Γράφει ο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΤΣΙΛΙΑΝΟΣ

 Παρακολουθούμε την συνεχή επιθετική τουρκική ρητορική των  τελευταίων εβδομάδων,και τις υπερπτήσεις των τουρκικών αεροσκαφών πάνω από τα νησιά μας, μετά από την υπογραφή των δύο αμοιβαίων αμυντικών συμφωνιών της χώρας μας με την Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δύο συμφωνίες που έχουν σχολιαστεί θετικά και αρνητικά ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και την κρίση του κάθε αξιολογητή.Η κάθε άποψη είναι σεβαστή αρκεί να στηρίζεται σε λογικά επιχειρήματα.Ωστόσο, και αυτά χρήζουν διερεύνησης σε βάθος,καθώς δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια τι έχει λεχθεί πίσω από τις κουρτίνες μεταξύ των διπλωματικών αντιπροσωπειών ,των υπουργών των εξωτερικών και ιδιαίτερα μεταξύ των ηγετών των αντίστοιχων κρατών.

Η δική μου προσέγγιση,που την έχω αναφέρει, θεμελιώνεται στη λογική ότι ο βαθμός θετικότητας  θα κριθεί από τις επόμενες διπλωματικές κινήσεις της κυβέρνησης,με στόχο να πετύχουμε ως χώρα ένα ” ρουά ματ”στα επεκτατικά σχέδια της άγκυρας της “γαλάζιας πατρίδας”.Και για να είμαι σαφής εννοώ ποιος θα είναι ο χρόνος ενεργοποίησης της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων σε όλη την θαλάσσια επικράτεια στα 12 νμ,χρησιμοποιώντας κατάλληλα τα εργαλεία των δύο αμυντικών συμφωνιών, καθώς και τις συμμαχίες με τις χώρες της γειτονιά μας.Αφού όσο παραμένει το τουρκικό “Casus Belli ” η χώρα ουσιαστικά βρίσκεται υπό καθεστώς ομηρίας,ως προς την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Μέσα σε αυτή την ανθελληνική ρητορική που αναπτύσσεται από όλο σχεδόν το τουρκικό πολιτικό σύστημα πέραν του Ερντογάν έχουμε δύο γεγονότα: 

Το ένα συνδέεται με  την  προειδοποίηση  αποχώρησης του Ερντογάν προς τους  δέκα πρεσβευτές  δυτικών χωρών μεταξύ αυτών των ΗΠΑ της Γαλλίας και της Γερμανίας για το ζήτημα του φυλακισμένου Τούρκου επιχειρηματία και ακτιβιστή  Οσμάν Καβαλά ,γεγονός που τελικά δεν το υλοποίησε.

Το δεύτερο είναι η απόφαση του εφετείου  των ΗΠΑ σχετικά με την προβληματική λειτουργία της τουρκικής τράπεζας Halkbank.Η οποία κατηγορείται ότι βοήθησε το Ιράν να αποφύγει τις αμερικανικές κυρώσεις, χρησιμοποιώντας τα έσοδα από το πετρέλαιο σε χρυσό και στη συνέχεια σε μετρητά προς όφελος ιρανικών συμφερόντων.Αυτό σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία,το υπουργείο των οικονομικών εξουσιοδοτείται να απαιτήσει έως και το διπλάσιο του ποσού των παράνομων οικονομικών δραστηριοτήτων της τράπεζας, δημιουργώντας μέγα πλήγμα στην τουρκική οικονομία με αλυσιδωτές αντιδράσεις,εφόσον τελικά η απόφαση γίνει πράξη.Αυτά τα δύο γεγονότα δημιουργούν εύλογα ερωτήματα:

Ο Ερντογάν δεν γνώρισε ότι στην περίπτωση απομάκρυνσης των δέκα πρεσβευτών από την Άγκυρα θα δημιουργούσε αγεφύρωτα προβλήματα τόσο στην οικονομία της χώρας του ,όσο και στα επεκτατικά του σχέδια;Προφανώς και το γνώριζε.Τότε ποιος ήταν ο σκοπός αυτής της παράλογης δήλωσης; Ήθελε να δοκιμάσει/διερευνήσει την αντοχή και τη λογική των συμμάχων του,ώστε στη συνέχεια να ζητήσει ενδεχομένως  κάποια ανταλλάγματα ;Γνώριζε την απόφαση του αμερικανικού εφετείου για την Halkbank  και ενδεχομένως ήθελε να σταματήσει το θέμα ;Βλέπει ότι κάποια κράτη της δύσης που βρίσκονται και εντός του ΝΑΤΟ να τείνουν να μεταβάλλουν τη στάση τους προς την Τουρκία ;Σε ποιο βαθμό σχετίζονται/ συνδέονται οι δηλώσεις του με τα ελληνοτουρκικά και ποια ήταν η σκοπιμότητα τους ;Μήπως οι ΗΠΑ εκβιάζουν τον Ερντογάν λόγω της Halkbank να καθίσει φρόνιμα και πολύ περισσότερο να σταματήσει να σκέφτεται τυχόν διαφυγή της Τουρκίας από την αγκαλιά της δύσης ;

Ωστόσο,υπάρχει και η άλλη λογική (σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες)που υιοθετεί την άποψη ότι ο Ερντογάν έχει χάσει πλέον τον έλεγχό του, και  ο Τσαβούσογλου πιθανόν  τον επανέφερε στην κανονικότητα.Αν αυτό όντως συμβαίνει, τότε ο Ερντογάν έχει χάσει τον προσανατολισμό του στα εσωτερικά τουρκικά πολιτικά δρώμενα ,και προσπαθεί με κινήσεις πανικού να εξάγει τις παλινωδίες του εκτός της χώρας του ,ώστε το μουσουλμανικό τουρκικό στοιχείο να ξεφύγει από τα καθημερινά του οικονομικά προβλήματα.Τώρα προς σε ποια κατεύθυνση θα την εξάγει είναι ένα θέμα που οφείλει να εξετάσει σε βάθος η κυβέρνηση και παράλληλα επιβάλλεται να βρίσκεται σε αυξημένη επαγρύπνηση. 

Σε κάθε περίπτωση όλα όσο μνημόνευσα χρήζουν διερεύνησης σε συνάρτηση με τα πόσο αυτά αγγίζουν τα  ελληνικά αμυντικά και οικονομικά συμφέροντα, σε συνάρτηση με τις επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης για την εξασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.Εκτιμώ ότι είναι η κατάλληλη ώρα στο επόμενο χρονικό διάστημα,λόγω των ειδικών συνθηκών, να κάνουμε την υπέρβαση και να αφήσουμε πίσω τη λογική της υποχωρητικότητας που οδηγούν στο πουθενά.

ΥΓ:Εκτός θέματος :

Η  πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής Φώφη Γεννηματά ήταν μία πολύ αξιόλογη γυναίκα και πολιτικός ,ήταν αγωνιστής της ζωής ,ήταν γνήσια πατριώτισσα ,υπεράσπισε με θέρμη τα εθνικά μας συμφέροντα και τα ανθρώπινα δικαιώματα,ο χαμός της ήταν άδικος,είναι πλήγμα για το Κίνημα Αλλαγής.Παράλληλα άνοιξε με το πείσμα και την αποφασιστικότητά της, την πύλη της πολιτικής ,ώστε η γυναικεία παρουσία στη πολιτική σκηνή του τόπου ως ηγέτης ,να θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση για το μέλλον του τόπου.

Όλα αυτά που μνημόνευσα  είναι μία ρεαλιστική εικόνα για την Φώφη Γεννηματά,που προκύπτει από την συνεργασία για το χρονικό διάστημα που είμαι στο Κίνημα Αλλαγής.

militaire.gr