το Ιράν είχε μεταφέρει και συγκεντρώσει τους κύριους πόρους του σε υπόγειες εγκαταστάσεις όλα αυτά τα χρόνια, κατασκευάζοντας ισχυρά οχυρωμένες υποδομές κάτω από βραχώδεις σχηματισμούς, συνέβαλε καθοριστικά στον ταχύ περιορισμό των επιπτώσεων των επιδρομών.
Οι δυνάμεις του κατάφεραν να αντέξουν μαζικές αεροπορικές επιθέσεις, κάτι που το Πεντάγωνο φαίνεται πως δεν είχε εκτιμήσει επαρκώς, θεωρώντας ότι θα μπορούσε να εξαναγκάσει το Ιράν σε άμεση συνθηκολόγηση.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σε θέση να παρακολουθούν την εκκένωση των εισόδων των σηράγγων, δεν μπορούν όμως να ανακόψουν τη στρατιωτική ενίσχυση του Ιράν χωρίς περαιτέρω κλιμάκωση.
Παρ’ όλα αυτά, το στρατηγικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ έχει τα όριά του — όχι μόνο σε επίπεδο οπλοστασίων, αλλά και ως προς το εσωτερικό πολιτικό κόστος.
Την ίδια στιγμή, το ενδεχόμενο εκ νέου κλιμάκωσης στην περιοχή του Περσικού Κόλπου επαναφέρει στο προσκήνιο τη στρατηγική σημασία των θαλάσσιων διαύλων και ειδικά του Στενό του Hormuz, από όπου διέρχεται σημαντικό ποσοστό της παγκόσμιας ενεργειακής ροής.
Σε αυτό το ήδη εύφλεκτο περιβάλλον, αναφορές κάνουν λόγο για διπλωματικές παρεμβάσεις και μηνύματα αποκλιμάκωσης, με τον Κινέζο πρόεδρο Xi Jinping να φέρεται να επιχειρεί ρόλο σταθεροποίησης, σε μια προσπάθεια αποτροπής περαιτέρω έντασης.
Παρέμβαση Xi
Ειδικότερα, ο Κινέζος Πρόεδρος Xi Jinping δήλωσε τη Δευτέρα 20/4 ότι πρέπει να διατηρηθεί η ομαλή διέλευση από τα Στενά του Hormuz.
Ο Xi προέβη στις δηλώσεις αυτές κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας με τον διάδοχο του θρόνου και Πρωθυπουργό της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman Al Saud.
Ο Κινέζος πρόεδρος επεσήμανε ότι η Κίνα αποδίδει μεγάλη σημασία στην ανάπτυξη των σχέσεων με τη Σαουδική Αραβία και ανέκαθεν τηρούσε τις αρχές του αμοιβαίου σεβασμού, της ισότητας και του αμοιβαίου οφέλους.
Σημειώνοντας ότι φέτος συμπληρώνονται 10 χρόνια από την ολοκληρωμένη στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ Κίνας και Σαουδικής Αραβίας, ο Xi δήλωσε ότι η Κίνα είναι πρόθυμη να συνεργαστεί με τη Σαουδική Αραβία για να αξιοποιήσει αυτή την ευκαιρία, ώστε να εμβαθύνει τη στρατηγική αμοιβαία εμπιστοσύνη, να ενισχύσει την πρακτική συνεργασία και να αναβαθμίσει τις ανταλλαγές σε όλα τα επίπεδα.
Στόχος είναι η συνεχής διεύρυνση του εύρους και του βάθους των διμερών σχέσεων και η δημιουργία ενός προτύπου για την προώθηση των σχέσεων μεταξύ της Κίνας και των αραβικών χωρών.
Σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή και την περιοχή του Κόλπου, ο Σι τόνισε ότι η Κίνα ζητά άμεση και συνολική κατάπαυση του πυρός και παύση των εχθροπραξιών, υποστηρίζει κάθε προσπάθεια που συμβάλλει στην αποκατάσταση της ειρήνης και παραμένει προσηλωμένη στην επίλυση των διαφορών μέσω πολιτικών και διπλωματικών μέσων.
Ο Xi ανέφερε ότι η ομαλή διέλευση από τα Στενά του Hormuz εξυπηρετεί τα κοινά συμφέροντα των χωρών της περιοχής και της διεθνούς κοινότητας, προσθέτοντας ότι η Κίνα υποστηρίζει τις χώρες της περιοχής στην οικοδόμηση μιας κοινής εστίας που θα χαρακτηρίζεται από καλή γειτονία, ανάπτυξη, ασφάλεια και συνεργασία, ορίζοντας το μέλλον και το πεπρωμένο τους και προωθώντας τη μακροπρόθεσμη ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή.
Εκτίμηση σοκ
Ο Κινεζοκαναδός αναλυτής Xueqin Jiang, με έδρα το Πεκίνο, παρουσίασε στο κανάλι του στο YouTube μια εκτίμηση για τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις.
Η ανάλυσή του, που δημοσιεύθηκε πριν από λίγες ημέρες, βασίζεται σε δορυφορικές εικόνες οι οποίες αποτυπώνουν την κατάσταση στο Ιράν.
Είναι ευρέως αντιληπτό ότι το Ιράν αξιοποιεί την εκεχειρία για να ανασυνταχθεί• θα ήταν άλλωστε παράδοξο αν δεν το έκανε.
Τρία στοιχεία ξεχωρίζουν και αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή.
Σύμφωνα με εικόνες που ανέλυσαν ειδικοί του Κέντρου Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων James Martin, παρατηρούνται εμφανείς μεταβολές σε ιρανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Πρώτον, το Ιράν προχωρά εντατικά στον καθαρισμό των υπόγειων πυραυλικών βάσεων του, τις οποίες αποκαλεί «πυραυλικές πόλεις».
Οι είσοδοι πολλών υπόγειων σηράγγων, που είχαν φραχθεί από ερείπια μετά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς, έχουν ήδη αποκατασταθεί.
Στις εικόνες διακρίνονται φορτηγά και εκσκαφείς να εργάζονται αδιάκοπα: ο εξοπλισμός απομακρύνει τα μπάζα, τα φορτηγά μεταφέρουν πέτρες και οι είσοδοι των σηράγγων ανοίγουν εκ νέου.
Οι υπόγειες αυτές εγκαταστάσεις δεν αποτελούν απλώς αποθήκες, αλλά ολοκληρωμένα συστήματα εκτόξευσης πυραύλων.
Το Ιράν αναπτύσσει τη συγκεκριμένη στρατηγική εδώ και περίπου δύο δεκαετίες, στηριζόμενο στη λογική της επιβίωσης μετά από ένα πρώτο πλήγμα: παραμονή στο υπέδαφος, εκκαθάριση των εξόδων και επανέναρξη των εκτοξεύσεων.
Οι αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές κατά την αρχική φάση της σύγκρουσης στόχευσαν κυρίως τις εισόδους αυτών των εγκαταστάσεων, χωρίς όμως να καταστρέψουν το εσωτερικό τους σε βάθος.
Πύραυλοι, εκτοξευτές και συστήματα καθοδήγησης φαίνεται να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άθικτα.
Έτσι, έως τη λήξη της εκεχειρίας, εκτιμάται ότι θα είναι εκ νέου επιχειρησιακά.
Δεύτερον, οι δορυφορικές εικόνες δείχνουν συστηματικές προσπάθειες αποκατάστασης της ιρανικής αεράμυνας.
Σταθμοί ραντάρ που υπέστησαν ζημιές είτε επισκευάζονται είτε αντικαθίστανται από κινητά συστήματα, τα οποία έχουν μεταφερθεί από άλλες περιοχές.
Οι αντιαεροπορικές πυραυλικές συστοιχίες καλύπτουν σταδιακά τα κενά που είχαν αξιοποιήσει τα αμερικανικά αεροσκάφη.
Το δίκτυο αεράμυνας, που υπέστη εκτεταμένα πλήγματα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, φαίνεται να ανασυγκροτείται.
Τρίτον, οι ιρανικές ναυτικές δυνάμεις στον Περσικό Κόλπο —ταχύπλοα σκάφη, μέσα ναρκοθέτησης και παράκτια αντιπλοϊκά συστήματα— αναπτύσσονται εκ νέου και ενισχύονται.
Μετά τις 21 Απριλίου, εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμες να επανέλθουν σε επιχειρησιακή δράση.
Το ερώτημα είναι τι σημαίνουν όλα αυτά για τη διπλωματική διάσταση, καθώς τα δορυφορικά δεδομένα δεν μπορούν να εξεταστούν αποκομμένα από το ευρύτερο πλαίσιο.
Η στρατιωτική ανασυγκρότηση και η διπλωματική δραστηριότητα δεν αποτελούν αντικρουόμενες επιλογές, αλλά συμπληρωματικές πτυχές της ίδιας στρατηγικής.
Στην περίπτωση του Ιράν, στόχος είναι η ενίσχυση της διαπραγματευτικής του θέσης. Κάθε πύραυλος που καθίσταται ξανά επιχειρησιακός, κάθε αναπτυγμένη συστοιχία αεράμυνας, κάθε ενισχυμένο ναυτικό μέσο λειτουργεί ως διαπραγματευτικό πλεονέκτημα.
Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, τόσο στη στεριά όσο και στη θάλασσα, και επιχειρεί να στείλει σαφές μήνυμα: ότι άντεξε το πρώτο πλήγμα, αποκαθιστά τις στρατιωτικές της δυνατότητες και ότι το κόστος μιας νέας σύγκρουσης θα είναι υψηλότερο.
Με τον τρόπο αυτό διευρύνει τα περιθώρια για επιλεκτικές παραχωρήσεις στο πυρηνικό της πρόγραμμα.
Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ εμφανίζεται αντίθετο σε περαιτέρω καθυστερήσεις στις διαπραγματεύσεις, επιδιώκοντας την οριστική εξουδετέρωση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, ενώ παράλληλα περιορίζει τη δυνατότητα του Donald Trump να εμφανίσει την κατάσταση ως επιτυχία.
Ως εκ τούτου, η πιθανότητα παράτασης της εκεχειρίας χωρίς ουσιαστικές παραχωρήσεις από την Τεχεράνη εκτιμάται ως ιδιαίτερα χαμηλή, γύρω στο 15%.
Ωστόσο, εάν το Ιράν καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση για το πυρηνικό ζήτημα, αξιοποιώντας τη θέση ισχύος που του προσφέρει η ανασυγκρότηση των δυνάμεών του, η πιθανότητα διπλωματικής προόδου αυξάνεται και θα μπορούσε να φτάσει περίπου στο 35%.
Αυτό δεν οφείλεται απαραίτητα σε μεγαλύτερη διάθεση συμβιβασμού, αλλά στη μεταβολή της στρατιωτικής ισορροπίας εντός της οποίας διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις, η οποία τείνει να ευνοεί περισσότερο το Ιράν.
Το πιθανότερο σενάριο
Ωστόσο, το πιθανότερο σενάριο παραμένει η επανέναρξη των εχθροπραξιών.
Μελετώντας δορυφορικές εικόνες, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα δίλημμα: είτε να αποδεχθούν την ενίσχυση του αντιπάλου ως μια νέα πραγματικότητα είτε να επιχειρήσουν να αποδυναμώσουν την άμυνα του Ιράν προτού αυτή καταστεί ακόμη ισχυρότερη.
Κάθε ημέρα αδράνειας επιτρέπει στις «πυραυλικές πόλεις» του Ιράν να ενισχύονται, στην αεράμυνά του να γίνεται πιο επικίνδυνη και στις ναυτικές του δυνάμεις να αποκτούν ευνοϊκότερη στρατηγική διάταξη.
Κατά συνέπεια, η πιθανότητα κλιμάκωσης της σύγκρουσης σε θερμή φάση εκτιμάται στο 50%.
Το Ιράν διαθέτει σημαντική εμπειρία από τον οκταετή πόλεμο με το Ιράκ, κατά τον οποίο σημειώθηκαν και περίοδοι κατάπαυσης του πυρός.
Η Τεχεράνη έχει βαθιά κατανόηση του τρόπου με τον οποίο μπορούν να αξιοποιηθούν τέτοιες εκεχειρίες σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, βελτιώνοντας αυτή τη γνώση επί τέσσερις δεκαετίες.
Έτσι, με την έναρξη της εκεχειρίας, προχώρησε άμεσα σε ανασυγκρότηση των δυνάμεών της.
Το γεγονός ότι το Ιράν είχε μεταφέρει και συγκεντρώσει τους κύριους πόρους του σε υπόγειες εγκαταστάσεις όλα αυτά τα χρόνια, κατασκευάζοντας ισχυρά οχυρωμένες υποδομές κάτω από βραχώδεις σχηματισμούς, συνέβαλε καθοριστικά στον ταχύ περιορισμό των επιπτώσεων των επιδρομών.
Οι δυνάμεις του κατάφεραν να αντέξουν μαζικές αεροπορικές επιθέσεις, κάτι που το Πεντάγωνο φαίνεται πως δεν είχε εκτιμήσει επαρκώς, θεωρώντας ότι θα μπορούσε να εξαναγκάσει το Ιράν σε άμεση συνθηκολόγηση.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σε θέση να παρακολουθούν την εκκένωση των εισόδων των σηράγγων, δεν μπορούν όμως να ανακόψουν τη στρατιωτική ενίσχυση του Ιράν χωρίς περαιτέρω κλιμάκωση.
Παρ’ όλα αυτά, το στρατηγικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ έχει τα όριά του — όχι μόνο σε επίπεδο οπλοστασίων, αλλά και ως προς το εσωτερικό πολιτικό κόστος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου