Το European Round Table of Industrialists ιδρύθηκε το 1983 ως απάντηση στο ερώτημα που απασχολούσε την εποχή εκείνη πολλούς από τους ανώτερους αξιωματούχους των Βρυξελλών: Πού πρέπει να απευθυνθεί κάποιος, εάν θέλει να μιλήσει στην ευρωπαϊκή βιομηχανία;
Σήμερα, το ERT απαρτίζεται από 53 μέλη ή, αλλιώς, από την αφρόκρεμα του ευρωπαϊκού επιχειρείν. Πρόεδρός του είναι ο Μπενουά Ποτιέ της Air Liquide και αντιπρόεδρος ο Βιτόριο Κολάο της Vodafone, με τη λίστα των μελών του να περιλαμβάνει τους ισχυρούς άνδρες των σημαντικότερων ευρωπαϊκών πολυεθνικών, όπως είναι οι L’ Oreal, Royal Dutch Shell, Nestle, Siemens, Rolls-Royce, Deutsche Telekom, Inditex, BASF, BMW Group, Heineken, STMicroelectronics, Eni, Thyssenkrupp, Royal Philips, Ericsson, LafargeHolcim, Volvo Group, SAP, ArcelorMittal, AkzoNobel, Telefonica, Rio Tinto, Total, Adidas, Nokia, ABB, BP, E.ON και Τιτάν. 
Απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή ενός επιχειρηματία στο φόρουμ είναι όχι μόνο να διευθύνει μια ευρωπαϊκή πολυεθνική αυτού του διαμετρήματος, αλλά και να εξασφαλίσει πρόσκληση και συστατική επιστολή από κάποιο από τα υπάρχοντα μέλη. Ομως, τα οφέλη για όσους καταφέρουν να πάρουν μια θέση στο κλειστό κλαμπ του ERT είναι προφανή. Πέραν των πολύτιμων διασυνδέσεων με τους ισχυρότερους CEOs της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, κερδίζουν και απαράμιλλη πρόσβαση στα σημαντικότερα πολιτικά πρόσωπα της Γηραιάς Ηπείρου.
Επισήμως, σκοπός του ERT είναι να προωθήσει πολιτικές που βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την απασχόληση τόσο σε εθνικό όσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και καθώς τα μέλη του φόρουμ επαίρονται ότι επενδύουν περισσότερα από 50 δισ. ευρώ στην έρευνα και ανάπτυξη κάθε χρόνο, δεν προκαλεί εντύπωση που οι ισχυρότεροι πολιτικοί της Ευρώπης δίνουν μεγάλη προσοχή τα αιτήματά τους. «Το ERT έχει κάτι να πει. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί το αναγνωρίζουν αυτό. Και ακούνε», είχε δηλώσει το 1999 ο τότε πρόεδρος της Κομισιόν, Ζακ Σαντέρ, για να προσθέσει ότι η Στρογγυλή Τράπεζα «χωρίς αμφιβολία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
Τα τελευταία χρόνια η κρίση φαίνεται να έχει ενισχύσει την επιρροή του λόμπι των βιομηχάνων. Τον Μάρτιο του 2013, την ώρα που η κυπριακή κρίση και το κούρεμα των καταθέσεων ταρακουνούσαν την ευρωζώνη, η Ανγκελα Μέρκελ δέχθηκε στην καγκελαρία 15 από τα μέλη του ERT, καθώς και τους τότε προέδρους της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, και της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. Τον Ιούνιο του 2015 και ενώ η Ελλάδα βρισκόταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και της εξόδου από το ευρώ, η Μέρκελ βρήκε και πάλι χρόνο για να συναντηθεί στο Βερολίνο με το ERT, μαζί με τον Ολάντ και τον Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ.
ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΤΟ ΙΝΚΟΓΚΝΙΤΟ
Συναντήσεις υπό άκρα μυστικότητα
Οι πόρτες των Ευρωπαίων ηγετών είναι πάντα ανοικτές για το ERT, έχει πει ο πρώην γενικός γραμματέας της, Κιθ Ρίτσαρντσον. Αυτός, άλλωστε, έριξε λίγο φως στις μυστικές συναντήσεις του λόμπι, σαν και αυτή που πραγματοποιείται στην Αθήνα. Οι συναντήσεις αυτές οργανώνονται έτσι ώστε οι πολυάσχολοι βιομήχανοι να έχουν τα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα, αφιερώνοντας όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο. «Συνήθως συναντιούνται το απόγευμα κάποιας Κυριακής για ένα δείπνο το οποίο παραθέτει ένα από τα μέλη. Ισως να πραγματοποιείται σε κάποιο αρκετά ιδιαίτερο μέρος -ένα μουσείο του Βερολίνου, μια όπερα του Μιλάνου ή ακόμα και ένα βασιλικό παλάτι στο Λονδίνο- για να ακούσουν τι έχει να πει ένας πρωθυπουργός ή άλλος αξιωματούχος», έχει πει ο Ρίτσαρντσον. Και, βέβαια, τόσο η ημερομηνία όσο και η τοποθεσία κάθε συνάντησης κρατούνται ως επτασφράγιστο μυστικό.