Για αιώνες, ο Κήπος της Εδέμ αποτελεί σύμβολο του παραδείσου στη Βίβλο, ενός καταπράσινου, τέλειου κόσμου όπου κάποτε περπάτησαν ο Αδάμ και η Εύα.
Πολλοί έχουν απορρίψει τον Κήπο της Εδέμ ως μύθο, αλλά τώρα, δορυφορικές εικόνες που επανεμφανίστηκαν υποδηλώνουν ότι η ιστορία μπορεί να έχει μια πολύ πραγματική γεωγραφική βάση.
Πολλοί το έχουν απορρίψει ως μύθο, αλλά τώρα, δορυφορικές εικόνες που επανεμφανίστηκαν υποδηλώνουν ότι η ιστορία μπορεί να έχει μια πολύ πραγματική γεωγραφική βάση,αναφέρει η dailymail.co.uk
Μια σειρά από τροχιακές σαρώσεις αποκάλυψε μια αρχαία, πλέον ξερή κοίτη ποταμού στη Σαουδική Αραβία , η οποία ορισμένοι μελετητές πιστεύουν ότι ευθυγραμμίζεται με τη βιβλική περιγραφή του κύριου ποταμού της Εδέμ, του Φισών.
Το Βιβλίο της Γένεσης περιγράφει την Εδέμ ως έναν παράδεισο που ποτίζεται από έναν μόνο ποταμό που χωρίζεται σε τέσσερα: Φισών, Γιών, Τίγρη και Ευφράτη.
Ενώ ο Τίγρης και ο Ευφράτης είναι γνωστά ποτάμια στο σύγχρονο Ιράκ , ο Φισών και ο Γιών έχουν χαθεί από καιρό στην ιστορία, μέχρι σήμερα.
Η ξερή κοίτη του ποταμού, που ονομάζεται Wadi al-Batin, εκτείνεται από τα δυτικά υψίπεδα της Χετζάζ κοντά στη Μεδίνα βορειοανατολικά μέχρι τον βόρειο Περσικό Κόλπο κοντά στο Κουβέιτ.
Η ελικοειδής πορεία του αντιστοιχεί στενά με τη βιβλική περιγραφή του Φισών, την οποία η Γένεση αναφέρει «περιβάλλει ολόκληρη τη γη Αβιλά, όπου υπάρχει χρυσός· και το χρυσάφι εκείνης της γης είναι καλό· εκεί υπάρχει βδέλλιο και όνυχας».
Σύγχρονες δορυφορικές εικόνες εντόπισαν το δέλτα του Wadi al-Batin κοντά στον Κόλπο, με αμμόλοφους και κοιλότητες που σηματοδοτούν το πρώην μεγαλείο του ποταμού.
Συμπληρώνοντας αυτό, ο ποταμός Καρούν του Ιράν, μια ελικοειδής υδάτινη οδός που ρέει μέσα από τα βουνά Ζάγκρος, μπορεί να αντιστοιχεί στον Γκιών. Η εβραϊκή λέξη «σαμπάμπ», που σημαίνει να κάνεις κύκλο ή να στρίβεις, περιγράφει εύστοχα τους μαιάνδρους του Καρούν.
Ο Κήπος της Εδέμ (στη φωτογραφία) περιγράφηκε στο Βιβλίο της Γένεσης ως ένας παράδεισος όπου περπάτησαν κάποτε οι πρώτοι άνθρωποι, ο Αδάμ και η Εύα, πριν διαπράξουν την πρώτη αμαρτία.
Ιστορικά, ο ποταμός διέσχιζε την περιοχή των Κασσιτών, η οποία αναγνωρίζεται από ορισμένους μελετητές ως η γη του Χους που αναφέρεται στη Γένεση.
Η ανακάλυψη του Wadi al-Batin ως πιθανής κοίτης του ποταμού Eden χρονολογείται στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ο γεωλόγος του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, Farouk El-Baz, ανέλυσε εικόνες ραντάρ από το διαστημικό λεωφορείο Endeavor της NASA.
Ωστόσο, οι εικόνες επανεξετάστηκαν στο Patheos αυτόν τον μήνα, στρέφοντας ξανά την προσοχή σε ό,τι είχε χαθεί για χιλιάδες χρόνια.
Τα δεδομένα αποκάλυψαν έναν απολιθωμένο ποταμό πλάτους έως και τριών μιλίων, ενεργό κατά τη διάρκεια μιας πιο υγρής Ολόκαινου εποχής πριν στεγνώσει μεταξύ 2000 και 3500 π.Χ. λόγω κλιματικών μεταβολών.
«Αυτές οι δορυφορικές εικόνες μας δίνουν μια ματιά σε τοπία που έχουν εξαφανιστεί εδώ και χιλιετίες», δήλωσε ο Δρ Ελ-Μπαζ.
«Μπορούμε πλέον να εντοπίσουμε ποτάμια που κάποτε διαμόρφωσαν τους ανθρώπινους οικισμούς και ίσως ενέπνευσαν ακόμη και αρχαίες βιβλικές αφηγήσεις».
Η ευθυγράμμιση αυτών των ποταμών με τα βιβλικά κείμενα είναι εντυπωσιακή, καθώς μαζί με τον Τίγρη και τον Ευφράτη, ο Ουάντι αλ-Μπατίν και ο Καρούν θα συνέκλιναν στον Περσικό Κόλπο, σχηματίζοντας μια εύφορη κοιτίδα πολιτισμού.
Μια σειρά από τροχιακές σαρώσεις αποκάλυψε μια αρχαία, πλέον ξερή κοίτη ποταμού στη Σαουδική Αραβία, η οποία ορισμένοι μελετητές πιστεύουν ότι ευθυγραμμίζεται με τη βιβλική περιγραφή του κύριου ποταμού της Εδέμ, του Φισών.
Συμπληρώνοντας αυτό, ο ποταμός Καρούν του Ιράν, μια ελικοειδής υδάτινη οδός που ρέει μέσα από τα βουνά Ζάγκρος, μπορεί να αντιστοιχεί στον ποταμό Γκιχόν.
Ο James A Sauer, ένας βιβλικός αρχαιολόγος που ανέλυσε τα δορυφορικά δεδομένα, είπε ότι τα χαρακτηριστικά της ξερής κοίτης του ποταμού ταιριάζουν καλύτερα με τη βιβλική περιγραφή του Φισών, αν και δεν σταματά να δηλώνει αυτή την απόδειξη της ίδιας της Εδέμ.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Juris Zarins, οι δορυφορικές εικόνες που δείχνουν αρχαίες κοίτες ποταμών κοντά στον Περσικό Κόλπο αντιστοιχούν σε περιγραφές από τη Γένεση, υποδηλώνοντας ότι η αφήγηση της Εδέμ μπορεί να αντικατοπτρίζει την πραγματική αρχαία γεωγραφία, ακόμη και αν τα πνευματικά της στοιχεία παραμένουν ερμηνευτικά.
Περιβαλλοντικά δεδομένα έχουν επίσης υποστηρίξει αυτή τη θεωρία, δείχνοντας τον άνυδρο μετασχηματισμό της Αραβίας μετά την τελευταία Εποχή των Παγετώνων και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας που μπορεί να έχει βυθίσει τμήματα του δέλτα του ποταμού Εδέμ.
Δεν συμφωνούν, ωστόσο, όλοι οι μελετητές. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η γη του Χους μπορεί να αναφέρεται σε περιοχές της Αφρικής, συνδέοντας τον Γιών με τον Νείλο.
Άλλοι προειδοποίησαν ότι τα βιβλικά κείμενα συνδυάζουν την πνευματική αλληγορία με την ιστορική μνήμη, καθιστώντας την ακριβή χαρτογράφηση εικασίες.
Παρά τις συζητήσεις αυτές, η ανακάλυψη έχει αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για τη γεωγραφία της Γένεσης.
Δορυφορικοί χάρτες της Εύφορης Ημισελήνου, συμπεριλαμβανομένης της διαδρομής του Wadi al-Batin, αποκαλύπτουν ένα τοπίο που κάποτε υποστήριζε πρώιμους ανθρώπινους οικισμούς.
Αυτή η περιοχή είναι το σημείο όπου οι ποταμοί Τίγρης και Ευφράτης συγχωνεύονται για να σχηματίσουν τον ποταμό Σατ αλ-Άραμπ, ο οποίος στη συνέχεια εκβάλλει στον Περσικό Κόλπο.
Η ροή των αρχαίων ποταμών ευθυγραμμίζεται με αρχαιολογικά ευρήματα πρώιμων γεωργικών κοινοτήτων και εμπορικών δικτύων, παρέχοντας μια δελεαστική ματιά σε έναν κόσμο προ-κατακλυσμού που περιγράφεται σε βιβλικά κείμενα.
Έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες σχετικά με το πού βρισκόταν ο Κήπος της Εδέμ, με μια πρόσφατη πρόταση να τον τοποθετεί στην Αφρική.
Ο Mahmood Jawaid, χημικός μηχανικός με έδρα το Τέξας, υποστήριξε ότι η Eden βρισκόταν στην πραγματικότητα στο Bahir Dar, μια εύφορη περιοχή στη βορειοδυτική Αιθιοπία κοντά στο νότιο άκρο της λίμνης Tana, όπου ξεκινά ο Γαλάζιος Νείλος.
Ο Τζαουάιντ βάσισε την έρευνά του σε μια προσεκτική ανάγνωση τόσο της Βίβλου όσο και του Κορανίου, αναλύοντας περιγραφές του Αδάμ και της Εύας, των ποταμών και του ίδιου του κήπου.
Η μελέτη του 2025, η οποία δεν έχει αξιολογηθεί από ομοτίμους, σημείωσε ότι ο Γαλάζιος Νείλος θα μπορούσε να αντιστοιχεί στη βιβλική Γκιών, και οι εκβολές της λίμνης Τάνα διαιρούνται σε πολλαπλές υδάτινες οδούς, σχηματίζοντας ενδεχομένως τους τέσσερις ποταμούς που περιγράφονται στη Γένεση.
Η πρώιμη ανθρώπινη εξέλιξη έπαιξε επίσης ρόλο σε αυτή τη θεωρία, προτείνοντας ότι ο Αδάμ μπορεί να εξελίχθηκε από τον Homo habilis ή μια ύστερη μορφή του Αυστραλοπίθηκου στην Κοιλάδα Ρήγματος της Ανατολικής Αφρικής κοντά στο Φαράγγι Ολντουβάι, μια περιοχή που θεωρείται λίκνο της ανθρωπότητας.
Από εκεί, ο Αδάμ και η Εύα θα μπορούσαν να είχαν «τοποθετηθεί» στα υψίπεδα του Μπαχίρ Νταρ, ενός παραδείσου σε μεγαλύτερο υψόμετρο, πριν κατέβουν, αυτό που το Κοράνι περιγράφει ως «habata», για να εγκατασταθούν στην κοιλάδα Rift.
Αυτό συμβαίνει επειδή η περιοχή βρίσκεται περίπου 6.000 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με πλούσια βλάστηση, άφθονη άγρια ζωή και τον ρέοντα Γαλάζιο Νείλο, χαρακτηριστικά που ευθυγραμμίζονται τόσο με τη βιβλική περιγραφή των ποταμών της Εδέμ όσο και με την κορανική έννοια ενός κήπου στη Γη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου